I SA/Ke 354/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi M. G. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz M. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa Świętokrzyskiego (Zarząd) skierował do M. G. pismo z [...] 2018 r. nr [...] zawierające informację, że wniosek o dofinansowanie pn. "Budowa Elektrowni Fotowoltaicznej o łącznej mocy 506 kWp" złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014 - 2020, Działanie 3.1. Wytwarzanie i dystrybucja energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, na etapie oceny merytorycznej spełnił kryteria dopuszczające (ogóle i sektorowe) i otrzymał 48 punktów. Oznacza to, że nie uzyskał wymaganego minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej możliwej liczby punktów i został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Wynik oceny merytorycznej projektu wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej będącej załącznikiem do pisma. M. G. złożył protest do Zarządu, w którym nie zgodził się z oceną punktową kryteriów wyboru projektu. Zakwestionował ocenę punktową w zakresie kryterium nr 1, 3, 4, 7 i 9. Odnośnie kryteriów nr 1, 3 i 4, ujętych w proteście jako zarzuty proceduralne, wskazał, że miały one charakter porównawczy, a na wynik oceny merytorycznej punktowej wpływały inne projekty. Wyjaśnił, że regulamin konkursu wymagał złożenie "koncesji URE". Tymczasem spośród 25 projektów poddanych ocenie merytorycznej punktowej, aż 9 projektów uzyskało promesę koncesji URE po terminie zakończenia oceny formalnej. Wnioskodawca zidentyfikował podmioty, które znalazły się na liście projektów poddanych ocenie merytorycznej punktowej oraz wybranych do dofinansowania. Podmioty te nie były w stanie dostarczyć wszystkich wymaganych załączników do wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej. Wpływa to na poprawność oceny merytorycznej. Odnośnie kryterium nr 7 wnioskodawca wskazał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie Gminy S., która na moment trwania konkursu nie dokonała aktualizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie był też w stanie uzyskać prawomocnego pozwolenia na budowę. Jest to sytuacja niezależna od wnioskodawcy, przez którą traci szansę na otrzymanie maksymalnej liczby punktów. Zarzucił, że zapisy regulaminu i karty oceny nie pozwalają na uzyskanie 2 lub 3 punktów, przez to, że wymagają posiadanie kompletnego projektu budowlanego. Wnioskodawca posiadał jeszcze przed złożeniem wniosku o dofinansowanie opracowany projekt budowlany dla planowanej inwestycji, jednak uzyskał od organu informację, by dokumentu tego nie składać. Odnośnie kryterium nr 9 wnioskodawca nie zgodził się z uzyskaną punktacją w zakresie uznania, że projekt nie znajduje się na mapie "Kierunki rozwoju głównych elementów energetyki". Podniósł, że inwestycja w pełni wpisuje się w założenia wynikające z dokumentów strategicznych województwa świętokrzyskiego. Natomiast mapa zawiera ewidentny błąd, który uniemożliwia projektowi otrzymanie punktów. Mapa nie zawiera bowiem odniesienia do energii słońca oraz technologii fotowoltaicznej, przez co brak jest zgodności pomiędzy częścią opisową Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Świętokrzyskiego a jego częścią graficzną. Ocena projektu wyłącznie o mapę stanowi ocenę wybiórczą. W odpowiedzi na protest Zarząd skierował do strony pismo z [...] 2018 r. nr [...]. Odnosząc się w nim do zarzutów proceduralnych wskazał, że ocena wniosku została przeprowadzona rzetelnie, na podstawie dokumentacji konkursowej. Wyjaśnił, że załącznikiem do regulaminu konkursu jest Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Osi Priorytetowych 1-7 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020, która zawiera m.in. zapisy dotyczące promesy kredytowej. Na tej podstawie została przeprowadzona ocena dokumentacji projektowej złożonej przez wnioskodawcę. Uwagi przekazane przez wnioskodawcę do Lokalnego Punktu Informacyjnego o Funduszach Europejskich Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego, dotyczące nieprecyzyjnych określeń w regulaminie konkursu, zostały przekazanie do komórki zajmującej się dokumentacją dla ww. konkursu w ramach Działania 3.1. W związku z powyższym, został wydany komunikat, który został umieszczony na stronie internetowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020. Ponadto, w korespondencji wnioskodawcy z Lokalnym Punktem Informacyjny Funduszy Europejskich zawarta jest klauzula informacyjna. Punkt Informacyjny Funduszy Europejskich ani jego pracownicy nie odpowiadają za błędną interpretację udzielonych informacji, ani za następstwa czynności podjętych na ich podstawie. Dalej Zarząd w odpowiedzi na zarzuty dotyczące promesy URE wskazał, że wnioskodawca był zobowiązany do dostarczenia promesy na etapie aplikowania o wsparcie, tj. do końca oceny merytorycznej projektu. W odniesieniu do kryterium nr 7 Zarząd wyjaśnił, że zgodnie z definicją tego kryterium wnioskodawca mógł otrzymać 4 punkty w przypadku, gdy jego projekt posiada wszystkie wymagane prawem polskim ostateczne decyzje administracyjne (pozwolenie na budowę lub dokumenty równoważne) pozwalające na realizację całości inwestycji oraz posiada kompletny projekt budowlany. Fakt posiadania przez wnioskodawcę Programu Funkcjonalno-Użytkowego dla przedmiotowego projektu nie pozwala na uzyskanie 4 punktów w tym kryterium, ponieważ nie został spełniony drugi warunek pozwalający uzyskać maksimum punktów, tj. projekt ma posiadać kompletny projekt budowlany. Aby uzyskać 4 punkty w kryterium nr 9 konieczne było spełnienie jednocześnie obu warunków. Wnioskodawca przystępując do aplikowania wniosku powinien zapoznać się z dokumentacją dotyczącą warunków oraz kryteriów jakie będą brane pod uwagę podczas oceny wniosku o dofinansowanie przez Komisję Oceny Projektów. Wnioskodawca (jak sam przedstawił w proteście) również wiedział, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest dokumentem warunkującym uzyskanie pozwolenia na budowę instalacji wytwarzających energię z OZE. W związku z brakiem planu, powinien mieć świadomość, iż w ramach tego kryterium nie będzie możliwe uzyskanie w ramach przedmiotowego kryterium najwyższej liczby punktów. Wszelkie kwestie zawarte we wniosku o dofinansowanie poddawane są analizie na etapie oceny projektu przez Komisję Oceny Projektów, a ostateczne rozstrzygnięcie należy do wyłącznych kompetencji tej Komisji. W odniesieniu do kryterium nr 9 organ wyjaśnił, że zgodnie z definicją punkty mógł otrzymać projekt, który zakładał produkcję energii z biomasy (1 punkt) oraz projekt znajdujący się na mapie "Kierunki rozwoju głównych elementów energetyki" (1 punkt). Przedmiotowy projekt nie zakładał ani produkcji energii z biomasy, ani nie znajduje się na powołanej mapie. Samo stwierdzenie zgodności z PZPWŚ i Strategią Województwa, nie powodowało automatycznego przyznania punktów. Komisja Oceny Projektów postąpiła w sposób identyczny w przypadku wszystkich projektów złożonych w ramach przedmiotowego konkursu, które zostały ocenione zgodnie z definicją uwzględniając w każdym przypadku mapę. Inne podejście niż ustalone w ramach oceny projektów złożonych w konkursie naruszałoby zasady równego traktowania beneficjentów i przejrzystość wskazaną w ustawie wdrożeniowej. Na powyższą informację M. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzucił naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie oceny w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, używając nieobiektywnych kryteriów oraz łamiąc regulamin konkursu. Naruszenia te miały wpływ na wynik oceny projektu przez: - dopuszczenie do oceny merytorycznej wniosków nie posiadających w czasie ich składania dokumentów dopuszczających działalność wytwórczą (wydane przez URE), - brak obiektywnych i merytorycznych kryteriów oceny projektu dokonywanej przez organ, co wiąże się ze zbyt dużą dozą dowolności i subiektywności, - zastosowanie kryterium sprzecznego z dokumentami strategicznymi Województwa Świętokrzyskiego. Skarżący zarzucił też naruszenie art. 26 ust. 2 w zw. z art. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezapewnienie przejrzystości i rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektów, co miało istotny wpływ na wynik punktowy poprzez niejednoznaczne ujęcie kryteriów konkursowych, brak zastosowania obiektywnych reguł oceny, wykluczenie z oceny istotnej dziedziny OZE. W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumenty ujęte w proteście. W odniesieniu do kryterium nr 1, 3 i 4 podniósł, że potencjalne wyłączenie szeregu projektów z oceny merytorycznej wpływa na liczbę punktów możliwych do uzyskania przez projekt. Spośród 22 projektów, które otrzymały dofinansowanie, aż 11 uzyskało promesę koncesji URE po terminie zakończenia oceny formalnej. Takie postępowanie jest sprzeczne z zapisami regulaminu. Rozpatrujący odnieśli się do tej kwestii zdaniem na temat obowiązku dostarczenia promesy do końca oceny merytorycznej projektu. W zakresie kryterium nr 7 skarżący zarzucił faworyzowanie projektów, których część inwestycyjna zlokalizowana jest na terenach, gdzie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uwzględnia instalacje OZE. W zakresie kryterium nr 9 podniósł, że ocena na podstawie tzw. "mapy" prowadzona jest w oderwaniu od rzeczywistych zapisów dokumentów strategicznych i planistycznych, co przeczy idei wiarygodnej i rzetelnej oceny zgodności projektów z kierunkami rozwoju województwa. Przedmiotowa mapa nie wyznacza żadnych kierunków ponieważ jest nieaktualna (np. elektrownie wiatrowe) i wyklucza istotną dziedzinę OZE. Potwierdza to najbardziej kompetentny w tej dziedzinie Zespół Planowania Przestrzennego Województwa Świętokrzyskiego w Świętokrzyskim Biurze Rozwoju Regionalnego. Końcowo skarżący zarzucił, że rozpatrujący protest mylą promesę koncesji z promesą kredytową. Nie odpowiadając merytorycznie na postawione argumenty lekceważą zarzuty, obowiązujące prawo i przyjęte procedury. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz.1302 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 16 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Niniejsze postępowanie zostało rozpoczęte przed datą wejścia w życie ustawy zmienianej, tj. przed 1 września 2017 r. Ustawa wdrożeniowa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. kryterium legalności. Stosownie do powołanych regulacji sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie w zakresie zarzutów co do oceny kryterium nr 1, 3 i 4. W pozostałym zakresie, tj. kryterium nr 7 i 9 zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady(WE) nr 1083/2006 (rozporządzenie ogólne). W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo). Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja informacji o odrzuceniu projektu oraz w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki dokonanej oceny. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. W niniejszej sprawie konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.03.01.00-IZ.00-26-132/17 przeprowadzonego w ramach Działania 3.1. Wytwarzanie i dystrybucja energii pochodzącej z ze źródeł odnawialnych RPOWŚ na lata 2014 – 2020. Wyznaczał on ramy prawne postępowania konkursowego, do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Załącznik nr 10 Regulaminu stanowią Kryteria oceny merytorycznej zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPOWŚ na lata 2014-2020 - Uchwała nr 48/2016 z dnia 30 maja 2016 roku. W załączniku do uchwały, w opisie znaczenia kryterium punktowego nr 1 wskazano, że "Największą liczbę punktów otrzymają projekty, które wykażą się najmniejszą wartością kosztu jednostkowego, czyli jak najniższym kosztem środków unijnych zostanie osiągnięty jak największy efekt. (...) Punktacja w ramach kryterium będzie przyznawana wg następujących zasad: nr rankingowy każdego projektu na liście ułożonej rosnąco według wielkości kosztu jednostkowego, dzielimy przez liczbę projektów. W przypadku, gdy wynik zawiera się w przedziale: - 0 – 0,25 włącznie - projekt otrzymuje 4 punkty;− powyżej 0,25 – 0,5 włącznie - projekt otrzymuje 3 punkty,− powyżej 0,5 – 0,75 włącznie - projekt otrzymuje 2 punkty,− powyżej 0,75 – 1 - projekt otrzymuje 1 punkt (...)". W kryterium nr 3 wskazano, że "Największą liczbę punków otrzymają projekty o największej wielkości redukcji CO2 do powietrza w stosunku do otrzymanej wartości dofinansowania. (...) Punktacja w ramach kryterium będzie przyznawana wg następujących zasad: nr rankingowy każdego projektu na liście ułożonej malejąco według wielkości ograniczenia emisji zanieczyszczeń projektu w stosunku do otrzymanej dotacji, dzielimy przez liczbę projektów. W przypadku, gdy wynik zawiera się w przedziale:− do 0,34 włącznie - projekt otrzymuje 3 punkty; − powyżej 0,34 – 0,68 włącznie - projekt otrzymuje 2 punkty;- powyżej 0,68 – 1 - projekt otrzymuje 1 punkt." Z kolei w kryterium nr 4 wskazano, że "Największą liczbę punktów otrzymają projekty, które wykażą się największą wartością wyprodukowanej energii z OZE. (...) Punktacja w ramach kryterium będzie przyznawana wg następujących zasad: nr rankingowy każdego projektu na liście ułożonej malejąco według wielkości efektu ekologicznego dzielimy przez liczbę projektów. W przypadku, gdy wynik zawiera się w przedziale:− 0 – 0,25 włącznie - projekt otrzymuje 4 punkty;− powyżej 0,25 – 0,5 włącznie - projekt otrzymuje 3 punkty,− powyżej 0,5 – 0,75 włącznie - projekt otrzymuje 2 punkty,− powyżej 0,75 – 1 - projekt otrzymuje 1 punkt (...)". Powyższe fragmenty opisu kryteriów jednoznacznie wskazują, że uzyskanie w ich ramach punktów jest nierozerwalnie związane z oceną pozostałych projektów. We wszystkich trzech opisach znaczenia kryteriów wskazano zresztą, że liczba punktów zależeć będzie od osiągnięć wszystkich projektów przekazanych do oceny merytorycznej w konkursie. Jak wynika z zarzutów protestu, skarżący po dokonaniu weryfikacji podmiotów uczestniczących w konkursie doszedł do wniosku, że część z nich nie była w stanie przedłożyć wymaganych w konkursie dokumentów, przez co nie kwalifikowała się do oceny merytorycznej. To zaś oznaczałoby, że nie powinna być brana pod uwagę przy tworzeniu listy rankingowej w kryteriach nr 1, 3 i 4. Należy stwierdzić, że organ nie poddał rozważaniom tych zarzutów. Analizując treść pisma z 28 sierpnia 2018 r. w zakresie odpowiedzi na wskazane kryteria wymaga zauważenia, że w pierwszej kolejności odniósł się do promesy kredytowej, podczas gdy w proteście skarżący akcentował kwestie związane z promesą koncesji URE. Czyni to uzasadnionym zarzut skargi o pomyleniu przez organ tych pojęć. Następnie organ odniósł się do sposobu załatwienia uwag kierowanych podczas konkursu dotyczących nieprecyzyjnych określeń oraz opisał klauzulę informacyjną na temat udzielanych przez pracowników organu informacji. Końcowo zaś jednym zdaniem podsumował, że wnioskodawca był zobowiązany do dostarczenia promesy. W ocenie Sądu, takie odniesienie się do zarzutów protestu nie wypełnia zasady rzetelności, o której stanowi art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Niewątpliwie bowiem zasada ta winna być realizowana również w kontekście należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. W tym miejscu zauważenia wymaga, że zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej Instytucja Zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem, a w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu ma istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli sądowoadministracyjnej i powinno zawierać czytelne wskazanie i wyjaśnienie przyczyn nieuwzględnienia złożonego środka zaskarżenia. Istotą oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu jest wykazanie dlaczego dany projekt zasługuje bądź nie zasługuje na dofinansowanie w oparciu o kryteria oceny w danym konkursie. Rzeczą organu oceniającego projekt jest wykazanie jakie okoliczności przemawiały za takim a nie innym sposobem oceny, tak – by z punktu widzenia przepisów prawa – informacja była przejrzysta, rzetelna i poddawała się weryfikacji. Ocena zarzutów podnoszonych w proteście w ramach kryterium nr 1, 3 i 4 powyższych standardów nie realizuje. Nie zawiera bowiem ona właściwie żadnych adekwatnych do treści zarzutów argumentów wyjaśniających, dlaczego w liście rankingowej znalazły się podmioty objęte wątpliwościami wnioskodawcy. Tymczasem jak wynika z opisu kryteriów, liczba punktów przyznanych każdemu uczestnikowi konkursu w kryterium nr 1, 3 i 4 zależy właśnie od ilości umieszczonych na liście rankingowej innych uczestników konkursu. Brak stanowiska organu w tym zakresie powoduje, że uchyla się ono spod kontroli Sądu. Podsumowując niniejsze kwestie, przy przeprowadzaniu oceny w omawianym powyżej zakresie zaistniały uchybienia dające podstawę stwierdzeniu, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Stwierdzona bowiem wada dokonanej oceny polegająca na niekompletnym jej uzasadnieniu świadczy o naruszeniu przez Zarząd zasady rzetelności. Odnosząc się do treści zarzutów należy dodać, że w sprawie nie znajdowała zastosowania wskazana w skardze ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jednakże powołane w kontekście jej przepisów zarzuty (naruszenia m.in. zasady rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektu) zostały rozważone i ocenione przez pryzmat art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak wyżej wykazano, okazały się zasadne. Sąd nie podzielił natomiast zarzutów odnoszących się do kryterium nr 7 i 9. W kryterium nr 7 projekt uzyskał 1 punkt przed zważeniem (2 punkty po zważeniu). Z opisu znaczenia kryterium wynika, że 1 punkt jest przyznawany, gdy wnioskodawca przedstawił szczegółowy opis działań w projekcie, jednakże nie posiada kompletnego projektu budowlanego, wszystkich wymaganych prawem polskim decyzji administracyjnych, ale posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu. W skardze podniesiono, że projekt powinien uzyskać 3 punkty, ponieważ zgodnie z opisem kryterium, projekt nie posiada wszystkich wymaganych prawem polskim decyzji administracyjnych (pozwolenie na budowę lub dokumenty równoważne) umożliwiających realizację całego projektu jednakże posiada kompletny projekt budowlany umożliwiający realizację całego projektu oraz posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu. Jednocześnie w proteście wnioskodawca podniósł, że nie składał projektu budowlanego po konsultacjach z organem, natomiast złożenie pozwolenia na budowę nie było możliwe z uwagi na brak opracowania miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do powyższej argumentacji strony należy przypomnieć, że to wnioskodawca jest zobowiązany wykazać spełnienie danego kryterium. Istotą postępowania konkursowego jest zobrazowanie w składanej dokumentacji aplikacyjnej wszystkich wymaganych elementów w sposób jednoznaczny, czytelny, spełniający wszystkie wskazane zakresy. Jeżeli określony wniosek tych treści nie zawiera bądź czyni to w sposób niejednoznaczny, to zawsze będzie to wpływało na wynik oceny projektu. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. To wnioskodawca musi zadbać, by przekonać instytucję rozdysponowującą pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania oraz wykazać na podstawie jakich danych wywodzi. Oznacza powyższe, że obowiązkiem wnioskodawcy, jeśli dążył do uzyskania dodatkowego punktu w tym zakresie, było przedłożenie projektu budowlanego. Z dostępnej dla wszystkich wnioskodawców instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu jednoznacznie wynikało, że przedłożenie tego dokumentu będzie premiowane punktowo. Ponownie należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przygotowania dokumentów aplikacyjnych i przedstawienia w nich wyczerpująco, nie budzących wątpliwości wszelkich informacji i okoliczności niezbędnych do przeprowadzenia oceny projektu. Jeśli chodzi natomiast o zarzut oparty na braku pozwolenia na budowę jako okoliczności niezależnej od strony, wymaga podkreślenia, że to podmiot przeprowadzający konkurs decyduje o jego warunkach, zaś udział w konkursie i korzystanie z dotacji unijnych nie jest obowiązkowe. Podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej wnioskodawca wyraża zgodę składając stosowne oświadczenie. Oznacza to, że to po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. Z dokumentacją konkursową należy się wnikliwie zapoznać, a ewentualne wątpliwości wyjaśnić. Jednakże samo podjęcie decyzji o złożeniu wniosku należy tylko i wyłącznie do wnioskodawcy, który to winien racjonalnie ocenić które warunki konkursu spełnia, a których nie. Skarżący miał świadomość braku postępu prac nad przygotowaniem planu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mimo to złożył wniosek. Winien zatem liczyć się z uzyskaniem mniejszej liczby punktów w tym zakresie. W kryterium nr 9, jak wskazuje jego opis, ocenie podlegać będzie "zgodność projektu z Planem Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Świętokrzyskiego ( PZPWŚ) i Strategią rozwoju województwa świętokrzyskiego do 2020 roku. (...) W PZPWŚ wskazano Kierunki rozwoju infrastruktury technicznej i komunalnej w dziedzinie energetyki. (...). Plan zawiera mapę potrzeb z zakresu odnawialnych źródeł energii. (...)" Projekt uzyska 1 punkt gdy znajduje się na mapie "Kierunki rozwoju głównych elementów energetyki". Zdaniem Sądu, ocena organu jest w tym zakresie prawidłowo sporządzona. Z punktu widzenia opisu kryterium nie ma znaczenia dla oceny punktowej przekonanie skarżącego, że inwestycja wpisuje się w założenia wynikające z dokumentów strategicznych województwa świętokrzyskiego. Kryterium zostało opisane jasno i czytelnie - dla uzyskania punktu wymagane jest, by projekt znajdował się na ww. mapie. Skarżący nie kwestionował, że nie znajduje się na mapie, natomiast zarzucił, że jest ona nieaktualna. Odnosząc się do tego należy wyjaśnić, że podważanie merytorycznej zawartości mapy nie jest dopuszczalne w drodze protestu. Mapa ta stanowi bowiem integralną część uchwały Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego, od której służą odrębne środki kontroli. Protest przysługuje natomiast tylko na negatywną ocenę projektu wybieranego w trybie konkursowym (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Ponownie rozpatrując sprawę Instytucja Zarządzająca wyeliminuje wady dokonanej oceny projektu w zakresie kryterium nr 1, 3 i 4. Organ poinformuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu dbając, by informacja taka zawierała wszystkie przewidziane przez art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej elementy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.