I SA/Gl 1049/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędziowie WSA Bożena Pindel, Bożena Suleja-Klimczyk (spr.), Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania ze środków PFRON uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...], nr [...]. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej Kolegium lub SKO), działając na postawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej "k.p.a.") - po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez B. L. - pełnomocnika W. L. (dalej wnioskodawca lub strona skarżąca) od decyzji wydanej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. (dalej w skrócie Dyrektor MOPS) z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającej dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnoprawnych likwidacji barier architektonicznych - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję W uzasadnieniu SKO wskazało, iż ww. decyzją z dnia [...] r. organ I instancji odmówił przyznania wnioskodawcy dofinansowania do przystosowania łazienki w ramach likwidacji barier architektonicznych. Motywując rozstrzygnięcie MOPS wyjaśnił, że w dniu 25 stycznia 2018 r. strona złożyła wniosek o przyznanie dofinansowania do przystosowania łazienki w ramach zadania likwidacji barier architektonicznych wraz z kopią orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza. Strona wskazała, że nigdy nie korzystała z dofinansowania w ramach przedmiotowego zadania. Organ po rozpatrzeniu wniosku stwierdził, iż wnioskodawca spełnia wszystkie wymogi wynikające z ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków PFRON. Wyjaśnił, że mimo spełnienia warunków, brak jest możliwości przyznania wnioskowanego dofinansowania, gdyż w 2018 r. Miasto K. otrzymało limit środków z PFRON wynoszący łącznie [...] zł na realizację wszystkich zadań. Jak podniósł, Rada Miasta Katowice w dniu 22 marca 2018 r. podjęła uchwałę Nr LIV/1101/18 w sprawie określenia zadań, na które przeznacza się środki PFRON przyznane na realizację zadań ustawowych z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych w 2018 r. Uchwała ta określa również wysokość środków przeznaczonych na poszczególne zadania. Zasady przyznawania i podziału środków z PFRON zostały również określone w uchwale Nr [...] z dnia [...] r. przez Społeczną Powiatową Radę ds. Osób Niepełnosprawnych: w 2018 r. na realizację zadania "likwidacja barier architektonicznych" przeznaczono kwotę [...] zł. MOPS stwierdził, że otrzymane środki są niewystarczające na uwzględnienie wniosku strony, gdyż na dzień 18 czerwca 2018 r. były zarejestrowane 64 wnioski na łączną kwotę [...] zł, a biorąc pod uwagę zasady rozpatrywania wniosków oraz kolejność ich złożenia, do realizacji zakwalifikowano 23 wnioski na łączną kwotę [...] zł. Zatem do dyspozycji pozostała kwota, która jest za mała by pozytywnie zakwalifikować wniosek strony. Organ dodał, że liczba składanych wniosków stale wzrasta, co przekracza możliwości zaspokojenia istniejących potrzeb wszystkich osób niepełnosprawnych. Wskazał nadto, że PFRON jest funduszem celowym i dofinansowanie z tego funduszu nie jest obligatoryjne. W sytuacji otrzymania dodatkowych środków lub rezygnacji z dofinansowania osób zakwalifikowanych, wniosek strony zostanie ponownie rozpatrzony zgodnie z przyjętymi zasadami, o czym strona zostanie poinformowana. Od powyższej decyzji, pełnomocnik strony złożyła odwołanie podnosząc, że wnioskodawca porusza się na wózku inwalidzkim, nie jest w stanie samodzielnie korzystać z łazienki. Wyjaśniła, że ona również jest osoba schorowaną, cierpiącą na chorobę [...] i [...] i dlatego jest jej ciężko pomagać mężowi. Dodała, że pracuje zawodowo i mąż większość dnia spędza sam i wówczas ma trudności w korzystaniu z łazienki. Wniosła o ponowne rozpatrzenie prośby. Rozpoznając sprawę po wniesieniu odwołania Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 35a ust. 1 pkt 7 lit d) ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 