II GZ 68/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Po 555/18 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 27 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 178 w związku z art. 49 § 1 oraz art. 232 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Po 555/18 w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 czerwca 2018 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz zwrócił uiszczony od niej wpis. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 27 listopada 2018 roku, oddalił w całości skargę strony skarżącej. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej została wezwana do usunięcia, braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez: - złożenie w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, - nadesłanie dowodu nadania przesyłki (skargi kasacyjnej) -uiszczenie wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej w kwocie 97 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odrzucając skargę kasacyjną, Sąd I instancji wskazał, że wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 lutego 2019 r., a strona uiściła uzupełniający wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 97 zł, jednakże nie złożyła wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w związku z czym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Powyższe postanowienie skarżący zaskarżył w całości i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 178 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na odrzucenie skargi poprzez błędne przyjęcie, iż strona wraz z pismem z dnia 30.01.2019 r. otrzymała wezwanie do złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy a w konsekwencji odrzuceniu skargi kasacyjnej mimo braku wezwania do uzupełnienie braku formalnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazał argumenty na poparcie swoich zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i dlatego podlega uwzględnieniu. W rozpoznawanej sprawie kwestią zasadniczą jest to czy pełnomocnik skarżącego w jednej kopercie otrzymał trzy wezwania tj. do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej poprzez określenie, czy strona wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, czy zrzeka się przeprowadzenia rozprawy, czy otrzymał wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 97 zł oraz nadesłania dowodu nadania przesyłki (skargi kasacyjnej) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym na wstępie podkreślić należy, iż podczas pokwitowania odbioru przesyłek u listonosza nie ma wystarczającej ilości czasu na konfrontowanie treści poświadczenia z zawartością tejże przesyłki. Tym samym, jedynie z treści potwierdzenia zwrotnego wynika, iż w przesyłce sądowej (w kopercie) były trzy wezwania. Wobec tego, nie ma żadnej pewności, czy skarżący (jego pełnomocnik) otrzymał trzy wezwania, dwa czy jedno, szczególnie wobec okoliczności, że uzupełniono jedynie braki zasygnalizowane jednym wezwaniem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dowodowo niemożliwe jest wykazanie, że przesyłka rzeczywiście zawierała wskazane na zwrotce pisma lub ich nie zawierała - jak dowodzi strona. W obu przypadkach jest to domniemanie, które należy uprawdopodobnić. Z doświadczenia życiowego wynika, że racjonalnym działaniem strony zainteresowanej w rozpoznaniu jej sprawy jest wykonywanie wszelkich obowiązków, które są warunkiem nadania sprawie biegu. Logiczne jest także założenie, że strona wykonując obowiązki o większej skali trudności i wymagające od niej większego zaangażowania (uiszczenie wpisu sądowego – dokonanie przelewu na wskazany numer konta bankowego lub wpłata w banku lub na poczcie) nie zaniecha także obowiązków przynajmniej teoretycznie mniej wymagających (odpowiedź na wezwanie i wysłanie tego oświadczenia listem poleconym oraz przesłanie dowodu nadania skargi kasacyjnej). W niniejszej sprawie przyjąć należy, że skoro pełnomocnik uzupełnił brak formalny w postaci uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 97 zł., to prawdopodobnym jest, że z niewiadomych powodów nie otrzymał wezwania do nadesłania oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz nadesłania dowodu nadania skargi kasacyjnej. Zdaniem NSA za takim rozstrzygnięciem wątpliwości na korzyść strony przemawia, w tym konkretnym przypadku, umożliwienie stronie zainteresowanej ochroną swych praw skorzystanie w pełni z konstytucyjnego prawa do sądu. Należy zauważyć, że prawdopodobne jest, iż przesyłka sądowa z niewyjaśnionych przyczyn nie zawierała wezwania do nadesłania oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz nadesłania dowodu nadania skargi kasacyjnej. Zaistniałe wątpliwości nie mogą obciążać strony, która zainteresowana obroną swych praw i dopełniła pozostałych obowiązków wynikających z nadesłanej korespondencji. Naczelny Sad Administracyjny zauważa także, że w aktach sprawy (k. 95) znajduje się wydruk z systemu śledzenia przesyłek dołączony do akt sprawy przez Sąd. Zatem będąc konsekwentnym wskazać należy, o czym Sąd I instancji nie pisze, że skarżąca w istocie nie uzupełniła dwóch braków wezwania: nie nadesłała dowodu nadania skargi kasacyjnej oraz oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Tym samym logicznym się wydaje, że strona nie mogła uzupełnić obu tych braków albowiem znajdowały się na jednym zarządzeniu, którego najprawdopodobniej w przesyłce nie było. Świadczyć o tym może także fakt, że skarżąca zupełnie nie dostrzega w swoim zażaleniu pierwszego braku, dotyczącego potwierdzenia terminu nadania skargi kasacyjnej, co pozwala przyjąć, że o nieuzupełnieniu braku w postaci oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, dowiedziała się z postanowienia Sądu. Należy wskazać, że zasadnym jest wzywanie o uzupełnienie wszystkich braków na jednym formularzu. Sporządzenie dwóch osobnych wezwań, na dwóch oddzielnych kartkach – gdy wysyłane są w jednej kopercie tego samego dnia - zwiększa prawdopodobieństwo, że jedno z takich pism przypadkowo nie zostanie włożone do koperty. Wysłanie jednego pisma ze wskazaniem - w punktach - jakie braki strona ma uzupełnić usunie wątpliwości, czy wezwanie o uzupełnienie tego konkretnego braku znajdowało się w kopercie czy nie, tym bardziej, że rygor w każdym przypadku jest taki sam. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zażalenie uwzględnił i uchylił zaskarżone nim postanowienie.