VI SA/Wa 1746/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarządzenia usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie świadczenia usług hotelarskich oddala skargę VI SA/Wa 1746/18 U Z A S A D N I E N I E Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej "Prezes", "organ") decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 - dalej "k.p.a."), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1063 - dalej "u.o.i.h."), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] (dalej: "WIIH") z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] , w której: 1. zarządzono wobec przedsiębiorcy R. K. wykonującego działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług hotelarskich w obiekcie "K." w [...] przy ul. [...] (dalej: "skarżący", "przedsiębiorca", "strona") usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości polegających na używaniu przy świadczeniu usług hotelarskich oznaczenia określającego kategorię obiektu hotelarskiego w postaci czterech gwiazdek (****) na elewacji wyżej wymienionego obiektu i w treści strony internetowej [...] oraz prawnie zastrzeżonej nazwy rodzajowej "hotel" w treści ww. strony internetowej bez decyzji administracyjnej Marszałka Województwa [...] (dalej: "Marszałka") o zaszeregowaniu ww. obiektu do określonego rodzaju i nadaniu kategorii, tj. wbrew przepisom art. 39 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1553 - dalej: "ustawa turystyczna"); 2. zobowiązano przedsiębiorcę do poinformowania WIIH o sposobie usunięcia nieprawidłowości określonych w pkt 1 decyzji w terminie 7 dni od daty usunięcia nieprawidłowości. Z akt sprawy wynikało, że w dniach 6, 12 i 18 września 2017 r. inspektorzy reprezentujący WIIH, przeprowadzili kontrolę legalności wykonywania działalności gospodarczej oraz prawidłowości świadczenia usług hotelarskich przez przedsiębiorcę, we ww. obiekcie. Stosownie do art. 79 ust. 2 pkt 2 obowiązującej w toku kontroli ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 ze zm.), nie dokonano zawiadomienia kontrolowanego o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż przeprowadzenie kontroli było niezbędne dla przeciwdziałania popełnienia wykroczenia z art.601 § 4 pkt 2 Kodeksu wykroczeń polegającego na używaniu przy świadczeniu usług hotelarskich nazwy rodzajowej obiektu hotelarskiego lub określenia kategorii bez decyzji. Czynności kontrolne pierwszego dnia przeprowadzono w obecności pracownika kontrolowanego przedsiębiorcy, tj. osoby czynnej w lokalu w rozumieniu art. 97 k.c., natomiast w kolejnych dniach - w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. W ramach postępowania kontrolnego inspektorzy ustalili, że w kontrolowanym obiekcie przedsiębiorca świadczył w ramach wykonywanej przez siebie działalności gospodarczej m.in. usługi hotelarskie. Jednocześnie inspektorzy dokonali oględzin ww. obiektu, stwierdzając, że na elewacji budynku przy wejściu głównym znajdował się napis o treści "K." z wkomponowanymi w logo czterema gwiazdkami (****). Dodatkowo przeanalizowano treść strony internetowej przedsiębiorcy [...] , na której używano wielokrotnie prawnie chronionej nazwy rodzajowej "hotel" oraz powyższego logo zawierającego cztery gwiazdki (****). Jednocześnie w toku kontroli stwierdzono, że przedsiębiorca nie posiada decyzji Marszalka o zaszeregowaniu obiektu do rodzaju "hotel" oraz nadaniu mu kategorii czterech gwiazdek, którą zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy turystycznej powinien uzyskać przed rozpoczęciem świadczenia usług hotelarskich w obiekcie hotelarskim. W dniu 18 września 2017 r., osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy złożyła oświadczenie, że oznakowanie "hotel" znajdujące się na stronie internetowej zostanie w możliwie najkrótszym terminie usunięte, o czym zostanie poinformowana Inspekcja Handlowa. Powyższe ustalenia udokumentowano protokole kontroli nr [...] z dnia [...] września 2017 r. W dniu 20 września 2017 r. do WIIH wpłynęło pismo przedsiębiorcy zawierające zastrzeżenia do ww. protokołu kontroli, w którym skarżący zadeklarował niezwłoczne usunięcie nazwy rodzajowej "hotel" z treści strony internetowej, kwestionując jednocześnie zasadność ustalenia polegającego na używaniu określenia kategorii obiektu w postaci czterech gwiazdek. Wskazał, że oznaczenie w postaci gwiazdek jest wyłącznie elementem logo obiektu, stosowanym od lat rozpoznawalnym znakiem przedsiębiorstwa strony. Przedmiotowy element logo (****) nie wskazuje, zdaniem przedsiębiorcy, na kategorię obiektu hotelarskiego, gdyż nie łączy się on z nazwą rodzajową obiektu, w związku z czym nie doszło w tym przypadku do naruszenia prawa. WIIH - pismem z dnia 19 października 2017 r. - wystosował do strony wystąpienie pokontrolne, w którym wskazał na ustalenia przeprowadzonej kontroli oraz wniósł o usunięcie uchybień, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz odniesienie się do niniejszego pisma w terminie 14 dni. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie, pismem z dnia 24 października 2017 r. skarżący poinformował, że zostały podjęte działania zmierzające do wyeliminowania ze strony internetowej nazwy "hotel". Jednocześnie strona podtrzymała swoje stanowisko, że wyróżnik graficzny w postaci gwiazdek nie jest zarezerwowany wyłącznie do kategorii obiektu hotelarskiego, a określa i jest wykorzystywany "w innych dziedzinach". Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego WIIH w dniu [...] maja 2018 r. wydal decyzję zarządzającą wobec przedsiębiorcy usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości polegających na używaniu przy świadczeniu usług hotelarskich oznaczenia określającego kategorię obiektu hotelarskiego w postaci czterech gwiazdek (****) na elewacji ww. obiektu i w treści strony internetowej www.krolplaza.pl oraz prawnie zastrzeżonej nazwy rodzajowej "hotel" w treści ww. strony internetowej bez decyzji administracyjnej Marszalka o zaszeregowaniu spornego obiektu do określonego rodzaju i nadaniu kategorii, to jest wbrew przepisom art. 39 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 ustawy turystycznej. Jednocześnie zobowiązano przedsiębiorcę do poinformowania WIIH o sposobie usunięcia nieprawidłowości określonych w punkcie 1 sentencji skarżonej decyzji w terminie 7 dni od daty usunięcia nieprawidłowości. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie: 1) prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 32 u.o.i.h., polegające na wydaniu zarządzenia pokontrolnego, polegającego na usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości w postaci używania czterech gwiazdek na elewacji obiektu wypoczynkowo-usługowego w sytuacji, gdy zarządzenie nie powinno zostać wydane z uwagi na fakt, iż sporne gwiazdki znajdują się w logo obiektu, w którym nie występuje określenie "hotel", nie stanowi to zatem naruszenia, o którym mowa w skarżonej decyzji. Istotne zdaniem skarżącego jest także to, że w jego ośrodku świadczone są usługi kosmetyczne (fryzjer, kosmetyczka), zabiegi relaksujące, a zatem związane ze spa i wellness, a nie tylko z możliwością zakwaterowania, 2) prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a., poprzez załatwienie przedmiotowej sprawy bez należytego zbadania stanu faktycznego, działania na szkodę słusznego interesu skarżącego - nie dbając o renomę firmy skarżącego, nie zważając na negatywne konsekwencje dla przedsięwzięcia biznesowego skarżącego. W odwołaniu strona wniosła o: - dopuszczenie dowodu z dokumentu - tj. podania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy z dnia 12 lutego 2018 r. - na okoliczność wykazania podjęcia przez skarżącego kroków do objęcia ochroną prawną logo obiektu wypoczynkowo - usługowego skarżącego, chęci ochrony marki skarżącego, dbania skarżącego o renomę swojej firmy, - zmianę przedmiotowej decyzji, poprzez wyeliminowanie z zarządzenia usunięcia czterech gwiazdek (****), jako elementu znaku graficznego używanego przez stronę. Po ponownym przeanalizowaniu sprawy Prezes UOKiK zaskarżoną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. utrzymał w mocy decyzję WIIH z dnia [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji Prezes wskazał m.in., że powodem wszczęcia przedmiotowego postępowania było stwierdzenie w toku kontroli nieprawidłowości polegających na używaniu przez skarżącego przy świadczeniu usług hotelarskich w opisanym wyżej obiekcie, oznaczenia określającego kategorie obiektu w postaci 4 gwiazdek (****) na elewacji budynku i w treści strony internetowej www.krolplaza.pl oraz używania nazwy rodzajowej "hotel" w ww. treści strony internetowej, bez decyzji administracyjnej Marszałka o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego do odpowiedniego rodzaju i kategorii, co stanowi naruszenie art. 39 ust. 1 ustawy turystycznej. Jednocześnie organ wskazał, iż przedsiębiorca, mimo przekazania w piśmie z 24 października 2017 r. informacji o podjętych działaniach dotyczących usunięcia nazwy "hotel" ze strony internetowej, do dnia wszczęcia postępowania oraz wydania przedmiotowej decyzji nie usunął tej nazwy z ww. strony internetowej. Następnie Prezes wskazał, iż strona nie kwestionuje ustaleń faktycznych poczynionych w toku kontroli, to jest używania wizerunku czterech gwiazdek dla swojego obiektu, w którym świadczy m.in. usługi hotelarskie. Nie zgadza się natomiast z oceną organu odnośnie funkcji oznaczenia w postaci gwiazdek oraz konsekwencji prawnych takiego oznaczenia. Strona twierdzi bowiem, że wizerunek czterech gwiazdek jest wkomponowany w logo przedsiębiorcy i stanowi jego markę, pod którą prowadzi działalność gospodarczą szerszą niż działalność polegającą na świadczeniu usług związanych z zakwaterowaniem doraźnym gości obiektu wypoczynkowego a przedmiotowe gwiazdki w jego przypadku absolutnie nie oznaczają kategorii obiektu hotelarskiego. Prezes nie podzielił powyższych argumentów strony. Wskazał, iż w żadnym wypadku nie można się zgodzić z twierdzeniem strony, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 32 u.o.i.h., to jest wydania na tej podstawie zarządzenia pokontrolnego w formie decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia przepisów wskazanych w skarżonej decyzji. Zdaniem Prezesa, przepis art. 32 u.o.i.h. został zastosowany w sposób prawidłowy i uzasadniony. Organ nie ma tutaj wątpliwości, jak również nie kwestionuje tego strona, że w toku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że na obiekcie, w którym przedsiębiorca świadczył m.in. usługi hotelarskie, znajdowała się nazwa "K." z wkomponowanymi w nazwę 4 gwiazdkami (****). Takie samo oznaczenie, a dodatkowo także nazwa "hotel" widniało w wielu miejscach strony internetowej [...] . Organ wskazał, że okoliczności stwierdzone w toku kontroli jednoznacznie wskazują na fakt używania oznaczenia w postaci czterech gwiazdek w związku ze świadczonymi usługami hotelarskimi. Ustawa turystyczna przypisuje zaś ściśle określoną funkcję oznaczeniu w postaci gwiazdek (****), a mianowicie stanowi o kategorii obiektu. Aby móc zatem się takim oznaczeniem posługiwać, przedsiębiorca powinien uzyskać w tym zakresie właściwą decyzję Marszałka, na terenie którego obiekt się znajduje. Strona takiej decyzji nie posiadała, co też stwierdzono w toku kontroli. Prezes nie podzielił tym samym stanowiska strony, że gwiazdki (****), aby mogły oznaczać kategorię obiektu hotelarskiego, musiałyby być umieszczone w bezpośredniej bliskości nazwy rodzajowej tego obiektu (np. hotel), gdyż obowiązujące przepisy nie uprawniają do postawienia takiej tezy. Nigdzie bowiem w ich treści nie znajduje się uwarunkowanie uznania gwiazdek jako kategorii obiektu od ulokowania ich w bliskości nazwy rodzajowej takiego obiektu. Dodatkowo organ wskazał, iż treść art. 601 § 4 pkt 2 k.w. sankcjonuje używanie przy świadczeniu usług hotelarskich nazw rodzajowych lub określenia kategorii obiektów hotelarskich bez decyzji lub niezgodnie z decyzją co wskazuje, iż użycie samego oznaczenia kategorii przy świadczeniu usług hotelarskich jest również naruszeniem przepisów ustawy turystycznej i stanowi wykroczenie w myśl ww. przepisu kodeksu wykroczeń. A zatem argument strony z punktu widzenia ww. przepisów prawa jest niezasadny i stanowi nadinterpretację przepisów prawa. Argumenty strony dotyczące faktu, że znak graficzny używany przez przedsiębiorcę zawierający cztery gwiazdki (****), nie został użyty jednoznacznie w kontekście świadczonych usług związanych z usługami hotelowymi, ale odnosi się do całej działalności przedsiębiorcy zawierającej m.in. zabiegi relaksacyjne, kosmetyczne oraz działalność deweloperską, w opinii Prezesa, także nie znajduje uzasadnienia. Odnosząc się do powyższych argumentów oraz odpowiadając na wniosek dowodowy strony, tj. podania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy z dnia 12 lutego 2012 r., organ zaznaczył, że to przedsiębiorca decyduje o sposobie, nazwie, miejscu i oznaczeniu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Niemniej obowiązkiem przedsiębiorcy prowadzącego usługi turystyczne jest respektowanie obowiązujących przepisów prawa w tym wypadku przepisów ustawy turystycznej. Jeżeli logo, pod którym przedsiębiorca zamierza prowadzić działalność gospodarczą, polegającą m.in. na świadczeniu usług hotelarskich, zawiera w swoim oznaczeniu nazwy rodzajowe obiektów hotelarskich lub określenia ich kategorii bez decyzji lub niezgodnie z decyzją (powyższe zgodnie z art. 601 § 4 pkt 2 kodeksu wykroczeń jest wykroczeniem i podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny), to w efekcie przedsiębiorca, który podejmie się prowadzenia działalności w tak oznaczonym obiekcie ponosi wszelkie konsekwencje prawne wynikające z niewłaściwego oznakowania. To w interesie przedsiębiorcy jest podejmowanie takich czynności prawnych lub faktycznych, aby umożliwiały mu prowadzenie działalności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto zarejestrowanie logo jako znaku towarowego (a więc jego ochrony na gruncie prawa prywatnego) nie zmienia oceny użycia gwiazdek w nim zawartych w kontekście świadczenia usług hotelarskich bez podsiadania przez przedsiębiorcę właściwej decyzji marszałka województwa o nadaniu kategorii dla obiektu, w którym te usługi świadczy (a więc naruszenie prawa powszechnie obowiązującego). W związku z powyższym organ odrzucił wniosek strony o dopuszczenie dowodu, tj. podania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy z dnia 12 lutego 2018 r., jednocześnie wskazując, że argumenty strony o korzyściach wynikających z używania znaku towarowego, które strona połączyła bezpośrednio z zarzutem naruszenia art. 7 k.p.a. (załatwienie sprawy bez należytego zbadania stanu faktycznego i działania na szkodę słusznego interesu strony), nie są okolicznością wyłączającą prawną ochronę przewidzianą w przepisach ustawy turystycznej dla używania gwiazdek. Następnie Prezes wskazał, że przedsiębiorcy mają prawo prowadzić działalność polegającą m.in. na wynajmie pokoi w formie innej niż wymienione w art. 36 o ustawy turystycznej, tj. w oparciu art. 35 ust. 2 ustawy. Jednakże nie oznacza to, że w związku z faktem, iż strona nie starała się o zaszeregowanie zgodne z art. 36 ww. ustawy może swobodnie dokonywać wyboru oznakowania swojego obiektu. Dowolność w wyborze nazwy występuje bowiem pod pewnymi, prawnie określonymi, warunkami. Przedsiębiorca nie może stosować nazw prawnie chronionych czy oznaczeń kategorii obiektów hotelarskich, jak również nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Nie ulega wątpliwości, że zawarcie w oznaczeniu obiektu czterech gwiazdek (****), które określają kategorię obiektu hotelarskiego, bez uzyskania stosownej decyzji narusza przepisy ustawy turystycznej i w sposób bezsprzeczny uzasadnia wydanie przez WIIH decyzji na podstawie art. 32 u.o.i.h. Używanie chronionej nazwy czy określenia kategorii niezgodnie z przepisami jest sankcjonowane nie tylko na gruncie kodeksu wykroczeń (art. 601 § 4 pkt 2 i 2a, który wprost nawiązuje do użytych w ustawie turystycznej - rodzaju lub kategorii obiektów hotelarskich), lecz także na gruncie ustawy turystycznej umożliwia, w ramach posiadanych przez organy kompetencji, podjęcie działań, aby doprowadzić do wyeliminowania takiego postępowania. Następnie organ wskazał, iż istotnym w tej kwestii ustaleniem kontroli jest również fakt wielokrotnego użycia na stronie internetowej nazwy "hotel" odnośnie obiektu, w którym była przeprowadzona kontrola. Jednak pomimo posiadania przez przedsiębiorcę wiedzy odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości, oraz składanie wielokrotnych (także składanych do protokołu kontroli) deklaracji podjęcia "w możliwe najkrótszym terminie" dobrowolnych działań polegających na usunięciu nazwy "hotel" ze strony internetowej, nazwa ta do dnia wydania decyzji widniała na stronie internetowej. W ocenie Prezesa, wskazane powyżej okoliczności faktyczne, bezsprzecznie wskazują na zasadność wydania przez WIIH skarżonej decyzji bez naruszenia zarówno art. 32 u.o.i.h., jak również art. 7 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, skarżący R. K. wnosząc o uchylenie w części decyzji organu II instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie art. 32 u.o.i.h. w zw. z art. 42 ust. 1 ustawy o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych skutkujące niezasadnym zarządzeniem wobec skarżącego usunięcia nieprawidłowości w postaci używania przy świadczeniu usług hotelarskich oznaczenia określającego kategorię obiektu hotelarskiego w postaci czterech gwiazdek (****) na elewacji obiektu i w treści strony internetowej [...] , podczas gdy oznaczenie **** nie stanowi oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich, o jakich mowa w art. 36 i art. 37, a jedynie znak graficzny występujący w logo obiektu (gdzie nie występuje nazwa "hotel"); skarżący prowadzi działalność w znacznie szerszym zakresie aniżeli tylko usługi zakwaterowania (m. in. spa i wellness), w której to działalności posługuje się przedmiotowym logo; 2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na jego przebieg i wynik, tj. art. 136 § 1 k.p.a., poprzez odrzucenie wniosku skarżącego o dopuszczenie dowodu w postaci podania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, podczas gdy wniosek ten przedstawiono na okoliczność istotną dla rozstrzygnięcia, tj. faktu, iż znak graficzny stanowi markę skarżącego, która kojarzy się z prowadzonym przez niego przedsięwzięciami na różnych polach (w tym także usług zakwaterowania); okoliczność, iż logo kojarzone jest z renomą, jakością, stanowi wypracowaną latami markę; 3. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na jego przebieg i wynik, tj. art. 6 k.p.a. - poprzez wydanie decyzji nie znajdującej oparcia w przepisach prawa, a co za tym idzie niedopuszczalnej; 4. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na jego przebieg i wynik, tj. art. 7 k.p.a. - poprzez błędne i niewyczerpujące rozpatrzenie okoliczności faktycznych sprawy skutkujące przyjęciem, iż w sprawie zaistniały okoliczności faktyczne stanowiące przesłanki uzasadniające przedmiotowe zarządzenie. W uzasadnieniu skargi strona skarżącą rozwinęła i uszczegółowiła podniesione zarzuty. Wskazała m. in., że nazwa obiektu nie korzysta z nazwy rodzajowej. Obiekt oznaczony logo [...] nie jest obiektem hotelarskim w rozumieniu ustawy, a jedynie obiektem, w którym świadczone są również usługi hotelarskie. Ww. logo stanowi markę skarżącego, którą przedsiębiorca posługuje się od lat. Tożsame logo "reklamuje" wybudowany przez stronę apartamentowiec, którego lokale skarżący sprzedaje. Przedmiotowe logo służy mu do reklamowania usług biznesowych, nie tylko na polu usług hotelarskich. Jest kojarzone z przedsiębiorcą, jego dotychczasowym dorobkiem. Następnie strona skarżąca podniosła, że znak "****" umieszczony jest obok abstrakcyjnego sformułowania "[...] ", które nie kojarzy się wprost z żadnego rodzaju obiektem świadczącym usługi z zakresu zakwaterowania. Tym samym, nie sposób przyznać racji organowi, że użycie oznaczenia wprowadza w błąd co do kategorii obiektu. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Ani zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2018 r., ani poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nie naruszają przepisów prawa materialnego, w tym wskazanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (obecnie - o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, tytuł zmieniony przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 2361) zmieniającej ww. ustawę z dniem 1 lipca 2018 r.), ani przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich, o których mowa w art. 36 i art. 37, podlegają ochronie prawnej i mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich w rozumieniu ww. ustawy, a zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 zaszeregowania obiektów hotelarskich do poszczególnych rodzajów dokonuje, kategorię nadaje oraz prowadzi ich ewidencję marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu hotelarskiego. Zgodnie z art. 601 § 4 pkt 2 kodeksu wykroczeń, kto świadcząc usługi hotelarskie, używa nazw rodzajowych lub określenia kategorii obiektów hotelarskich bez decyzji lub niezgodnie z decyzją, podlega karze ograniczenia wolności lub grzywny. W tym miejscu zauważyć należy, że określając przedmiot ochrony w art. 43 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych użyto koniunkcji - tj. ochronie podlegają nazwy rodzajowe i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich. Mimo użycia spójnika "i" nie da się racjonalnie przyjąć, że naruszeniem tego przepisu jest tylko sytuacja, gdy przedsiębiorca we wskazany sposób używa zarówno nazwy rodzajowej, jak i oznaczenia kategorii. W konsekwencji ww. przepis należy rozumieć w ten sposób, że ochronie podlegają zarówno nazwy rodzajowe, jak i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich. Naruszenie więc tego przepisu może następować w trojaki sposób: 1) przez stosowanie nazwy rodzajowej i oznaczenie kategorii (np. "Hotel ***"); 2) przez stosowanie tylko nazwy rodzajowej (np. "Hotel"); 3) przez stosowanie tylko oznaczenia kategorii (np. "Eden ***") - por. P. Cybula, Komentarz do ustawy o usługach turystycznych, stan prawny: 2012.09.01, opubl. LEX. W tym miejscu uzasadnione jest także przywołanie wyroku z dnia 6 czerwca 2003 r. (I SA 1554/01, LEX nr 678035), w którym NSA w Warszawie podzielił pogląd organu wyrażony w następujących okolicznościach faktycznych. W sprawie tej przedsiębiorca dokonał wcześniej w Urzędzie Patentowym rejestracji znaku towarowego "[...]" i otrzymał na ten znak świadectwo ochronne. Nie posiadając odpowiedniej decyzji kategoryzacyjnej, używał do oznaczenia prowadzenia działalności gospodarczej nazwy "motel", przyjmując, że nazwę tę stosuje wyłącznie jako nazwę własną, a nazwa ta stanowi zarejestrowany na jego rzecz znak towarowy. W toku postępowania administracyjnego związanego z kontrolą tego przedsiębiorcy organy administracyjne podnosiły, że nazwa ta podlega ochronie prawnej i może być stosowana wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych. Organ odwoławczy wskazał, że rejestracja znaku towarowego nie legitymuje żadnej działalności gospodarczej, w szczególności nie może być podstawą do prowadzenia motelu lub innego obiektu hotelarskiego, a fakt udzielenia praw wyłącznych, przez rejestrację w charakterze znaku towarowego konkretnego oznaczenia, nie zwalnia zgłaszającego z przestrzegania prawa, w tym również ustawy o usługach turystycznych. Sąd orzekający w całości podziela ww. stanowisko, tj. że przepisy ustawy o znakach towarowych - obecnie ustawy Prawo własności przemysłowej - nie mogą wyłączać stosowania przepisów ustawy o usługach turystycznych. Stąd nieuwzględnienie przez organ wniosku strony skarżącej o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci podania skarżącego o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, nastąpiło bez naruszenia prawa. Okoliczności, które miały zostać wykazane ww. dowodem, nie miały bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z przyczyn podobnych jak w przypadku rejestracji znaku towarowego za niedopuszczalne w świetle art. 43 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych uznać także należy praktyki polegające na używaniu nazw rodzajowych lub oznaczeń kategorii w firmie przedsiębiorcy (tj. oznaczeniu lub logo, pod którym działa przedsiębiorca). Zatem, aby można było używać prawnie chronionej nazwy hotel i oznaczenia kategorii konieczne jest uzyskanie decyzji marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce położenia obiektu hotelarskiego o zaszeregowaniu obiektu do tego rodzaju i nadaniu mu kategorii. W tej sytuacji stanowisko organu, że skoro, co jest bezsporne, skarżący takiej decyzji Marszałka Województwa [...] w odniesieniu do obiektu "K." w [...] przy ul. [...] nie uzyskał, nie może posługiwać się on ani nazwą hotel, ani oznaczeniem kategorii w postaci ****. Zasadnie zatem zastosowano w sprawie art. 32 u.o.i.h. Prawną konsekwencją stwierdzonych nieprawidłowości polegających na używaniu przy świadczeniu usług hotelarskich oznaczenia określającego kategorię obiektu hotelarskiego w postaci czterech gwiazdek (****) na elewacji wyżej wymienionego obiektu i w treści strony internetowej [...] oraz prawnie chronionej nazwy rodzajowej "hotel" w treści ww. strony internetowej jest bowiem zarządzenie usunięcia ww. nieprawidłowości i poinformowanie wojewódzkiego inspektora, w wyznaczonym terminie, o sposobie wykonania zarządzenia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302).