II SA/Po 709/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Natalia Sikorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzje [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2017 roku, znak [...]; w przedmiocie pomocy finansowej na budowę budynku mieszkalnego oddala skargę Komendant Powiatowy Policji w decyzją z [...].10.2016 r. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23 z późn. zm.), art. 94 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990r. (tekst jednolity Dz. U. z 2015r. 355) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.10.2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (Dz. U. 2013 poz. 864 z późn. zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. 2013 poz. 1170 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...]-08-2016r. st. asp. J. G. odmówił przyznania st. asp. J. G. pomocy finansowej na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Rozpoznając odwołanie J. G. Komendant Wojewódzki Policji Poznaniu decyzją z [...].5.2017 r. na podstawie art. 138 §1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podstawa takiego rozstrzygnięcia były poczynione następujące ustalenia . St.asp. J. G. pełni służbę stałą w Komendzie Powiatowej Policji w K.. Wnioskiem z dnia [...].08.2016 r. (data wpływu do organu) policjant zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w K. o pomoc finansową na budowany dom jednorodzinny składający się z 7 izb o powierzchni mieszkalnej 150 m2 . We wniosku strona zawarła informację, że jest stanu wolnego i dołączyła umowę sprzedaży działki wraz z rozpoczętą budową domu ,pozwolenie na budowę oraz zawiadomienie o dokonanym wpisie w księdze wieczystej. Z załączonych dokumentów wynika, że policjant będąc jeszcze w związku małżeńskim nabył wymienioną nieruchomość wraz z osobą obcą - J. N., również policjantką Komendy Powiatowej Policji w K. i rozpoczął budowę wspólnego domu. W dniu [...].09.2016 roku, na budowę wyżej wymienionego domu, Komendant Powiatowy Policji w K. przyznał pomoc finansową sierż. J. N. na podstawie ostatecznej decyzji nr [...], w wysokości dwóch norm zaludnienia (przysługujących osobie samotnej). Wobec zaistniałej sytuacji, w stosunku do st.asp. J. G. Komendant Powiatowy Policji w K. w dniu [...].10.2016 roku wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej. Swoją odmowę organ poparł tezą, że przyznanie pomocy finansowej dwóm samotnym policjantom na budowę wspólnego domu w wysokości po dwie normy zaludnienia dla każdego z nich, stawiałoby policjantów nie będących małżeństwem w korzystniejszej sytuacji niż policjantów będących w związku małżeńskim oraz, że w przypadku złożenia wniosków przez obu policjantów pomoc finansowa przysługuje tylko jednemu z nich. Tak więc., skoro pomoc finansowa na budowę tej nieruchomości została już przyznana sierż. J. N., to st. asp. J. G. takie świadczenie nie przysługuje. W odwołaniu strona podnosi, iż oboje są funkcjonariuszami Policji i każdemu z nich takie uprawnienie przysługuje. Ponadto czuje się dyskryminowany ze względu na nierówne traktowanie w przypadku spełnienia przez obu policjantów warunków wynikających z art. 88 i art. 94 ustawy o Policji. W związku ze złożonym odwołaniem organ odwoławczy zgodnie z. art. 136 Kpa postanowił przeprowadzić z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełniania dowodów i materiałów, między innymi o akta sprawy przyznania pomocy finansowej sierż. J. N. na budowany wspólny dom. Dalej organ odwoławczy argumentował, że zgodnie z regulacją prawną wyrażoną w art. 88 i następnych ustawy o Policji., policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Realizacja tego prawa może nastąpić poprzez przydział lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji organów Policji (art. 90 ustawy): bądź przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (art. 94 ust. 1 ustawy). Do tego czasu policjant w służbie stałej może otrzymywać równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego (art. 92 ust. 1 ustawy). Uprawnienia policjanta do lokalu mieszkalnego lub pomocy finansowej na jego uzyskanie nie mogą być analizowane bez uwzględnienia treści art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Z tego przepisu wynika, że policjant nie może uzyskać przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej w przypadku posiadania w miejscowości, w której pełni służbę, bądź miejscowości pobliskiej: lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego. Analogiczna sytuacja zachodzi w przypadku, gdy taki lokal posiada małżonek policjanta. W konsekwencji należy przyjąć, że policjantowi w służbie stałej mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, w sposób określony w art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o Policji, nie przysługuje prawo do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, ani pomoc finansowa na uzyskanie lokalu, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy (vide wyrok WSA w Gliwicach z 26.08.2014 Sygn. akt IV SA /Gl 9/14). Taki pogląd utrwalony jest w orzecznictwie sądowo administracyjnym. Uprawnienie to jednak nie stanowi przywileju, lecz zostało wprowadzone w interesie służby, z uwagi na daleko idącą dyspozycyjność funkcjonariuszy Policji. Ponadto, prawo funkcjonariusza w służbie stałej do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, nie może być rozumiane jako prawo całkowicie oderwane od praw i obowiązków wynikających z istoty stosunku służbowego policjanta. Celem tego przepisu jest niewątpliwie to, by funkcjonariusz w służbie stałej mieszkał w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej. Z tym celem, a nie przywilejem jako takim, związane jest prawo do lokalu mieszkalnego. Prawo to (do lokalu lub pomocy finansowej na jego uzyskanie) jest wyraźnie powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeby mieszkaniowej uprawnionego funkcjonariusza (vide wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 1/00). Na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Przepis ten powiązany jest z art. 88 wyżej wymienionej ustawy, który stanowi że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Pomoc finansowa jest więc zastępczą formą prawa do lokalu mieszkalnego. Stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżnienia i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z 2013 poz. 1170 z póżn. zm.), lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia: dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o którym mowa w art. 89 ustawy o Policji, dla policjanta samotnego - dwie normy zaludnienia (z zastrzeżeniem pkt 3), dla policjanta powołanego lub mianowanego na stanowisko służbowe zaszeregowane w grupie od 14 do 16 - trzy normy zaludnienia, dla policjanta powołanego lub mianowanego na stanowisko służbowe zaszeregowane w grupie od 9 do 13a - dwie normy zaludnienia. Natomiast, w przypadku pomocy finansowej, stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. z 2013 poz. 864 z późn.zm.), wysokość pomocy ustalana jest według norm przysługujących policjantowi i każdemu członkowi jego rodziny. Zatem, pomoc finansową dla osoby samotnej przyznaje się w wysokości dwóch norm zaludnienia. Wyjątek stanowią policjanci zaszeregowani w grupie od 14 do 16, którym przysługują trzy normy zaludnienia. Z formalnego punktu widzenia Strona, składając wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej w dniu [...].08.2018 roku nie posiadała lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 95 ust. 1 pkt 2 I pkt 3 ustawy o Policji. Tak więc, mogłaby uzyskać lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej lub pomoc finansową na jego uzyskanie w wysokości dwóch norm zaludnienia, przysługujących osobie samotnej. Jednak, z załączonych do wniosku stosownych dokumentów wynikło, że budowany dom stanowi współwłasność dwojga policjantów pozostających w konkubinacie Ponadto, pomoc finansowa na budowę tego domu została już przyznana sierż. J. N. w wysokości dwóch norm zaludnienia (dla osoby samotnej). Z akt sprawy wynika, że oboje policjanci pozostają, w konkubinacie i w udziale ˝ każde, nabyli wspólnie przedmiotową nieruchomość. Tym samymi, sierż. J. N. i st.asp. J. G. domagają się przyznania pomocy finansowej w łącznej wysokości właściwej dla czterech norm zaludnienia. Zgodnie z wykładnią uprawnień mieszkaniowych określonych w ustawie o Policji, świadczenie mieszkaniowe jakim jest pomoc finansowa, w sytuacji zbiegu uprawnień policjantów pozostających w związku małżeńskim, przysługuje wyłącznie jednemu z małżonków. Zasadą jest bowiem, że policjantowi w związku małżeńskim przysługuje jedna norma na każdego członka rodziny. Przepisy nie wskazują jak należy postępować w przypadku zbiegu uprawnień policjantów pozostających w konkubinacie. Niemniej zasady prawidłowej wykładni wskazują że potraktowanie dwojga policjantów żyjących w nieformalnym związku, ale posiadających współwłasność do jednej nieruchomości, jako dwoje samotnych policjantów i przyznanie każdemu z osobna pomocy finansowej w wysokości dwóch norm, stanowiłoby ich uprzywilejowanie w stosunku do policjantów pozostających w związku małżeńskim. Pozostawanie w konkubinacie nie może stanowić przesłanki zwiększającej zakres uprawnień z tytułu prawa policjanta do lokalu mieszkalnego. Gdyby bowiem przyjąć inną interpretację, dochodziłoby do nadużyć, polegających na tym, że dwoje policjantów, planujących wspólną przyszłość, świadomie pozostawałoby w konkubinacie. To pozwalałoby na uzyskanie ogólnie pomocy finansowej w wysokości właściwej dla czterech norm zaludnienia. Takie działanie należałoby ocenić jednoznacznie jako próbę ominięcia prawa w celu uzyskania korzyści majątkowej. Słusznie zatem organ pierwszej instancji uznał, że przyznanie pomocy finansowej Stronie i J. N. na budowany wspólnie dom jednorodzinny, stawiałoby policjantów nie będących małżeństwem w korzystniejszej sytuacji niż policjantów będących w związku małżeńskim. Ochrona interesów majątkowych konkubentów w ich wzajemnych stosunkach nie powinna być intensywniejsza niż ochrona małżonków w analogicznych stanach faktycznych (vide postanowienie SN z 06.10.2004 r. sygn. akt II CK 47/04). Ponadto, nie do zaakceptowania jest taka wykładnia przepisów, która prowadziłaby do faworyzowania policjantów pozostających we wspólnym pożyciu bez zawarcia związku małżeńskiego, w stosunku do policjantów będących małżonkami. (vide wyrok NSA z dnia 20.11.2009 r. sygn. akt I OSK 188/09). W niniejszej sprawie bez znaczenia pozostaje również fakt, że udział policjanta we współwłasności domu wynosi 1/2. Z przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz.459) regulujących współwłasność, na podstawie art. 206 wynika, iż regułą jest korzystanie przez współwłaścicieli z całej wspólnej rzeczy. Zatem, okoliczność, iż policjant stanie się w udziale % współwłaścicielem domu jednorodzinnego nie oznacza, iż będzie mógł korzystać jedynie z połowy domu. Biorąc powyższe pod uwagę, z uwagi na fakt, że na budowany przez Stronę dom jednorodzinny, została przyznana już pomoc finansowa na podstawie ostatecznej decyzji sierż. J. N., niedopuszczalnym byłoby ponownie przyznać taką pomoc na ten sam cel. Ponadto, wskazać należy, że środki finansowe na wypłatę świadczeń mieszkaniowych dla policjantów pochodzą z budżetu państwa. Nienależne ich przyznanie, a następnie wypłata stanowiłoby naruszenie dyscypliny budżetowej i naraziłoby Skarb Państwa na szkodę. Skargę do Sądu na powyższą decyzję złożył J. G.. Fachowy pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: przepisu art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (tj. Dz.U. 1990 Nr 30 poz. 179) polegającego na nieprawidłowej wykładni niniejszego przepisu i błędnym stwierdzeniu, iż Skarżący st. asp. J. G. nie jest osobą, o której mowa w tym przepisie i tym samym odmowę uzyskania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego, podczas gdy Skarżący nie korzystał dotąd z pomocy finansowej w tym zakresie oraz nie otrzymał lokalu mieszkalnego, a co za tym idzie nie zaszła przesłanka negatywna; przepisu art. 88 § 1 w zw. z art. 94 § 1 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji poprzez odmowę przyznania pomocy finansowej, pomimo, że zostały spełnione przesłanki do jej przyznania tj. Skarżącemu nie przydzielono lokalu mieszkalnego, a jego potrzeby mieszkaniowe nie są zaspokojone; - przepisu art. 89 pkt 1 Ustawy polegającej na błędnym przyjęciu, iż sierż. J. N. jest osobą, o której mowa w cytowanym przepisie, przy czym stan faktyczny sprawy oraz oświadczenie złożone przez st. asp. J. G. pozwala na przyjęcie, że Skarżący jest stanu cywilnego wolnego i nie pozostaje w związku małżeńskim , oraz naruszenie przepisów postępowania wskazując na art.7, art.88 w zw. z art. 107 §1 i 3 kpa art.6 w zw. z art. 138 §1 pkt.1 kpa przepisu art. 11 w zw. z art. 155 kpa i art. 15 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. Nr 1066) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369), dalej "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu utrzymująca w mocy decyzję nr [...] Komendanta powiatowego Policji w K. odmawiająca skarżącemu pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego .Podstawą materialno prawną wydanej decyzji są przepisy rozdziału 8 ustawy o Policji z [...].04.1990 r. ( Dz. U. z 2016 poz.1782 ). i § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 18.05.2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych ( Dz.U z 2013 poz.1170 ). Na wstępie Sąd stwierdza, że nietrafne są zarzuty naruszenia wskazanych przepisów postępowania administracyjnego. Poczynione przez organ konieczne ustalenia stanu faktycznego są niesporne i zostały w sposób wyczerpujący przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustalenia te Sąd uznaje za prawidłowe wynikające ze zgromadzonych dowodów i uznaje je za własne. Nie trafny jest zarzut naruszenia art. 15kpa albowiem sprawa została dwukrotnie rozpoznana przez właściwe organy w toku postępowania administracyjnego , a organ odwoławczy w sposób wszechstronny uzasadnił wydane przez siebie rozstrzygnięcie. Przechodząc do oceny zarzutów w zakresie naruszenia wskazanych przepisów ustawy o Policji Sąd uznał je za nietrafne. Zgodnie z Art. 88. 1. Policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. 2. Policjant w służbie przygotowawczej może otrzymać tymczasową kwaterę. 3. Policjant traci prawo do lokalu mieszkalnego w razie dyscyplinarnego wydalenia ze służby. 4. Miejscowością pobliską, o której mowa w ust. 1, jest miejscowość, z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca zamieszkania do stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca pełnienia służby bez uwzględnienia czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której policjant dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe. Art. 89 cyt. ustawy wyjaśnia kogo według ustawy uznaje się za członka rodziny. Natomiast art. 94 ust.1 wskazuje, że Policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Wskazać należy, że jedną z podstawowych zasad wykładni przepisów prawa jest wykluczenie wykładni normy prawnej w oderwaniu od pozostałych przepisów prawa, w których norma jest zawarta oraz w oderwaniu od całości rozwiązań prawnych ustawy. Wskazane przepisy ustawy należy interpretować łącznie we wzajemnym powiązaniu. Prawo policjanta do lokalu mieszkalnego jest realizowane przede wszystkim przez przydzielenie mu tego lokalu w drodze decyzji administracyjnej. Pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji jest konsekwencją niezrealizowania prawa funkcjonariusza niemającego zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych do otrzymania lokalu mieszkalnego. Dokonując analizy art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, należy mieć na uwadze wykładnię celowościową przepisu pozwalającego traktować określenie "na uzyskanie lokalu mieszkalnego" jako cel na jaki pomoc ta ma być przeznaczona. Pomoc finansowa przysługuje bowiem w celu uzyskania przez policjanta lokalu mieszkalnego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jego i członków rodziny. W ustalonym stanie faktycznym o pomoc finansową na budowę konkretnego domu stara się policjant, który ma udział we własności tego domu wynoszący ˝ , a druga część pozostaje we współwłasności innej osoby, z którą ubiegający się o pomoc finansową pozostaje w nieformalnym związku. Partnerka skarżąca j- jak organ ustalił i co nie jest sporne- jest także funkcjonariuszem policji i już uzyskała pomoc finansową na budowę tego samego domu. Celem dokonania prawidłowej wykładni omawianych przepisów ustawy o Policji sytuację skarżącego należy zestawić z pozycją małżonków będących funkcjonariuszami Policji ubiegających o pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Gdyby o pomoc finansową ubiegał się funkcjonariusz policji będący w związku małżeńskim także z policjantką to w takim przypadku zgodnie z przepisem § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 18 maja 2005 r. przysługiwała by mu pomoc finansowa za dwie normy zaludnienia, natomiast gdy jak w przedmiotowej sprawie o pomoc finansową ubiega się dwoje funkcjonariuszy policji pozostających we wspólnym pożyciu prowadzących wspólnie gospodarstwo domowe ale nie będących małżonkami to przyjmując sugerowaną przez skarżącego wykładnię § 4 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 2 wyżej wymienionych przepisów rozporządzeń przysługiwałaby im pomoc finansowa za cztery normy zaludnienia. Taka sytuacja jest nie do zaakceptowania mając na uwadze wykładnię celowościową wymienionych przepisów aktów wykonawczych w związku z przepisami ustawy o Policji a mianowicie, iż pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jego i członków rodziny. Dokładnie taki sam stan faktyczny był już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 20.11.2009 r. I OSK 188/09 sformułował tezę zgodnie z którą w sytuacji faktycznej, w której dwoje funkcjonariuszy policji żyjących w konkubinacie nabywa na współwłasność po 1/2 części nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym lub lokal mieszkalny, to pomoc finansowa na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji przysługuje wyłącznie jednemu funkcjonariuszowi policji ustalona w oparciu o przepisy par. 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. w zw. par. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 18 maja 2005r. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni zgadza się z tak sformułowaną tezą i uznaje, że wykładania przepisów ustawy o Policji dokonana przez organ jest prawidłowa. Reasumując Sąd uznał, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw wobec czego na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.