II SA/Rz 1378/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2019-01-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Partyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który jest terminem ustawowym, może zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Sąd uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, określony w art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jest terminem ustawowym i jako taki nie podlega przedłużeniu na podstawie art. 84 PPSA. W związku z tym, wniosek o przedłużenie tego terminu został odrzucony, a skarga, której braki nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie, również podlegała odrzuceniu.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie otrzymał skargę Wspólnoty na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga zawierała braki formalne i fiskalne, w tym brak dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona złożyła wniosek o przedłużenie terminu, a następnie uzupełniła część braków, jednak po terminie. Sąd rozpoznał również wniosek o przedłużenie terminu.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić wniosek o przedłużenie terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, odrzucić skargę oraz zwrócić skarżącej kwotę 500 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oraz wniosku Wspólnoty [...] o przedłużenie terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi - postanawia - I. odrzucić wniosek o przedłużenie terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi; II. odrzucić skargę; III. zwrócić skarżącej kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
W dniu 13 grudnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Rzeszowie wpłynęła skarga Wspólnoty [...] (dalej: "Wspólnota") na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję. Skarga została podpisana przez A. B.
Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi, zarządzeniami z- cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 grudnia 2018 r. wezwano A. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500, 00 zł, nadesłania 9 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodności z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, Statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a." w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres podany w skardze w dniu 28 grudnia 2018 r. Odbiór przesyłki pokwitował osobiście A. B.
W dniu 4 stycznia 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym A. B. zwrócił się do przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie przedłożenia dokumentu zawierającego umocowanie do wniesienia skargi. W tym samym dniu wyżej wymieniony przedłożył żądane odpisy skargi oraz uiścił wpis sądowy.
W uzasadnieniu wniosku o przedłużenie terminu wskazał, że wykonanie wezwania we wskazanym wyżej zakresie nie jest możliwe, zważywszy na fakt, że 3, a nawet 4 dni, na które przypada bieg terminu są dniami wolnymi od pracy (tj. 29 – 30 grudnia 2018 r. – sobota i niedziela oraz 1 stycznia 2019 r. – Nowy Roku oraz poniedziałek w ramach długiego weekendu, na który dodatkowo przypadał Sylwester). Wezwany podjął starania celem uzyskania żądanych dokumentów w pierwszym dniu, składając stosowne wnioski w MZBM, który również wykonuje czynności zarządcze i jest w posiadaniu całej dokumentacji Wspólnoty, lecz z uwagi na urlopy oraz zwolnienia chorobowe pracowników otrzymał odpowiedź, że dokumenty otrzyma w ciągu kilku dni.
Przy piśmie złożonym w Sądzie w dniu 11 stycznia 2019 r. A. B. ponownie zwracając się do o przedłużenie terminu do wykonania wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi przedłożył wydruk z przeglądarki ksiąg wieczystych dostępnej na stronie https://przeglądarka-ekw.ms.gov.pl/eukw_prz/KsięgiWieczyste/pokazWydruk z dnia 11 stycznia 2019 r. dotyczący nieruchomości zabudowanej budynkiem przy ul. [...]. Ponadto przedłożył nieopatrzony podpisami wydruk komputerowy uchwały Wspólnoty nr [...] nie zawierający ani daty, ani miejsca sporządzenia dokumentu, a jedynie podpisany przez A. B. i zawierający słowo "odpis" w prawym górnym rogu. Na mocy powyższej uchwały udzielono Zarządowi Wspólnoty w osobie A. B. pełnomocnictwa w sprawie złożenia odwołania/skargi do Kolegium/WSA w Rzeszowie na decyzje administracyjne wydane przez Prezydenta Miasta [...], w tym decyzję z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], (która została utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Po myśli art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). To na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu Wspólnoty konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, a w przypadku zarządu wieloosobowego także sposobu jego reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 96/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niespełnienie powyższego warunku uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi jej brak formalny podlegający uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Terminy procesowe dzielą się na ustawowe i sądowe. Pierwsze są wyszczególnione w ustawie i nie mogą być przez sąd przedłużane lub skracane. Drugie z nich wyznaczane są przez sąd lub przewodniczącego i mogą być w zależności od okoliczności przedłużane lub skracane. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak wyjaśniono powyżej jest terminem ustawowym. Oznacza to, że nie może być skracany ani przedłużany, bowiem przedłużeniu podlegają wyłącznie terminy sądowe, co wynika z treści art. 84 p.p.s.a. Bez wpływu na dopuszczalność przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostaje okoliczność, że bieg siedmiodniowego na dokonanie tej czynności przypadał, częściowo, na dni wolne od pracy, bowiem ustawa nie przewiduje wyjątków w powyższym zakresie. Ponadto, na marginesie, wskazać należy, że A. B., jako osoba sprawująca jednoosobowy zarząd Wspólnoty winien dysponować dokumentami, z których wynika umocowanie do sprawowania zarządu i którymi będzie mógł się posłużyć przy wykonywaniu czynności dokonywanymi w ramach tego zarządu.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego o przedłużenie ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy za niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu na podstawie art. 84 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia.
W przedmiotowej sprawie podpisany pod skargą złożoną przez Wspólnotę A. B. został zobowiązany do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przez adresata odebrane w dniu 28 grudnia 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 4 stycznia 2018 r. Dokumenty przedstawione w wykonaniu powyższego wezwania zostały przedłożone w Biurze Podawczym Sądu w dniu 11 stycznia 2019 r., a zatem po upływie wskazanego siedmiodniowego terminu. Wobec nienadesłania żądanych dokumentów we wskazanym, ustawowym terminie, który nie podlega przedłużeniu, tj. wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skardze nie można było nadać dalszego biegu i z tej przyczyny podlegała ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt II sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a w pkt III sentencji postanowienia.
Niezależnie od tego, Sąd wyjaśnia, że przedłożenie analogicznych dokumentów z zachowaniem ustawowego terminu, nie czyniłoby zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Otóż po pierwsze wezwany nie przedłożył żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, jaki jest zakres sprawowanego przez niego zarządu, tym bardziej, że w piśmie z dnia 4 stycznia 2019 r. wskazał, ze czynności zarządcze we Wspólnocie wykonuje także MZBM.
Po drugie, przedłożony przez wezwanego wydruk z Ksiąg Wieczystych wskazujący na pełnienie przez niego funkcji jednoosobowego zarządu, nie posiada mocy dokumentu wydawanego przez sąd, którym można skutecznie wykazać prawo do reprezentacji Wspólnoty. Wynika to z brzmienia art. 364 ust. 4 i ust. 7 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity Dz.U.2018.1916 ze zm.), stanowiących, że w przypadku złożenia za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wniosku o wydanie dokumentów, o których mowa w ust. 2, Centralna Informacja umożliwia samodzielne wydrukowanie tych dokumentów za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Wydruki tych dokumentów mają moc dokumentów wydawanych przez sąd, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w centralnej bazie danych ksiąg wieczystych (ust. 4), wydruki treści wyświetlonych w trybie przeglądania księgi wieczystej nie posiadają mocy dokumentów wydawanych przez sąd (ust. 7) Przedłożony wydruk nie posiada cech umożliwiających jego weryfikację z danymi zawartymi w centralnej bazie danych ksiąg wieczystych (identyfikator wydruku).
Po trzecie przedłożony wydruk komputerowy uchwały nie tylko nie stanowi odpisu dokumentu, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., ale nie zawiera umocowania do złożenia skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło