I SA/Bd 784/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agnieszka Liberda - Koczorowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. Z. w B. spółka z o. o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej oddala skargę I SA/Bd 784/18 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. w części określającej Spółce wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące luty-maj i lipiec 2012 r. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że nie budzi wątpliwości okoliczność, iż na dzień wydania postanowienia w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności okres do upływu terminu przedawnienia należności w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do listopada 2012 r. określonych Spółce decyzją nieostateczna był krótszy niż 3 miesiące. W niniejszej sprawie zobowiązanie określone przedmiotową decyzją, z uwagi na okoliczność niewystąpienia zdarzeń skutkujących przerwaniem lub zawieszeniem biegu terminu jego przedawnienia, ulegały przedawnieniu z dniem [...] grudnia 2017 r. Zatem przesłanka zawarta w art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, uzasadniająca nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej z dnia [...] listopada 2017 r. została zrealizowana, bowiem termin do upływu przedawnienia zobowiązania określonego tą decyzją, który przypada na koniec 2017 r., jest w dacie wydania zaskarżonego postanowienia krótszy niż trzy miesiące. Dyrektor uznał, że trafne jest stanowisko przywołujące argument o niedokonaniu przez Spółkę zapłaty zobowiązania podatkowego i wniesienia odwołania od decyzji nieostatecznej. Ponieważ w omawianej sprawie okres do upływu terminu przedawnienia był krótszy niż trzy miesiące i Spółka wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, organ miał dostateczne podstawy przypuszczać, że skoro Spółka nie uiściła dobrowolnie zaległości objętych decyzją wymiarową to konsekwentnie nie uczyni tego do upływu terminu przedawnienia. Biorąc zatem pod uwagę zasadę niewykonalności decyzji nieostatecznej oraz skutek przedawnienia zobowiązania podatkowego (stosownie do uregulowań art. 59 § ł pkt 9 Ordynacji podatkowej – przedawnienie powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego, a więc niemożność dochodzenia należności podatkowych) należało stwierdzić, iż okoliczność rychłego upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, który w przedmiotowej sprawie był krótszy niż trzy miesiące oraz okoliczność wniesienia odwołania, świadczy o spełnieniu przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z § 2 art. 239b Ordynacji podatkowej, tj. wystąpieniu prawdopodobieństwu niewykonania określonego decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. zobowiązania w podatku od towarów i usług. Stąd obawa niewykonania ciążącego na Spółce zobowiązania w łącznej wysokości [...] zł na dzień podejmowania rozstrzygnięcia nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności była w pełni uzasadniona. Organ podkreślił, że natychmiastowa wykonalność decyzji wynikająca z nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest przejawem tymczasowej ochrony prawnej i ma charakter zapobiegawczy. Celem instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności jest umożliwienie podjęcia czynności zmierzających do wykonania obowiązku podatkowego wynikającego z nieostatecznej jeszcze decyzji na drodze egzekucji administracyjnej. Przy czym konsekwencją wszczęcia postępowania egzekucyjnego są dalsze skutki prawne, w tym przerwanie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art 70 § 4 Ordynacji podatkowej), co obejmuje też możliwość dalszego prowadzenia postępowań podatkowych bądź kontrolnych przez organy. W niniejszej sprawie, by uzyskać uprawnienie do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i zastosowania środka egzekucyjnego, ze skutkiem przerwania biegu terminu przedawnienia, konieczne było nadanie nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że po wydaniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej (tj. po dniu [...] listopada 2017 r.) doszło w dniu [...] grudnia 2017 r. do zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych Spółki prowadzonych przez [...]. Zajęcia zostały doręczone bankom za pośrednictwem aplikacji [...] w dniu [...] grudnia 2017 r., natomiast Spółce w dniu [...] grudnia 2017 r. Zatem, mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że gdyby nie postępowanie egzekucyjne, na którego uruchomienie pozwalał rygor natychmiastowej wykonalności zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lutego do maja 2012 r. oraz lipiec 2012 r., którego Spółka dobrowolnie nie uregulowała, wygasłoby wskutek przedawnienia. Natomiast zastosowanie skutecznego środka egzekucyjnego, nie tylko przerwało bieg terminu przedawnienia w/w zobowiązania podatkowego, ale jednocześnie umożliwiło jego wykonanie w przyszłości w drodze postępowania egzekucyjnego. Przedawnienie powoduje bowiem wygaśnięcie zobowiązania podatkowego (art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej), a w takiej sytuacji wymóg uprawdopodobnienia jest zachowany. Powyższe oznacza, że zarzut zażalenia dotyczący naruszenia art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej jest chybiony. Dyrektor nadmienił, że dla stwierdzenia wystąpienia okoliczności, o jakiej mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ w celu nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie musi wykazać tego, jakimi składnikami majątkowymi podatnik dysponuje. Wystarczające jest natomiast, że wykaże, iż nie posiada on takiego majątku, który z uwagi na swoją wartość umożliwiałby ustanowienie na nim hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, a ponadto, że stan ten uprawdopodobnia niewykonanie zobowiązania. Rolą organu podatkowego jest jedynie uprawdopodobnienie tego, że ze względu na stan posiadania podatnika istnieje możliwość niewykonania ciążącego na nim zobowiązania. Należy przy tym podkreślić, że co do zasady ciężar dowodów obciąża organy podatkowe, jednakże powyższe nie zwalnia podatników z obowiązku wykazania inicjatywy dowodowej dla wykazania korzystnych dla nich okoliczności. Dyrektor wskazując na okoliczność wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej, nie kwestionuje prawa strony do skorzystania z przysługującego środka zaskarżenia w stosunku do aktu, z którym się nie zgadza. Okoliczność ta tworzy jednak określone elementy stanu faktycznego, którego całokształt podlega ocenie organu podatkowego w kontekście prawdopodobieństwa zaistnienia faktu, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Dyrektor stwierdził, że przedstawione okoliczności (nieskładanie sprawozdań finansowych, brak majątku gwarantującego uregulowanie zaległości podatkowych) stanowią dodatkowy argument uprawdopodobniający obawę niewykonania zobowiązali podatkowych. W skardze do tut. Sądu skarżąca wskazała, że błędne jest ustalenie organu podatkowego, iż nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nastąpiło w okresie krótszym niż 3 miesiące do przedawnienia. Organ podatkowy pominął, że w dniu [...] marca 2017 r. została wydana decyzja, na mocy której zostało zabezpieczone zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lata 2012 i 2103. Decyzja ta została wydana w oparciu o art. 33 Ordynacji podatkowej. Na jej podstawie wystawiono zarządzenia zabezpieczenia i w egzekucyjnym postępowaniu zabezpieczeniowym zajęto majątek Spółki. Oznacza to, że doszło do przerwania przedawnienia, a więc w listopadzie 2017 r. nie miała miejsca sytuacja, w której upływu przedawnienia pozostało mniej niż 3 miesiące. Ponadto Spółka wskazała, że w toku postępowania egzekucyjnego zabezpieczającego zajęte zostały nie tylko rachunki bankowe Spółki, ale przede wszystkim zajętych zostało 285 udziałów w M. Sp. o.o. z siedzibą we W. (obecnie Z. P.-C. Sp. z o.o. we W.). W dacie zajęcia wartość księgowa tych udziałów przekraczała kilkukrotnie ość zabezpieczanego zobowiązania. Spółka sama wskazała organowi podatkowemu ten skaładnik majątku do zajęcia, zatem organ nie może się tłumaczyć, że o nim nie wiedział, udziały te zostały zajęte i zajęcie to nadal obowiązuje. Oznacza to, że nie zachodzi również druga z przesłanek nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 2 OP. Wręcz przeciwnie, Spółka posiada majątek o wartości przewyższającej wysokość zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić zastaw skarbowy, który korzystałby z pierwszeństwa zaspokojenia, gdyby tylko organ podatkowy chciał taki zastaw ustanowić. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji i postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, określanej dalej jako p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. To oznacza, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony granicą praw i obowiązków Sądu wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza, że Sąd naruszyłby ten przepis jedynie wówczas, gdyby przekroczył określone wyżej granice danej sprawy albo gdyby ograniczył się w ocenie legalności tylko do zarzutów i wniosków skargi. Posiadając tak określony zakres swojej kognicji Sąd uznał, że w ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co byłoby podstawą wyeliminowania go z obrotu prawnego. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. określił S. Z. Z. w B. wysokość zobowiązania podatkowego, b którym mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za okres od lutego 2012 r. do grudnia 2012 r. w łącznej kwocie [...]zł oraz wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres od lutego do grudnia 2012 r. Powyższej decyzji (w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2012 r. oraz lipiec 2012 r. w łącznej kwocie [...]zł) Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Z tym strona się nie zgodziła. Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tj. Dz. U. Z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Ordynacja podatkowa, decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast w myśl art. 239b § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 2) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 3) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Artykuł 239 b § 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Przesłanki określone w art. 239b § 1-4 Ordynacji podatkowej mają charakter fakultatywny i rozłączny, co powoduje, że zaistnienie jednej z nich daje podstawę do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Warunkiem koniecznym jest uprawdopodobnienie przez organ podatkowy, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej). Zatem fakt zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy obowiązany jest ustalić przez udowodnienie, natomiast dla wykazania spełnienia warunku określonego w art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej wystarczy jedynie uprawdopodobnienie, które jest środkiem zastępczym dowodu. Należy podkreślić, że przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie ze wskazaniem określonych faktów pozwalających na przyjęcie, iż zachodzi uzasadniona obawa (przypuszczenie), że zobowiązanie to wygaśnie wskutek upływu terminu przedawnienia. W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy słusznie powołał się na art. 239b § 1 pkt 4 oraz art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej. Biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy trzeba stwierdzić, że w niniejszej sprawne nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. w części określającej S. Z. Z. w B. wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za okres od lutego 2012 r. do maja 2012 r. oraz lipiec 2012 r. w łącznej kwocie [...]zł było słuszne. Nie budzi wątpliwości okoliczność, że na dzień wydania postanowienia w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności (tj. na dzień [...] listopada 2017 r.) okres do upływu terminu przedawnienia należności w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do listopada 2012 r. określonych Spółce decyzją nieostateczna był krótszy niż 3 miesiące. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W niniejszej sprawie zobowiązanie określone przedmiotową decyzją, z uwagi na okoliczność niewystąpienia zdarzeń skutkujących przerwaniem lub zawieszeniem biegu terminu jego przedawnienia, ulegały przedawnieniu z dniem [...] grudnia 2017 r. Zatem przesłanka zawarta w ark 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, uzasadniająca nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej z dnia [...] listopada 2017 r. została zrealizowana, bowiem termin do upływu przedawnienia zobowiązania określonego tą decyzją, który przypada na koniec 2017 r., jest w dacie wydania zaskarżonego postanowienia krótszy niż trzy miesiące. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym na gruncie wykładni ark 239b § 2 Ordynacji podatkowej wykształcił się pogląd, że jeżeli okres pozostały do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące, to uprawdopodobnienie przesłanki przewidzianej w ark 239b § 2 Ordynacji podatkowej polega na wykazaniu, że zachodzą takie okoliczności faktyczne, które potwierdzają, że z tego powodu zobowiązanie podatkowe wskazane w decyzji nie zostanie wykonane. Bez znaczenia są okoliczności, które odnoszą się do sytuacji majątkowej, czy też działań podatnika w stosunku do jego majątku. W świetle przedstawionych powyżej rozważań stanowisko organu jest trafne. Ponieważ w omawianej sprawie okres do upływu terminu przedawnienia był krótszy niż trzy miesiące i Spółka wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, organ miał dostateczne podstawy przypuszczać, że skoro Spółka nie uiściła dobrowolnie zaległości objętych decyzją wymiarową, to konsekwentnie nie uczyni tego do upływu terminu przedawnienia. Biorąc zatem pod uwagę zasadę niewykonalności decyzji nieostatecznej oraz skutek przedawnienia zobowiązania podatkowego (stosownie do uregulowań art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej – przedawnienie powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego, a więc niemożność dochodzenia należności podatkowych) słusznie organ stwierdził, iż okoliczność rychłego upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, który w przedmiotowej sprawie był krótszy niż trzy miesiące oraz okoliczność wniesienia odwołania, świadczy o spełnieniu przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z § 2 art. 239b Ordynacji podatkowej, tj. wystąpieniu prawdopodobieństwu niewykonania określonego decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. zobowiązania w podatku od towarów i usług. Stąd obawa niewykonania ciążącego na Spółce zobowiązania w łącznej wysokości [...] zł na dzień podejmowania rozstrzygnięcia nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności była w pełni uzasadniona. Podkreślić należy, że natychmiastowa wykonalność decyzji wynikająca z nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest przejawem tymczasowej ochrony prawnej i ma charakter zapobiegawczy. Nadanie nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności może nastąpić wówczas, gdy w danym czasie i w danej sytuacji nie można się obejść bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym. Takim dobrem prawnie chronionym jest, w świetle regulacji przewidzianej w ark 23% § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, potrzeba ochrony interesów fiskalnych w trakcie postępowania podatkowego. Celem instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności jest umożliwienie podjęcia czynności zmierzających do wykonania obowiązku podatkowego wynikającego z nieostatecznej jeszcze decyzji na drodze egzekucji administracyjnej. Przy czym konsekwencją wszczęcia postępowania egzekucyjnego są dalsze skutki prawne, w tym przerwanie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art 70 § 4 Ordynacji podatkowej), co obejmuje też możliwość dalszego prowadzenia postępowań podatkowych bądź kontrolnych przez organy. Podatnik w stosunku do którego wydano decyzję nieostateczną musi się zatem liczyć z tym, że może dojść, pod pewnymi warunkami, do wcześniejszego wykonania wynikającego z takiej decyzji zobowiązania podatkowego. W przedstawionym stanie sprawy niewątpliwie należało rozpoznać realne niebezpieczeństwo sytuacji, w której zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, przedawni się i organ, co do zasady, straci uprawnienie do dochodzenia należności podatkowych w prawidłowej wysokości. Trzeba dodać, że po wydaniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej (tj. po dniu [...] listopada 2017 r.) doszło w dniu [...] grudnia 2017 r. do zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych Spółki prowadzonych przez [...]. Zajęcia zostały doręczone bankom za pośrednictwem aplikacji O. w dniu [...] grudnia 2017 r., natomiast Spółce w dniu [...] grudnia 2017 r. Zatem, mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że gdyby nie postępowanie egzekucyjne, na którego uruchomienie pozwalał rygor natychmiastowej wykonalności, przedmiotowe zobowiązanie, którego Spółka dobrowolnie nie uregulowała, wygasłoby wskutek przedawnienia. Natomiast zastosowanie skutecznego środka egzekucyjnego, nie tylko przerwało bieg terminu przedawnienia w/w zobowiązania podatkowego, ale jednocześnie umożliwiło jego wykonanie w przyszłości w drodze postępowania egzekucyjnego. Przedawnienie powoduje bowiem wygaśnięcie zobowiązania podatkowego (art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej), a w takiej sytuacji wymóg uprawdopodobnienia jest zachowany. Powyższe oznacza, że zarzut zażalenia dotyczący naruszenia art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej jest chybiony. Ponadto dodać trzeba, że w dniu [...] maja 2002 r. Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców. Jedynym jej udziałowcem jest J. D. posiadająca 410 udziałów o wartości łącznej [...] zł. Prezesem zarządu jest M. S.. Prokurentem jest M. D. (prokura samoistna). Do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki upoważniony jest każdy członek zarządu samoistnie lub prokurent. Kapitał zakładowy wynosi [...] zł. Podstawowym przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, wyłączając ryby, skorupiaki i mięczaki (PKD 46.38.Z). Adres siedziby wskazano na B., ul. [...]. Zgłoszenie rejestracyjne Spółka złożyła w Trzecim Urzędzie Skarbowym w B. w dniu [...] kwietnia 2002 r. Spółka nie złożyła sprawozdań finansowych za łata 2014, 2015 i 2016. Na podstawie informacji zawartych w Podsystemie Dostępu do Centralnej Razy Danych Ksiąg Wieczystych ustalono, że aktualnie Spółka nie jest właścicielem, współwłaścicielem czy użytkownikiem wieczystym jakiejkolwiek nieruchomości. Z wykazu informacji o czynnościach majątkowych wynika, iż w dniu [...] czerwca 2013 r. Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego zabudowanych działkami gruntu za łączną kwotę [...]zł. W dniu [...] lipca 2013 r. Spółka zbyła prawo użytkowania wieczystego ww. działek, a także prawo własności maszyn i urządzeń za łączną kwotę [...]zł. Ponadto w toku kontroli podatkowej ustalono, iż zgodnie z wydrukiem raportu o środkach trwałych wg stanu na dzień [...] grudnia 2012 r. Spółka posiadała: meble biurowe o wartości początkowej [...] zł, meble biurowe – fotele przyjęte do użytkowania w dniu [...] grudnia 2010 r. o wartości początkowej [...] zł, nawigację samochodową przyjętą do użytkowania w dniu [...] stycznia 2009 r. o wartości początkowej [...] zł. Ze złożonego zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) CIT-8 wynika, iż za 2014 r. Spółka osiągnęła dochód z działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, za 2015 r. poniosła stratę w wysokości [...] zł, a za 2016 r. osiągnęła dochód w wysokości [...] zł. W złożonych deklaracjach dla podatku od towarów i usług VAT-7 Spółka wykazała obrót za 2014 r. w wysokości [...] zł, za 2015 r. w wysokości [...] zł, za 2016 r. w wysokości [...] zł, w lutym 2017 r. w wysokości [...] zł, a za miesiące styczeń oraz od marca do listopada 2017 r. obrót nie wystąpił, a deklaracja VAT-7 za grudzień 2017r. nie została złożona do dnia [...] stycznia 2018 r. Na uwagę zasługuje również fakt, iż Spółka uregulowała po terminie płatności zaliczkę na podatek pobierany i wpłacany przez płatnika za styczeń 2014 r. oraz zaliczkę za październik 2013 r. z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów. Sąd zauważa, że dla stwierdzenia wystąpienia okoliczności, o jakiej mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy w celu nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie musi wykazać tego, jakimi składnikami majątkowymi podatnik dysponuje. Wystarczające jest natomiast, że wykaże, iż nie posiada on takiego majątku, który z uwagi na swoją wartość umożliwiałby ustanowienie na nim hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, a ponadto, że stan ten uprawdopodobnia niewykonanie zobowiązania. Rolą organu podatkowego jest jedynie uprawdopodobnienie tego, że ze względu na stan posiadania podatnika istnieje możliwość niewykonania ciążącego na nim zobowiązania. Trzeba podkreślić, że co do zasady ciężar dowodów obciąża organy podatkowe, jednakże powyższe nie zwalnia podatników z obowiązku wykazania inicjatywy dowodowej dla wykazania korzystnych dla nich okoliczności. Należy zatem stwierdzić, że przedstawione okoliczności (nieskładanie sprawozdań finansowych, brak majątku gwarantującego uregulowanie zaległości podatkowych) organ poprawnie zinterpretował jako dodatkowy argument uprawdopodobniający obawę niewykonania zobowiązali podatkowych. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, organ zasadnie nadał rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. w części określającej Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego 2012 r. do maja 2012 r. oraz lipiec 2012 r. w łącznej kwocie [...]zł. Materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie umożliwił poznanie stanu faktycznego w stopniu pozwalającym na przeprowadzenie prawidłowego wnioskowania i rozstrzygnięcia sprawy. Należy zatem uznać, że organ zebrał i wyczerpująco rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dokonał analizy stanu faktycznego, w kontekście przesłanek uzasadniających nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. W tym stanie faktycznym i prawnym należało orzec jak w sentencji. E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz L. Kleczkowski