IV SA/Po 1082/18

w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. P. i M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 24 lipca 2018 r., nr [...]; 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M. P. i M. P. solidarnie [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia 12 września 2018 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 24 lipca 2018 r. Nr [...], którą ustalono na rzecz M. P. i M. P. odszkodowanie za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obręb P. w wysokości [...] zł. Powyższą decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Starosta [...] decyzją z 25 lipca 2014 r., znak [...], ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości stanowiącej działkę numer [...], obręb P. [...], położoną w gminie W.. Przedmiotem ograniczenia uczyniono część nieruchomości o powierzchni 455,10 m˛. Decyzję wydano w celu zezwolenia spółce [...] na przebudowę napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji W.-M. i założenie oraz przeprowadzenie jej urządzeń i przewodów. Z decyzji wynika, że szerokość pasa służebności wynosi 8,8 metrów, zaś długość linii to 53,78 metra. Powyższa decyzja jest ostateczna i wykonalna, albowiem została ona utrzymana w mocy decyzją Wojewody z 19 stycznia 2015 r., znak [...] Wskazana nieruchomość, w chwili ograniczenia jej w sposobie korzystania, stanowiła przedmiot współwłasności małżeńskiej M. i M. P.. Nieruchomość była objęta księgą wieczystą nr [...] W wyniku wykonania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania na przedmiotowej nieruchomości doszło do: demontażu istniejącego słupa nr [...], a także przewodów linii. Następnie doszło do postawienia nowego słupa elektroenergetycznego w innym miejscu niż był zlokalizowany stary słup i zawieszenia nowych przewodów. Przedmiotowa nieruchomość zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W., zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej we W. z dnia 27 września 1999 r. (dalej: "studium z 1999 r."), miała wyznaczony następujący kierunek rozwoju: 1) w części teren zabudowy mieszkalnej; 2) w części zalesienie. W sąsiedztwie nieruchomości - z obu stron - znajduje się zabudowa. Z jednej strony jest to zakład produkcyjny, a z drugiej zabudowa mieszkaniowa. Przeznaczenie przedmiotowego terenu, w zakresie pasa ograniczonego sposobu korzystania określa decyzja Burmistrza Miasta i Gminy W. z 7 maja 2014 r. o zezwoleniu na lokalizację inwestycji celu publicznego, znak [...] dla inwestycji polegającej na przebudowie istniejącej napowietrznej elektroenergetycznej jednotorowej linii 110 KV W.-M. na terenie działek ewidencyjnych [...] i [...], obręb P. [...], gmina W.. Dnia 9 sierpnia 2016 r., na wniosek właścicieli nieruchomości M. i M. P., zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości oraz za zmniejszenie wartości nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], położonej w P. [...], gmina W.. Dnia 31 marca 2017 r. Starosta [...] wydał decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości oraz zmniejszenie wartości opisanej wyżej nieruchomości. W związku z odwołaniem złożonym przez M. i M. P. oraz przez E. o., Wojewoda decyzją z dnia 8 czerwca 2017 r. znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Dnia 10 października 2017 r. rzeczoznawca majątkowy sporządził operat szacunkowy. Zmniejszenie wartości nieruchomości z tytułu przebudowy napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej 110 kV W. - M. oraz wartość szkód tymczasowych na nieruchomości wyceniono łącznie na [...] zł. W dniu 7 grudnia 2017 r. na rozprawie administracyjnej pełnomocnik E. o. nie zgodził się z treścią operatu szacunkowego dot. stwierdzenia, że wcześniej nie było słupa na przedmiotowej nieruchomości oraz kwestionuje obliczenia dot. słupa kratowego. Właściciel nieruchomości podniósł, że nie został powiadomiony o wizji terenowej i nie brał w niej udziału. Rzeczoznawca odnosząc się do tego zarzutu, poinformował, że zawiadomienie wysłał listem poleconym, nie miał informacji, że pismo nie dotarło do właścicieli. W piśmie z 16 kwietnia 2018 r. biegły wystąpił do Starosty [...] o wycofanie ww. operatu szacunkowego z 10 października 2017 r. z uwagi na dowody przedstawione przez inwestora przebudowy sieci oraz nadesłał nowo