511 z późn. zm. - dalej w skrócie u.r.z.s.) do zadań powiatu należy między innymi dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Stosownie do § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków PFRON (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 926 - dalej rozporządzenie) ze środków Funduszu mogą być finansowane w części lub całości: likwidacja barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Zgodnie zaś z § 6 pkt 1 rozporządzenia, o dofinansowanie ze środków Funduszu zadań, jeżeli ich realizacja umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem, mogą ubiegać się: na likwidację barier architektonicznych - osoby niepełnosprawne, które mają trudności w poruszaniu się, jeżeli są właścicielami nieruchomości lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości albo posiadają zgodę właściciela lokalu lub budynku mieszkalnego, w którym stale zamieszkują. Przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia stanowi natomiast, że dofinansowanie ze środków Funduszu nie przysługuje, jeżeli podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma zaległości wobec Funduszu lub podmiot ten był, w ciągu trzech lat przed złożeniem wniosku, stroną umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu, rozwiązanej z przyczyn leżących po stronie tego podmiotu. Z powołanych przepisów wynika, że decydując o przyznaniu lub odmowie przyznania tego rodzaju dofinansowania organ działa w ramach uznania administracyjnego, a istota decyzji podejmowanych w ramach uznania administracyjnego polega na tym, że nawet w przypadku, jeżeli dojdzie do sytuacji opisanej przez ustawodawcę jako sytuacja pozwalająca przyznać stronie określone uprawnienie, to organ ma możliwość wyboru jednego z możliwych rozwiązań, w tym odmówić przyznania wnioskowanej pomocy. Ta możliwość wyboru rozstrzygnięcia nie oznacza dowolności wyboru, gdyż dokonanie wyboru musi być poprzedzone rzetelnym zbadaniem stanu faktycznego sprawy oraz w sposób prawidłowy uzasadnione w treści decyzji. Dalej Kolegium wyjaśniło, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte na wniosek z dnia 25 stycznia 2018 r., w którym strona zwróciła się z prośbą o dofinansowanie ze środków PFRON likwidacji barier architektonicznych w związku z indywidualnymi potrzebami osoby niepełnosprawnej, poruszającej się na wózku inwalidzkim tj. likwidacji wanny i zastąpienie jej natryskiem, montażu uchwytów oraz położenia posadzki antypoślizgowej. Przewidywany koszt realizacji przebudowy łazienki określono na kwotę [...] zł, wnioskując o dofinansowanie w wysokości [...] zł. Do wniosku załączono orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] r. Nr [...], z którego wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym z symbolem niepełnosprawności 11-1 07-S; orzeczenie zostało wydane do dnia [...] r. Wymaga stałej lub długotrwałej opieki bądź pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, wymaga również korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki. W aktach sprawy znajduje się nadto zaświadczenie lekarskie (bez daty) potwierdzające stan zdrowia strony wynikający z wniosku. Mając na uwadze powyższe ustalenia organ I instancji odmówił przyznania wnioskowanego dofinansowania, z uwagi na ograniczenia finansowe, które nie pozwoliły uwzględnić wszystkich złożonych wniosków. Ocena wniosków o dofinansowanie prowadzona przez organ w oparciu o jednolite kryteria dla wszystkich wnioskodawców wprowadzone uchwałą Rada Miasta Katowice w dniu 22 marca 2018 r. w sprawie określenia zadań, na które przeznacza się środki PFRON przyznane na realizację zadań ustawowych z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych w 2018 r. oraz uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. Społecznej Powiatowej Rady ds. Osób Niepełnosprawnych spowodowała pozytywne zaopiniowanie i tym samym przyznanie dofinansowania ze środków PFRON z zakresu likwidacji barier architektonicznych 23 osobom na 64 zarejestrowane wnioski, co musiało skutkować odmową przyznania stronie wnioskowanego świadczenia. Kolegium uznało, że decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z przepisami prawa. Zdaniem Kolegium mimo, że strona cierpi między innymi na dysfunkcję ruchu, która mogłoby prowadzić do przyznania jej dofinansowania ze środków PFRON likwidacji barier architektonicznych poprzez przebudowę łazienki, to świadczenie takie zależne jest również od możliwości finansowych MOPS, a środki finansowe na usuwanie barier w 2018 r. są ograniczone. Przy miarkowaniu pomocy, stosując jednolite zasady oceny wszystkich wniosków złożonych w tym samym okresie, skierowanie pomocy możliwe było tylko do osób uznanych za szczególnie potrzebujące. W takiej ocenie złożonych wniosków o dofinansowanie ze środków PFRON, wniosek strony nie zyskał aprobaty, a przyznanie świadczenia możliwe było obecnie jedynie w sytuacji zakwalifikowania wniosku zgodnie ze stanowiskiem Rady Miasta Katowice. wyrażonym w wyżej przywołanej uchwale oraz stanowiskiem Społecznej Powiatowej Rady ds. Osób Niepełnosprawnych wyrażonym w uchwale Nr [...] z dnia [...] r. Z uwagi na powyższe strona, mimo niepodlegającej dyskusji niepełnosprawności narządów ruchu i trudności w korzystaniu z wanny, wymagającej przebudowy łazienki celem zastąpienia wanny natryskiem, musiała spotkać się z odmową wnioskowanego świadczenia. Dofinansowanie ze środków PFRON likwidacji barier nie ma charakteru bezwzględnie należnego, tym samym strona przy występującej dysfunkcji narządu ruchu, przy obecnej odmowie dofinansowania może ubiegać się o jego przyznanie w latach następnych, w przypadku gdy wcześniej nie usunie istniejącej bariery przy wykorzystaniu innych źródeł finansowania. W konkluzji Kolegium wskazało, że skoro środki przeznaczone w 2018 r. na likwidację barier architektonicznych zostały już w całości rozdysponowane, to wniosek strony nie może zyskać akceptacji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący nie zgodził się z wydaną decyzją o odmowie przyznania dofinansowania w ramach zadania likwidacji barier architektonicznych. Podniósł, że jest osobą po [...], porusza się na wózku inwalidzkim i nie jest w stanie samodzielnie korzystać z wanny i toalety. Jego żona również cierpi na chorobę [...] i [...]. Poza tym żona zarabia najniższą krajową pensję i nie ma możliwości wyremontowania łazienki z własnych środków. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W ocenie Sądu skargę należało uwzględnić albowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej P.p.s.a.). Przy czym wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który w sprawie nie ma zastosowania). Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że Sąd może dokonać oceny zaskarżonej decyzji czy też postanowienia także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała rozstrzygnięcie strona skarżąca. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja SKO utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora MOPS z dnia [...] r, w której organ I instancji odmówił skarżącemu przyznania dofinansowania do przystosowania łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej w ramach zadania likwidacji barier architektonicznych. W uzasadnieniu tej decyzji organ przyznał, że skarżący spełnia wszystkie warunki do otrzymania dofinansowania, niemniej jednak jego przyznanie w 2018 r. jest niemożliwe z uwagi na brak dostatecznych środków. Z kolei Kolegium w decyzji odwoławczej stwierdziło, że w ramach oceny licznie złożonych wniosków o dofinansowanie dokonanej w oparciu o jednolite kryteria wniosek skarżącego nie zyskał aprobaty, właśnie z powodu ograniczeń finansowych. Kolegium zwróciło uwagę, że decyzja w przedmiocie dofinansowania ma charakter uznaniowy, przyznając jednocześnie, że dokonanie wyboru winno być poprzedzone rzetelnym zbadaniem stanu faktycznego sprawy. Skarżący natomiast, kontestując rozstrzygnięcie organu odwoławczego, wskazywał na swoją trudną sytuację rodzinną i finansową oraz znaczny stopień niepełnosprawności, który uniemożliwia mu korzystanie z łazienki w jej obecnym kształcie. Przechodząc do kwestii zasadności wniesionej skargi wyjaśnić na wstępie należy, że podstawą prawną przyznawania świadczeń pieniężnych i rzeczowych dla osób niepełnosprawnych w celu likwidacji barier architektonicznych jest ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz wydane na podstawie art. 35a ust. 4 tej ustawy rozporządzenie z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Zgodnie z art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d u.r.z.s. do zadań powiatu należy dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Z kolei § 2 pkt 4 rozporządzenia stanowi, że ze środków Funduszu mogą być finansowane w części lub całości następujące rodzaje zadań: likwidacja barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Jak z tego wynika, o dofinansowanie w całości lub w części ze środków PFRON w celu likwidacji barier architektonicznych może ubiegać się każda osoba niepełnosprawna i to niezależnie od stopnia niepełnosprawności. W § 6 pkt 1 rozporządzenia wskazano zaś, iż o dofinansowanie ze środków Funduszu zadań, jeżeli ich realizacja umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem, mogą ubiegać się na likwidację barier architektonicznych - osoby niepełnosprawne, które mają trudności w poruszaniu się, jeżeli są właścicielami nieruchomości lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości albo posiadają zgodę właściciela lokalu lub budynku mieszkalnego, w którym stale zamieszkują. W świetle powołanych przepisów zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Kolegium, że organ rozstrzygając w sprawie dofinansowania przeznaczonego dla osoby niepełnosprawnej kieruje się więc kategoriami ocennymi i działa w oparciu o tzw. uznanie administracyjne. Nie zmienia to jednak faktu, że zadaniem organu jest wszechstronna ocena sytuacji wnioskodawcy, rozpatrzenie okoliczności działających za lub przeciw przyznaniu świadczenia. Ocena ta powinna również uwzględniać podstawowe zasady i kryteria przyznawania dofinansowania, w tym także - rzecz jasna - ilość posiadanych przez organ środków finansowych przeznaczonych na ten cel. Przyznając określone świadczenia organ musi kierować się ogólną zasadą dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru tych świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy, jak również uwzględniać potrzeby osób korzystających z pomocy. Kontrola sądu administracyjnego, prowadzona z punktu widzenia legalności decyzji administracyjnych, jest w stosunku do decyzji uznaniowych ograniczona. Sprowadza się bowiem do zbadania, czy w toku postępowania w sposób wyczerpujący zebrano materiał dowodowy, czy dokładnie zostały wyjaśnione istotne w sprawie okoliczności, a zatem, czy prowadząc postępowanie w sprawie organ ją rozpoznający nie uchybił przepisom art. 7 i art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz czy w sposób wszechstronny i wnikliwy rozważył cały zebrany w sprawie materiał. Zdaniem Sądu decyzja [...] r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja odwoławcza nie spełniają opisanych wyżej standardów. Analiza uzasadnienia rozstrzygnięcia Dyrektora MOPS jednoznacznie wskazuje, iż za podstawę odmowy przyznania dofinansowania stronie skarżącej podano jedną tylko przyczynę: niewystarczającą ilość środków finansowych będących w dyspozycji organu, wymagającą dokonania wyboru potrzeb niepełnosprawnych najbardziej potrzebujących. Podobne stanowisko wyraziło Kolegium, również nie odnosząc się od sytuacji skarżącego. Takiej oceny stanu faktycznego i sytuacji skarżącego w kontekście zgłaszanej przez niego potrzeby dofinansowania nie sposób uznać za wystarczającą. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że sam fakt posiadania orzeczenia o niepełnoprawności przez osobę ubiegającą się o dofinansowanie ze środków PFRON w celu likwidacji barier architektonicznych, stawia tę osobę w szerokim kręgu osób uprawnionych, jednakże należy pamiętać, że krąg ten ulega zawężeniu, wobec zastosowania przez ustawodawcę przesłanki dookreślonej w postaci: "jeżeli jest to uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że postępowanie wyjaśniające prowadzone w tym zakresie winno zatem zmierzać do ustalenia, czy przyznanie dofinansowania w danym zakresie jest uzasadnione rodzajem niepełnosprawności (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II GSK 1614/17, wyrok WSA w Lublinie z dnia 13 października 2015 r., sygn.. akt III SA/Lu733/15). Należy zatem zwrócić uwagę, co jest przedmiotem wniosku strony. Skarżący domaga się dofinansowania do likwidacji bariery architektonicznej w postaci wymiany wanny na kabinę prysznicową, zamontowania uchwytów, wymiany kafelków na antypoślizgowe. Potrzeba ta jest ściśle związana z niemożnością samodzielnego poruszania się spowodowaną [...] (strona porusza się na wózku inwalidzkim). Skarżący dużo czasu spędza samotnie w domu, gdyż jego żona pracuje. Wymiana wskazanego wyposażenia łazienki - na co wskazuje doświadczenie życiowe - związana jest zasadniczo z niemożliwością zapewnienia higieny (mycia się) w pozycji leżącej, a następnie wstania z wanny. Innymi słowy skarżący ubiega o dofinansowanie do usunięcia bariery architektonicznej utrudniającej (o ile nie uniemożliwiającej) mu utrzymanie codziennej higieny czyli podstawowej codziennej czynności. Wskazać w tym miejscu należy, że wymogi jakim musi odpowiadać decyzja administracyjna wynikają z art. 107 k.p.a. Prawidłowo zredagowane pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienie decyzji ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady pogłębiania zaufania obywateli (art. 8 k.p.a.), jak również zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej w oparciu o art. 107 § 3 tej ustawy. Na podstawie tej zasady organ administracyjny jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, tak aby jasne były motywy, które legły u podstaw decyzji. To właśnie uzasadnienie decyzji winno być więc elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia. Jak wyżej wykazano, uzasadnienie decyzji wydanej w niniejszej sprawie wymogów tych nie spełnia. W ocenie Sądu organy nie wyjaśniły w sposób przejrzysty przesłanek, jakimi kierowały się odmawiając udzielenia dofinasowania stronie skarżącej. Nie wskazały przyczyn, dla których - stosując jednolite zasady oceny wszystkich wniosków złożonych w tym samym okresie - uznały, że skierowanie pomocy możliwe było do innych wnioskodawców, uznanych za osoby szczególnie potrzebujące, a nie do skarżącego. Sąd podkreśla jednocześnie, że nie deprecjonuje podniesionego przez organy argumentu o braku środków finansowych na wsparcie wszystkich niepełnosprawnych oraz o konieczności ustalenia hierarchii potrzeb, które mogą zostać zaspokojone przez Państwo. Obowiązkiem organów administracji jest jednakże wnikliwe zbadanie charakteru zgłoszonej przez skarżącego potrzeby w kontekście jego stanu zdrowia i poczynienie na tej podstawie obiektywnych ustaleń. Takich natomiast ustaleń w rozpoznawanej sprawie zabrakło. Zaakcentowania również wymaga, że powołana przez organy uchwała nr [...] z dnia [...] r. podjęta przez Społeczną Powiatową Radę ds. Osób Niepełnosprawnych, w której określone zostały zasady przyznawania i podziału środków z PFRON na realizację zadań ustawowych z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych nie została załączona do akt sprawy a zatem Sąd nie ma możliwości kontroli zastosowania się przez organy do określonych w niej zasad. Końcowo - odnosząc się do strony finansowej żądania skarżącego - Sąd poddaje pod rozwagę organu kwestię oceny kosztów wymiany wanny na kabinę prysznicową. Ponownie oceniając wniosek skarżącego organy wezmą pod uwagę przedstawione wyżej wskazania. Z wymienionych względów Sąd - działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora MOPS.