II SAB/Po 103/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi W. G. na przewlekłość Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy; oddala skargę W. G. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy po wyroku WSA w Poznaniu sygn. akt II SA/Po 814/17 z dnia 25 kwietnia 2018 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, wnosząc o: 1. wydanie stosownego orzeczenia przez Wójta Gminy bez zbędnej zwłoki tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 §3 p.p.s.a; 2. uwzględnienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania Wójta Gminy przez WSA w Poznaniu i zobowiązanie go do załatwienia przedmiotowej sprawy (wydania aktu) w określonym przez sąd terminie, w przypadku niezałatwienia sprawy przez Wójta Gminy w trybie autokontroli (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); 3. stwierdzenie, że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.); 4. stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie- przewlekłe prowadzenie postępowania rzez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a), 5. przyznanie od Wójta na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.).; 6. zasądzenie od Wójta na rzecz skarżącej kosztów postępowania w kwocie [...]zł w tym: kosztów sądowych – wpisu ([...] zł) kosztów zastępstwa procesowego ( [...] zł) i opłaty od pełnomocnictwa ([...] zł). i stwierdzając naruszenie prawa: - art. 35 § 3 k.p.a. polegające na nie załatwieniu sprawy w ustawowym terminie, ani też w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a., - art. 37 § 1 pkt 1 – postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy W. G. zwróciła się dnia 27.02.2017r. z wnioskiem o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz urządzeniu drogi dojazdowej (wewnętrznej) na terenie położonym w K. przy ul. [...], oznaczonym w ewidencji gruntów i budynków jako działka o numerze [...] (obręb K. ). Decyzją z dnia [...] maja 2017r. Wójt Gminy (znak: [...]) odmówił ustalenia warunków zabudowy z uwagi na nie spełnienie warunku kontynuacji linii zabudowy określony w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. SKO w K. decyzją z dnia [...] lipca 2017r. (znak: SKO – [...]/17) utrzymało w/w decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. II SA/Po 814/17 tut. Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] W uzasadnieniu Sąd podał, że organy błędnie rozumiały pojęcia linii zabudowy i obowiązującej linii zabudowy. W przedmiotowej sprawie miała miejsce specyficzna acz spotykana w praktyce sytuacja związana z położeniem i kształtem działki. Organy winny rozważyć jaki charakter w takiej sytuacji winna przyjąć wyznaczana linia zabudowy i czy nie jest możliwe ustalenie jedynie nieprzekraczalnej linii zabudowy względem granicy działki drogowej. Sąd zwrócił również uwagę na nieprawidłowości w przeprowadzonej analizie architektoniczno – urbanistycznej wymagające jej ponownego prawidłowego przeprowadzenia i uzasadnienia decyzji. Akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały nadane do SKO 27 czerwca 2018 r. i odebrane 29 czerwca 2018 r. (k. 69). Następnie [...] lipca 2018 r. akta sprawy wpłynęły do Urzędu Gminy K.. Skarżąca w dniu 9 lipca 2018r. ( wpływ do organu 11.07.2018r.) wniosła ponaglenie na bezczynność Wójta. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2018 r. SKO w K. po rozpoznaniu ponaglenia W. G. w związku z niezałatwieniem w terminie przez Wójta Gminy wniosku o ustalenie warunków zabudowy stwierdziło, że organ I instancji nie dopuścił się bezczynności. SKO wskazało, że organ otrzymał akta dopiero [...] lipca 2018 r. a ponaglenie wpłynęło zaledwie kilka dni po otrzymaniu przez organ akt. W ocenie SKO termin na załatwienie sprawy powinien być liczony od dnia doręczenia organowi akt. W związku z tym organ nie pozostaje w bezczynności. Zawiadomieniem z 25 lipca 2018 r. Wójt Gminy poinformował skarżącą i pozostałe strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy z pouczeniami. Pismem z 25 lipca 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy poprzez określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać w skali 1:1000 oraz o dostarczenie oświadczeń o możliwości przyłączenia planowanej inwestycji do sieci infrastruktury technicznej w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Korespondencja została odebrana przez pełnomocnika skarżącej 1.08.2018r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej wskazał, że jest ono całkowicie nieuzasadnione. Podał, że po wydaniu wyroku uchylającego organ nie powinien wszczynać nowego postępowania, a kontynuować wcześniej wszczęte, gdyż w obrocie prawnym pozostał wniosek, który nie został wycofany. Podał również, że organ wcześniej nie zauważył żadnych braków formalnych a widzi je obecnie. Pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r. W. G. działając w swoim imieniu uzupełniła wniosek o żądane przez Wójta dokumenty. Pismem z 6 sierpnia 2017r. organ wyjaśnił skarżącej przyczyny wezwania do uzupełnienia braków wniosku. Pismem z 8 sierpnia 2018 r. na podstawie art. 36 § 2 k.p.a. Wójt zawiadomił skarżącą, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie, a nowy termin ustalono do 31 sierpnia 2018 r. W piśmie wskazano przyczyny nie załatwienia sprawy w terminie oraz pouczono o możliwości złożenia ponaglenia. Została sporządzona analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu i projekt decyzji (27.08.2018r.). Pismem z dnia 30.08.2018r. Wójt zwrócił się do Dyrektora Zarządu Zlewni Wód [...] i Starosty [...] o uzgodnienie zasad lokalizacji planowanej inwestycji i do Starostwa Powiatowego w J. – Referat Dróg Powiatowych o uzgodnienie warunków zabudowy dla w/w lokalizacji. Pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Wójt przedłużył termin załatwienia sprawy do 30 września 2018 r. wskazując, że powodem niezałatwienia sprawy jest konieczność wystąpienia o uzgodnienie projektu decyzji sporządzonego w przedmiotowej sprawie do Starostwa Powiatowego w J. oraz Zarządu Zlewni Wód [...] w K.. Pouczył o możliwości złożenia ponaglenia. Postanowieniem z 7 września 2018 r. zarząd powiatu Jarocińskiego zaopiniował z uwagami warunki zabudowy dla terenu działki nr [...] położonej w miejscowości K.. Postanowienie wpłynęło do organu 13.09.2018r. Postanowieniem z 18 września 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w K. postanowił uzgodnić projekt decyzji w zakresie melioracji wodnych zgodnie z wnioskiem Wójta Gminy. Postanowienie to wpłynęło do organu 21.09.2018r. Decyzją z [...] września 2018 r. nr [...] Wójt Gminy ustalił W. G. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 5 budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowie drogi dojazdowej na terenie położonym w K. przy ul K. , dz. [...] obr. K. . W międzyczasie (pismo z 5 września 2018 r., wpływ do organu 7 września 2018 r.) do tut. Sądu wpłynęła wskazana na wstępie skarga na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Wójta Gminy. W jej uzasadnieniu skarżąca podała, że od wydania wyroku minęły cztery miesiące a sprawa nie została zakończona. Zarzuciła, że Wójt nie poinformował jej kiedy akta zostały zwrócone z sądu, bezzasadnie przesłał całe akta do SKO celem rozpatrzenia ponaglenia (naruszenie art. 37 § 4 k.p.a), bezzasadnie zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania i wezwał do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w tym do dołączenia mapy obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać. Podała, że organ od 8 do 30.08. 2018r. nie wykonywał żadnych czynności. W jej ocenie Wójt prowadził postępowanie w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności pozornych, co kwalifikuje jego działanie jako przewlekłe. W odpowiedzi na skargę organ zreferował stan faktyczny sprawy, wniósł o jej oddalenie wskazując że nie prowadził postepowania w sposób przewlekły, nie podejmował czynności pozornych. Odniósł się do zarzutów skargi podkreślając, że przed wydaniem wyroku z uwagi na decyzję odmowną nie były badane wszystkie okoliczności, co było konieczne przy ponownym rozpatrzeniu wniosku. Nadto przeprowadza była nowa analiza funkcji. Pismem z dnia 27 września 2018 r. Wójt poinformował o wydaniu w sprawie decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się nieuzasadniona. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 25 kwietnia 2018r. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. z [...] lipca 2017r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] maja 2017r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz urządzeniu drogi dojazdowej (wewnętrznej) na terenie położonym w K. przy ul. [...], oznaczonym w ewidencji gruntów i budynków jako działka o numerze [...] (obręb K. ). W wydanym wyroku Sąd dokonał kontroli pod względem zgodności z prawem decyzji SKO w sprawie ustalenia warunków zabudowy i doszedł do wniosku że decyzja ta oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji były wadliwe i nie mogły się ostać w obrocie prawnym. Celowym było ponowne rozpatrzenie wniosku i dokonanie prawidłowej analizy architektoniczno – urbanistycznej. Skutkiem powyższego sprawa trafiła do Wójta Gminy jako organu I instancji celem jej ponownego rozpatrzenia. W niniejszej sprawie z treści skargi wynika, że skarżąca kwestionowała przewlekłe działanie organu I instancji, któremu przekazano przedmiotową sprawę po wyroku WSA z 25.04.2018r. W toku postępowania przed organem I instancji Skarżąca wniosła także ponaglenie z 9 lipca 2018r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżąca tym samym formalnie wyczerpała tryb wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania jej wniesienie do sądu administracyjnego jest możliwe w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 §2b P.p.s.a.). Ostatecznie Wójt Gminy wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w dniu 27 września 2018r. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 P.p.s.a., gdyż zarzucana przewlekłość dotyczy postępowania w sprawie decyzji o ustalenie warunków zabudowy, a więc wydania przez organ I instancji decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a., kończącej to postępowanie. Przystępując do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd miał na uwadze stanowisko NSA, w myśl którego w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wnoszonych na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., granice sprawy sądowej podlegającej kontroli sądu administracyjnego wyznaczone są etapem postępowania, w jakim ta skarga została wniesiona, a kontrola ta dotyczy wyłącznie działalności określonego organu administracji publicznej od momentu zainicjowania przed nim konkretnego postępowania administracyjnego do chwili jego zakończenia (zob. wyrok NSA z 20.11.2014 r., II OSK 1680/14, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tak zakreślonych granicach sprawy, obejmujących postępowanie przed Wójtem Gminy po wydaniu wyroku przez WSA w Poznaniu z 25 kwietnia 2018r. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wyodrębniona z dotychczasowego pojęcia bezczynności, w celu rozszerzenia ochrony prawnej stron przed naruszaniem przez organy terminowego załatwiania spraw. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwiając sprawy w terminie, nie pozostaje jednak w bezczynności, a podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 K.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12; wyrok NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 891/13; wyrok NSA z 7 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2595/1). Zatem, przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych i zbędnych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Wobec czego organ prowadzi postępowanie przewlekle, gdy działania organu są opieszałe, niesprawne i nieskuteczne, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Sąd badając przewlekłość postępowania kontroluje czynności podejmowane przez organy, także ich terminowość w zakresie przepisów wynikających z art. 35 - 36 K.p.a. (vide wyroki w sprawach II GSK 5346/16 z dnia 8 lutego 2017 r., IV SAB/Gl 68/17 z dnia 9 maja 2017 r., II SAB/Bk 11/17 z dnia 28 marca 207 r.; dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym, co należy podkreślić, skarga na przewlekłość postępowania, podlega ocenie sądu niezależnie od faktu zakończenia tego postępowania. Przewlekłe prowadzenie postępowania jest bowiem stanem obiektywnym, istniejącym lub nieistniejącym niezależnie od ostatecznego załatwienia sprawy. W aktualnym stanie prawnym, według art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. przewlekłość to stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przedmiotem postępowania ze skargi na przewlekłość jest kontrola toku i poprawności czynności organu, ich natężenia, koncentracji materiału dowodowego, prawidłowość i celowość podejmowanych dzialań. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez strony łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Niniejsza sprawa nie należała do tego typu spraw. Wymagała przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz dokonania analizy architektoniczno – urbanistycznej celem ustalenia czy spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( obecnie tj. Dz.U. 2018.1945 dalej: u.p.z.p.) Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę fakt, że akta sprawy po wyroku organ otrzymał 4 lipca 2018r. a postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zakończone zostało wydaniem decyzji w dniu 27.09.2018r. wyżej wskazany okres został przekroczony. Załatwienie sprawy nastąpiło po dwóch miesiącach i 23 dniach od dnia, w którym organ otrzymał akta. Sytuacje, w których organ nie jest w stanie sprostać wymogom terminowego zakończenia sprawy przewidziane zostały w art. 36 § 1 k.p.a Zgodnie z tym przepisem o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. W przedmiotowej sprawie organ dwukrotnie zawiadamiał skarżącą o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy (pismami z 8.08 i z 30.08.2018r.), wskazując nowy termin załatwienia sprawy (do 31.08.2018r. i następnie 30.08.2018r. – do 30.09.2018r.), podając przyczyny zwłoki i pouczając o ponagleniu. Ponaglenie skarżącą wniosła pięć dni po wpływie akt do organu, kiedy to organ nie miał żadnej możliwości wydania decyzji. Wbrew zarzutom skargi nie przekazał całych akt organowi II instancji wraz z ponagleniem. Zebrał dane dotyczące kręgu stron postępowania i w dniu 25 lipca 2018r. formalnie zawiadomił strony o wszczęciu postępowania jednocześnie wzywając do uzupełnienia braków. Okres ten nie może być uznany za nadmiernie wydłużony. I choć faktycznie w sprawie, która rozpoznawana jest ponownie na skutek uchylenia poprzednich decyzji przez sąd, nie ma potrzeby ponawiania czynności związanych z formalnym wszczęciem postępowania wnioskowego na podstawie art. 61 § 1 i 4 k.p.a. , w niniejszej sprawie przed zawiadomieniem stron wraz z pouczeniem z art. 10 i 40 k.p.a z dnia 25 lipca 2018r. takiego formalnego zawiadomienia i weryfikacji stron postępowania nie było. Ich dokonanie po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ nie może być więc uznane za zbędne. Nie można bowiem czynić organowi zarzutu przewlekłego prowadzenia sprawy w sytuacji gdy po wyeliminowaniu poprzedniej decyzji przez sąd przeprowadza czynności, których zaniechał przed wydaniem wyroku. Tym bardziej, że wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania organ wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych. Wezwał o przedłożenie właściwej mapy zgodnie z wymogiem art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tym przepisem Wniosek powinien zawierać: określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000; Organ wezwał skarżącą również o podanie informacji w zakresie możliwości dokonania przyłączenia inwestycji do infrastruktury technicznej, co było niezbędne do ustalenia spełnienia wymogów z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p ( tj. wykazania, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego). Działania tego nie można uznać za zbędne. Braki te nie były bowiem zauważone przez organ na etapie przed wydaniem odmownej decyzji, choć istniały. Z uwagi na odmowne rozpatrzenie wniosku poprzednią decyzją, nie były niezbędne do wyjaśnienia na poprzednim etapie. Jak wyżej wskazano nie można organowi z tych przyczyn czynić obecnie zarzutu przewlekłości Oczekiwanie na analizę i projekt decyzji (do 29.08), wbrew twierdzeniom skargi również nie stanowi o opieszałym działaniu organu. Poprzednia analiza została bowiem zakwestionowana przez sąd, o czym również skarżąca miała wiedzę po lekturze uzasadnienia wyroku. Organ niezwłocznie po jej otrzymaniu wraz z projektem decyzji przesłał dokumenty skarżącej oraz właściwym organom w rozumieniu art. 53 ust. 4 pkt 6 i 9 w zw. z art. 64 u.p.z.p. Okres oczekiwania na uzgodnienia (do 21.09) nie był więc okresem bezczynności. Wydanie decyzji po sześciu dniach od otrzymania uzgodnień również na opieszałe działanie organu nie wskazuje. Sumując, w niniejszej sprawie skarga nie była uzasadniona. W ocenie Sądu argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę zasługiwała na uwzględnienie. Sprawa z wniosku skarżącej po ponownym przekazaniu sprawy po wyroku sądu wymagała formalnego ustalenia stron i zawiadomienia o wszczęciu postępowania, uzupełnienia braków, wykonania nowej analizy funkcji, sporządzenia projektu decyzji, uzgodnień z właściwymi organami. Okres 2 miesięcy i 23 dni na wydanie decyzji w takiej sytuacji po analizie czynności podejmowanych przez organ nie świadczy o przewlekłym prowadzeniu sprawy przez organ. Wójt po uzupełnieniu braków przez skarżącą w dniu 6.08. (pn), dwa dni później zawiadomił ją o przedłużeniu postępowania, niezbędna była bowiem analiza funkcji, a otrzymawszy ją po 27.08 , w dniu 30.08. zawiadomił o kolejnym przedłużeniu z uwagi na konieczne uzgodnienia. Terminu załatwienia sprawy z zawiadomienia z 30.08.2018r. dochował. I choć w niniejszej sprawie przed wydaniem wyroku a po wniesieniu skargi organ wydał decyzję, a tym samym stan zarzucanej przez skarżącą przewlekłości ustał z uwagi na uznanie skargi za bezzasadną nie było podstaw do umarzania postępowania w tym zakresie. Bezprzedmiotowość postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji wina znaleźć odzwierciedlenie w postanowieniu umarzającym w tym zakresie postępowanie jedynie w sytuacji gdy zarzuty przewlekłości są zasadne. Taka sytuacja w niniejszej sprawie miejsca nie miała. Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.