II SA/Bd 889/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi S.A. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...], Starosta na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. 2015 r. poz. 782 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.) odmówił zobowiązania H. T. O., do udostępnienia nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 5,31 ha, zapisanej w księdze wieczystej [...], położonej w S. T., gm. Z. W., celem wykonania czynności polegających na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15kV relacji T. P.-S., stanowiącej własność E. S.A. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, E. S.A. wystąpiła do Starosty o wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia ww. nieruchomości w celu wykonania czynności polegających na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15 kV relacji GPZ T. P.-S., stanowiącej własność E. S.A., polegającej na wymianie żerdzi słupów (wraz z ustrojami), izolatorów oraz przewodów istniejącej linii napowietrznej. Rokowania prowadzone przez inwestora z właścicielem nieruchomości w sprawie wyrażenia zgody na wykonanie prac związanych z inwestycją nie zakończyły się uzyskaniem oświadczenia o dobrowolnym udostępnieniu nieruchomości. Wnioskodawca w załączonym do wniosku opisie technicznym i harmonogramie prac remontowych wskazał, że "planowane prace polegać będą na wymianie żerdzi słupów, wymianie izolatorów oraz przewodów w istniejącej linii napowietrznej. (...) Linia wymaga przeprowadzenia robót polegających na wymianie żerdzi słupów w celu zachowania bezpieczeństwa oraz wymaganych normą odległości pionowych od gruntu i obiektów krzyżowanych." Organ w celu wyjaśnienia wątpliwości co do charakteru planowanej inwestycji wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa w Starostwie Powiatowym o wyrażenie opinii. Wydział Architektury i Budownictwa pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wyjaśnił, że roboty budowlane przewidziane do wykonania w ramach ww. zadania stanowią przebudowę obiektu budowlanego zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm., dalej powoływana jako P.b.). Zdaniem organu opiniującego, planowana inwestycja spowoduje zmianę parametrów technicznych istniejącego obiektu. Ponadto, obiekt, który będzie istniał po ich wykonaniu, nie będzie tożsamy z obiektem istniejącym przed realizacją tych robót. W konsekwencji roboty te nie mogą być utożsamiane z odtworzeniem stanu pierwotnego. Oznacza to, że tego typu roboty budowlane powinny być traktowane jak przebudowa, a nie remont, o którym mowa w art. 3 pkt 8 P.b., nie stanowią również konserwacji. Zdaniem organu, biorąc pod uwagę zakres wskazanych przez wnioskodawcę prac, planowana inwestycja stanowi przebudowę, o której mowa w art. 3 pkt 7a P.b. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 3a P.b., parametrem charakterystycznym obiektu liniowego (tu napowietrzna linia energetyczna 15 kV) jest jej długość i ta w przedmiotowej sprawie nie ulega zmianie. Zmianie zgodnie z przedstawionym projektem ulegają natomiast choćby kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość oraz parametry techniczne i fizyczne samych przewodów, co uniemożliwia zakwalifikowanie robót, jako remontu czy konserwacji. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. S.A. podnosząc, że zawarte w treści rozstrzygnięcia stanowisko nie jest trafne, wskazany bowiem we wniosku zakres prac nie wykracza poza zakres określony w art. 124b u.g.n. Według odwołującej się, zgodnie z definicją remontu zawartą w art.3 pkt 8 P.b. jest nim wykonywanie na istniejącym obiekcie budowlanym robót mających na celu odtworzenie stanu pierwotnego obiektu. Dopuszczalne jest stosowanie innych materiałów budowlanych niż użyte podczas budowy tego obiektu z uwagi na zmiany w obowiązywaniu standardów technicznych. Zdaniem odwołującej się, w przedmiotowej sprawie przewidywane prace nie doprowadzą do zmiany parametrów linii, takich jak jej napięcie oraz przebieg. Z tego też względu stanowiska słupowe pozostaną w tym samym miejscu, co przed remontem. Planowane prace remontowe dotyczą całej linii elektroenergetycznej, nie tylko konkretnego stanowiska słupowego. Podstawowym parametrem linii elektroenergetycznej jest jej długość, która w wyniku wnioskowanych prac nie ulegnie zmianie. Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], Wojewoda na podstawie art. 9a i art. 124b ust. 1 u.g.n. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda wskazał, że celem rozpatrzenia odwołania zwrócił się do wnioskodawcy o uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie, w tym opisanie kwestii parametrów technicznych i użytkowych linii obecnie funkcjonującej oraz planowanej. W odpowiedzi wnioskodawca poinformował, że planowany remont dotyczy całej linii T. P.-S., a w jego ramach na spornej nieruchomości ma nastąpić wymiana przewodów typu AFL-6 70mm2 na nowe tego samego typu oraz wymiana słupa przelotowego zabudowanego na pojedynczej żerdzi betonowej ŻN na słup przelotowo-skrzyżowaniowy PS zabudowany na pojedynczej żerdzi wirobetonowej oraz wymiana słupa rozgałęźnego RPK zabudowanego na dwóch żerdziach betonowych ŻN na słup skrzyżowaniowy ROK zabudowany na pojedynczej żerdzi wirobetonowej. Organ odwoławczy wskazał, że w związku z tym, iż regulacja zawarta w art. 124b u.g.n. jest swego rodzaju czasowym wywłaszczeniem polegającym na czasowym ograniczeniu prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego, a wszelkie ograniczenia w tym względzie są zawsze wyjątkami i powinny następować jedynie w ściśle określonych prawem sytuacjach, organ wydający decyzję o obowiązku udostępnienia nieruchomości musi być pewien, a następnie wykazać to w uzasadnieniu decyzji, że zaszły wszystkie ustawowe przesłanki uprawniające wydanie takiego rozstrzygnięcia oraz, że w sposób wyczerpujący został zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy. Organ wskazał, że warunkiem koniecznym do wydania decyzji w trybie art. 124b u.g.n. jest potrzeba wykonania prac wskazanych w tym przepisie oraz wykazanie braku zgody właściciela nieruchomości na dobrowolne jej udostępnienie. Z akt sprawy wynika, że zgoda właścicielki warunkowana jest przesunięciem słupa do granicy działki, zastosowaniem wyższego słupa oraz przewodów izolowanych. Wydanie decyzji administracyjnej w oparciu o art. 124b ust. 1 u.g.n. może nastąpić ponadto jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, w tym spełnienia przesłanki polegającej na tym, że planowane przedsięwzięcie ograniczać się będzie do podjęcia "czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii". W oparciu o posiadanie informacje organ stwierdził, że dotychczas posadowione słupy zostaną zastąpione konstrukcjami o innych parametrach technicznych. W miejsce żerdzi ŻN (prostokątnych) słupów przelotowego i rozgałęźnego, planowane są słupy wirobetonowe (okrągłe) o innych parametrach technicznych, tj. przekroju, kubaturze, polu zajęcia, mimo że słupy ŻN występują w obrocie handlowym. Fakt ten, w opinii Wojewody, wyklucza możliwość zakwalifikowania zamierzonych prac jako remontu. Ocena, czy mamy do czynienia z remontem, jest uzależniona od zakresu planowanych prac. Przy remoncie nie powinno dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu ani do zmiany położenia obiektu i jego gabarytów. Nie ma przy tym decydującego znaczenia fakt, czy gabaryty te uległy zwiększeniu, czy też zmniejszeniu. Prace takie nie będą bowiem mieściły się w definicji remontu. Remont nie może, tak jak w przedmiotowej sprawie, polegać na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu, a następnie jego wznoszeniu od nowa. W przedmiotowej sprawie nie mają przesądzającego znaczenia okoliczności podnoszone przez wnioskodawcę, że prace remontowe mają na celu zapewnienie dalszego bezpiecznego i niezakłóconego funkcjonowania linii. Istotne jest bowiem to, czy na skutek planowanych prac dojdzie do odtworzenia stanu pierwotnego, a zatem do stanu, jaki istniał przed wykonaniem prac, czy też powstanie jakakolwiek nowa substancja w obrębie istniejącego obiektu budowlanego, czy to zamiast, czy też obok dotychczas istniejących elementów. Taka sytuacja, tj. powstanie nowej substancji, ma miejsce w rozpatrywanym przypadku. Demontaż istniejącej linii i postawienie w jej miejscu zupełnie nowego urządzenia nie spełnia przesłanek definicji remontu. Nie ma przy tym znaczenia podnoszony przez wnioskodawcę fakt, że nie zmieni się przebieg linii ani jej napięcie, gdyż cechy te nie wyczerpują znamion "remontu". W przedmiotowej sprawie, jak wynika z pisma z dnia [...] kwietnia 2016 r., "planowany jest remont całej linii T. P.-S.", a nie jej fragmentów. Użycie przez inwestora jedynie nowych technologicznie materiałów w stosunku do wykorzystanych pierwotnie nie pozostawałoby w sprzeczności z definicją remontu. Jednak w przedmiotowej sprawie doszłoby do zmiany parametrów technicznych linii napowietrznej. Reasumując, zakres prac planowanych przez inwestora w ramach realizowanej inwestycji nie odpowiada definicji legalnej remontu, stanowi natomiast przebudowę. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. S.A. zarzuciła powyższej decyzji naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, 80, 84 oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a., a także naruszenie art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz art. 3 pkt 3a, 6, 7a i 8 P.b. Zdaniem skarżącej opinia Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego błędnie potraktowana została jako dowód zastępujący opinię specjalistyczną. Starostwo jest organem pomocniczym starosty i jest mu bezpośrednio podporządkowane. Pisma kierowane pomiędzy poszczególnymi wydziałami starostwa stanowią korespondencję wewnętrzną, która nie stanowi dowodu w rozumieniu art. 75 § 1 K.p.a. i nie może stanowić podstawy wydania decyzji administracyjnej. Skarżąca podniosła, że organy obu instancji nie wyjaśniły w uzasadnieniu wydanych decyzji w dostateczny sposób, dlaczego planowane prace nie mieszczą się w ich ocenie w kategorii remontu. Zdaniem skarżącej, Wojewoda źle ocenił argument, że na skutek przeprowadzonych prac parametry linii nie ulegną zmianie, zatem będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg, co obecnie. Skarżąca stwierdziła, że Wojewoda błędnie uznał również, iż przedmiotem planowanych prac jest słup energetyczny oraz przewody, a nie linia energetyczna. Przedmiotem prac jest bowiem odcinek urządzenia liniowego, przebiegający przez daną nieruchomość, a nie poszczególny jego element w postaci słupa. Oznacza to, że planowane prace mieszczą się w zakresie pojęcia remontu linii elektroenergetycznej. Zgromadzony materiał dowodowy, dotyczący planowanych prac na nieruchomości, nie uzasadnia stanowiska, że parametry linii zostaną zmienione i w miejscu istniejącej linii powstanie nowy obiekt budowlany, czy też że istniejący obiekt podlega przebudowie. Według skarżącej, wymiana słupów polegająca na usunięciu starych słupów i posadowieniu nowych w żaden sposób nie oznacza demontażu linii i budowy nowego obiektu ani przebudowy linii. Skarżąca podniosła, że nie jest możliwe dokonanie prac remontowych bez uprzedniego usunięcia starych elementów linii, jakimi są słupy o wyeksploatowanej konstrukcji. Brak jest podstaw dla twierdzenia, że użycie aktualnie stosowanych wyrobów w postaci przewodów i słupów o innych parametrach technicznych, takich jak np. przekrój czy kubatura, wyklucza możliwość zastosowania przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n. Remont, jak wskazała skarżąca, może polegać na wymianie niektórych elementów obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna. Dopuszczalna jest zatem wymiana starych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi w ramach dokonywanego remontu. W sprawie niniejszej, wymiana elementów linii nie powoduje zmiany jej przebiegu, długości ani napięcia, zatem powinna być uznana za remont. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej przywoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron, oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Po myśli art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 P.p.s.a, skarga podlega oddaleniu w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości to, że strona skarżąca nie uzyskała, podczas rokowań prowadzonych z właścicielką nieruchomości nr [...], zgody na udostępnienie nieruchomości. Warunkiem bowiem wyrażenia zgody, postawionym przez uczestniczkę, było zastosowanie przewodów izolowanych oraz zastosowanie wyższego słupa, jak również przesunięcie go do granicy działki, co było z kolei warunkiem nie do zaakceptowania dla skarżącej. Wobec powyższego koniecznym dla skarżącej stało się zwrócenie do organu o wydanie decyzji zobowiązującej właścicielkę nieruchomości do udostępnienia nieruchomości na podstawie art. 124b u.g.n. w celu dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem prac polegających na wymianie żerdzi słupów, izolatorów oraz przewodów linii na wskazanej działce. Cytowany przepis stanowi materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji. Zgodnie z jego treścią, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art. 124b ust. 1 u.g.n.). Ww. przepis przewiduje szczególny wypadek czasowego ograniczenia wykonywania prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego do nieruchomości na podstawie decyzji administracyjnej, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel, użytkownik wieczysty lub uprawniony z tytułu innych praw rzeczowych ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z komentowanego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Ograniczenie wykonywania przez wymienione podmiotu przysługujących im praw rzeczowych