IV SA/Po 967/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wydania decyzji z naruszeniem prawa, oddala skargę Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją nr [...] z dnia 22 stycznia 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (dalej jako PINB, organ I instancji), stwierdził, że decyzja PINB z dnia 7 października 2013 r. nr [...] w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej – segment prawy, położonego przy ul. [...] w P., z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę ww budynku została wydana z naruszeniem art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 7 października 2013 r. nr [...] umarzającej w całości postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej – segment prawy, położonego przy ul. [...] w P., z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę ww budynku, bowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Powyższa decyzja została wydana po tym jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 948/15 po rozpoznaniu skargi W. R. na decyzję WWINB z dnia 24 września 2015 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej ; uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję PINB dla Miasta P. z dnia 30 kwietnia 2015 r. stwierdzającą, że decyzja z dnia 7 października 2013 r. została wydana z naruszeniem art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 7 października 2013 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że jeżeli strona bez własnej winy nie uczestniczyła w postępowaniu, organ nie może zastosować we wznowionym postępowaniu art.146 § 2 k.p.a. bez rozważenia słusznego interesu strony. Rozstrzygnięcie co do istoty sprawy we wznowionym postępowaniu z powołaniem się na art. 146 § 2 k.p.a. nie może nastąpić przy jednostronnej tylko ocenie faktów. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Błędem organu wyższego stopnia było uznanie tak przeprowadzonej kontroli – jako wystarczającej do wydania decyzji w sprawie. Zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 2 p.b. nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy "charakterystycznych parametrów" obiektu budowlanego, w tym wysokości, długości i szerokości. Rolą organu I instancji będzie przeprowadzenie dowodu z oględzin zgodnie z wymogami k.p.a. Uzyskane dane organ zestawi z projektem budowlanym zamiennym i projektem budowlanym. Stanowisko przyjęte przez wyspecjalizowany organ powinno być należycie uzasadnione, w sposób umożliwiający kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia. Na tym etapie postępowania Sąd podkreślił rozróżnienie pomiędzy zrealizowaniem budynku zgodnie z dokumentacją, choćby w dokumentacji brak było precyzyjnego wskazania jaka jest dopuszczalna szerokość części dachu znajdującego się nad sąsiednim budynkiem – jak to ocenił organ wyższego stopnia, a stwierdzeniem odstąpienia od zatwierdzonego projektu. Jeżeli nadzór budowlany uzna, że dokumentacja nie była wystarczająco precyzyjna, to musi ocenić, czy w realiach sprawy można uznać, że tak położony dach stanowił istotne odstąpienie od sporządzonego projektu. Odrębną kwestią pozostaje też ocena, czy elementy dachu stwarzają zagrożenie, np. oderwania się od niestabilnego podłoża. Przy ocenie całokształtu materiału dowodowego (art. 77 § 1, art. 80 kpa) rzeczą organu będzie także merytoryczne odniesienie się do treści opinii technicznej przedłożonej wraz ze skargą. Mimo prywatnego charakteru jest to dowód, który – jeżeli wskazuje na odmienne okoliczności niż postępowanie prowadzone przez organ – wymaga szczególnie wnikliwej analizy i szczegółowego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do każdego twierdzenia zawartego w tejże opinii (art. 107 § 3 kpa). Po rozpoznaniu odwołania W. R. od decyzji z dnia 22 stycznia 2018 r., decyzją nr [...] z dnia 16 sierpnia 2018 r. Wojewódzki W. Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art.151 § 2 w związku z art. 146 § 2 oraz art.104 k.p.a. : 1. stwierdził, że decyzja PINB dla Miasta P. z dnia 7 października 20114 r. (błędnie wskazano rok decyzji zamiast 2013 r.) nr [...] została wydana z naruszeniem prawa, bowiem Pan W. R. bez własnej winy nie brał udziału w tym postępowaniu, 2. nie uchylił decyzji PINB dla Miasta P. z dnia 07 października 2013r. nr [...], bowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Uzasadniając decyzję organ napisał, że postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r. zostało wznowione postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej - segment prawy, położonego przy ul. [...] w P., z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, działając na wniosek W. R. (dalej jako Wnioskodawca, Skarżący), zastępowanego przez zawodowego pełnomocnika. Jako podstawę wznowienia postępowania pełnomocnik wskazał okoliczność, że Wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu. WWINB opisał przebieg wcześniejszych wydarzeń; Wnioskodawca w piśmie z dnia 20 września 2012 r. poinformował o wykonaniu dachu przez sąsiada, niezgodnie z projektem; dach sąsiada znajduje się nad dachem Wnioskodawcy. W dniu 9 listopada 2012 r. pracownicy PINB przeprowadzili na terenie przedmiotowej nieruchomości czynności kontrolne. Podczas kontroli ustalono, że budynek znajdujący się na w/w nieruchomości wykonano zgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym zatwierdzonym decyzją pozwolenia na budowę. Ponadto podczas kontroli przedłożono zaświadczenie o dokonaniu zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku. Pismem z dnia 20 listopada 2012 r. udzielono odpowiedzi Wnioskodawcy, informując o braku podstaw do wszczęcia postępowania. W związku z kolejnym pismem Wnioskodawcy, z dnia 5 grudnia 2012 r., dotyczącym niezgodności z projektem oraz złego stanu technicznego części podbitki na granicy nieruchomości, PINB wypożyczył i przeanalizował akta organu administracji architektoniczno-budowlanej i stwierdził, że kalenica lewego segmentu zabudowy bliźniaczej znajduje się niżej, co powoduje brak możliwości połączenia konstrukcji dachu obu segmentów w jedną całość. Ustalono, że zarówno krawędź dachu, jak i ocieplenie wraz z warstwą wierzchnią wysunięte są poza obrys przedmiotowego budynku i wchodzą na sąsiednią nieruchomość. Ponieważ taki stan rzeczy został zatwierdzony w decyzji o pozwoleniu na budowę, organ stwierdził, że budynek wybudowano zgodnie z pozwoleniem. W nawiązaniu do zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów w dniu 2 lipca 2013 r. zawiadomiono J. K. - właścicielkę budynku przy ul. [...] w P. (dalej jako Inwestorka) oraz pełnomocniczkę Wnioskodawcy o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej - segment prawy, z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę ww. budynku. Za jedyną stronę postępowania została uznana Inwestorka. Wnioskodawca został poinformowany o wydaniu decyzji z dnia 7 października 2013 r. o umorzeniu postępowania – pismem z dnia 8 października 2013 r. W dniu 25 października 2013 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego. Następnie zapadły decyzje : PINB z dnia 12 listopada 2013 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie wykonania budynku niezgodnie z projektem budowlanym i WWINB z dnia 21 lutego 2014 r. o uchyleniu zaskarżonej decyzję w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (WWINB zarzucił, że organ I instancji odmówił wznowienia postępowania w formie decyzji zamiast w formie postanowienia. Nadto wskazał, że ustalenie, czy sprawa dotyczy interesu prawnego jednostki, może nastąpić w wyłącznie w toku postępowania). Dalej postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. PINB wznowił postępowanie w sprawie, a następnie, decyzją z dnia 07 listopada 2014 r. odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 07 października 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wybudowania budynku z odstępstwem od projektu budowlanego, a WWINB rozpoznając odwołanie Wnioskodawcy, decyzją z dnia 12 lutego 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (zdaniem WWINB organ I instancji niesłusznie ocenił, że Wnioskodawca nie miał interesu prawnego w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 7 października 2013 r., skoro budynki Wnioskodawcy i Inwestorki są budynkami posadowionymi w zabudowie bliźniaczej. Ponadto WWINB wskazał, że należałoby ustalić, skoro Wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu, czy rodzi to konieczność uchylenia decyzji dotychczasowej na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., czy też występuje sytuacja, o której mowa w art. 151 § 2 k.p.a.). Następnie PINB wydał decyzję z dnia 30 kwietnia 2015 r. PINB, w uzasadnieniu której napisał, że ponownie prowadząc postępowanie stwierdził, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzją z dnia 24 września 2015 r. WWINB 1. uchylił zaskarżoną decyzję PINB z dnia 30 kwietnia 2015 r. w całości i na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 oraz art. 104 k.p.a. stwierdził, że decyzja PINB z dnia 7 października 2013 r. została wydana z naruszeniem prawa, bowiem Wnioskodawca bez własnej winy nie brał udziału w tym postępowaniu; 2. określił, że nie uchyla