VI SA/Wa 2015/15
WyrokWSA w Warszawie2016-03-10
Skład orzekający: Urszula Wilk, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Zdzisław Romanowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podmiot, któremu przyznano prawo do dysponowania częstotliwościami w drodze rezerwacji, jest zobowiązany do uiszczania rocznych opłat za prawo do dysponowania tymi częstotliwościami, nawet jeśli faktyczne wykorzystanie tych częstotliwości zostało odroczone w czasie?Ratio decidendi
Obowiązek uiszczania rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością wynika z samego faktu posiadania tego prawa, a nie z faktycznego wykorzystywania częstotliwości. Prawo do dysponowania częstotliwością jest odrębne od prawa do wykorzystywania częstotliwości, a opłata za dysponowanie jest niezależna od innych opłat. W związku z tym, nawet jeśli faktyczne wykorzystanie częstotliwości zostało odroczone, obowiązek uiszczenia opłaty za prawo do dysponowania nimi pozostaje aktualny.Stan faktyczny
Spółka S. S.A. wniosła o stwierdzenie nadpłaty opłaty za prawo do dysponowania częstotliwościami za 2014 rok, argumentując, że faktyczne wykorzystanie tych częstotliwości zostało odroczone do 1 stycznia 2015 roku. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) odmówił stwierdzenia nadpłaty, wskazując, że obowiązek uiszczenia opłaty wynika z samego prawa do dysponowania częstotliwościami, które spółka posiadała od dnia wydania decyzji zmieniającej z rygorem natychmiastowej wykonalności. Po utrzymaniu w mocy tej decyzji przez Prezesa UKE, spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA).Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi S.S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty oddala skargę w całości
UZASANIENIE
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] Prezes URTiP zarezerwował na rzecz O. sp. z o.o. z siedzibą w W. cztery dupleksowe kanały częstotliwościowe o szerokości [...] MHz, w zakresie [...] MHz - [...] MHz oraz [...] MHz - [...] MHz, przeznaczone do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
Decyzja Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. została zmieniona: 1) decyzją Prezesa URTiP nr [...], 2) decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] września 2004 r., 3) decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r., 4) decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., 5) decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] października 2008 r., 6) decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., 7) decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz 8) decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] września 2014 r.
Z dniem 22 grudnia 2005 r. O. sp. z o.o. przekształciła się w S. S.A., która jest następcą prawnym O. sp. z o.o.
Jak wynika z treści decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., Prezes UKE zmienił dokonaną w decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. rezerwację częstotliwości, tj. rezerwację czterech kanałów częstotliwościowych o szerokości [...] MHz w zakresach [...] MHz oraz [...] MHz, przeznaczonych w zakresie częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z przeznaczeniem określonym w rozporządzeniu z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości, to jest z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej ruchomej lub stałej, natomiast w zakresie [...] MHz do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z przeznaczeniem określonym w rozporządzeniu z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości, to jest z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej stałej, na rezerwację obejmującą blok częstotliwości o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, na obszarze całego kraju.
Uzasadniając tę zmianę, Prezes UKE wskazał w uzasadnieniu decyzji zmieniającej, że pozostawienie do dyspozycji Spółki dotychczasowego zakresu częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz, oznaczałoby akceptowanie powstawania szkodliwych zakłóceń oraz brak reakcji na zaburzenia ładu w gospodarce zasobami częstotliwości, co jest niedopuszczalne z punktu widzenia ustawowych zadań organu regulacyjnego. Decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu tej decyzji Prezes UKE wyjaśnił, że za wprowadzeniem rygoru natychmiastowej wykonalności przemawiała przede wszystkim przesłanka ochrony zdrowia lub życia ludzkiego oraz przesłanka interesu społecznego rozumiana, jako zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego w kontekście zabezpieczenia należytego działania systemów telekomunikacyjnych zaprojektowanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu kolejowym. Prezes UKE uznał, iż musi działać bez zbędnej zwłoki, ponieważ zapewnienie bezpieczeństwa w ruchu kolejowym, w tym zapewnienie właściwie działającego i niezakłóconego systemu telekomunikacyjnego, jest związane bezpośrednio z realną ochroną życia i zdrowia ludzkiego.
