I SA/Ke 358/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi Gminy I. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Gminy I. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie własne z [...] 2018 r. nr [...] pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Gminy I.(Gmina) z 12 marca 2018 r., uzupełniony pismem z 27 kwietnia 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: uznania świadczonych usług na rzecz mieszkańców za czynności podlegające opodatkowaniu; stawki VAT dla świadczonych przez Gminę usług; określenia podstawy opodatkowania dla świadczonych przez Gminę usług; rozliczenia VAT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT w zakresie usług nabywanych od wykonawcy/wykonawców POŚ; prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z Inwestycją. Według stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Gmina obecnie prowadzi projekt pn. "Rozbudowa infrastruktury wodno-ściekowej w Gminie I. poprzez budowę sieci wodociągowych i przydomowych oczyszczalni ścieków" (Inwestycja) polegający na budowie 27 sztuk POŚ. Inwestycja realizowana jest z wykorzystaniem dofinansowania ze środków zewnętrznych na podstawie umowy z samorządem województwa świętokrzyskiego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (PROW). W związku z planowaną realizacją Inwestycji Gmina zawarła umowy cywilnoprawne z mieszkańcami zainteresowanymi korzystaniem z POŚ na należących do nich nieruchomościach. Na mocy zawartych umów Gmina zobowiązała się świadczyć względem mieszkańców kompleksową usługę oczyszczania ścieków, w skład której wchodzi: przygotowanie dokumentacji technicznej i montaż przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości; udostępnienie właścicielowi do korzystania z zamontowanej POŚ od momentu jej odbioru technicznego po zamontowaniu do końca okresu obowiązywania umowy; zapewnienie niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ w ramach serwisu gwarancyjnego udzielonego Gminie od momentu odbioru technicznego POŚ po jej zamontowaniu do końca okresu obowiązywania umowy; okresowe monitorowanie wykonywanej we własnym zakresie przez właściciela bieżącej obsługi POŚ od momentu jej odbioru technicznego po zamontowaniu do końca okresu obowiązywania umowy - dalej zwane łącznie "Usługami". W zamian za usługi mieszkańcy zobowiązują się wpłacić na rzecz Gminy uzgodnioną kwotę wynagrodzenia, płatną jednorazowo. Zgodnie z umową Gmina pozostanie właścicielem POŚ po jej zamontowaniu na czas świadczenia przez Gminę usług określonych powyżej. Umowa przewiduje również, że prawo do rozporządzania POŚ przysługiwać będzie wyłącznie Gminie, a mieszkaniec zobowiązuje się nie rozporządzać faktycznie lub prawnie POŚ bez pisemnej zgody Gminy. Wraz z wygaśnięciem umowy własność POŚ przechodzi na mieszkańca w ramach wynagrodzenia ustalonego w umowie (bez dodatkowego wynagrodzenia) i pod warunkiem jego uiszczenia. Zgodnie z uzyskaną odpowiedzią od Głównego Urzędu Statystycznego, usługi Gminy polegające na oczyszczaniu ścieków w POŚ (wybudowanych przez Gminę na gruntach prywatnych i udostępnionych właścicielowi nieruchomości do wyłącznego korzystania) wraz z zapewnieniem niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ oraz okresowym monitorowaniem wykonywanej przez właściciela nieruchomości bieżącej obsługi, mieszczą się w grupowaniu: 37.00.11.0 "Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków" (według PKWiU z 2008 r.). W związku z realizacją Inwestycji Gmina nabyła usługi projektowe i budowlane od podmiotów zewnętrznych i możliwe, że Gmina będzie jeszcze nabywała usługi bieżącego utrzymania od podmiotów zewnętrznych, np. usługi naprawcze, dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Gminę. Istotę świadczeń Gminy realizowanych na rzecz mieszkańców w związku z Inwestycją (co zostało również potwierdzone w treści Umów zawartych z Mieszkańcami przez Gminę oraz w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wniosku), stanowi kompleksowa usługa oczyszczania ścieków, w skład której wchodza ww. usługi. W ocenie Gminy, wiodącą usługą wykonywaną przez Gminę na rzecz mieszkańców w związku z realizacją Inwestycji jest oczyszczanie ścieków, co potwierdza również ww. klasyfikacja GUS. Istotą nabywanych przez Gminę świadczeń w związku z realizacją Inwestycji są usługi budowlane polegające na budowie (zakup i montaż) POŚ. Umowy zawarte z mieszkańcami w związku z realizacją Inwestycji są jednolite dla wszystkich mieszkańców, jednakże kwota wynagrodzenia uiszczanego przez poszczególnych mieszkańców może być niejednolita. Przedmiotem umowy/wniosku o dofinansowanie na realizację Inwestycji nie są czynności wykonywane przez wnioskodawcę, lecz czynności wykonywane na jego rzecz przez wykonawcę, tj. usługi budowlane polegające na budowie (zakup i montaż) POŚ. Dofinansowanie otrzymane przez Gminę w związku z realizacją Inwestycji będzie przeznaczone na budowę POŚ oraz koszty związane z nadzorem inwestorskim w ramach projektu. Z dofinansowania Gmina opłaciła faktury