II SAB/Wa 77/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na bezczynność M. K. i D. N. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić T. Z. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem opłaty sądowej. T. Z. (nazwany dalej "skarżącym") pismem z [...] skierowanym do M. K. i D. N. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej aktu odwołującego skarżącego z dniem [...] ze stanowiska D. M. Ł. K. w W.. Pismem z 12 kwietnia 2017 r. organ poinformował skarżącego, że w akcie odwołania z dnia [...] zawarto informację o możliwości wniesienia pozwu do Sądu Pracy. Skarżący pismem z [...] wniósł skargę na bezczynność M. K. i D. N. Wskazał, że polega ona na niepodjęciu żadnych czynności w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy jest ona dopuszczalna. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg i sprzeciwów na akty, czynności, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania określone w art. 3 § 2 i 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie wypada odnotować, że M. K. i D. N. wykonuje zadania organu państwa na wielu płaszczyznach. Jest on między innymi organem administracji, realizującym zadania władcze państwa, orzekając w zakresie swoich kompetencji w drodze decyzji administracyjnej lub innych przewidzianych prawem aktów. Wykonuje jednak równocześnie zadania w innych sferach, np. co do zatrudniania osób, czy mianowania bądź odwoływania z zajmowanych stanowisk w jednostkach mu podległych. W danym zakresie, gdy prawodawca przewidział stosowną drogę kontroli jego działań przez sądy powszechne, droga przed sądem administracyjnym jest zamknięta. Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 155 ze zm. - dalej "K.p.c.") sprawy z zakresu prawa pracy są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do art. 2 tego Kodeksu powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. Jednocześnie, sprawami z zakresu prawa pracy, które objęte są właściwością (kognicją) sądów powszechnych, są sprawy, o roszczenia ze stosunku pracy lub z nim związane (art. 476 § 1 pkt 1 K.p.c.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy jednoznacznie wskazać, że sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania, tak więc skargę należało uznać za niedopuszczalną. Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przepisy ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1983) stanowią, że dyrektor instytucji kultury jest powoływany i odwoływany za zgodą M. K. i D. N. Ponadto art. 15 ust. 7 niniejszej ustawy wskazuje, że w sprawach dotyczących powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy. Oznacza to, że w omawianym zakresie organ wykonuje nadane mu przez ustawę kompetencje pracodawcy. Z uwagi na to, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skargi na bezczynność w rozpatrzeniu niniejszego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sam akt odwołania skarżącego z zajmowanego stanowiska nie może być więc klasyfikowany jako akt lub czynność wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach rozstrzygnięto w pkt 2 w myśl art. 232 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się kwota 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.