sporządzony operat szacunkowy z 16 kwietnia 2018 r. W operacie szacunkowym z 10 października 2017 r. biegły wycenił zmniejszenie wartości nieruchomości na [...] zł oraz szkody tymczasowe powstałe na nieruchomości na kwotę [...]zł, co dało łączny wynik [...] zł. Natomiast w późniejszym operacie szacunkowym z 16 kwietnia 2018 r. biegły wycenił zmniejszenie wartości nieruchomości na [...] zł oraz wartość szkód tymczasowych na [...] zł, co dało łącznie wartość [...] zł. Od decyzji Starosty [...] z dnia 24 lipca 2018 r. Nr [...] odwołanie wnieśli M. i M. P.. Odwołujący wskazali, że na części przedmiotowej nieruchomości nie będzie możliwe uprawianie sadownictwa, a kilka lat temu zasadzili drzewa owocowe i przewidywali produkcję i zbiór owoców na najbliższe 20-30 lat. W konsekwencji dokonanego ograniczenia zabroniono im jakiejkolwiek uprawy pod wykonanymi liniami elektroenergetycznymi. Współwłaściciele nieruchomości podnieśli, że w słabych sezonach uzyskuje się około 20-25 ton śliwki, co przynosi duży dochód, a konieczność usunięcia drzew z obszaru ograniczenia przyniesie straty. Państwo Pawłowscy podnieśli, że uczestniczyli w pracach polegających na postawieniu nowego słupa nr [...] na ich działce i zauważyli, że nowo postawiony słup nr [...] powstał de facto w innym miejscu niż zdemontowany stary słup nr [...], jak również, że powierzchnia zajęcia nowego słupa jest większa niż starego. Ponadto Odwołujący wyjaśnili, że wartość 1 m˛ nieruchomości sąsiednich kształtuje się na poziomie od 60 do [...] złotych. Jednakże sąsiednie nieruchomości stanowią tereny przemysłowe, gdzie wartość 1 metra gruntu wynosi 250-200 zł. Wojewoda dokonując oceny operatu szacunkowego z 16 kwietnia 2018 r. nie doszukał się w nim żadnych niezgodności czy nieprawidłowości mogących świadczyć o jego wadliwości. W ocenie organu II instancji powyższy operat w swojej treści jest spójny w zakresie doboru nieruchomości podobnych, ustalonych cech rynkowych wycenianych nieruchomości i przypisanych im wag. Zdaniem Wojewody w kwocie odszkodowania za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. mieszczą się - pozostające w związku przyczynowo skutkowym - skutki zbudowania danej linii energetycznej na określonej nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego, wymiana starego słupa - powstałego w latach 70-tych XX wieku - na nowy, usytuowany w nieco innej lokalizacji, ale nadal w dotychczasowym pasie przebiegu linii elektroenergetycznej, nie ma znaczenia dla wymiaru odszkodowania. Zważyć należy, iż niedogodność związana z lokalizacją słupa miała miejsce już od posadowienia linii elektroenergetycznej w latach 70-tych XX wieku, czyli decyzja Starosty [...] nie ustanowiła "owej niedogodności" w sposobie korzystania z nieruchomości. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy słup jest w dokładnie takim samym miejscu, czy parę metrów dalej. Wymiana starego słupa na nowy, nie powoduje zmiany ilościowej słupów, ani zmiany przebiegu linii na ww. działce. Z tejże przyczyny nowy słup nr [...] nie powoduje, że grunt jest obciążony w większym stopniu niż był dotychczas. Zdaniem organu odwoławczego biegły P. L. prawidłowo wycenił zmniejszenie wartości nieruchomości uwzględniając w tym zakresie tylko skutki spowodowane obowiązkiem udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy. Skargę na decyzje Wojewody wywiedli do sądu administracyjnego M. P. i M. P.. Skarżący powtórzyli treść zarzutów zawartych w odwołaniu. Ponownie podkreślono, że sama powierzchnia zajęta pod slupem uległa zmianie, gdyż "nowy" słup jest innych gabarytów (w latach 70-tych) nie było technologii obecnego wieku i wykonywane słupy były zupełnie inne. Ponadto w trakcie prac rozkopano znacznie większy obszar niż ten na którym znajdował się "stary" słup kratowy. A ciężki sprzęt musiał dojechać przez działkę sąsiednią (202/5), która stanowi własność skarżących i przy wycenie odszkodowania tej kwestii nie wzięto pod uwagę. Skarżący powtórzyli podniesiony na etapie postępowania odwoławczego zarzut pozbawienia ich możliwości czynnego udziału w procesie wyceny oraz zakwestionowali sam fakt przeprowadzenia wizji przez biegłego. Ponadto w związku z przedłożeniem drugiego operatu z dnia 16 kwietnia 2018 r., pominięto skarżących w postępowaniu dotyczącym wyceny i jej kolejnego obniżenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - w skrócie: "p.p.s.a." - sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę maerialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U z 2018, poz. 121 – dalej jako: ugn). Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Wojewody z dnia 12 września 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 24 lipca 2018 r. wydaną na podstawie art. 128 ust. 4, art. 129 ust.1, ust.5 pkt 1, art. 130, art. 132 ust.1a ust.6 ugn. Stosownie do treści art. 128 ust. 4 ugn odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Co do zasady odszkodowanie ustala starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości (art. 129 ust. 1 ugn). Na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 1 ugn starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3, art. 106 ust. 1 i art. 124-126. Na podstawie art. 130 ugn wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości, wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio. Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana w celu ustalenia odszkodowania za szkodę powstałą na skutek zdarzenia, o którym mowa w art. 128 ust. 4 ugn, tj. wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 124 ugn. Przepis art. 124 ust. 1 ugn obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwatorskie, bieżące remonty czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124b ust. 1 ugn. Odszkodowanie na rzecz Skarżących ustalono na podstawie operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego P. L. z dnia 16 kwietnia 2018 r. W Operacie wskazano, cel wyceny (pkt 1.3) wyjaśniając, że jest nim określenie zmniejszenia wartości nieruchomości i szkód powstałych na nieruchomości stanowiącej dz.nr [...] na skutek przebudowy istniejącej napowietrznej jednotorowej linii energetycznej objętej decyzją Starosty [...] z dnia 25 lipca 2014 r. Dokonując wyceny rzeczoznawca przyjął stan nieruchomości na datę wydania decyzji przez Starostę W. (tj. 25 lipca 2014 r.) oraz stan nieruchomości, na datę zakończenia robót budowlanych dla linii elektroenergetycznej (tj. 30 listopada 2015 r.) – co jest zgodne z art. 130 ugn, który stanowi, że wysokość odszkodowania, w analizowanym przypadku, winna być ustalona wg stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw (art. 130 ugn) oraz § 43 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2004, nr 207, poz. 2109 – dalej jako: rozporządzenie), który stanowi, że przy określaniu wartości poniesionych szkód na nieruchomości, o których mowa w art. 128 ust. 4 ustawy, uwzględnia się w szczególności: stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji odpowiednio o wywłaszczeniu, ograniczeniu sposobu korzystania albo zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości oraz stan zagospodarowania nieruchomości na dzień zakończenia działań uzasadniających wydanie tej decyzji. W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego doszło jednak do naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017, poz. 1257 – dalej jako: kpa) i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu odszkodowawczym prowadzonym na podstawie art. 128 ust. 4 ugn organy orzekające związane są zasadami ogólnymi, w szczególności zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 kpa). Zobowiązane są zatem do podejmowania, z urzędu lub na wniosek stron wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organy obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), a oceniając, czy dana okoliczność została udowodniona organy powinny ocenić całokształt materiału dowodowego (art. 80 kpa). Wreszcie ustalenia powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które stosownie do art. 107 § 3 kpa, powinno - w części faktycznej - w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś - w części prawnej - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Jednocześnie, co należy szczególnie zaakcentować na organie spoczywa obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcia niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia wartości nieruchomości i należnej opłaty, a zatem i obowiązek oceny wiarygodności sporządzonego operatu szacunkowego. Operat szacunkowy stanowi, bowiem wprawdzie sformalizowaną prawnie opinię rzeczoznawcy majątkowego wydawaną w zakresie posiadanych przez niego wiadomości specjalnych odnośnie szacowania nieruchomości, ale jest on dowodem w sprawie i podlega ocenie, tak jak każdy inny dowód, stosownie do art. 77 § 1 kpa (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r.,sygn. akt I OSK 1930/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie uczyniono zadość powołanym przepisom postępowania. Analiza treści zarzutów podnoszonych przez Skarżących w odwołaniu, skardze, jak i w toku rozpraw administracyjnych, jak również w kierowanych do organu pismach wskazuje, że intencją Skarżących było nie tylko zakwestionowanie prawidłowości merytorycznej operatu, ale – również – podważenie jego wartości dowodowej. Zauważyć należy, bowiem, że w trakcie postępowania Skarżący podnieśli, że w toku wyceny rzeczoznawca majątkowy przyjął wadliwe ustalenia faktyczne i na ich podstawie dokonał obarczonej wadami wyceny. W kontekście prawidłowości ustaleń faktycznych na podstawie których dokonano szacunku, należy zauważyć, że wycena dotyczyła nieruchomości zagospodarowanej i użytkowanej rolniczo, która – jak wskazują Skarżący – jest terenem w całości zagospodarowanym pod sad owocowy, gdzie kilka lat temu zasadzono grusze, śliwy i czereśnie. W niniejszej sprawie wysokość odszkodowania została najpierw ustalona na podstawie operatu szacunkowego z dnia 10 października 2017 r. W związku z wniesionymi uwagami [...] sp z o.o., iż na nieruchomości wystąpiła jedynie zmiana słupa kratowego, a nie jego lokalizacja, rzeczoznawca sporządził w dniu 16.04.2018 r. nowy operat szacunkowy. Zakres wyceny objął obniżenie wartości nieruchomości i szkód powstałych na nieruchomości. Rzeczoznawca oparł się jedynie na oświadczeniu inwestora całkowicie pomijając stanowisko skarżących. Operat nie zawiera żadnych zdjęć, które wskazywałyby, czy rzeczywiście nowy słup powstał w miejscu poprzedniego. Zgodnie natomiast z twierdzeniami Skarżących, wykonano najpierw nowy wykop, nie demontując starego słupa, posadowiony nowy słup obok i dopiero później dokonano demontażu starego. W aktach sprawy znajduje się jedno zdjęcie (k.112), z którego wynika, ze skarżący mogą mieć rację. Skarżący w toku postępowania zakwestionowali także prawidłowość ustaleń co do zakresu zniszczeń wywołanych przejazdem ciężkiego sprzętu, rozmiar zniszczeń wymagających rekultywacji ziemi oraz podnieśli fakt pozbawienia ich czynnego udziału w postępowaniu. Organ nie zdecydował o przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w celu wyjaśnienia tych nieścisłości. Również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniesiono się w sposób konkretny do zarzutów Skarżących w tym zakresie. Z Operatu szacunkowego (pkt.2.2., s. 7) wynika, że montaż słupa kratowego odbywał się bez użycia ciężkiego sprzętu. Powyższe ustalono jedynie na podstawie oświadczenia B. B. (pełnomocnika [...] oraz M. N. (przedstawiciela wykonawcy). Tymczasem, wg Skarżących ciężki sprzęt musiał dojechać przez działkę sąsiednią (202/5), która należy do Skarżących, czego nie wzięto w ogóle pod uwagę. W świetle powyższego, kwestia ta wymagała wyjaśnienia, w szczególności wobec faktu, że ustalenia przyjęte przez biegłego, rzeczoznawcę majątkowego P. L. poczyniono podczas Wizji terenowej, w której Skarżący nie uczestniczyli. Podkreślić trzeba, że Skarżący, podczas postepowania administracyjnego konsekwentnie podnosili, że nie zostali zawiadomieni o terminie wizji. Odpowiadając na ten zarzut rzeczoznawca oświadczył, że nie miał wiedzy, że wysłana listem poleconym informacja o terminie wizji nie dotarła do właścicieli nieruchomości. Pomimo, żądania Skarżących aby tę kwestię wyjaśnić, organy dały wiarę wydrukom elektronicznym przedłożonym przez rzeczoznawcę majątkowego, nie wyjaśniając jednocześnie w żaden sposób dlaczego odmawiają wiary oświadczeniom Skarżących, iż nie zostali oni zawiadomieni o terminie wizji, podczas której – jak wskazują oni – doszło do przyjęcia niekorzystnych dla nich ustaleń. Co szczególnie może budzić uzasadnione wątpliwości, to fakt, że – jak wskazał wprost biegły – przyjęte przez niego ustalenia co do przejazdu ciężkiego sprzętu oparł on wyłącznie na oświadczeniach obecnych w trakcie wizji terenu przedstawiciela wykonawcy i pełnomocnika E. o. Podobnie też, biegły opierając się wyłącznie na oświadczeniach wykonawcy i pełnomocnika E. o. stwierdził, że na nieruchomości wystąpiła jedynie zmiana słupa kratowego, a nie jego lokalizacji. Pomimo, że ustalenia w tym zakresie były kwestionowane przez Skarżących, organy nie podjęły próby ich weryfikacji, nie wyjaśniając jednocześnie dlaczego dają wiarę ustaleniom biegłego. Nie wyjaśniono również kwestii braku zawiadomienia o przeprowadzeniu wizji lokalnej, w której skarżący nie uczestniczyli. Kwestie te mają ogromne znaczenie, dlatego że na tej podstawie obniżono Skarżącym wysokość odszkodowania. W kwestii dotyczącej oględzin nieruchomości, wskazać należy, że Skarżący zmierzali w istocie do zakwestionowania faktu ich przeprowadzenia przez biegłego. Pomimo, że na rozprawie w dniu 07 grudnia 2017 r. obecny był również wymieniony w Protokole wizji terenowej B. B., w protokole z rozprawy administracyjnej nie udokumentowano, aby organ podjął jakiekolwiek działania wyjaśniające dotyczące przeprowadzenia wizji terenowej. Tymczasem, okoliczność ta była konsekwentnie przez Skarżących podnoszona. W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej Skarżący zakwestionowali prawidłowość ustaleń rzeczoznawcy majątkowego co do tego, że nie doszło do naruszenia i zniszczenia terenu spornej nieruchomości. Skarżący podnieśli, że operat został sporządzony pobieżnie i nie jest jasne na czym rzeczoznawca majątkowy oparł swoje ustalenia, skoro wcześniej – jak wskazano – sama [...] nie kwestionowała faktu zniszczeń. Pomimo, jednoznacznych zarzutów Skarżących co do rzetelności ustaleń przedstawionych w operacie szacunkowym, organ II instancji nie podjął czynności mających na celu wyjaśnienie wskazywanych przez Skarżących wątpliwości. Tymczasem, te zgłaszane na etapie postępowania administracyjnego zarzuty, co do wiarygodności ustaleń rzeczoznawcy majątkowego zostały powtórzone w złożonej skardze. W konsekwencji doszło do naruszenia art. 7, 75, 77, 80, 107 § 1 i § 3 kpa. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 13 lutego 2019 r. Skarżący złożył do akt kopię decyzji Burmistrza W. z 07 maja 2014 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego podając, ze inwestor faktycznie zajął większy obszar przy wykonywaniu robót niż to wynika z decyzji i dołączonej do niej mapki. Ponadto w decyzji nie oznaczono drogi dojazdu do miejsca inwestycji, które znajduje się na środku pola i nie ma do niego żadnej drogi dojazdu. Ponadto Skarżący w celu zilustrowania miejsca inwestycji i jego stanu po wykonaniu robót złożył 18 kart ze zdjęciami. Skarżący podniósł również, że zgodnie z decyzją o lokalizacji nie może w pobliżu i pod linią - w pasie technologicznym sadzić drzew i krzewów, czego biegły w operacie szacunkowym nie wziął pod uwagę. Z art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami należy wywieść, że wysokość odszkodowania za szkody wynikłe z ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości powinna obejmować dwa elementy: wartość poniesionych szkód (pieniężne wyrównanie zniszczeń) oraz zmniejszenie wartości nieruchomości wskutek trwałego usytuowania na niej urządzeń przesyłowych. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu rzeczoznawca w sposób nierzetelny i jednostronny określił wysokość odszkodowania, nie ustalając rzeczywistych rozmiarów szkód poniesionych przez skarżących w związku z przedmiotową inwestycją. Reasumując, zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji wydano z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art.135 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w pkt. 2 sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji uzupełni postępowanie dowodowe o stanowiska Skarżących i przedstawione przez nich dowody oraz rzetelnie wyjaśni kwestię umiejscowienia słupa oraz szkód związanych z jego przebudową. Następnie zleci wykonanie nowego operatu szacunkowego. Wydając swoje rozstrzygnięcie, organ będzie miał na uwadze, zasady wynikające z art. 7, 77 § 1 i. 80 kpa). Ustalenia organu winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które stosownie do art. 107 § 3 kpa, powinno - w części faktycznej - w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś - w części prawnej - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.