II SA/Sz 878/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w S. sprawy ze skargi C. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta S., na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, odmówił wydania C. H. prawa jazdy kategorii B. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 7 października 2016 r. C. H. zwrócił się z wnioskiem o wydanie prawa jazdy kategorii B. W toku postępowania organ I instancji ustalił, że C. H. posiadał niemieckie prawo jazdy kategorii B o numerze [...], jednakże w dniu [...] r. cofnięto mu uprawnienie do kierowania pojazdami na terytorium Niemiec. Powyższa decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami pozostaje w mocy do dnia [...] r. Wnioskodawca może ubiegać się o nowe prawo jazdy w Niemczech również w okresie obowiązywania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami pod warunkiem przedłożenia wymaganego w Niemczech orzeczenia medyczno-psychologicznego potwierdzającego jego zdolność do udziału w ruchu drogowym. Warunek ten obowiązuje w Niemczech do dnia [...] r. Po upływie okresu obowiązywania decyzji o cofnięciu uprawnienia wnioskodawca nie otrzymuje starego prawa jazdy. Koniecznym jest wówczas złożenie wniosku o wydanie nowego prawa jazdy. W tym przypadku, jak wskazał organ I instancji, ponieważ C. H. pozbawiony został prawa jazdy na okres przekraczający [...] lat właściwy urząd do spraw wydania prawa jazdy w Niemczech jest uprawniony do zarządzenia kontrolnego egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy. Powyższe ustalenia poczynione zostały na podstawie informacji Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego w Niemczech (Kraftfahrt - Bundesamt we F. ) z dnia [...] r., uzupełnionej pismem z dnia [...] r. W ocenie Prezydenta Miasta S., stan faktyczny sprawy wypełnia kryteria przepisu art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, stanowiąc podstawę decyzji o odmowie wydania prawa jazdy. W zakreślonym prawem terminie wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, odwołał się od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na jej treść, a polegający na przyjęciu, że wnioskodawca pozostaje nadal w okresie cofnięcia uprawnień przez władze niemieckie, 2) naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanej decyzji, a w szczególności: - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności i nieprzeprowadzenie z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a mających wpływ na słuszny interes odwołującego, - art. 9, art. 10 § 1 i art. 11 k.p.a. poprzez nieudzielenie wnioskodawcy wyczerpującej i zrozumiałej dla niego informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, - art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności dokumentów uzyskanych od Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego w Niemczech, co doprowadziło do wskazanych błędnych ustaleń faktycznych, - art. 4 ust. 2 i art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami poprzez ich błędne zastosowanie, tj. uznanie, że wnioskodawca pozostaje nadal w okresie cofnięcia uprawnienia. W uzasadnieniu, odwołujący podniósł w pierwszej kolejności, że strona jest cudzoziemcem, który nie tylko nie zna prawa RP ale przede wszystkim nie zna języka polskiego, co winno skutkować udzieleniem wyczerpującej i zrozumiałej dla niego informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych prowadzonego postępowania, które mają wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, a co niestety nie miało miejsca. Kolejno, wskazał jako oczywisty i bezsporny fakt, że C. H. utracił uprawnienia - prawo jazdy - do kierowania pojazdami w zakresie wskazanym w zaskarżonej decyzji, wydane mu przez władze niemieckie. Nie zgodził się jednak z przyjęciem przez organ, że okres pozostawania we właściwym rejestrze informacji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami jest okresem cofnięcia uprawnienia, podnosząc iż są to jedynie terminy wyznaczające koniec okresu, w którym konieczne jest spełnienie przez stronę określonych wymagań w przypadku wnioskowania na terenie Niemiec o ponowne przyznanie mu tego uprawnienia. Zdaniem odwołującego się, po dacie [...] r. wskazane warunki już nie obowiązują, a wpis we właściwym rejestrze ulega zatarciu i strona, aby uzyskać prawo jazdy byłaby zmuszona odbyć na nowo całą procedurę związaną z uzyskaniem prawa jazdy. Odwołujący się zwrócił też uwagę na brak w aktach sprawy orzeczenia o obowiązywaniu zakazu, czy pozbawieniu uprawnień na określony czas. W świetle powyższych faktów, zdaniem odwołującego się, nie można przyjąć, że pozostaje on w okresie cofnięcia uprawnień. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że przedłożony w sprawie materiał dowodowy uzasadnia domniemanie pozostawania wnioskodawcy w okresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, co skutkuje koniecznością uwzględnienia w ocenie podstaw do wydania prawa jazdy regulacji z art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym prawo jazdy nie może być wydane osobie, która uzyskała za granicą prawo jazdy, a to prawo jazdy zostało zatrzymane lub uprawnienie do kierowania pojazdami zostało cofnięte - w okresie obowiązywania zatrzymania prawa jazdy lub cofnięcia uprawnienia. Wskazanie w przepisie art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, że prawo jazdy nie może być wydane osobie, w okresie cofnięcia uprawnienia, wymaga ustalenia tego okresu, co wobec braku terminowości cofnięcia, wymaga dokonania interpretacji tego pojęcia w powiązaniu z przyczyną cofnięcia uprawnienia. W ocenie Kolegium, na gruncie ustawodawstwa polskiego - okres cofnięcia uprawnienia trwa od momentu jego ostatecznego orzeczenia do dnia przywrócenia uprawnienia. Odnosząc się do ustawodawstwa obcego - niemieckiego organ przywołał art. 11 ust. 4 dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L. 2006.403.18), który to przepis nakazuje odmówić wydania prawa jazdy osobie, której prawo jazdy podlega ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Sformułowania te nie są tożsame z terminologią ustawodawstwa krajowego i nie uzależniają odmowy od pozostawania w okresie wskazanych ograniczeń. Analizowane ograniczenie narzuca zatem dodatkowo obowiązek ustalenia czy cofnięcie uprawnienia "skutkuje koniecznością ustania przyczyny cofnięcia i ewentualnie spełnieniem dodatkowych warunków dla uzyskania ponownie uprawnienia do kierowania pojazdami w Niemczech", czy też możliwym jest w takiej sytuacji ubieganie się o nowe prawo jazdy przy spełnieniu wymagań ustawowych takich, które obowiązują dla osób nabywających to uprawnienia po raz pierwszy. Powyższy fakt Prezydent Miasta S. ustalił pewnie na podstawie informacji Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego (Kraftfahrt - Bundesamt we F. ) zawartej w piśmie z dnia [...] r. (k. 39, tłumaczenie k. 25 akt), uzupełnionej w piśmie z dnia [...] r. (k. 21, tłumaczenie k. 13 akt). Według tejże informacji wnioskodawca nie posiada aktualnie ważnego w Niemczech prawa jazdy. Dnia [...] r. cofnięto jego uprawnienie do prowadzenia pojazdami. Następnie był sądzony z powodu prowadzenia pojazdów bez prawa jazdy i posługiwania się sfałszowanym dokumentem. Aby uzyskać nowe prawo jazdy w Niemczech C. H. zobowiązany jest do przejścia badań lekarskich i psychologicznych. Konkretyzując uprzednie informacje, urzędnik Kraftfahrt - Bundesamt wyjaśnił, że z powodu uzależnienia od środków odurzających do wydania nowego uprawnienia w Niemczech konieczne jest przedłożenie orzeczenia medyczno-psychologicznego potwierdzającego zdolność kierowcy do udziału w ruchu drogowym na drogach publicznych. Sporządzenie takiego orzeczenia jest konieczne przed upływem okresu obowiązywania decyzji z dnia [...] r., tj. do dnia [...] r. Stare prawo jazdy należy zwrócić w ramach postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Od momentu, gdy decyzja stała się niezaskarżalna (od dnia [...] r.) stare prawo jazdy jest nieważne i nie można go ponownie wydać dotychczasowemu posiadaczowi. Decyzja ta będzie uwzględniana w sprawie wydania nowego uprawnienia do kierowania pojazdami do dnia [...] r. Dodatkowo wyjaśnił, że do wydania nowego uprawnienia do kierowania pojazdami należy również uwzględnić łączny wymiar kary do dnia [...] r. za jazdę bez uprawnienia do kierowania pojazdami i fałszowanie dokumentów. Decyzje te będą brane pod uwagę jeszcze do dnia [...] r. Zatrzymanie prawa jazdy na okres dłuższy niż [...] lat skutkuje uprawnieniem jednostki do spraw prawa jazdy do zarządzenia teoretycznego i praktycznego egzaminu na prawo jazdy. Po upływie okresu obowiązywania cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami na mocy orzeczeń sądowych i decyzji administracyjnych zainteresowany nie otrzymuje swojego wcześniejszego prawa jazdy. Zobowiązany jest złożyć wniosek o wydanie nowego uprawnienia do kierowania pojazdami i nowego prawa jazdy. Do czasu upływu wskazanych okresów zainteresowanemu wolno złożyć wniosek o wydanie nowego uprawnienia do kierowania pojazdami. Dla usunięcia ewentualnych dalszych wątpliwości co do skutków decyzji podjętych względem odwołującego się w Niemczech, organ II instancji wskazał, że przytoczyć warto informację pozyskaną w analogicznej sprawie, którą skład orzekający rozpoznający niniejszą sprawę rozstrzygał w drodze postępowania odwoławczego. Federalny Urząd ds. Ruchu Drogowego wyjaśnił, że w przypadku cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami za względu na stosowanie środków odurzających, bezwzględnym warunkiem ponownego wydania prawa jazdy w Niemczech jest przedłożenie opinii lekarskiej/opinii psychologicznej, z której będzie wynikało, że dana osoba jest zdolna do uczestniczenia w ruchu drogowym po drogach publicznych. Przedłożenie tej opinii jest bezwzględnie wymagane do czasu obowiązywania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Procedura cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi zakłada zatrzymanie starego prawa jazdy. Na mocy ww. decyzji, która nie podlega odwołaniu, stare prawo jazdy zostało unieważnione i nie można go zwrócić. Uprawnienia wygasły. W przypadku wydania nowego prawa jazdy po dniu utraty mocy obowiązującej decyzji o cofnięciu uprawnienia, decyzja ta nie może być już brana pod uwagę. Decyzja ta jest usuwana z rejestru. Kolegium wyjaśniło, że dla rozstrzygnięcia meritum niniejszej sprawy istotne jest czy na przeszkodzie wydania wnioskodawcy prawa jazdy w Polsce nie stoją negatywne przesłanki z art. 12 ust. 1-7 ustawy o kierujących pojazdami. W analizowanym stanie faktycznym spór skoncentrowany został wokół przeszkody ujętej w art. 12 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. W świetle zacytowanych informacji, jak też przedłożonego w sprawie dowodu w postaci zawiadomienia Urzędu ds. Uprawnień do Kierowania Pojazdami [...] (k. 40 akt) - uwierzytelnionego tłumaczenia z języka niemieckiego (k. 24 akt) skierowanego do Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego, nie budzi wątpliwości, że C. H. uzyskał w Niemczech uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii B w dniu [...] r., następnie po raz kolejny uzyskał to uprawnienie (po cofnięciu) w dniu [...] r., zaś w dniu [...] r. uprawnienie zostało cofnięte (niezaskarżalne cofnięcie sądowe uprawnienia do kierowania pojazdami) z datą wykreślenia na dzień [...] r. Skutkiem powyższego, wnioskodawcy nie mogą być - do daty wykreślenia z rejestru powołanej decyzji - wydane nowe uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium państwa niemieckiego, chyba że w okresie tym przedłoży pozytywne orzeczenie lekarskie i psychologiczne stwierdzające jego zdolność do kierowania pojazdami mechanicznymi. Tak uwarunkowane uzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdami uprawnia do uznania, iż co najmniej do czasu przedłożenia wymaganego dokumentu strona pozostaje w okresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium Niemiec, co konsekwentnie stanowi przeszkodę w uzyskaniu tego uprawnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dopiero legitymowanie się pozytywnym testem medyczno-psychologicznym spełnia warunek wydania prawa jazdy (przywrócenia cofniętego uprawnienia). Weryfikacja okoliczności, w związku z którymi doszło do cofnięcia uprawnienia musi nastąpić na gruncie przepisów, które wywołały taki skutek i które mogą doprowadzić do jego ustąpienia. Organ zaznaczył, że według przepisów prawa polskiego - ustawy o kierujących pojazdami - aby nastąpiło wydanie prawa jazdy kategorii B nie jest wymagane przedłożenie orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem (por. art. 11 ust. 1 pkt 2 lit.b w zw. z art. 11 ust. 6 ustawy o kierujących pojazdami), co powoduje, że organ nie jest uprawniony do czynienia ustaleń w tym względzie. Tym samym uniemożliwiona jest de facto ocena tej okoliczności (spełnienia wymagań psychologicznych), niezbędnej dla wydania prawa jazdy w Niemczech, w przypadku gdy osoba ubiega się w Polsce o uzyskanie prawa jazdy po jego cofnięciu w Niemczech. Analizowana informacja nie nasuwa wątpliwości co do zasadności przyjęcia pozostawania odwołującego się w okresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Jak wynika bowiem z przytoczonych wyjaśnień, w Niemczech cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami jest bezterminowe, przy czym jego skutek może być przerwany uwzględnieniem wniosku o ponowne wydanie uprawnienia do kierowania pojazdami popartego pozytywną opinią lekarsko - psychologiczną. Po dacie, do której konieczne dla uzyskania uprawnienia jest legitymowanie się wspomnianym orzeczeniem, tj. po dniu [...] r. decyzja o cofnięciu uprawnienia nie jest brana pod uwagę. Jednakże dla wydania nowego prawa jazdy do dnia [...] r. znaczenie mieć będą decyzje dotyczące łącznego wymiaru kary. Wskazana kara łączna stanowi konsekwencję kolejnych przewinień odwołującego się w ruchu drogowym, w szczególności kierowanie pojazdem bez wymaganych uprawnień, ujawnionych w przedłożonych zawiadomieniach, z których wynika data wykreślenia na dzień [...] r. Organ przyznał, że wiarygodne ustalenie znaczenia tych dat w kontekście wymogu uzyskania orzeczenia lekarsko - medycznego budzić może wątpliwości, z uwagi na niedopowiedzenie w informacji z dnia [...] r., że w okresie do dnia [...] r. uwzględniane będą decyzje wymierzające łączny wymiar kary, w związku z jazdą bez uprawnienia do kierowania pojazdami i fałszowaniem dokumentów, jednakże okoliczność ta – zdaniem Kolegium - pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia podejmowanego w dacie co najmniej do dnia [...] r. Niezaprzeczalnie bowiem do tej daty dla uzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami wnioskodawca takim orzeczeniem musi się legitymować. Zważywszy na okoliczność, iż żadna ze wskazanych przesłanek nie ziściła się na dzień orzekania, uzasadniona jest odmowa, zdaniem Kolegium, wydania prawa jazdy kategorii B. W ocenie Kolegium, z uwagi na kierowanie pojazdem bez wymaganych uprawnień, wymierzona kara łączna, w drodze orzeczenia Sądu, daje uprawnienie do uwzględnienia tego aktu w aspekcie uprawnienia do zarządzenia przedłożenia przez wnioskodawcę pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego i praktycznego, w okresie do dnia wykreślenia tego orzeczenia z rejestru, przy czym uprawnienie to aktualizuje się po upływie [...] lat od dnia zatrzymania prawa jazdy i pozostaje w mocy do dnia zatarcia (skreślenia wpisu dotyczącego kary łącznej) w rejestrze kierowców. Powyższe oznacza, że w okresie do dnia [...] r. wola ubiegania się o prawo jazdy musi być połączona z orzeczeniem lekarsko - medycznym, a dodatkowo po dniu [...] r. (upływ [...] lat od dnia zatrzymania prawa jazdy) do dnia [...] r., koniecznym może okazać się dodatkowo zdanie egzaminu teoretycznego i praktycznego. Wobec faktu, iż wymóg ten może zostać spełniony przez wnioskodawcę wydania prawa jazdy w Polsce, jedyną przeszkodą w jego uzyskaniu jest brak orzeczenia psychologicznego, wymaganego w związku z cofnięciem uprawnienia do kierowania pojazdami w Niemczech, a nieuprawnionego wedle regulacji prawa polskiego w sytuacji ubiegania się o prawo jazdy kategorii B (po raz pierwszy). Pismem z dnia 13 lipca 2018 r. C. H., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej: - błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na jej treść, polegający na przyjęciu, że skarżący pozostaje nadal w okresie cofnięcia przez władze niemieckie uprawnień do prowadzenia pojazdów, - naruszenie następujących przepisów mających wpływ na treść wydanej decyzji: art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności i nieprzeprowadzenie z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a mających wpływ na słuszny interes skarżącego, art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności dokumentów uzyskanych od Federalnego Ruchu Drogowego w Niemczech, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych, art. 4 ust. 2 i art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami poprzez ich błędne zastosowanie, tj. uznanie, że skarżący pozostaje nadal w okresie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. Sąd postanowił przeprowadzić dowód z tłumaczenia dokumentów z dnia 25 maja 2018 r., przedłożonych przez pełnomocnika skarżącego, z których wynika, jego zdaniem, inne znaczenie treści zapisów urzędowych poszczególnych rubryk, w tym dotyczących "daty wykreślenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."). Badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym skarga nie może zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd z punktu widzenia kryterium legalności w niniejszej sprawie jest decyzja wydana w sprawie administracyjnej w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm.) zwanej dalej: "u.k.p.". Z przepisu tego wynika, że prawo jazdy nie może być wydane osobie, która uzyskała za granicą prawo jazdy, a to prawo jazdy zostało zatrzymane lub uprawnienie do kierowania pojazdami zostało cofnięte - w okresie obowiązywania zatrzymania prawa jazdy lub cofnięcia uprawnienia. W okolicznościach sprawy niesporne jest w dniu 7 października 2016 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta S. o wydanie prawa jazdy kategorii B. W oparciu o informację pisemną Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego w Niemczech, tj. Kraftfahrt Bundesamt w F. z dnia [...] r. (uzupełnioną pismem z dnia [...] r.) organ I instancji ustalił, że wnioskodawca jest osobą, która otrzymała niemieckie prawo jazdy kategorii B o nr [...] Na tle ustaleń faktycznych kwestią sporną pozostaje między stronami ocena znaczenia ww. dowodów, ponieważ organy obu instancji, na ich podstawie przyjęły, że skarżącemu w dniu [...] r. zostało cofnięte uprawnienie do kierowania pojazdami na terytorium Niemiec. Decyzja ta pozostaje w mocy do [...] r. W tym okresie, wnioskodawca chcąc ponownie uzyskać uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium Niemiec, zobowiązany jest przedłożyć opinię medyczno-psychologiczną, a dodatkowo po dniu [...] r. (tj. po upływie [...] lat od dnia zatrzymania prawa jazdy) do dnia [...] r. koniecznym może okazać się zdanie egzaminu teoretycznego i praktycznego. Organy uznały, że powyższe powoduje określone konsekwencje na gruncie przepisów u.k.p. Skarżący kwestionując ww. ocenę, podniósł, że organ I instancji nie uzyskał od władz niemieckich dokumentów źródłowych, czy wskazania właściwych przepisów prawa niemieckiego, które winny stanowić podstawę ustaleń wydanej decyzji. Według skarżącego organ oparł się na informacjach nieprecyzyjnych. Skarżący uznaje za błędne uznanie przez organ, że pozostaje nadal w okresie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Za bezsporny skarżący uznaje fakt, że utracił prawo jazdy w zakresie wskazanym w zaskarżonej decyzji, wydane uprzednio przez władze niemieckie. W ocenie Sądu, skarżący prezentowaną argumentacją nie podważył skutecznie wiarygodności oraz kompletności dowodów zebranych przez organ. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że pisemne informacje organu administracji publicznej władz niemieckich, przedmiotowo właściwych z zakresu ruchu drogowego (Kraftfahrt-Bundesamt), stanowią dokument poświadczający stan sprawy, oparty na ewidencji urzędowej tego organu. Wpisu do tej ewidencji dokonuje się m.in. na podstawie decyzji i orzeczeń sądowych mających wpływ na prawo do korzystania przez konkretnego kierowcę z uprawnień do prowadzenia pojazdów. Dokument taki stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone. Dowód ten tak, jak dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – zwanej dalej: "k.p.a.) sporządzony przez upoważniony organ, korzysta z domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Obalenie domniemania prawdziwości danych opartych na takim dokumencie jest możliwe, jednakże nie będzie wystarczające negowanie treści tego dokumentu urzędowego bez wskazania konkretnych dających się zweryfikować dowodów na stawianą przez stronę tezę. Polski organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie prawa jazdy, jest związany ustaleniami organu niemieckiego ds. ruchu drogowego, nie powinien więc podejmować tego rodzaju działań, które miałyby służyć ustalaniu wiarygodności/prawdziwości wpisów dokonanych w ewidencji urzędowej innego organu oraz ocenianiu ich konsekwencji na gruncie uprawnień do prowadzenia pojazdów na terytorium Niemiec. Dopóki określone wpisy figurują w ewidencji urzędowej są one wiążące dla stron i organów. Kwestionowanie znaczenia tych wpisów w rejestrze Federalnego Urzędu Ruchu Drogowego w Niemczech nie może żadną miarą prowadzić do sytuacji, w której polski organ właściwy z zakresu wydania praw jazdy, a w konsekwencji skargi sąd administracyjny będzie wypowiadać się w kwestiach właściwych dla organu władz niemieckich. Nie mogła mieć tym samym znaczenia na gruncie przedmiotowej sprawy podnoszona przez skarżącego potrzeba dopuszczenia dowodu z decyzji administracyjnej organu administracji czy sądu niemieckiego, na podstawie których dokonano wpisów powodujących cofnięcie skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami na terenie Niemiec. Tylko poprzez zakwestionowanie przed właściwym organem niemieckim znaczenia informacji przedstawionych przez Kraftfahrt-Bundesamt we F. w pismach powołanych przez organ, skarżący mógłby podważyć prawidłowość ustalenia o pozostawaniu skarżącego w okresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, w momencie ubiegania się o wydanie w Polsce prawa jazdy kat. B. Tego rodzaju dowodów skarżący organowi nie przedstawił. Na marginesie Sąd zauważył, że ani w postępowaniu administracyjnym, ani także w sądowym skarżący nie powołał się na tłumaczenia ww. dokumentów na język polski, które mogłyby poddawać w wątpliwość oczywistość informacji przedstawionych przez niemieckie władze. Nie może służyć ww. skutkowi domaganie się przez skarżącego od organu polskiego, weryfikacji decyzji i orzeczenia sądowego, przetłumaczonych na język polski, które stanowiły podstawę wpisów w niemieckim rejestrze urzędowym. Dokument pochodzący od organu właściwego w zakresie posiadanych informacji, stanowi w pełni wiarogodny środek dowodowy dla organu prowadzącego postępowanie administracyjne. Organ nie ma obowiązku przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy organ uzna daną okoliczność za wystarczająco udowodnioną. Organ nie może natomiast pominąć wskazywanych środków dowodowych, gdy nie zostały wyjaśnione sporne fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu, tego rodzaju sytuacja nie wystąpiła w postępowaniu administracyjnym. Na zlecenie organu I instancji, przysięgły tłumacz z języka niemieckiego (wpisany ma listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości) sporządził uwierzytelnione tłumaczenia danych przedstawionych przez Federalny Urząd ds. Ruchu Drogowego. Tłumacz przysięgły jest osobą zaufania publicznego. Tłumacze przysięgli podlegają odpowiedzialności zawodowej za niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków i zadań ustawowo przewidzianych. Skarżący nie przedstawił w postępowaniu administracyjnym dowodów, mogących podważyć wiarygodność tłumaczenia przez tłumacza przysięgłego dokumentów władz niemieckich zebranych przez organ. W ocenie Sądu, prawidłowość ustaleń organu dokonanych w oparciu o ww. dokumenty nie budzi wątpliwości. Tłumaczenia dokumentów są jasne i czytelne, wskazują na oczywiste fakty. Wynika z nich, że w przypadku skarżącego nastąpiło niezaskarżalne cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B w Niemczech, w oparciu o § 3 ust. 1 niemieckiej ustawy Prawo o ruchu drogowym. Data wykreślenia ww. cofnięcia nastąpi w dniu [...] r. Ponadto w stosunku do skarżącego dokonano wpisu o orzeczeniu kary łącznej i podtrzymaniu zakazu kierowania pojazdu po orzeczeniu kary łącznej. W przypadku wcześniejszych wniosków skarżącego o wydanie prawa jazdy na terytorium Niemiec, wymagane jest przedłożenie opinii psychologicznej i medycznej. Zdaniem Sądu, nie zachodzi na gruncie niniejszej sprawy sytuacja, w której badanie treści dokumentu wraz z jego tłumaczeniem nie daje jednoznacznego rezultatu. Z tego względu, Sąd nie podziela zarzutów skargi o naruszeniu w sprawie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. Sąd przeprowadził dowód z przedstawionego przez pełnomocnika skarżącego, tłumaczenia dokumentów sporządzonych w języku niemieckim, z którego to tłumaczenia, zdaniem strony, wynika inne znaczenie treści zapisów urzędowych poszczególnych rubryk informacji do Federalnego Urzędu ds. Ruchu drogowego. W ocenie Sądu, dowód ten nie ma jednak dla sprawy istotnego znaczenia. Nawet gdyby uznać, że zachodzą pewne wątpliwości co do dokładności tłumaczenia treści poszczególnych rubryk zawartych w przedmiotowej informacji do Federalnego Urzędu ds. Ruchu drogowego to jednak w tej konkretnej sprawie ustalenia organu zostały oparte nie tylko na danych z tejże informacji, ale także na wyjaśnieniach zawartych w pismach Federalnego Urzędu do spraw Ruchu Drogowego z dnia [...] r. i [...] r. Z informacji tych jednoznacznie wynika, na podstawie jakiej decyzji i do jakiej daty zostały cofnięte skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami. Jak zostało to już wyżej zasygnalizowane, art. 12 ust. 1 pkt 5 u.k.p., zawiera negatywną przesłankę, która uniemożliwia wydanie prawa jazdy osobie, której uprawnienia do kierowania pojazdami uzyskane za granicą zostały cofnięte. W ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że ww. sytuacja wystąpiła w przypadku skarżącego. Z ustaleń organów wynika, że w tym wypadku mamy do czynienia z cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami (wiążącym się z okresowym zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych) w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 5 u.k.p. Mimo bowiem, że w okresie do dnia [...] r., z mocy obowiązujących przepisów niemieckich trwa okres cofnięcia tych uprawnień, skarżący może wystąpić o wydanie nowego prawa jazdy, po spełnieniu wymogu w postaci przedłożenia pozytywnej opinii medyczno-psychologicznej. Jest to sytuacja odmienna od tej, która dotyczy osoby, która nigdy wcześniej nie legitymowała się prawem jazdy. Ta szczególna sytuacja, która dotyczy również osoby skarżącego, wynika z konsekwencji nałożonych na niego ograniczeń i kar sądowych na terytorium Niemiec. Dopiero po upływie wskazanego wyżej okresu skarżący może ubiegać się o niemieckie prawo jazdy bez przedstawiania takiej opinii. Należy podkreślić, że art. 12 ust. 1 pkt 5 u.k.p. stanowi odpowiedź ustawodawcy na art. 11 ust. 4 Dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (Dz.U.UE.L2006.403.18 z późn. zm.), zgodnie z którym państwo członkowskie odmawia wydania prawa jazdy osobie, której prawo jazdy podlega ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu w innym państwie członkowskim. Państwo członkowskie może także odmówić wydania prawa jazdy osobie ubiegającej się o prawo jazdy, której prawo jazdy zostało w innym państwie członkowskim unieważnione. Celem tych przepisów jest uniemożliwienie osobom, które zostały wykluczone z uczestnictwa w ruchu drogowym na terytorium jednego z krajów członkowskich Unii Europejskiej, ominięcia sankcji nałożonych mocą prawomocnych orzeczeń właściwych władz i niedopuszczenie ich do ruchu drogowego bez uprzedniego spełnienia określonych przepisami prawa warunków do odzyskania uprawnień do kierowania pojazdami. Przepis stanowiący podstawę wydania zaskarżonej decyzji, tj. art. 12 ust. 1 pkt 5 u.k.p., musi być stosowany zgodnie z założeniami dyrektywy 2006/126/WE w sprawie praw jazdy. Trafnie uznał organ, którego decyzja została zaskarżona, że cofnięcie uprawnienia blokuje możliwość wydania prawa jazdy osobie, względem której zastosowano tę instytucję, do czasu wykreślenia decyzji z rejestru, ewentualnie do czasu przedłożenia orzeczenia lekarsko-psychologicznego, potwierdzającego zdolność do uczestnictwa w ruchu drogowym. W świetle powyższego Sąd uznał zarzuty skargi za nietrafne. Okoliczności mogących stanowić przyczynę uwzględnienia skargi, Sąd również nie znalazł, nie będąc związany zarzutami, wnioskami oraz argumentacją skargi. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.