się decyzji PINB z dnia 7 października 2013 r. bowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Te decyzje zostały poddane kontroli WSA w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 948/15 uchylił obydwie decyzje wskazując wytyczne (przytoczone powyżej) zawarte w uzasadnieniu wyroku. WWINB dalej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że Wnioskodawca ma interes prawny w postępowaniu prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego, a zatem prawidłowo wskazał, że decyzja z dnia 7 października 2013 r. została wydana z naruszeniem, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – Wnioskodawca bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Dalej WWINB podkreślił, że wznowione postępowanie dotyczyło wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej - segment prawy. Przedmiotowy budynek powstał w oparciu o decyzje Prezydenta Miasta P.: o pozwoleniu na budowę, z dnia 15 grudnia 1999 r. oraz o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, z dnia 22 lipca 2002 r. Z projektu budowlanego zamiennego wynika, że projektowana szerokość elewacji frontowej wynosi 7,99 m (rzut parteru), natomiast projektowana szerokość więźby dachowej wynosi 8,21 m (rzut więźby dachowej), zatem projekt budynku przewidywał wykonanie połaci dachowej szerszej o 45 cm od szerokości elewacji. Nadto z projektu tego wynika, że przedmiotowy dach budynku wystaje poza ściany budynku zarówno od strony budynku przy ul. [...], jak i od drugiej strony. Projekt nie określa precyzyjnie wymiarów części dachu znajdującej się nad budynkiem przy ul. [...]. Zarówno ocieplenie styropianem ściany na granicy, jak i dach, (który wystaje poza ocieplenie) były przewidziane w projekcie, który został zatwierdzony i w oparciu o który strona mogła realizować obiekt. Z analizy ww. projektu budowlanego oraz protokołu sporządzonego podczas kontroli przeprowadzonej przez PINB wynika, że przedmiotowy budynek powstał zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm., dalej jako p.b.) nie jest wymagane uzyskanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, o ile odstąpienie nie dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji. WWINB wskazał, że projekt budowlany zamienny, zatwierdzony decyzją o zmianie pozwolenia na budowę przewiduje wykonanie części przedmiotowego dachu nad sąsiednim budynkiem, jednakże nie wskazuje dokładnych wymiarów wystającej części dachu. W związku z powyższym, ze względu na brak precyzyjnego wskazania, jaka jest dopuszczalna szerokość części dachu znajdującego się nad sąsiednim budynkiem, nie można uznać, iż w niniejszej sprawie wykonano roboty niezgodnie z projektem budowlanym a w efekcie tych robót nastąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu. Ponadto także wykonanie deskowania na przedmiotowym budynku mieszkalnym nie stanowi odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. W związku z powyższym WWINB uznał, że PINB prawidłowo stwierdził, iż przedmiotowy budynek został wykonany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Mając na uwadze, że przedmiotowy budynek został wybudowany zgodnie z projektem budowlanym PINB prawidłowo decyzją z dnia 7 października 2013 r. nr [...] umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. PINB słusznie wskazał, że geodezyjne pomiary obiektu zostały wykonane już w chwili oddania obiektu do użytkowania – sporządzono geodezyjną inwentaryzację powykonawczą. WWINB zauważył, że PINB w zaskarżonej decyzji prawidłowo wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4, jednakże niewłaściwie odmówił on uchylenia własnej decyzji - w takiej sytuacji organ winien ograniczyć się do wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Z tego względu WWINB uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji oraz stwierdził, że decyzja z dnia 7 października 2013 r. została wydana z naruszeniem prawa, bowiem Pan W. R. bez własnej winy nie brał udziału w tym postępowaniu. Ponadto WWINB nie uchylił decyzji z 7 października 2013 r. bowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. R., zastępowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji WWINB z dnia 16 sierpnia 2018 r. oraz decyzji PINB z dnia 7 października 2013 r. umarzającej postępowanie administracyjne. Pełnomocnik zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj.: art.7, 75, 77, 84 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii niezależnego biegłego geodety oraz operatu geodezyjnego, który mógłby on przygotować, na okoliczność tego czy budynek położony przy ul. [...] a w P. został wybudowany z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwolenie na budowę z dnia 15 grudnia 1999 r. oraz pozwoleniem o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego z dnia 22 lipca 2002 r. oraz celem weryfikacji pomiarów dokonanych przez wyznaczone w toku postępowania przez organ osoby nieposiadające do tego stosownych uprawnień; jak również nieprzeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego polegającego na stwierdzeniu, że "projektowana szerokość więźby dachowej wynosi 7,99 m (rzut parteru), natomiast projektowana szerokość więźby dachowej wynosi 8,21 m (rzut więźby dachowej), zatem projekt budynku przewidywał wykonanie połaci dachowej szerszej od szerokości elewacji". Podczas gdy z rysunku nr [...] jasno wynika, że szerokość ta powinna zostać rozłożona na lewą i prawą stronę budynku w konkretny sposób pokazany w załączniku do opinii technicznej, czego organ nie skontrolował. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 22 listopada 2018 r. stanowiącym odpowiedź na skargę uczestniczka postępowania J. K. działająca przez pełnomocnika wniosła o oddalenie skargi. Stanowisko to pełnomocnik uczestniczki podtrzymał na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1320; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w sprawie o sygn. IV SA/Po 948/15 w dniu 10.02.2016 r. WSA w Poznaniu wydał wyrok, którym uchylił decyzję WWINB z 24.09.2015 r. i poprzedzającą ją decyzję PINB z 30.04.2015 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego z odstępstwem od projektu budowlanego (decyzja z 07.10.2013 r.). W wytycznych WSA wskazał, że rolą organu I instancji będzie przeprowadzenie dowodu z oględzin zgodnie z wymogami k.p.a. Uzyskane dane organ zestawi z projektem budowlanym zamiennym i projektem budowlanym. Stanowisko przyjęte przez wyspecjalizowany organ powinno być należycie uzasadnione, w sposób umożliwiający kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia. Na tym etapie postępowania Sąd podkreślił rozróżnienie pomiędzy zrealizowaniem budynku zgodnie z dokumentacją, choćby w dokumentacji brak było precyzyjnego wskazania jaka jest dopuszczalna szerokość części dachu znajdującego się nad sąsiednim budynkiem – jak to ocenił organ wyższego stopnia, a stwierdzeniem odstąpienia od zatwierdzonego projektu. Jeżeli nadzór budowlany uzna, że dokumentacja nie była wystarczająco precyzyjna, to musi ocenić, czy w realiach sprawy można uznać, że tak położony dach stanowił istotne odstąpienie od sporządzonego projektu. Odrębną kwestią pozostaje też ocena, czy elementy dachu stwarzają zagrożenie, np. oderwania się od niestabilnego podłoża. Przy ocenie całokształtu materiału dowodowego (art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) rzeczą organu będzie także merytoryczne odniesienie się do treści opinii technicznej przedłożonej wraz ze skargą. Mimo prywatnego charakteru jest to dowód, który – jeżeli wskazuje na odmienne okoliczności niż postępowanie prowadzone przez organ – wymaga szczególnie wnikliwej analizy i szczegółowego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do każdego twierdzenia zawartego w tejże opinii (art. 107 § 3 k.p.a.). Organy związane treścią przepisu art.153 p.p.s.a. zastosowały się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 948/15. Ponownie rozpatrując sprawę, PINB zawiadomił strony postępowania o terminie oględzin, które odbyły się dnia 14 września 2016 r. Z protokołu sporządzonego podczas kontroli wynika, że budynek na terenie działki przy ul. [...] jest prawym segmentem budynku w zabudowie bliźniaczej wybudowanym na podstawie decyzji pozwolenia na budowę oraz decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny tego budynku. Krawędź dachu budynku przy ul. [...] wystaje nad dachem budynku przy ul. [...] o szerokość 1 dachówki. Ponadto wystająca część dachu składa się z drewnianej podbitki. Wody opadowe z dachu segmentu prawego odprowadzane są za pomocą rynien i rur spustowych na teren posesji przy ul. [...]