II SAB/Wa 608/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę - Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. R. H. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, z której treści nie wynikało precyzyjnie co jest jej przedmiotem. Powyższe pismo zostało zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Wa 1659/18, jako skarga na działanie organu - Rektora Uniwersytetu [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej sprecyzowanie, tj. jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, a w przypadku, gdy skarga dotyczy bezczynności - do wskazania daty wniosku, którego organ nie rozpoznał w przewidzianym prawem terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia [...] października 2018r. wskazał, że skarga dotyczy bezczynności Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 8 października 2018 r. zakreślono sprawę w repertorium SA i przeniesiono sprawę do repertorium SAB i zarejestrowano pod sygn. akt II SAB/Wa 608/18, jako skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej także: "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Należy zauważyć, że z chwilą wniesienia skargi do właściwego organu powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi do sądu jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy sądowej. Ze stanem sprawy w toku mamy zatem do czynienia w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej. O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Z kolei, tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, publik. /w:/ orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszego stanu faktycznego, należy zauważyć, że aktualnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zostały zarejestrowane dwie sprawy wszczęte ze skargi R.H. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. W wyniku wniesienia przez skarżącego drugiej skargi z dnia 13 sierpnia 2018 r. (vide: sprawa zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 608/18) powstał stan sprawy w toku. Pomiędzy sprawą ze skargi z dnia 6 sierpnia 2018 r., a sprawą ze skargi z dnia 13 sierpnia 2018 r, zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są R. H. i Rektor Uniwersytetu [...], jak również tożsamość przedmiotowa, obie skargi bowiem dotyczą bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż skarga, która została wniesiona później, nie mogła skutecznie zainicjować postępowania, co w konsekwencji stanowi podstawę do odrzucenia skargi przez Sąd w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.