Decyzja Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r., której w punkcie II. rozstrzygnięcia został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, stała się wykonalna w dniu jej wydania, tj. w dniu [...] grudnia 2013 r., pomimo wniesienia przez Spółkę odwołania od tej decyzji.
Jednocześnie w punkcie 1.3 decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. - w brzmieniu nadanym mu w decyzji Prezesa UKE z dnia [...] września 2014 r., Prezes UKE orzekł, że S. S.A. jest uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości wskazanych w punkcie 1.1 decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., od dnia wydania przez Prezesa UKE decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości dla podmiotów wyłonionych w aukcji na rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz i [...] MHz oraz z zakresu [...] i [...] MHz na obszarze całego kraju, przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej, ale nie później niż od dnia 1 stycznia 2015 r.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Prezes UKE wskazał, że częstotliwości objęte decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. stanowią, obok częstotliwości, których rozdysponowanie Prezes UKE planuje w drodze aukcji, ostatnie dostępne zasoby częstotliwości z pasma [...] MHz, które mogą być wykorzystywane do świadczenia nowoczesnych i różnorodnych usług telekomunikacyjnych w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej, w tym do świadczenia usług szybkiego dostępu do Internetu. Jak wyjaśnił Prezes UKE, podmiot, który pierwszy będzie mógł rozpocząć świadczenie usług z wykorzystaniem częstotliwości z zakresu [...] MHz osiągnie niewątpliwą przewagę konkurencyjną nad innymi dostawcami usług, którzy nie dysponując częstotliwościami z tego zakresu, nie będą mogli zaoferować swoim abonentom analogicznych usług telekomunikacyjnych. W ocenie Prezesa UKE, taka sytuacja zaburzyłaby równowagę na rynku telekomunikacyjnym i mogłaby doprowadzić do jego monopolizacji, a co za tym idzie, do ograniczenia konkurencji na tym rynku. Z tych względów konieczne stało się ustalenie maksymalnie zbliżonych warunków wykorzystywania częstotliwości przez wszystkie podmioty, które uzyskają rezerwację częstotliwości z tego zakresu, w tym takie określenie terminów rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości, aby żaden z podmiotów nie uzyskał uprzywilejowanej pozycji i znaczącej przewagi konkurencyjnej nad innymi podmiotami, które uzyskają prawo do dysponowania ww. zasobem częstotliwości. Wspierając zatem równoprawną i skuteczną konkurencję w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych, ustalając termin rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości przez Spółkę, Prezes UKE określił go w taki sposób, aby S. S.A. nie nabyła uprawnień do wykorzystywania częstotliwości z pasma [...] MHz znacznie wcześniej aniżeli podmioty, które otrzymają rezerwacje częstotliwości z pasma [...] MHz w wyniku rozdysponowania częstotliwości w aukcji. Ustalenie, że Spółka jest uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości od dnia wydania przez Prezesa UKE decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości dla podmiotów wyłonionych w aukcji, ale nie później niż ód dnia 1 stycznia 2015 r., pozwala z jednej strony na zachowanie równowagi na rynku usług telekomunikacyjnych, z drugiej zaś strony nie uniemożliwi S. S.A: rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości w przypadku, gdyby Prezes UKE z przyczyn niezależnych od organu nie dokona w wyniku aukcji rezerwacji częstotliwości.
W dniu 20 listopada 2014 r. Prezes UKE wystawił upomnienie nr [...], w którym wezwał Spółkę do zapłaty opłaty za cztery kwartały 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] wraz z odsetkami. Upomnienie zostało doręczone Stronie w dniu 26 listopada 2014 r.
W dniu 1 grudnia 2014 r. S. S.A. wpłaciła na rachunek Urzędu Komunikacji Elektronicznej kwotę 3.130.368,60 zł.
Pismem z dnia 14 stycznia 2015 r. S. S.A. zwróciła się do Prezesa UKE o stwierdzenie nadpłaty i jej zwrot w kwocie 3.130.368,60 zł z tytułu "opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wraz z odsetkami i kosztami upomnienia". We wniosku tym spółka zażądała również zapłaty odsetek od dnia 1 grudnia 2014 r.
Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Prezes UKE odmówił stwierdzenia nadpłat z tytułu: 1) opłaty za I kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 2) opłaty za II kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 3) opłaty za III kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 4) opłaty za IV kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 5) kosztów upomnienia nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r.
W uzasadnieniu tej decyzji Prezes UKE wskazał, że decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., której w punkcie II. został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, stała się wykonalna z dniem jej wydania, tj. z dniem [...] grudnia 2013 r., pomimo wniesienia przez Spółkę odwołania od tej decyzji. Na podstawie decyzji rezerwacyjnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., S. S.A. była zatem uprawniona do dysponowania częstotliwościami określonymi w punkcie 1.1 ww. decyzji zmieniającej od dnia 27 grudnia 2013 r. Mając na uwadze powyższe oraz treść przepisu art. 185 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, Spółka była zobowiązana uiścić roczną opłatę za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Ponieważ S. S.A. nie regulowała należności z tytułu rocznej opłaty za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., Prezes UKE wystawił w dniu 20 listopada 2014 r. upomnienie nr [...], w którym wezwał Spółkę do zapłaty zaległej opłaty wraz z odsetkami.
Organ wyjaśnił, że wpłata w kwocie 3.130.368,60 zł z dnia 1 grudnia 2014 r. została zaliczona przez Urząd Komunikacji Elektronicznej w opisany w decyzji sposób. Prezes UKE stwierdził, iż brak podstaw do stwierdzenia nadpłaty z tytułu kosztów upomnienia nr [...] z dnia 20 listopada 2014 r.
Pismem z dnia 30 marca 2015 r. S. S.A. z siedzibą w W. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że przed 1 stycznia 2015 r. nie mogła dysponować częstotliwościami na cele związane uzyskiwaniem pozwoleń. Ponadto strona wskazała, wystąpiła do Prezesa UKE o wydanie zaświadczenia, że opłaty za kwestionowany okres nie będą należne. Prezes UKE uznał postępowanie w tej sprawie za szczególnie "skomplikowane" i kilkakrotnie przedłużał postępowanie, którego do dziś nie rozstrzygnął, utrudniając S. właściwą realizację zobowiązań związanych z wnoszeniem opłat. Jednocześnie w całkowicie odrębnym postępowaniu Prezes UKE doręczając upomnienie wezwał S. do uiszczenia tej samej opłaty.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r., poz. 243 ze zm., nazywanej dalej "ustawą Prawo telekomunikacyjne") po rozpatrzeniu wniosku S. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2015 r.
Rozpatrując przedmiotową sprawę, organ podkreślił, że decyzja Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r., której rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1.3 zostało zmienione w decyzji Prezesa UKE z dnia [...] września 2014 r., jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym.
Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, w okresie rezerwacji częstotliwości, określone w decyzji rezerwacyjnej częstotliwości pozostają w dyspozycji podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji, na cele związane z uzyskiwaniem pozwoleń radiowych. Ponieważ decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, częstotliwości wymienione w punkcie 1.1 tej decyzji, tj. częstotliwości o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, pozostają w dyspozycji Spółki od dnia wydania ww. decyzji, tj. od dnia [...] grudnia 2013 r.
Organ wskazał, że stosownie do treści przepisu art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości są dostępne. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. Prezes UKE stwierdził, że częstotliwości określone w punkcie 1.1 tej decyzji są dostępne, ponieważ nie zostały przydzielone żadnemu podmiotowi w drodze rezerwacji częstotliwości lub pozwolenia radiowego.
