II OSK 2952/16

Dnia 28 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) sędzia del. WSA Tomasz Świstak Protokolant: starszy inspektor sądowy Anna Połoczańska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Rzgów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 października 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 285/16 w sprawie ze skargi M. G. i D. C. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę stacji uzdatniania wody 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Gminy Rzgów na rzecz M. G. i D. C. solidarnie kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z 13 października 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 285/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi M. G. i D. C. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uchylił postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lutego 2016 r. oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia [...] grudnia 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie Rzgów pozwolenia na rozbudowę i przebudowę stacji uzdatniania wody, istniejącej na działce nr ewid. [...] we wsi [...], gmina R. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Gmina Rzgów, zaskarżając wyrok w całości i na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 148 § 2 k.p.a. poprzez uwzględnienie skargi i przyjęcie, że przedwczesne jest twierdzenie organu administracji, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, podczas, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego w sposób bezsporny wynika, iż wniosek skarżących o wznowienie postępowania złożony został z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 148 § 2 k.p.a.; 2. art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do oddalenia skargi na postanowienie Wojewody Łódzkiego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, podczas gdy skarga M. G. oraz D. C. podlegała oddaleniu z uwagi na jej bezzasadność. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną M. G. oraz D. C. wniosły o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r., a zatem do uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje zastosowanie art. 193 zd. 2 p.p.s.a. Zgodnie z nim uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 p.p.s.a. i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca szczególny charakter, wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymogów dotyczących koniecznych elementów uzasadnienia wyroku, które przewidziano w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zd. 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny ocenił zarzuty postawione wobec zaskarżonego wyroku, uwzględniwszy, że rozpoznaniu podlega sprawa w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), gdyż nie stwierdzono przesłanek nieważności postępowania sądowego określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Wbrew zarzutom kasacyjnym Sąd Wojewódzki zasadnie zakwestionował rozstrzygnięcia organów obu instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia [...] grudnia 2012 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Gminie Rzgów pozwolenia na rozbudowę i przebudowę stacji uzdatniania wody na działce nr [...] w G. , gmina R. Przede wszystkim Sąd Wojewódzki w rozpatrywanej sprawie przyjął właściwą interpretację art. 148 § 2 k.p.a., zgodnie z którym termin jednego miesiąca przewidziany na złożenie podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Sąd wskazał bowiem, że omawiany termin biegnie od dnia, w którym strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, a więc chodzi o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Kierując się właśnie takim rozumieniem art. 148 § 2 k.p.a., Sąd Wojewódzki trafnie stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie potwierdza stanowiska organów obu instancji, iż skarżące o fakcie wydania decyzji dowiedziały się podczas spotkania w dniu 21 lipca 2015 r., które odbyło się w Urzędzie Miejskim w R. Zgodzić się należało z analizą Sądu Wojewódzkiego, że kolejne pisma Burmistrza Rzgowa z dnia: 28 października 2015 r., 6 listopada 2015 r. i 7 grudnia 2015 r., informujące o dokumentacji przedstawionej skarżącym w siedzibie Urzędu Miejskiego nie pozwalały na jednoznaczne ustalenie, czy już w dniu 21 lipca 2015 r. skarżące zapoznały się konkretnie z tymi dokumentami, które wskazywały na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji z dnia [...] grudnia 2012 r. Zauważyć należy, że zarówno z wezwania przedsądowego z 5 sierpnia 2015 r. (data prezentaty), jak też pisma Burmistrza z 28 października 2015 r. wynika, że główną przyczyną zainteresowania skarżących przedmiotową inwestycją były kwestie związane z naruszeniem posiadania ich działki wskutek realizowanych robót budowlanych. Wymienione wezwanie w zasadniczej treści zawiera żądanie skarżących, jako właścicielek działki [...], wzywające do zaniechania naruszenia posiadania spowodowanego usunięciem ogrodzenia i budową silosów oraz zapłaty odszkodowania. Zawarta w tekście wezwania ogólnikowa wzmianka o planowanym złożeniu wniosku o wznowienie postępowania nie może oznaczać, jak przyjął organ odwoławczy oraz autor skargi kasacyjnej, że skarżące przed dniem 6 sierpnia 2015 r. wiedziały o decyzji udzielającej Gminie pozwolenia na budowę. W wezwaniu przedsądowym nie powołano się na żadne dane identyfikujące sporną decyzję, lecz użyto tylko sformułowania "o pozwoleniu na budowę obiektu na działce [...]", podczas gdy decyzja Starosty Łódzkiego Wschodniego z [...] grudnia 2012 r. dotyczy inwestycji na działce nr [...]. Dlatego za wiarygodne należało uznać twierdzenia stron, zawarte we wniosku o wznowienie postępowania, że o wydaniu decyzji dotyczącej pozwolenia na rozbudowę i przebudowę stacji uzdatniania wody na działce nr [...] w G. – dowiedziały się w dniu 26 sierpnia 2015 r. z otrzymanej ze Starostwa Powiatowego w R. wiadomości e-mailowej przesłanej do pełnomocnika, co zostało potwierdzone złożoną do akt kopią tego pisma. Zaznaczyć należy, że zgromadzony materiał dowodowy nie dawał organom obu instancji podstaw do kategorycznego stwierdzenia, że miesięczny termin przewidziany w art. 148 § 2 k.p.a. rozpoczął bieg od dnia 21 lipca 2015 r., a w konsekwencji złożenie wniosku skarżących nastąpiło z uchybieniem tego terminu. W rezultacie Sąd Wojewódzki zasadnie stwierdził wadliwość kontrolowanych postanowień, aczkolwiek polegała ona nie tyle na przedwczesnej, co nieprawidłowej ocenie w zakresie zachowania terminu wyznaczonego przepisem art. 148 § 2 k.p.a. na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Z tych względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.