. Dnia 2 lutego 2017r. PINB sporządził protokół z przesłuchania J. M., autorki opinii technicznej z dnia 15 października 2015r., (sporządzonej na prośbę skarżącego). Wskazała ona, że opinia została wykonana na podstawie projektu budowlanego zamiennego dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego jako segment lewy. J. M. nie miała natomiast wglądu do projektu budowlanego dotyczącego budynku (segment prawy). Zeznała także, że nie dokonywała mierzenia obiektu w terenie, a wszelkie wyliczenia nastąpiły na podstawie projektu przedłożonego przez W. R.. Z kolei stwierdzenie dotyczące zagrożenia wynikającego z zamocowania desek jest subiektywną oceną niepopartą wykonaniem jakichkolwiek oględzin z bliska, jedynie na podstawie wyglądu desek z poziomu terenu. Podkreślenia jednak wymaga, że PINB wielokrotnie wzywał J. K. (właścicielkę spornego budynku) do przedłożenia operatu geodezyjnego dotyczącego charakterystycznych parametrów budynku. Właścicielka go nie przedłożyła twierdząc, że takowego nie posiada. Ostatecznie PINB skonstatował w zaskarżonej decyzji, że geodezyjne pomiary obiektu zostały wykonane już w chwili oddania obiektu do użytkowania - sporządzono geodezyjną inwentaryzację powykonawczą. Na tej podstawie organy uznały, że budynek przy ul. [...] powstał zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Organy przeprowadziły dowód z oględzin zgodnie z wymogami k.p.a. Uzyskane dane organ zestawił z projektem budowlanym zamiennym i projektem budowlanym. Zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r., nr 243, poz. 1623) - w brzmieniu obowiązującym w czasie pierwotnie prowadzonego przez PINB postępowania, nie jest wymagane uzyskanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, o ile odstąpienie nie dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji. W/w projekt budowlany zamienny zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta P. przewiduje wykonanie części przedmiotowego dachu nad sąsiednim budynkiem, jednakże nie wskazuje dokładnych wymiarów wystającej części dachu. W związku z powyższym, ze względu na brak precyzyjnego wskazania, jaka jest dopuszczalna szerokość części dachu znajdującego się nad sąsiednim budynkiem, nie można uznać, iż w niniejszej sprawie wykonano roboty niezgodnie z projektem budowlanym a w efekcie tych robót nastąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu. Ponadto także wykonanie deskowania na przedmiotowym budynku mieszkalnym nie stanowi odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Skoro w projekcie jest przewidziane wysunięcie dachu poza ścianę znajdującą się w granicy od strony sąsiedniego budynku mieszkalnego (pierwotnie mającego być budynkiem bliźniaczym, który ostatecznie jest niższy niż budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania), oczywiste jest, iż wysunięta część dachu znajdować się będzie nad budynkiem sąsiednim. Skoro taki stan rzeczy został zaakceptowany przez organ zatwierdzający projekt budowlany nie może być mowy o odstąpieniu od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a organ administracji publicznej w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej organ ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Zatem PINB w zaskarżonej decyzji prawidłowo wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jednakże niewłaściwie odmówił on uchylenia własnej decyzji bowiem w takiej sytuacji organ winien ograniczyć się do wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Z tego względu WWINB uchylił decyzję organu I instancji i orzekł co do istoty. Jednocześnie WWINB wskazał na brak podstaw do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia - nie występuje konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy mogący mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Wyeliminowanie wskazanego braku w zaskarżonej decyzji PINB jest natomiast możliwe dzięki posiadanej przez organ II instancji kompetencji reformatoryjnej oraz orzeczenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzja stwierdzająca wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa nie eliminuje z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji ostatecznej, która nadal kształtuje stosunek prawny, ale stanowi podstawę wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym przed sądem powszechnym i na zasadach określonych prawem cywilnym. Organ wydaje ją wtedy, gdy zaszły co prawda przesłanki wznowienia, lecz jednocześnie wystąpiły przesłanki negatywne z art. 146 k.p.a. Taka decyzja powinna wskazywać zarówno pozytywną, jak i negatywną przesłankę, a organ powinien ograniczyć się do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz podania przyczyny, z której nie może uchylić decyzji kwestionowanej w trybie wznowienia postępowania, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Nadto należy wskazać na treść przepisu art.146 k.p.a. zgodnie z którym uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. W niniejszej sprawie taka sytuacja zaistniała. Wobec powyższego ponieważ zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się niezasadne, Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.