Zdaniem Prezesa UKE z powyższego wynika zatem, że od dnia wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., częstotliwości o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, określone punkcie 1.1 ww. decyzji, pozostawały do wyłącznej dyspozycji Spółki.
Mając na uwadze powyższe, organ wskazał na przepis art. 185 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, który stanowi, że podmiot, który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, jest zobowiązany uiszczać roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. Ponieważ więc S. S.A. dysponowała od dnia [...] grudnia 2013 r. częstotliwościami o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, wymienionymi w punkcie 1.1 decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r., Spółka była zobowiązania uiścić roczną opłatę za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji rezerwacyjnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r.
Roczna opłata za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r., wynosiła kwotę 3.000.000,00 zł.
Wysokość rocznej opłaty za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., należało obliczyć na podstawie Załącznika nr 5 do Rozporządzenia z 2013 r. - punktu 7, podpunkt 1. Zgodnie z przepisem § 5 ust. 1 Rozporządzenia z 2013 r., opłatę roczną za prawo do dysponowania częstotliwością uiszcza się jednorazowo za cały rok do końca lutego danego roku albo w ratach: 1) kwartalnych w wysokości równej ¼ opłaty rocznej do końca stycznia, kwietnia, lipca i października danego roku albo 2) półrocznych w wysokości równej ½ opłaty rocznej do końca lutego i sierpnia danego roku.
Ponieważ S. S.A. nie regulowała należności z tytułu rocznej opłaty za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., Prezes UKE wystawił w dniu 20 listopada 2014 r. upomnienie nr [...] , w którym wezwał Spółkę do zapłaty opłaty cztery kwartały 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] wraz z odsetkami.
Pismem z dnia 3 lipca 2015 r. S. S.A. z siedzibą w W. reprezentowana przez radcę prawnego M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję. Zaskarżonej decyzji zarzucono:
1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uzasadnienie decyzji w sposób, który nie pozwala na ocenę przesłanek, którymi organ kierował się przy rozstrzyganiu sprawy oraz nie odniesienie się w żadnym zakresie do argumentacji prezentowanej przez S. w toku postępowania, a także brak wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa, co prowadziło także do naruszenia wynikającej z art. 11 k.p.a. zasady przekonywania oraz zasady zaufania określonej w art. 8 k.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy;
2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 15 k.p.a. poprzez brak dwukrotnego rozpatrzenia sprawy, w szczególności poprzez brak odniesienia się do argumentacji prezentowanej przez S. w ramach postępowania dotyczącego ponownego rozpatrzenia sprawy, a w to miejsce jedynie powtórzenie stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy;
3. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 185 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku - Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 114 ust. 1 Pt oraz w zw. z art. 188 Pt oraz art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1 oraz art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa poprzez:
a. odmowę stwierdzenia nadpłaty w opłacie za prawo do dysponowania częstotliwościami za poszczególne kwartały 2014 r. w sytuacji, w której z uwagi na brzmienie punktu I.3 decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r. w brzmieniu nadanym decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2014 r., w 2014 roku S. nie dysponowała przyznanymi jej częstotliwościami i nie mogła realizować w stosunku do nich żadnych uprawnień;
b. błędne uznanie, iż opłata, o której mowa w art. 185 ust. 1 Pt jest należna również za okres, w którym podmiot, na rzecz którego udzielona została rezerwacja częstotliwości nie dysponuje tymi częstotliwościami i nie może ich wykorzystywać, w szczególności poprzez uzyskiwanie pozwoleń radiowych.