zakupowe od wykonawcy POŚ oraz wydatki związane z nadzorem inwestorskim. Gmina wyjaśniła, że żądanie uzupełnienia przez nią alternatywnego stanu faktycznego wykracza poza rozpatrywane w niniejszej sprawie interpretacyjnej pytanie. Opis stanu faktycznego musi być zindywidualizowany przedmiotowo tak, aby było możliwe porównanie stanu wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji ze stanem występującym w rzeczywistości. W ocenie Gminy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisano konkretną umowę o dofinansowanie i konkretny projekt inwestycyjny. W istocie nie sposób logicznie odpowiedzieć na pytanie, czy w przypadku nieotrzymania dofinansowania wpłaty, ponoszone przez mieszkańców, byłyby wyższe. Gmina podkreśliła zatem, że przedstawiona poniżej informacja nie stanowi elementu opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, ale wychodząc naprzeciw oczekiwaniom organu, Gmina odnosła się do hipotetycznych zdarzeń, o które pyta organ. W przypadku braku otrzymania dofinansowania Gmina musiałaby rozważyć, w jaki sposób realizować przedmiotową inwestycję. W przypadku podjęcia decyzji o jej dalszej realizacji teoretycznie Gmina mogłaby zdecydować się na zaciągnięcie kredytu albo niezrealizowanie innych inwestycji, żeby pokryć wydatki na POŚ. W konsekwencji Gmina nie jest w stanie w sposób wiążący odpowiedzieć na pytanie, czy w razie nieotrzymania dofinansowania wpłaty ponoszone przez mieszkańców byłyby wyższe. Istnieje tu wiele teoretycznych możliwości, jednakże żadna z nich nie była dotąd brana pod uwagę przez Gminę, bo nie ma takiej potrzeby. Sytuacje takie nie są również przedmiotem zapytania Gminy. Wysokość dofinansowania (w zakresie, w jakim jest ono przeznaczone na Inwestycję) uzależniona jest wyłącznie od całkowitego kosztu budowy POŚ, a więc usługi nabywanej przez Gminę. Na koszt tej usługi wpływ ma szereg różnych czynników, w tym m.in. rodzaj wybranych POŚ, warunki budowy, gwarancji itd. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Gminy można uznać, że pośrednio wysokość dofinansowania jest uzależniona m.in. od liczby nieruchomości, na których POŚ będą budowane (na jednej nieruchomości standardowo budowana jest jedna POŚ). Zgodnie z treścią umów z mieszkańcami, Gmina świadczy na rzecz mieszkańców kompleksowe usługi oczyszczania ścieków w zamian za wynagrodzenie. Gmina na podstawie umów z mieszkańcami otrzymuje zatem wynagrodzenie od mieszkańców, a nie odwrotnie. Umowy te nie określają, czy Gmina wnosi czy też nie wnosi wkładu własnego w finansowanie Inwestycji. Gmina wskazała przy tym, że wniosła wkład własny w realizację Inwestycji (np. na pokrycie kosztów kosztorysu inwestorskiego i przygotowania analizy przedinwestycyjnej oraz koszty związane z przygotowaniem Inwestycji, a także część kosztów robót budowlanych). Dla potrzeb dofinansowania całkowita wartość Inwestycji została podzielona na koszty kwalifikowane, które kwalifikują się do częściowego dofinansowania oraz koszty niekwalifikowane, które nie kwalifikują się do dofinansowania. Dofinansowanie ze środków UE pokryje ok. 63,63% kosztów kwalifikowanych Inwestycji. Natomiast wkład własny Gminy wraz z wpłatami mieszkańców pokryje pozostałe ok. 36,37% kosztów kwalifikowanych Inwestycji plus całe koszty niekwalifikowane. Odnosząc powyższe do całkowitej wartości Inwestycji, dofinansowanie ze środków UE pokryje ok. 50,54% całkowitej wartości Inwestycji, natomiast pozostałe ok. 49,46% pokryje wkład własny Gminy wraz z wpłatami mieszkańców, przy czym wyliczenia powyższe opierają się na założeniu, że finalnie uzyskane dofinansowanie nie będzie uwzględniać VAT. Zgodnie ze stanowiskiem Gminy wyrażonym we wniosku ma ona prawo do odliczenia pełnego VAT od budowy POŚ, a zatem koszt VAT nie może stanowić kosztu kwalifikowanego dla potrzeb dofinansowania (nie podlega dofinansowaniu). W przypadku jednak, gdyby stanowisko Gminy, w ocenie organu, okazało się błędne, dofinansowanie będzie mogło uwzględnić część VAT, a zatem przedstawione powyżej wyliczenia ulegną zmianie. Kosztami, które zostały poniesione przez Gminę w ramach Inwestycji oprócz wydatków na budowę POŚ są w szczególności takie koszty jak zapewnienie nadzoru inwestorskiego nad realizacją Inwestycji, wydatki na zakup dokumentacji projektowej i kosztorysu inwestorskiego, przygotowania analizy przedinwestycyjnej, koszty przygotowania i przeprowadzenia procedury postępowania przetargowego na roboty budowlane, jak również koszty związane z przygotowaniem Inwestycji. W ocenie Gminy, będzie ona wykorzystywać nabyte towary i usługi w związku z realizacją zadania wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Gmina wyjaśniła, że nie występowała do GUS i nie ma opinii klasyfikacyjnej dotyczącej świadczeń nabywanych przez Gminę od wyłonionego w trybie przetargu wykonawcy POŚ. W ocenie Gminy usługi nabywane przez Gminę w związku z budową POŚ zgodnie z PKWiU z 2008 r., klasyfikowane być powinny jako symbol PKWiU 43.22.11.0 "Roboty związane wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających". Zdaniem Gminy jeśli organ uważa, iż z jakichś względów dla ustalenia usług przez nią nabywanych konieczne jest zidentyfikowanie właściwego im symbolu PKWiU, to powinien samodzielnie określić ten symbol, gdyż jest to element normy prawa podatkowego (tam gdzie norma taka w ocenie organu odwołuje się do kodu PKWiU), a nie element stanu faktycznego. Gmina odpowiedziała również, że w jej ocenie usługi nabywane przez Gminę od wykonawcy POŚ są usługami wymienionymi w załączniku nr 14 w poz. 24 do ustawy o VAT. Niemniej jednak Gmina pragnie zaznaczyć, że w zaistniałym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, wykonawca odpowiedzialny za budowę POŚ nie występuje w roli podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Gmina jest w tym przypadku inwestorem, a podmiot, od którego nabywa ono usługi - wykonawcą. Tym samym, Gmina nic ma obowiązku rozliczenia w drodze odwrotnego obciążenia VAT z tytułu nabycia od wykonawcy usług związanych z budową POŚ. Z kolei udzielając odpowiedzi na pytanie organu kto zawiera/będzie zawierał umowy z firmą zewnętrzną dokonującą faktycznych usług montażu przydomowych oczyszczalni ścieków? wskazała, że Gmina. Do sprawowania bieżącego nadzoru nad przebiegiem prac polegających na montażu przedmiotowych POŚ wykonywanych przez faktycznego wykonawcę upoważniony jest inspektor nadzoru inwestorskiego, z którym Gmina zawarła stosowną umowę. Ostateczny odbiór został przeprowadzony przez inspektora nadzoru inwestorskiego (działającego na zlecenie Gminy) oraz przedstawicieli Gminy. Ww. osoby podpisali protokół odbioru końcowego wraz z przedstawicielami wykonawcy. W związku z powyższym opisem Gmina zapytała: 1. Czy świadczenie przez Gminę na rzecz mieszkańców usług w zamian za wynagrodzenie podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatne świadczenie usług? 2. Czy stawką VAT właściwą dla świadczonych przez Gminę usług jest stawka 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT? 3. Czy podstawą opodatkowania dla świadczonych przez Gminę usług jest/będzie wyłącznie kwota wynagrodzenia ustalona w umowach, pomniejszona o kwotę podatku należnego? 4. Czy w zakresie usług nabywanych od wykonawcy/wykonawców POŚ Gmina jest/będzie zobowiązana do rozliczenia VAT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT? 5. Czy Gmina ma/będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych związanych z Inwestycją? Zdaniem Gminy: 1. Świadczenie przez Gminę na rzecz mieszkańców usług w zamian za wynagrodzenie podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatne świadczenie usług. 2. Stawką VAT właściwą dla świadczonych przez Gminę usług jest stawka 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT. 3. Podstawą opodatkowania dla świadczonych przez Gminę Usług jest/będzie wyłącznie kwota wynagrodzenia ustalona w umowach, pomniejszona o kwotę podatku należnego. 4. W zakresie usług nabywanych od wykonawcy/wykonawców POŚ Gmina nie jest/nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy oVAT. 5. Gmina ma/będzie miała pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych związanych z realizacją Inwestycji. Swoje stanowisko Gmina szczegółowo uzasadniła. Pozostawiąc wniosek Gminy bez rozpatrzenia Dyrektor wskazał na specyfikę postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji. Podniósł, że wnioskodawca jest obowiązany przedstawić kompleksowo stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz wskazać obowiązujące w sprawie interpretacji indywidualnej konkretne przepisy podatkowe. Elementy wniosku muszą być spójne. W ocenie organu w niniejszej sprawie dla jednoznacznego zajęcia stanowiska przez organ do przedstawionych we wniosku pytań niezbędnym było jednoznaczne ustalenie jakie faktycznie czynności wykonywane będą przez Gminę na rzecz mieszkańców oraz podanie dla nich właściwego PKWiU ze względu na przepisy ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2017.1221 ze zm.) dalej “ustawa o VAT", dotyczące stawki opodatkowania VAT, tj. art. 41 ust. 1, ust. 2, art. 146a pkt 1 i 2. Wynika z nich m.in., że obniżoną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, wykonywanych w obiektach budowlanych lub w ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Ustawodawca umożliwił nadto zastosowanie stawki obniżonej w wysokości 8% w stosunku do towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy. W grupie tych usług wymienione zostały m.in. pod pozycją 142 usługi klasyfikowane do PKWiU ex 37 — Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków. Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu PKWiU. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym - zgodnie z art. 17 ust. lh ustawy - mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca. Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwróconego obciążenia. Z uwagi na fakt, że wniosek w swojej formie nie był kompletny i zawierał wątpliwości, które nie pozwoliły na jego rozpatrzenie, to wezwanie Gminy do usunięcia braków i złożenia dodatkowych wyjaśnień, w tym określenie jakie usługi faktycznie świadczy Gmina na rzecz mieszkańców i jaki one posiadają symbol PKWiU, było jak najbardziej zasadne i zgodnie z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Zatem, organ nie jest uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego. Obowiązek ten dotyczy również producenta. W ocenie organu z analizy treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że czynności/usługi, w stosunku, do których wnioskodawca oczekuje od organu wydania interpretacji, pozostają niedookreślone. Na popracie swojego stanowiska organ wskazał na fragmenty wniosku. Na ich podstawie organ stwierdził, że treści zawarte w poszczególnych częściach wniosku i jego uzupełnienia są rozbieżne. Wnioskodawca raz wskazuje, że zawierane z mieszkańcami umowy dotyczą budowy POŚ, a raz, że dotyczą świadczenia kompleksowej usługi oczyszczania ścieków. Również jak wskazano wyżej, mieszkańcy zobowiązani są do uiszczenia wynagrodzenia za "wyżej wymienione usługi związane z POŚ", a nie za usługi związane z kompleksowym oczyszczaniem ścieków. Ponadto przytoczona przez wnioskodawcę treść pisma GUS wskazuje, oprócz wybudowania POŚ przez Gminę na gruntach prywatnych i udostępnieniu POŚ właścicielowi nieruchomości do wyłącznego korzystania, także na czynności polegające na zapewnieniu niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ. Z kolei umowy zawarte z mieszkańcami przez wnioskodawcę obejmują wyłącznie zapewnienie niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ w ramach serwisu gwarancyjnego udzielonego Gminie. W konsekwencji Dyrektor stwierdził, że możliwość usunięcia braków wniosku nie została przez Gminę wykorzystana, bowiem Gmina nie przedstawiła jednoznacznie kluczowej informacji, podając jednocześnie różne nazwy usług, które świadczy/będzie świadczyła na rzecz mieszkańców. Wniosek zawierający braki nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. W nadesłanym uzupełnieniu wnioskodawca, mimo że posiadał informację o konsekwencjach nieuzupełnienia wniosku, nie zastosował się do wezwania w żądanym przez organ zakresie. Obowiązek wezwania wynika z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, który zastosowano w związku z art. 14h tej ustawy. Na powyższe postanowienie Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, tj.: 1. art. 217 § 2 w zw. z art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14g w zw. z art. 14h poprzez brak należytego uzasadnienia zajętego przez organ stanowiska sprowadzającego się do uznania, iż w przedmiotowej sprawie wniosek Gminy nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa z uwagi na rzekomo niejednoznaczne określenie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego - w sytuacji, w której już w ramach samego wniosku Gmina wyczerpująco przedstawiła zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, a także własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spełniając tym samym całkowicie wymogi określone w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej; 2. art. 120 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14b § 3, art. 14g oraz art. 14h poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia w wyniku uznania, iż w przedmiotowej sprawie wniosek Gminy nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa z powodu braku wskazania klasyfikacji statystycznej usług świadczonych przez Gminę, podczas gdy dla potrzeb VAT klasyfikacja statystyczna stanowi element normy prawno - podatkowej i to organ winien na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego dokonać klasyfikacji statystycznej opisanych usług, jeśli uzna że jest to konieczne w procesie interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których interpretację wnioskowała Gmina; 3. art. 14b § 1 oraz art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niewydaniu interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego i pozostawieniu wniosku o jej wydanie bez rozpatrzenia, w sytuacji w której Gmina wyczerpująco przedstawiła zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe i przedstawiła własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spełniając tym samym dyspozycję art. 14b § 3 Ordynacji podatkowe; 4. art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h poprzez uznanie, iż wniosek Gminy nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, a w konsekwencji wydanie przez organ postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia — w sytuacji, w której zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe przedstawione zostało przez Gminę w sposób wyczerpujący, jak również Gmina przedstawiła ocenę prawną w przedmiocie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spełniając tym samym całkowicie wymogi art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej; 5. art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 221 poprzez jego niezastosowanie, sprowadzające się do bezpodstawnego uznania, że stan faktyczny i zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku oraz odpowiedzi na wezwanie zawierają sprzeczności przez co przedstawiony w ww. dokumentach stan faktyczny/zdarzenie przyszłe nie może zostać uznane jako wyczerpująco przedstawione, które to działanie doprowadziło do utrzymania w mocy zaskarżonego przez skarżącą postanowienia o pozostawieniu wniosku Gminy bez rozpatrzenia. Uzasadniając zarzuty skarżąca wyraziła opinię, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, Gmina nabywa usługi budowlane w celu świadczenia na rzecz mieszkańców kompleksowej usługi oczyszczania ścieków. Gmina w sposób wyczerpujący wskazała, że usługi - te nabywane (usługa budowlana) i te świadczone przez Gminę (kompleksowa usługa oczyszczania ścieków) nie stanowią jednej usługi. Ponadto, Gmina dokładnie wskazała poszczególne jej zobowiązania wobec mieszkańców, jak i zasady korzystania z POŚ przez mieszkańców wynikające z zawieranych z nimi umów. Zdaniem skarżącej ponadto nie ma żadnej sprzeczności pomiędzy wnioskiem a odpowiedzią na wezwanie. Gmina w każdym fragmencie wniosku i odpowiedzi na wezwanie wyraźnie i konsekwentnie określa swoje usługi jedynie jako usługi oczyszczania ścieków. Gmina w sposób wyczerpujący wyjaśniła, że nie świadczy usługi budowlanej na rzecz mieszkańców. We wniosku Gmina wskazała, że realizuje zadania inwestycyjne polegające na budowie POŚ, w ramach których Gmina nabywa od wykonawcy/wykonawców robót budowlanych usługę polegającą na budowie i montażu POS, a sama świadczy kompleksową usługę oczyszczania ścieków na rzecz mieszkańców. Powołane przez organ cytaty wyraźnie potwierdzają brak zrozumienia rozstrzyganej materii oraz rozdziału usług nabywanych przez Gminę (usług budowlanych) w celu świadczenia przez nią usług na rzecz mieszkańców (kompleksowej usługi oczyszczania ścieków). Usługa Gminy ma charakter usługi kompleksowej, a jej zakres, charakter oraz natura zostały wyczerpująco i wielokrotnie przez Gminę wyjaśnione w ramach wniosku i odpowiedzi na wezwanie. Ze względu na swą naturę, usługi oczyszczania ścieków z wykorzystaniem POŚ wymagają szeregu czynności, które są niezbędne dla realizacji celu przedmiotowej usługi. W tym sensie - obok udostępnienia POŚ do korzystania, a potem na własność - montaż POŚ stanowi element usług Gminy (bez niego POŚ nie mogłaby funkcjonować). Jednakże montaż ten nie jest wykonywany na rzecz mieszkańca, ale na rzecz Gminy — to Gmina staje się właścicielem instalacji w efekcie montażu i dzięki temu możliwe jest dokonanie przez Gminę kompleksowej usługi oczyszczania ścieków, w tym zapewnienie działania POŚ, udostępnienie jej do korzystania mieszkańcowi, a potem na własność. Jednocześnie powołując we wniosku symbol PKWiU 37.00.11.0 Gmina wyraźnie zaznaczyła, że dotyczy on robót budowlanych nabywanych przez nią, a nie świadczonych. W odpowiedzi na wezwanie Gmina wskazała, że w jej ocenie usługi przez nią nabywane zgodnie z PKWiU powinny być klasyfikowane jako symbol PKWiU 43.22.11.0. W ocenie skarżącej klasyfikacja statystyczna usługi realizowanej przez wykonawcę robót budowlanych na rzecz Gminy nie ma żadnego wpływu na interpretację zagadnień będących przedmiotem wniosku, a zatem nie można uznać opierając się na takiej odpowiedzi, że stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione przez Gminę są niespójne czy niewyczerpująco przedstawione. Skarżąca stwierdziła ponadto, że zadane przez organ pytanie o klasyfikację statystyczną usług nabywanych przez Gminę na rzecz mieszkańców nie mieści się w zakresie uzupełnienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca wskazała na orzeczenia sądów adminisatrcyjnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U.2016.1066) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. 2016.718 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany, co do zasady, zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznając sprawę w wyżej określonych granicach stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu naruszają prawo. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Gminy I. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: uznania świadczonych usług na rzecz mieszkańców za czynności podlegające opodatkowaniu; stawki VAT dla świadczonych przez Gminę usług; określenia podstawy opodatkowania dla świadczonych przez Gminę usług; rozliczenia VAT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT w zakresie usług nabywanych od wykonawcy/wykonawców POŚ; prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z Inwestycją. Jako przyczynę rozstrzygnięcia Dyrektor wskazał na niedopełnienie przez wnioskodawczynię wymogów formalnych wniosku określonych w art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej, polegające na braku jednoznacznego stwierdzenia jakie usługi, które świadczy/będzie świadczyła na rzecz mieszkańców. Dla uzasadnienia swojego stanowiska organ odwołuje sie do poszczególnych części wniosku i jego uzupełnienia, stwierdzając, iż są one rozbieżne. W tym zakresie Dyrektor podkreśla, że wnioskodawca raz wskazuje, iż zawierane z mieszkańcami umowy dotyczą budowy POŚ, a raz, że dotyczą świadczenia kompleksowej usługi oczyszczania ścieków. Również, że mieszkańcy zobowiązani są do uiszczenia wynagrodzenia za "wyżej wymienione usługi związane z POŚ", a nie za usługi związane z kompleksowym oczyszczaniem ścieków. Ponadto przytoczona przez wnioskodawcę treść pisma GUS wskazuje, oprócz wybudowania POŚ przez Gminę na gruntach prywatnych i udostępnieniu POŚ właścicielowi nieruchomości do wyłącznego korzystania, także na czynności polegające na zapewnieniu niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ. Z kolei umowy zawarte z mieszkańcami przez wnioskodawcę obejmują wyłącznie zapewnienie niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ w ramach serwisu gwarancyjnego udzielonego Gminie. Dlatego w ocenie Dyrektora, mimo że wnioskodawczyni posiadała informację o konsekwencjach nieuzupełnienia wniosku, nie zastosowała się do wezwania w żądanym przez organ zakresie. Obowiązek wezwania wynika zaś z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, który zastosowano w związku z art. 14h tej ustawy. Stąd organ podjął rozstrzygnięcie oparte na podstawie art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Skarżąca kwestionowała legalność wydanych postanowień formułując zarzuty skargi głównie wskazujące na naruszenie art. 14b § 1 oraz art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niewydaniu interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego i pozostawieniu wniosku o jej wydanie bez rozpatrzenia, w sytuacji w której Gmina wyczerpująco przedstawiła zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe i przedstawiła własne stanowisko w sprawie oceny prawnej, spełniając tym samym dyspozycję art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. W kontekście tak zarysowanych stanowisk stron, na wstępie podkreślenia wymaga specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji. Zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zaś z art. 14 b § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że: wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego – stosownie do art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej. Jak z kolei stanowi art. 14 c Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z kolei w myśl art. 14 g § 1 Ordynacji podatkowej, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. Stosownie do brzmienia art. 14 h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 165 a oraz art. 169 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, a nadto przepisy rozdziału 6 działu IV tej ustawy. Jeśli przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny nie ma charakteru "wyczerpującego", tj. nie zawiera faktów czy okoliczności wystarczających do wydania wnioskowanej interpretacji, a tym samym nie spełnia kryteriów z art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej, organ interpretacyjny wzywa zainteresowanego do uzupełnienia tego braku na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14 h Ordynacji podatkowej. Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić dopiero wówczas, gdy wnioskodawca nie uzupełni lub nie poprawi wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację, w wyznaczonym przez ten organ terminie. Istotne przy tym jest, że skierowane do wnioskodawcy wezwanie powinno jednoznacznie wskazywać wątpliwe elementy stanu faktycznego i precyzować informacje ich dotyczące, konieczne z punktu widzenia oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy z wyjaśnieniem dlaczego organ interpretacyjny uznał je za istotne z punktu widzenia przedstawionego we wniosku pytania. Pozostawiając wniosek o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia organ winien nie tylko wykazać, że danego elementu stanu faktycznego (informacji) wniosek ani odpowiedź na wezwanie organu nie zawiera, ale powinien także przede wszystkim wykazać - poprzez stosowne merytoryczne uzasadnienie (ze wskazaniem konkretnych uregulowań prawnych z zakresu prawa podatkowego), że bez tego elementu stanu faktycznego (informacji) udzielenie prawidłowej zgodnej z prawem interpretacji jest niemożliwe. Gmina Imielno wnosząc o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określonym we wniosku, przedstawiła stan faktyczny sprawy wskazując m.in., że przedmiotem umowy zawartej z mieszkańcami będzie kompleksowa usługa oczyszczania ścieków, w skład której wchodzi: przygotowanie dokumentacji technicznej i montaż przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości; udostępnienie właścicielowi do korzystania z zamontowanej POŚ od momentu jej odbioru technicznego po zamontowaniu do końca okresu obowiązywania umowy; zapewnienie niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ w ramach serwisu gwarancyjnego udzielonego Gminie od momentu odbioru technicznego POŚ po jej zamontowaniu do końca okresu obowiązywania umowy; okresowe monitorowanie wykonywanej we własnym zakresie przez właściciela bieżącej obsługi POŚ od momentu jej odbioru technicznego po zamontowaniu do końca okresu obowiązywania umowy. Podała, że w zamian za usługi mieszkańcy zobowiązują się wpłacić na rzecz Gminy uzgodnioną kwotę wynagrodzenia, płatną jednorazowo. Także, że wraz z wygaśnięciem umowy własność POŚ przechodzi na mieszkańca w ramach wynagrodzenia ustalonego w umowie (bez dodatkowego wynagrodzenia) i pod warunkiem jego uiszczenia. Gmina odwołując się do uzyskanej odpowiedzi od Głównego Urzędu Statystycznego, wskazła ponadto, że usługi (świadczone na rzecz mieszkańców) polegające na oczyszczaniu ścieków w POŚ (wybudowanych przez Gminę na gruntach prywatnych i udostępnionych właścicielowi nieruchomości do wyłącznego korzystania) wraz z zapewnieniem niezbędnych napraw i konserwacji urządzeń wchodzących w skład POŚ oraz okresowym monitorowaniem wykonywanej przez właściciela nieruchomości bieżącej obsługi, mieszczą się w grupowaniu: 37.00.11.0 "Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków" (według PKWiU z 2008 r.). Zdaniem interpretatora wniosek nie spełniał jednka wymogów z art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej i dlatego wezwał na podastwie art. 169 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej wnioskodawczynię do jego uzupełnienia w terminie 7 dni. Jak wynika z treści wezwania strona miała doprecyzować wniosek o wskazanie i wyjaśnienie szeregu kwestii, w tym jaki rodzaj usług Gmina będzie wykonywać na rzecz mieszkańców i jaki znajduje się symbol w PKWiU, który odpowiadałby dokładnie usługom nabytym przez Gminę od wykonawczy usługi (podmiotu zewnetrzego). W piśmie z 27 kwietnia 2018 r., będącym odpowiedzią na wezwanie organu, skarżąca wskazała, że istotę świadczeń Gminy realizowanych w ramach umów zawartych z mieszkańcami - co zostało potwierdzone w umowie oraz w stanie faktycznym - stanowi kompleksowa usługa oczyszczania ścieków. Przy czym powtórzyła przytaczane już wyżej części składowe (uboczne) tej umowy. Wskazała jednocześnie, że w jej ocenie, wiodącą usługą wykonywaną przez Gminę na rzecz mieszkańców w związku z realizacją Inwestycji, jest oczyszczanie ścieków co potwierdza również klasyfikacja Głównego Urzędu Statystycznego, zgodnie z którą usługi te mieszczą się w grupowaniu: 37.00.11.0. ,,Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków" - według PKWiU z 2008 r. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że istotą usług nabywanych przez Gminę w związku z realizacją Inwestycji są usługi budowlane polegające na budowie (zakup i montaż) POŚ. Te zaś usługi zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług z 2008 r., klasyfikowane powinny być jako symbol PKWiU 43.22.12.0 "Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych". Zdaniem Sądu organ niezasadnie wezwał stronę do uzupełnienia przedstawionego przez nią we wniosku stanu faktycznego sprawy. Informacje, o których uzupełnienie wystąpił były zbędne do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy, w kontekście treści pytania oraz regulacji ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści wniosku wynika, że Gmina dokładnie w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zdefiniowała usługi jakie zamierza świadczyć na rzecz mieszkańców, jako kompleksową usługę oczyszczania ścieków. Zauważyć należy, że dla scharakteryzowania usług, które zamierza świadczyć na rzecz mieszkańców, Gmina odwoływała się do treści umowy z mieszkańcami oraz mimo braku takiego obowiązku w świetle 14 b § 3 Ordynacji podatkowej, do symbolu PKWiU: 37.00.11.0. ,,Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków". W świetle jednoznacznych faktów wskazanych we wniosku, a następnie w piśmie strony z 27 kwietnia 2018 r., przyjąć należy, że charakter świadczonej usługi przez Gminę nie pozostawia wątpliwości, iż usługę tę należy zaklasyfikować jako kompleksową usługę odprowadzania i oczyszczania ścieków, a nie usług budowlaną POŚ. Gmina bowiem jednoznacznie wykluczyła, aby mieszkańcy zawarli z wykonawcą usługi budowlane i związane z montażem POŚ. Skarżąca wskazywała w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, że usługi, na które zamierza otrzymać dofinansowanie ze środków unijnych są usługami budowlanymi nabywanymi przez Gminę, a zatem nie usługami nabywanymi przez mieszkańców. Mieszkańcy wobec powyzszego nabywać będą od Gminy inną, odrębną usługę, tj. usługę odprowadzania i oczyszczania ścieków, do której nie odnoszą się zapisy wniosku o dofinansowanie. Z tak jednoznacznym opisem stanu sprawy, organ nie miał podstaw aby polemizować z Gminą w kontekście braków czy też występowania niejasności co do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W ocenie Sądu, nie wystąpiły wątpliwe elementy stanu faktycznego sprawy. Zarówno we wniosku i dodatkowo w odpowiedzi na wezwanie organu Gmina przedstawiła organowi w sposób dogłębny i precyzyjny opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pozwalający na rozstrzygnięcie wątpliwości skarżącej. W ocenie Sądu nie znajduje również uzasadnienia w treści art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wezwanie skarżącej do uzupełnienia stanu faktycznego poprzez wskazanie symbolu PKWiU usługi nabywanej przez Gminę od wykonawczy zewnętrznego. Skarżąca nie miała również obowiązku wskazywania symbolu PKWiU usługi świadczonej na rzecz mieszkańców. Sąd podziela stanowisko skarżącej, że wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy. Inaczej bowiem, gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu faktycznego, to organ interpretacyjny, tym symbolem byłby związany, co w zasadzie przekreślałoby w niektórych przypadkach, gdzie od odpowiedniego grupowania zależy stawka podatku VAT, sens interpretacji, bowiem organ nie mogąc zmienić klasyfikacji statystycznej produktu, musiałby podzielić stanowisko wnioskodawcy, w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku. Stanowisko powyższe, które Sąd podziela zostało zaprezentowane między innymi w wyrokach NSA z 29.11.2017 r., I FSK 179/16 oraz z 24.04.2018 r., I FSK 938/16. Organ zatem nie miał prawa pytać skarżącą o symbol PKWiU usług, które zamierza nabyć od podmiotu zewnętrznego, ponieważ taka informacja nie miałby w okolicznościach faktycznych sprawy wpływu na wynik oceny stanowiska wnioskodawcy. Ponadto domaganie się od strony podania symbolu PKWiU było contra legem. Podkreślić także należy, że przepisy w zakresie VAT nie wymagają one od Gminy określenia klasyfikacji statystycznej jej świadczeń dla mieszkańców dla zastosowania właściwej stawki. Stawką VAT właściwą dla świadczonych przez Gminę usług jest stawka 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy. Skarżąca już w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wskazała, że w poz. 142 załącznika nr 3 wyszczególnione są usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, sklasyfikowane pod symbolem ex 37. Z treści art. 41 ust. 2 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że klasyfikacja statystyczna nie ma tu żadnego znaczenia, ponieważ przepis ten nie odwołuje się bezpośrednio do PKWiU, ale do załącznika nr 3. Trafna jest również uwaga skarżącej, że symbol PKWiU dla usług Gminy nie ma znaczenia dla zastosowania odwrotnego obciążenia, bo regulacje art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz art. 17 ust. 1h ustawy o VAT odnoszą się wyłącznie do usług nabywanych przez Gminę. We wniosku oraz w odpowiedzi na wezwanie organu, skarżąca wskazywała konsekwentnie, że Gmina przy realizacji Inwestycji nie działa w charakterze wykonawcy/podwykonawcy, a działa w charakterze inwestora, co wyklucza zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT. Przyznać zatem należy rację skarżącej, że organ posiadał wszystkie niezbędne dane z punktu widzenia przepisów ustawy o VAT tj.: art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 2, art. 17 ust. 1 pkt 8, i art. 86 ust. 1, aby udzielić odpowiedzi na postawione pytania, tym samym ocenić stanowisko wnioskodawcy. W takiej sytuacji organ nie miał podstaw aby wzywać stronę w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do precyzowania informacji, które zostały już wyczerpujące przedstawione we wniosku, a skoro już wezwał był zobowiązany podane informacje w odpowiedzi na wezwanie, ocenić wespół z tymi z wniosku i udzielić odpowiedzi merytorycznej na wątpliwości prawne skarżącej. W rezultacie Sąd uznaje zarzuty skargi odnośnie naruszenia art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h, art. 14g § 1 i art. 14b § 3 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 221 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne pozostawienie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia oraz uzasadnienie rozstrzygnięcia twierdzeniem, że skarżąca w opisie stanu faktycznego nie przedstawiła jednoznacznie opisu usług świadczonych przez Gminę na rzecz mieszkańców. Wręcz przciwnie, w treści wniosku o wydanie interpretacji skarżąca przedstawiła w sposób obszerny wszelkie informacje faktyczne, w oparciu o które organ był w stanie dokonać rekonstrukcji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego skarżącej i udzielić odpowiedzi na postawione pytania, a dotyczące skutków podatkowych związanych z zawarciem przez Gminę z mieszkańcami umów o świadczenie kompleksowej usługi związanej z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścików. Organ dysponował kompletem informacji niezbędnych do wydania na rzecz skarżącej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, zaś pozostawienie tegoż wniosku bez rozpatrzenia należy zakwalifikować jako naruszenie procesowego prawa podatkowego mające wpływ w stopniu istotny na wynik sprawy. Ponownie rozstrzygając sprawę organ wyda interpretacją indywidualną w zakresie objętym wnioskiem, uwzględniając ocenę prawną Sądu co do wypełnienia przez stronę wymogów formalnych wniosku określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 4 wymienionej ustawy, zasądzając na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania, na które składają się wpis uiszczony od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 240 zł.