VI SA/Wa 1552/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę Minister Infrastruktury postanowieniem z [...] czerwca 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.), daiej: "k.p.a,", po rozpatrzeniu zażalenia M. N. (dalej: skarżący, wnioskodawca, przedsiębiorca), prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] na postanowienie Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego (dalej: Dyrektor TDT, organ I instancji) z [...] marca 2018 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji Dyrektora TDT z [...] września 2015 r, nr [...], poświadczającej, że przedsiębiorcy [...] i [...]wykonujący działalność jako [...], posiadają w stacji kontroli pojazdów zlokalizowanej w [...], wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Do wydania powyższego postanowienia doszło na podstawie następujących ustaleń: Pismem z [...] marca 2018 r. przedsiębiorca poinformował Dyrektora TDT, że z dniem [...] marca 2018 r. nastąpiła zmiana w umowie spółki cywilnej. W miejsce zmarłej [...]wszedł bowiem przedstawiciel spadkobierców - [...]. Wniósł więc przedsiębiorca do wspomnianego organu o zmianę jego decyzji z [...] września 2015 r., nr [...]poświadczającej, że przedsiębiorcy [...]i [...]wykonujący działalność jako [...] posiadają w stacji kontroli pojazdów zlokalizowanej w miejscowości [...], wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów poprzez zmianę treści decyzji przez wykreślenie z niej [...]oraz zastąpienie spadkobiercą w osobie [...]. Wnioskodawca twierdził, że przedsiębiorcy [...]i [...], prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] posiadają wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów oraz. że pozostałe warunki nie uległy zmianie. Dyrektor TDT pismem z dnia [...] marca 2018 r. poinformował, że ważną decyzję Dyrektora TDT posiada jedynie [...]. Przedsiębiorca [...]nie posiada ważnej decyzji Dyrektora TDT. W tym samym dniu wydał opisane postanowienie, którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] września 2015 r, nr [...]. Przedsiębiorca złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Ministra Infrastruktury w ustawowym terminie. Wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia zgodnie ze swoim wnioskiem oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: zgłoszenia aktualizacyjnego NIP-2 spółki cywilnej z [...] marca 2018 r. oraz z [...] lutego 2006 r. - na okoliczność wykazania, iż spółka cywilna jest tym samym podmiotem, co do którego wydana została decyzja, o zmianę której wystąpił, jak i zaświadczenia nr [...]z [...] marca 2018 r. wydanego przez Prezydenta Miasta [...] - na okoliczność wykazania, że skarżący wpisany został do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powołał się na art. 61a § 1 k.p.a., uzależniający wszczęcie postępowania administracyjnego od wstępnej oceny m.in. czy podmiot występujący z takim wnioskiem posiada legitymację do występowania w roli strony postępowania administracyjnego. Zauważył, że przedsiębiorca wniósł o zmianę decyzji Dyrektora TDT z dnia [...] września 2015 r., wśród której adresatów nie było wnioskodawcy. Organ odwoławczy stwierdził, że na mocy art. 155 k.p.a. może być zmieniona decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, przy spełnieniu wymienionych w nim przesłanek. Jednak zmiany w tym trybie nie mogą obejmować zmiany stron tej decyzji, nawet za ich wyraźną zgodą. Możliwa jest zmiana wyłącznie w zakresie przedmiotu decyzji. Przedmiotem postępowania zmieniającego jest decyzja ostateczna i dlatego stroną tego postępowania jest tylko ten, czyjego interesu prawnego dotyczyło postępowanie zakończone tą decyzją. Minister przywołał także art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm, dalej: p.r.d.), w myśl którego poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów wydaje w drodze decyzji Dyrektor TDT, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów. Poświadczenie zachowuje ważność do czasu zmiany stanu faktycznego, dla którego zostało wydane, nie dłużej niż przez 5 lat od daty jego wydania. Przepisy p.r.d. nie zawierają odrębnych regulacji odnośnie zmiany poświadczenia, co oznacza, że zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Skoro zmiana decyzji nie może dotyczyć jej strony podmiotowej, to Dyrektor TDT słusznie odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego, gdyż zmiana poświadczenia, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5 p.r.d. nie jest dopuszczalna. Minister nie dopatrzył się naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publiczne z art. 8 § 1 k.p.a. Organ I instancji dokonał wstępnych ustaleń, że przedsiębiorca nie był stroną decyzji, której zmiany się domagał, a zakres żądanej zmiany, nie jest dopuszczalny. Zatem Dyrektor TDT wskazał i wyjaśnił podstawę prawną, na której się oparł, oraz wskazał okoliczności, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że należy rozróżnić postępowanie wstępne, polegające na wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, od postępowania właściwego, które kończy się rozstrzygnięciem sprawy co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej. Na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Odmowa wszczęcia postępowania następuje w formie postanowienia, które nie rozstrzyga o istocie sprawy, zgodnie z art. 123 § 2 k.p.a. Rozstrzygnięcie co do istoty sprawy bowiem, zgodnie z art. 104 § 2 k.p.a., następuje w formie decyzji. Odnosząc się do zarzutu odwołania o naruszeniu art. 77 § 1 k.p.a. Minister zauważył, że organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego, a więc nie przeprowadzał postępowania dowodowego i nie wydał decyzji co do istoty sprawy. W postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Co do zarzutu naruszenia art. 80 k.p.a. organ odwoławczy zauważył, że nie przepis ten nie mógł być naruszony. Dyrektor TDT nie prowadził postępowania administracyjnego, czyli i postępowania dowodowego co do meritum wniosku przedsiębiorcy o wszczęcie postępowania. Nie mogło więc dojść do przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, której organ nie dokonywał. Co do naruszenia art. 80 k.p.a. przez uznanie przez organ I instancji, że dokonana ma zostać zmiana podmiotu, w momencie, gdy podmiot nie uległ zmianie, Minister przypomniał, że wnioskodawca domagał się właśnie zmiany podmiotowej decyzji Dyrektora TDT z dnia [...] września 2015 r. Odwołał się do art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, z póżn. zm., dalej: k.c.), skutkującego uznaniem, że spółka cywilna nie ma podmiotowości prawnej i w konsekwencji nie posiada statusu przedsiębiorcy, a status przedsiębiorcy posiadają natomiast wszyscy wspólnicy takiej spółki. Decyzja Dyrektora TDT z dnia [...] września 2015 r. poświadczała, że przedsiębiorcy [...]i [...], wykonujący działalność w formie spółki cywilnej, posiadali w stacji kontroli pojazdów, mieszczącej się w miejscowości [...], wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów. Jeden ze wspólników tejże spółki cywilnej zmarł, a w jego miejsce do tej spółki cywilnej wstąpił wnioskodawca. Aktualnie więc [...]i [...]wykonują działalność jako [...]. Organ odwoławczy odwołał się do charakteru decyzji jako aktu indywidualnego i konkretnego, określającego (konkretyzującego) uprawnienia i obowiązki, które ze swej natury nie mają charakteru ani zbywalnego, ani dziedzicznego. Co najwyżej przesłanki przyznania tych uprawnień bądź nałożenia obowiązków mogą mieć charakter zbywalny lub dziedziczny, jeśli ich natura jest cywilnoprawna. Zauważył, że zgodnie z art. 29 k.p.a. stronami postępowania administracyjnego mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nieposiadające osobowości prawnej Natomiast spółki prawa cywilnego (wobec braku podmiotowości prawnej) nie mogą być stronami postępowań administracyjnych. W związku z powyższym, zgłoszenie aktualizacyjne NIP-2 spółki cywilnej z [...] marca 2018 r. oraz z [...] lutego 2006 r., wskazujące na zmianę stron umowy spółki cywilnej, nie miało wpływu na ustalenie stron ww decyzji Dyrektora TDT z dnia [...] września 2015 r. Prawidłowo zatem wspólnicy spółki cywilnej zostali poinformowani przez TDT w ww. piśmie z [...] marca 2018 r., że (wskutek śmierci [...]) tylko [...] posiada poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych, W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 80 k.p.a, poprzez uznanie przez organ I instancji, że dokonana ma zostać zmiana podmiotu, w momencie, gdy podmiot nie uległ zmianie, nie był zasadny. W przedmiocie naruszenia art. 12 § 1 k.p.a. poprzez niedziałanie w sprawie wnikliwie, niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokonanie jedynie pobieżnej subsumcji stanu faktycznego sprawy, a nadto pominięcie bądź nieprzeprowadzenie obiektywnych dowodów potwierdzających zasadność stanowiska strony postępowania, Minister stwierdził, że naruszenie ww przepisu w sposób zarzucony w zażaleniu mogło nastąpić wyłącznie w toku postępowania wszczętego i prowadzonego zgodnie z przepisami prawa. W sprawie zaś organ l instancji dokonał jedynie wstępnych ustaleń i stwierdził, że wystąpiły przesłanki uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego. W kwestii naruszenia art. 83 ust. 3 p.r.d. Minister wyjaśnił, że wśród wymogów, jakie wymogi powinien spełniać przedsiębiorca prowadzący stację kontroli pojazdów znajduje się m.in. posiadanie wyposażenia kontrolno - pomiarowego oraz warunków lokalowych, gwarantujących wykonywanie odpowiedniego zakresu badań technicznych pojazdów zgodnie ze szczegółowymi warunkami przeprowadzania tych badań W myśl art. 83 ust. 3 pkt 5 p.r.d. przedsiębiorca, aby prowadzić stację kontroli pojazdów musi posiadać poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów. Poświadczenie takie wydaje, w drodze decyzji administracyjnej, Dyrektor TDT, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów (art. 83 ust. 4 p.r.d.). Szczegółowe wymagania w stosunku do stacji kontroli pojazdów określone są w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów. Informacja zaś, czy wnioskodawca jest aktualnie wpisany do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów, nie ma związku z oceną ważności poświadczenia zgodności, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5 p.r.d., ponieważ wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów ma charakter następczy. Wobec tego, załączone przez przedsiębiorcę zaświadczenie Nr [...], potwierdzające jego wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów wydane przez Prezydenta Miasta [...], nie mogło stanowić podstawy do wydania przez Dyrektora TDT poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań. Zatem dowód z tego zaświadczenia nie przyczynił się do wyjaśnienia niniejszej sprawy. Zarzut naruszenia art. 83 ust. 3 pkt 5 p.r.d. Minister uznał za bezzasadny. Opierając się na aktach sprawy Minister wyjaśnił, że przedsiębiorca nie złożył wniosku o wydanie poświadczenia, tylko wniósł o zmianę ww. decyzji Dyrektora TDT z [...] września 2015 r, co słusznie zostało uznane przez Dyrektora TDT za niedopuszczalne. Wnioskodawca nie zgodził się z powyższym postanowieniem Ministra Infrastruktury i wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżył rozstrzygnięcie w całości. Zrzucił postanowieniu naruszenie: 1. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez zebranie materiału dowodowego w sposób wybiórczy, a następnie dokonanie jego niewyczerpującej analizy, bez uwzględnienia zarzutów i wniosków strony, co doprowadziło do przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i uznania przez organ Il instancji, iż dokonana ma zostać zmiana podmiotu, w momencie, gdy podmiot nie uległ zmianie, 2. naruszenie art. 12 § 1 k.p.a., poprzez niedziałanie przez organ w sprawie wnikliwie, niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz pominięcie bądź nie- przeprowadzenie obiektywnych dowodów potwierdzających zasadność stanowiska strony postępowania, a nadto, poprzez przeniesienie ciężaru dowodzenia z organów administracji na stronę postępowania, 3. naruszenie art. 7 k.p.a. i 8 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prawo-rządności, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu stron, a także zasady sprawiedliwości społecznej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, 4. art. 155 k.p.a., poprzez niezastosowanie go w sprawie, 5. art. 83 ust. 3 pkt 5 p.r.d. poprzez podtrzymanie decyzji o niewydaniu poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych, mimo wydania przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] marca 2018 roku zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz - na podstawie art. 135 p.p.s.a. - poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów złożonych do akt sprawy, tj.: zgłoszenia aktualizacyjnego NIP-2 spółki cywilnej z [...] marca 2018 r. oraz z [...] czerwca 2006 r. - na okoliczność wykazania, iż spółka cywilna jest tym samym podmiotem, co do którego wydana została decyzja [...], zaświadczenia nr [...]z [...] marca 2018 r. wydanego przez Prezydenta Miasta [...] - na okoliczność wykazania, że skarżący wpisany został do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. N. nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że przedmiotem wniosku skarżącego (k. -47 akt adm.) była zmiana decyzji Dyrektora TDT z [...] września 2015 r, nr [...], poświadczającej, że przedsiębiorcy [...]), posiadają w stacji kontroli pojazdów zlokalizowanej w miejscowości [...], wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów. Wnioskował on o zmianę decyzji co do strony decyzji i wpis przedsiębiorcy w miejsce zmarłej [...]. Mając na uwadze, że wniosek dotyczył ostatecznej decyzji, na mocy której zostało nabyte prawo, organy zakwalifikowały, że jest to podanie o wszczęcie postępowania w trybie art. 155 k.p.a. Skarżący, choć we wniosku nie wskazał na tenże tryb, to w dalszych pismach akceptował stanowisko organów w tym zakresie (por. zażalenie i skarga do WSA, w których zarzucał organom niezastosowanie art. 155 k.p.a.). Powołany przepis stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. W orzecznictwie przyjmuje się, że z żądaniem opartym na art. 155 k.p.a. może wystąpić tylko strona (adresat) decyzji ostatecznej. Bezwzględnym bowiem warunkiem możliwości zmiany, bądź uchylenia decyzji w tym trybie jest zgoda strony lub stron postępowania, które nabyły prawa. Zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. następuje w trybie nadzwyczajnym i biorąc pod uwagę możliwość zmiany decyzji ostatecznej przepis ten, musi być interpretowany ściśle. Tryby nadzwyczajne uregulowane w k.p.a. wykluczają rozszerzającą interpretację przepisów regulujących te instytucje prawne (por. wyroki NSA z 23 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1367/17, opubl. Lex nr 2466877; z 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1235/17, opubl. Lex nr 2469338). W niniejszej sprawie zaś doszłoby do zmiany strony decyzji, której zmiany żądał skarżący, gdyby jego wniosek uwzględniono. Jak słusznie zauważyły organy adresatami omawianej decyzji byli: [...]i [...], wykonujący działalność jako spółka cywilna. Zarówno w momencie wydawania cytowanej decyzji ([...] września 2015 r.), jak i w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia, z mocy art. 83 ust. 2 p.r.d. działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów była i jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (obecnie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów. Obie ustawy: o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 , poz. 2168 z późn. zm.) oraz Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 646z późn. zm.) stanowią, że przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą (art. 4 ust. 1 obu ww ustaw), przy czym przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (por. art. 4 ust. 2 obu aktów). Zatem stroną w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji w dniu [...]września 2015 r. byli: [...]i [...], a nie spółka cywilna przez nich stworzona. Z kolei zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W świetle powyższego spółka [...]nie była stroną postępowania przeprowadzonego przez Dyrektora TDT w 2015 r. i nie mogła być stroną postępowania opartego na art. 155 k.p.a. (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 2009r., sygn. akt I OSK 878/08, opubl. Lex nr 555879, w myśl którego zezwolenie na przeprowadzanie badań technicznych pojazdów jest uprawnieniem publicznoprawnym, o charakterze osobistym). W takiej sytuacji, jak oceniana, organy prawidłowo uznały, że znajduje zastosowanie art. 61a § 1 k.p.a. stanowiący, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (podanie o wszczęcie postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Dlatego prawidłowo Dyrektor TDT wydał w dniu [...] marca 2018 r. postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany jego decyzji z [...] września 2015 r., a Minister Infrastruktury zaskarżonym postanowieniem utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. W tej sytuacji zarzut niezastosowania w sprawie art. 155 k.p.a. był niezasadny. Organy rozważały bowiem, że w sprawie mógłby być zastosowany powołany przepis, czemu z kolei przeszkodził brak tożsamości stron, wymaganej przez to uregulowanie. Podobnie było z art. 83 ust. 3 pkt 5 p.r.d., który wprowadza warunek mający być spełniony przez przedsiębiorcę czyli nie spółkę cywilną, a jej – wspólników. Dlatego skarżący powinien wystąpić z wnioskiem o wydanie nowego poświadczenia, a nie o zmianę decyzji z [...] września 2015 r. Co do zarzutów naruszenia przepisów postępowania wymienionych w skardze: art.7, 12 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. należy zauważyć, że odnoszą się one do postępowania administracyjnego, które wszczęto i prowadzono w nim czynności wyjaśniające (dowodowe). W kontrolowanym postępowaniu taka sytuacja nie wystąpiła, gdyż odmówiono wszczęcia postępowania. Zbadanie legitymacji skarżącego wymagało wykładni przepisów prawa materialnego i ich zastosowania wobec niespornego stanu faktycznego, a nie ustaleń dowodowych. Wobec powyższego na mocy art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) nie było podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych skarżącego, gdyż przedstawione dowody były zbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego. Z powyższych względów skargę jako niezasadną na mocy art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.