W związku z powyższym spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2015 roku nr [...] w całości, zasądzenie od organu na rzecz S. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła powyższe zarzuty podkreślając, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna, zostały wydane z naruszeniem przepisów Pt, Ordynacji podatkowej, a także K.p.a. w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Prezes UKE w sposób błędny ocenił bowiem, że w sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty w opłacie za prawo dysponowania częstotliwościami. Wadliwość działania Prezesa UKE w powyższym zakresie koncentruje się na dokonaniu błędnej wykładni art. 185 ust. 1 oraz art. 114 ust. 1 i art. 115 Pt poprzez uznanie, iż podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości jest obowiązany do uiszczania opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 1 Pt również w okresie, w którym nie ma prawa do dysponowania tymi częstotliwościami i wykonywania w stosunku do nich przyznanych mu uprawnień.
Ponadto, w ocenie S., w zaskarżonej decyzji Prezes UKE nie dokonał ponownego rozpatrzenia sprawy, zgodnie z wynikającą z art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Organ w żadnym zakresie nie odniósł się bowiem do argumentacji prezentowanej przez S. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a jedynie bezrefleksyjnie powielił treść decyzji z dnia [...] marca 2015 r. Takiego działania nie sposób zakwalifikować natomiast jako wypełnienie obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy. W praktyce tylko trzy krótkie akapity na stronie 18 oraz fragmenty na stronie 22 i 23 zaskarżonej decyzji dotyczą meritum sprawy, nie odnosząc się jednak wcale do argumentar1 S. zawartej we wniosku o zwrot nadpłaty i zastrzeżeń S. zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Reszta uzasadnienia to rozbudowany opis stanu faktycznego (np. historii zmian rezerwacji), w gruncie rzeczy nieistotny w sprawie.
Również uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom określonym w przepisach k.p.a.
Skarżąca spółka podkreśliła, ze bezspornym faktem w niniejszej sprawie jest to, iż na mocy decyzji zmieniającej, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności S. utraciła prawo do dysponowania dotychczas przysługującymi jej częstotliwościami z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. W to miejsce Prezes UKE udzielił na rzecz S. rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] oraz [...] MHz, przy czym faktyczne uprawnienie do dysponowania tymi częstotliwościami zostało odroczone do 1 stycznia 2015 roku. W konsekwencji, w okresie od 27 grudnia 2013 roku, tj. od wydania decyzji zmieniającej 1, do [...] grudnia 2014 roku, S. nie była w stanie dysponować przyznanymi jej częstotliwościami. Już zatem tylko z tego względu, żądanie od S. zapłaty opłaty za ten okres, a obecnie odmowa stwierdzenia nadpłaty z tego tytułu, należy oceniać jako oczywiście bezpodstawne.
W ocenie S., postanowienia art. 185 ust. 1 Pt, zgodnie z którym podmiot, który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, uiszcza roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością, nie mogą być interpretowane wyłącznie przez pryzmat wykładni językowej (dokonanej zresztą przez Prezesa UKE w sposób wadliwy), lecz powinny także uwzględniać efekty wykładni systemowej, w szczególności dokonywanej z uwzględnieniem pełnego brzmienia art. 114 ust. 1 oraz art. 115 Pt, jak i celowościowej.
W art. 114 ust. 1 Pt ustawodawca wprost wskazał, że celem pozostawania częstotliwości w dyspozycji podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji, jest uzyskiwanie pozwoleń radiowych. Uzyskanie takich pozwoleń jest zatem realnym uprawnieniem, które wiąże się z udzieleniem dla określonego podmiotu rezerwacji częstotliwości. Skoro zatem w 2014 roku na rzecz S. nie wydano żadnego pozwolenia radiowego dotyczącego częstotliwości przyznanych jej w decyzji zmieniającej 1, to nie można zasadnie twierdzić, iż częstotliwości te pozostawały w dyspozycji S. i że zrealizowany został cel przyznania S. tych częstotliwości.
Zgodnie z art. 185 ust. 1 Pt opłata, o której mowa w tym przepisie należna jest za prawo do dysponowania częstotliwością. Rzecz w tym, iż w niniejszej sprawie S. takiego prawa w istocie nie miała. Pomimo formalnego przyznania jej rezerwacji częstotliwości, aż do 1 stycznia 2015 roku S. nie mogła bowiem wykonywać żadnych uprawnień z nią związanych. W tej sytuacji żądanie od S. opłaty w sposób oczywisty pozostaje w sprzeczności z brzmieniem i celem regulacji art. 185 ust. 1 Pt
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ,,p.p.s.a.’’, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności.
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i decyzja utrzymana nią w mocy nie naruszają prawa.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy tego czy skarżąca spółka zobowiązana była do uiszczenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwościami za 2014 r. Prawo do dysponowania częstotliwościami przyznane jej zostało na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. w brzmieniu nadanym decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2014 r., w której Prezes UKE orzekł, że S. S.A. w Warszawie jest uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości wskazanych w punkcie 1.1 decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., od dnia wydania przez Prezesa UKE decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości dla podmiotów wyłonionych w aukcji na rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz i [...] MHz oraz z zakresu [...] i [...] MHz na obszarze całego kraju, przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej, ale nie później niż od dnia 1 stycznia 2015 r.
Zdaniem organu na spółce spoczywał ustawowy obowiązek uiszczenia opłaty, a ponieważ S. S.A. z siedzibą w W. nie regulowała należności z tytułu rocznej opłaty za 2014 r. Prezes UKE wystawił w dniu 20 listopada 2014 r. upomnienie nr [...] wzywając do zapłacenia zaległej kwoty wraz z odsetkami. W dniu 1 grudnia 2014 r. S. S.A. wpłaciła na rachunek Urzędu Komunikacji Elektronicznej kwotę 3.130.368,60 zł., a następnie pismem z dnia 14 stycznia 2015 r. wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty i jej zwrot w kwocie 3.130.368,60 zł z tytułu opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wraz z odsetkami i kosztami upomnienia.
Zdaniem Spółki, począwszy od dnia [...] grudnia 2013 r. utraciła ona prawo do dysponowania częstotliwościami z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, natomiast prawo do dysponowania nowym zakresem częstotliwości, tj. [...] MHz oraz [...]MHz, weszło w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2015 r. na mocy decyzji z dnia [...] września 2014 r.
Prezes UKE decyzją z dnia [...] marca 2015 r. odmówił stwierdzenia nadpłat z tytułu: 1) opłaty za I kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 2) opłaty za II kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.,3) opłaty za III kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 4) opłaty za IV kwartał 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., 5) kosztów upomnienia nr [...] z dnia 20 listopada 2014 r. Zaskarżoną decyzją Prezes UKE utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2015 r
Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że wydane w sprawie decyzje odmawiające stwierdzenia nadpłaty są prawidłowe.
Na wstępie należy zaznaczyć, że obowiązek uiszczania opłat za prawo do dysponowania częstotliwością wynika wprost z art. 185 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r., poz. 243 ze zm., nazywanej dalej Prawo telekomunikacyjne).
Zgodnie z treścią tego przepisu podmiot, który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, uiszcza roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. Kwestia ta ma decydujące znaczenie, bowiem sformułowanie użyte w art. 185 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego wyraźnie wskazuje, że pobieranie opłat jest związane z prawem do dysponowania częstotliwością, a nie z używaniem częstotliwości. W okresie pomiędzy uzyskaniem prawa do dysponowania częstotliwością na podstawie rezerwacji, a uzyskaniem pozwolenia faktyczne wykorzystywanie częstotliwości nie będzie możliwe. Niezależnie od tego opłaty roczne za prawo dysponowania częstotliwością powinny być wnoszone. Taką interpretację potwierdza także Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że w sprawach opłat nie ma znaczenia faktyczne wykorzystywanie częstotliwości (por. wyrok NSA z 14 lutego 2012 r. sygn. akt II GSK 1536/10).
Wobec powyższego za bezzasadne uznać należy zarzuty strony skarżącej, że w rzeczywistości "nie mogła dysponować częstotliwościami na cele związane z uzyskiwaniem pozwoleń radiowych". Jak słusznie zauważył organ w zaskarżonej decyzji, uprawnienie strony skarżącej do rozpoczęcia wykorzystywania (na podstawie pozwoleń radiowych) częstotliwości o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, zostało uregulowane m. in. w punkcie 1.3 decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. - w brzmieniu nadanym mu w decyzji z dnia 26 września 2014 r. Zgodnie z tym punktem, S. S.A. była uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości wskazanych w punkcie 1.1 decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 i od dnia wydania przez Prezesa UKE decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości dla podmiotów wyłonionych w aukcji na rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz i [...] MHz oraz z zakresu [...] i [...] MHz na obszarze całego kraju, przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej, ale nie później niż od dnia 1 stycznia 2015 r.
Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, w okresie rezerwacji częstotliwości, określone w decyzji rezerwacyjnej częstotliwości pozostają w dyspozycji podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji, na cele związane z uzyskiwaniem pozwoleń radiowych. Ponieważ decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, częstotliwości wymienione w punkcie 1.1 tej decyzji, tj. częstotliwości o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, pozostają w dyspozycji Spółki od dnia wydania ww. decyzji, tj. od dnia [...] grudnia 2013 r.
Jak wyjaśnił organ, wykorzystywanie częstotliwości o szerokości [...] MHz z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz Spółka rozpoczęła od dnia [...] stycznia 2015 r. na podstawie wydanych na jej rzecz przez Prezesa UKE pozwoleń radiowych.
W ocenie Sądu podzielić należy stanowisko organu, że na gruncie przepisów prawa telekomunikacyjnego, należy rozróżniać pojęcia: "prawo do dysponowania częstotliwością" oraz "prawo do wykorzystywania częstotliwości". Przyznanie spółce prawa do dysponowania określonymi częstotliwościami powoduje, że żaden inny podmiot na rynku telekomunikacyjnym nie ma możliwości skorzystania z tych częstotliwości. Powyższe wynika z porównania brzmienia niektórych przepisów prawa, np.: art. 185 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, art. 185 ust. 3 ustawy Prawo telekomunikacyjne, art. 114 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, art. 115 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, art. 123 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne.
Ponadto przepis art. 185 wyróżnia trzy rodzaje opłat, tj. opłatę roczną za prawo do dysponowania częstotliwością, opłatę jednorazową za dokonanie rezerwacji częstotliwości oraz opłatę za prawo wykorzystywania częstotliwości udzielone w pozwoleniu. Dlatego też roczna opłata za prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, przewidziana w przepisie art. 185 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, jest niezależną od innych opłatą za posiadanie "prawa do dysponowania częstotliwością".
Jeżeli zatem skarżąca S. S.A. posiadała prawo do dysponowania częstotliwościami o szerokości [...] MHZ z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, wymienionymi w punkcie 1.1 decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., od dnia [...] grudnia 2013 r., to była zobowiązania uiścić roczną opłatę za 2014 r. za prawo do dysponowania częstotliwościami na podstawie decyzji rezerwacyjnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienionej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2013 r.
Za prawidłowe w ocenie Sądu uznać należy stanowisko organu, że obowiązek uiszczenia rocznej opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, o którym jest mowa w przepisie art. 185 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, ciąży na podmiocie, na rzecz którego Prezes UKE dokonał rezerwacji częstotliwości. Opłata przewidziana przez przepis art. 185 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne jest związana z posiadaniem prawa do dysponowania częstotliwością. W konsekwencji za zgodną z prawem uznać należało decyzję stwierdzającą brak nadpłaty z tytułu opłat za cztery kwartały 2014 r. za prawo do dysponowania przyznanymi skarżącej spółce częstotliwościami.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się zarzuconych naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani nie stwierdził z urzędu uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, organ wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza postanowień art. 107 § 3 k.p.a. Nie doszło do naruszenia praw skarżącego jako strony.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło