VI SA/Wa 1194/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. S.A. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Decyzją z [...] maja 2011 r., znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją z [...] września 2011 r., znak: [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (zwany dalej "Prezesem UKE") przyznał dopłatę do kosztów świadczenia w 2008 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. (aktualnie: O. S.A.), w wysokości 1 829 836 zł, dalej zwaną "Dopłata 2008". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 stycznia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3877/14 uchylił decyzję Prezesa UKE z [...] maja 2011 r. utrzymaną w mocy decyzją z [...] września 2011 r. w części odmawiającej przyznania O. dopłaty do kosztu netto za rok 2008, oraz stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt II GSK 1040/15 oddalił skargi kasacyjne od wyroku WSA z dnia 7 stycznia 2015 r. W dniu 13 grudnia 2016 r., Prezes UKE wydał decyzję znak: [...], którą ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008 oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych, wskazanych w pkt 1 tej decyzji. W dniu [...] kwietnia 2017 r. Prezes UKE wydał decyzję, którą uchylił w całości decyzję z [...] grudnia 2016 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.; - ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008, w tym Przedsiębiorcę, oraz - ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2008, wskazanych w pkt 1 powyżej, w wysokości 0,0040546242%. Pismem z 25 maja 2017 r., Prezes UKE zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty udziału przedsiębiorcy w pokryciu Dopłaty 2008. Pismem z 3 lipca 2017 r. spółka złożyła wniosek o umorzenie lub zawieszenie postępowania, ze względu na brak ostatecznego i kompletnego rozstrzygnięcia przez Prezesa UKE wniosku o przyznanie dopłaty do kosztów świadczonych usług wchodzących w skład usługi powszechnej za rok 2008. We wniosku wskazała na fakt oddalenia przez NSA w dniu 9 listopada 2016 r. w sprawie sygn. II GSK 1040/15 wszystkich skarg od wyroku WSA w Warszawie z 7 stycznia 2015 r. sygn. VI SA/Wa 3877/14, przy czym w wyroku WSA uwzględniona była skarga O. S.A. W związku z powyższym, Prezes UKE bezpośrednio po wydaniu wyroku NSA, powinien zawiesić postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i wysokości ich udziałów w dopłacie, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, w zw. z art. 206 Pt - aż do czasu ustalenia w innym postępowaniu należnej dopłaty za 2008 rok. Brak ustalenia kwoty (wysokości) dopłaty za 2008 r. powoduje brak możliwości ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2008 i tym samym czyni także niemożliwym ustalenie kwoty udziału C. w tej dopłacie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), zwanej dalej "kpa" w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1907), zwanej dalej "Pt", po rozpatrzeniu wniosku C. S.A. z siedzibą w W. o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty udziału C. w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2008 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. (aktualnie: O. S.A.), przyznanej decyzją Prezesa UKE z [...] maja 2011 r., utrzymaną w mocy decyzją Prezesa UKE z [...] września 2011 r., odmówił zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do art. 97 § 1 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1)w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 kpa, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105 kpa), 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony, 3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Mając na uwadze powyższe, Prezes UKE wskazał, że aby brak ustalenia ostatecznej kwoty Dopłaty za 2008r. można uznać za zagadnienie wstępne muszą być spełnione wszystkie ww. elementy konstrukcji zagadnienia wstępnego jednocześnie. Odnosząc przedstawione w uzasadnieniu stanowiska doktryny i orzecznictwa do niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności organ wskazał, że jako ewentualne zagadnienie wstępne, które w opinii C. uzasadniać miało zawieszenie postępowania, C. wskazała m.in., iż jej zdaniem brak ostatecznego ustalenia kwoty Dopłaty za rok 2008 powoduje brak możliwości niewadliwego ustalenia wysokości jednolitego wskaźnika udziału w dopłacie za rok 2008. Tym samym brak jest również możliwości niewadliwego ustalenia kwoty udziału C. w Dopłacie 2008. W pierwszej kolejności Prezes UKE przeanalizował, czy wskazana przez C. okoliczność braku całkowitego i ostatecznego rozstrzygnięcia przez Prezesa UKE wniosku O. o przyznanie dopłaty do kosztów świadczonych usług wchodzących w skład usługi powszechnej za rok 2008, pojawiła się w toku niniejszego postępowania. Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Prezes UKE stwierdził, że wniosek został złożony przez C. 3 lipca 2017 r., zaś postępowanie zostało wszczęte 25 maja 2017 r. Okoliczność braku całkowitego i ostatecznego rozstrzygnięcia przez Prezesa UKE wniosku O. o przyznanie dopłaty do kosztów świadczonych usług wchodzących w skład usługi powszechnej za rok 2008, która w opinii C. stanowi konieczność zawieszenia niniejszego postępowania pojawiła się przed jego wszczęciem. Tym samym zdaniem Prezesa UKE nie została spełniona pierwsza przesłanka, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, tj. ewentualne zagadnienie wstępne wyłoniło się w trakcie niniejszego postępowania, gdyż okoliczność, na którą wskazuje C., zaistniała po jego wszczęciu. W następnej kolejności Prezes UKE rozważył, czy zagadnienie, o którym mowa we wniosku, rozpatrywane będzie przez inny organ lub sąd w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Mając na względzie, że Prezes UKE jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania na podstawie art. 96 ust. 3 Pt, w kontekście niniejszego postępowania może zostać uznany za inny organ, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, co stanowi o spełnieniu jednej z przesłanek (które jednakże muszą wystąpić wszystkie kumulatywnie) warunkujących uznanie danej kwestii za zagadnienie wstępne. Analizując trzecią z wymienionych przesłanek Prezes UKE wskazał, że element "uprzedniości" odnosi się do ustalenia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W ocenie Prezesa UKE, przyszłego rozstrzygnięcia Prezesa UKE w części, w której Prezes UKE odmówił przyznania dopłaty za 2008, nie można traktować jako zagadnienia wstępnego, gdyż nie jest ono niezbędne dla wydania decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że brak ustalenia ostatecznej kwoty dopłaty za 2008 r., a właściwie ewentualne przyszłe odmienne rozstrzygnięcie w części, dotyczącej odmowy przyznania dopłaty za 2008 r., nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, spełniającego przesłankę by uprzednie rozstrzygnięcie poprzedzało rozpatrzenie sprawy, a wydanie decyzji było od niego zależne. Omówiona wyżej okoliczność, wskazana przez C., nie może być zatem uznana za zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie skutkowałoby koniecznością zawieszenia niniejszego postępowania. Reasumując, po dokonaniu pełnej i kompleksowej analizy treści wniosku w świetle możliwości zawieszenia postępowania, Prezes UKE, z uwagi na niespełnienie wskazanych we wniosku okoliczności w ramach konstrukcji zagadnienia wstępnego przesłanek, o których mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, uznał, iż brak jest w sprawie zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, które uzasadniałoby obligatoryjne zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Oznacza to, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. C. S.A. z siedzibą w W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem postanowienia Prezesa UKE z [...] grudnia 2017 r., Postanowieniem z dnia 9 maja 2018r. działając na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa oraz w związku z art. 206 ust. 1 Pt rozpatrzeniu wniosku spółki C. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem postanowienia Prezesa UKE z [...] grudnia 2017 r., o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty udziału C. w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2008 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. (obecnie: O.., dalej "O."), przyznanej decyzją Prezesa UKE z [...] maja 2011 r., utrzymaną w mocy decyzją Prezesa UKE z [...] września 2011r., stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes UKE zważył, że zgodnie z art. 206 ust. 1 Pt postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie kpa ze zmianami wynikającymi z Pt oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2062, ze zm.). Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast zgodnie z przepisem art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń, mają do zażaleń zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. We wniosku C. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem postanowienia z [...] grudnia 2017 r., którym to postanowieniem Prezes UKE odmówił zawieszenia postępowania. Biorąc zatem pod uwagę, że przedmiotem żądania C. wyrażonego we wniosku jest ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem, wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 123 kpa w zw. z art. 209 Pt, Prezes UKE dokonał analizy przepisu art. 134 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (tu: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Rozpatrując dopuszczalność złożenia wniosku organ w pierwszej kolejności zauważył, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych. W ujęciu przedmiotowym niedopuszczalnym jest zażalenie na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział uprawienia do jego zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Prezes UKE stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przedmiotowa przyczyna niedopuszczalności odwołania w postaci braku uprawnienia do wniesienia środka zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks (lub przepis szczególny - por. wyrok NSA z 20 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 794/11, dostępny pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl) tak stanowi. Przy czym podkreślić należy, że zgodnie z art, 144 kpa, w sprawach nieuregulowanych w Rozdziale 11 kpa, dotyczącym zażaleń, odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące odwołań, co oznacza, że zgodnie z odpowiednio stosowanym (na podstawie art. 144 kpa) art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 5 § 2 pkt 4 kpa od postanowień wydanych przez Prezesa UKE nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z takiego postanowienia może zwrócić się do Prezesa UKE z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle powyższego organ podkreślił, że postanowienie Prezesa UKE z [...] grudnia 2017 r. jest postanowieniem, co do którego przepisy nie przewidują środka zaskarżenia, w tym także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie bowiem z art. 101 § 3 kpa stronie przysługuje zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Brak jest natomiast przepisu, który przyznawałby stronie prawo do złożenia zażalenia (tu: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania. Zmiana przepisów kpa, która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r., polegająca na dodaniu w § 3 art. 101 kpa, że zażalenie służy również na postanowienie w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania, musiała być spowodowana jakąś racjonalną przesłanką. Nie można więc obecnie wykładać tego przepisu, tak jak przed zmianą przyjmując, że zwrot na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oznacza: - postanowienie o zawieszeniu postępowania, - postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, - postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, - postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. W obecnym brzmieniu art. 101 § 3 kpa zwrot w sprawie zawieszenia postępowania, należy rozumieć w węższym znaczeniu tzn. że obejmuje on jedynie zawieszenie postępowania i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania. Inne rozumienie tego przepisu byłoby sprzeczne z jego ratio legis i zamiarem ustawodawcy, który miał między innymi na celu wprowadzając zmiany, uproszczenie i zdynamizowanie (przyśpieszenie) postępowania administracyjnego. Na powyższe postanowienie skargę do WSA w Warszawie wniósł C. Spółka Akcyjna z siedzibą w W., zarzucając: Naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (skonkretyzowane naruszenia oraz możliwy istotny wpływ tych uchybień na wynik sprawy wykazano w treści uzasadnienia skargi): 1. art. 15 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 kpa oraz w zw. z art. 206 ust. 1 Pt polegające na zaniechaniu ponownego rozpatrzenia sprawy, o które wnioskował skarżący, 2. art. 144 oraz art, 140 i art. 124 § 2 oraz art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 kpa i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez zaniechanie odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżanego postanowienia do argumentacji skarżącego - przedstawionej w jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - która dotyczyła kwestii dopuszczalności zaskarżania postanowień o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, 3. art. 206 ust. 1 Pt, art. 127 § 3, art. 141 § 1 i art. 134 kpa, polegające na przyjęciu, że z tych przepisów wynika niedopuszczalność zaskarżenia postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego, 4. art. 206 ust. 1 Pt, art. 127 § 3, art. 141 § 1 i art. 134 kpa, polegające na przyjęciu, że z tych przepisów oraz związanej z nimi argumentacji na k. 2 - 3 uzasadnienia zaskarżanego postanowienia wynika niedopuszczalność zaskarżenia postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego, 5. art. 144 oraz art. 140 i art. 124 § 2 oraz art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i § 3 kpa i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, polegające na zaniechaniu wyjaśnienia, w zaskarżanym postanowieniu, podstawy prawnej w odniesieniu do art. 101 § 3 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt oraz zaniechaniu wyjaśnienia w zaskarżanym postanowieniu dlaczego organ administracji publicznej nie przyjął wykładni art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, którą przedstawił skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, 6. art. 101 § 3 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, polegającego na przyjęciu, że art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Pt nie stanowi podstawy zaskarżania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Wobec powyższego strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżanego postanowienia i zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi rozwinęła podniesione zarzuty. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2018, poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa UKE stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem odmawiającym zawieszenia postępowania. W ocenie sądu stanowisko organu jest prawidłowe. Zauważyć należy, że kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje złożenia zażalenia na każde postanowienie. Zażalenie przysługuje tylko na postanowienia wskazane w ustawie (art. 141 § 1 kpa). Przepis art. 101 § 3 k.p.a. był przedmiotem nowelizacji z grudnia 2010 r. Przed nowelizacją powyższy przepis stanowił: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy zażalenie". Na tle powyższej regulacji w doktrynie i w orzecznictwie w zasadzie zgodnie przyjmowano, że zwrot postanowienie o zawieszeniu postępowania obejmuje: postanowienie o zawieszeniu postępowania, o odmowie jego zawieszenia, postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania oraz o odmowie jego podjęcia (zob. np. uchwała NSA w składzie 7 sędziów z 22.05.2000 r., OPS 4/00, ONSA 2000/4, poz. 137). Wspomniana nowelizacja nadała art. 101 § 3 kpa następujące brzmienie: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy zażalenie". Z powyższego wynika, że poczynając od 11.04.2011 r., w myśl art. 101 § 3 kpa, zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zatem istotą nowelizacji art. 101 § 3 kpa było pozostawienie środka zaskarżenia (zażalenia) na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Oznacza to, że zgodnie z art 101 § 3 kpa zażalenie przysługuje stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo o odmowie podjęcia postępowania. Skoro w przepisie tym posłużono się zwrotem w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania, przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienia negatywne, to nie ma podstaw, aby w stosunku do postanowień w sprawie zawieszenia postępowania dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot, zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postępowania. W świetle powyższego sąd podziela stanowisko organu, że postanowienie Prezesa UKE z [...] grudnia 2017 r. jest postanowieniem, co do którego przepisy nie przewidują środka zaskarżenia, w tym także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.