na podstawie omawianej decyzji uwarunkowane jest jednak wymogiem spełnienia wszystkich przesłanek z art. 124b, warunkujących wydanie nakazu udostępnienia nieruchomości. Decyzja zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości może być zatem wydana jedynie w przypadku, gdy dotyczy urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w art. 124b ust. 1, które nie należą do części składowych nieruchomości, a zatem będących składnikiem przedsiębiorstwa. Warunkiem jej wydania jest brak zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości uprawnionemu podmiotowi. Konieczne jest także wystąpienie okoliczności dotyczących celu jej zajęcia. Celem udostępnienia nieruchomości jest wykonanie czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów. Decyzja nakładająca obowiązek udostępnienia nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, jaki charakter mają prace objęte wnioskiem. Czy stanowią one, zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej, remont czy też, jak utrzymuje organ, są przebudową. Tylko bowiem, biorąc pod uwagę ww. warianty, zakwalifikowanie prac jako remont daje organowi możliwość wydania decyzji w przedmiocie udostępnienia nieruchomości. Przyjęcie, że planowane czynności są przebudową, możliwość wydania takiej decyzji wyklucza. Legalną definicję remontu zawiera art. 3 pkt 8 P.b., zgodnie z którym, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Przebudowa natomiast zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a P.b. i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Jak wynika z zestawienia cyt. przepisów, zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny (por. wyroki NSA: z 8.04.2011 r., II OSK 610/2010; z 25.01.2008 r., II OSK 1945/2006 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont. Rzeczą organu w niniejszym postępowaniu było zatem ustalenie, czy zakres i planowany efekt robót budowlanych zamierzonych przez inwestora doprowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, czy też polegać będzie wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego bez zmiany jego parametrów użytkowych lub technicznych. Jak wynika z treści wniosku inicjującego postępowanie, zamiarem inwestora była wymiana przewodów oraz słupów. Planowane czynności określone zostały przez stronę skarżącą w piśmie z [...].01.2016 r. (k. 25 akt organu I instancji). Ponadto, na żądanie organu II instancji, wnioskodawca wyjaśnił, że planowany remont dotyczy całej linii T. P.-S., a w jego ramach na spornej nieruchomości ma nastąpić wymiana przewodów typu AFL-6 70mm2 na nowe tego samego typu oraz wymiana słupa przelotowego zabudowanego na pojedynczej żerdzi betonowej ŻN na słup przelotowo-skrzyżowaniowy PS zabudowany na pojedynczej żerdzi wirobetonowej oraz wymiana słupa rozgałęźnego RPK zabudowanego na dwóch żerdziach betonowych ŻN na słup skrzyżowaniowy ROK zabudowany na pojedynczej żerdzi wirobetonowej. Organ, wskazując na tak określony zakres planowanych prac, stwierdził, że wykraczają one poza definicję remontu. Z powyższym stanowiskiem należy się w pełni zgodzić. Bezsprzecznie zamierzona inwestycja polegać ma na wymianie dotychczasowych słupów na nowe o zmienionych parametrach. Tymczasem, wymiana nowych w miejsce starych słupów, o innych parametrach, na tle przytoczonych powyżej uwag, nie wyczerpuje definicji remontu. Remont nie może bowiem polegać na zdemontowaniu starych słupów i postawieniu zamiast nich nowych o zmienionych parametrach fizycznych. Całkowita lub częściowa rozbiórka istniejącego obiektu budowlanego, a następnie wzniesienie go od nowa i to ze zmienionymi parametrami, nie może być uznane za remont, jako że ten musi polegać na "odtworzeniu staniu pierwotnego", czyli czegoś, co istniało wcześniej, bez zmienionych parametrów. Sąd w pełni podziela stanowisko organu II instancji, że nie ma znaczenia w sprawie okoliczność, iż planowane prace dotyczą obiektu liniowego, skoro w rzeczywistości skutkiem wykonanych robót będzie powstanie nowej substancji w miejscu dotychczas istniejącego obiektu w obrębie linii elektroenergetycznej na przedmiotowej nieruchomości. Choć elementem charakterystycznym obiektu liniowego jest jego długość (art. 3 pkt 3a P.b.), która w sprawie nie ulega zmianie (w przypadku jej zmiany celowym byłoby rozważenie tego typu prac w ramach którejś z kategorii budowy), to jednak nie oznacza to, że w sprawie dojdzie to odtworzenia stanu pierwotnego, albowiem w wyniku realizacji zamierzonych robót zmianie mają ulec parametry słupów. Ponadto, jak wynika z pisma skarżącej z [...].04.2016 r., "planowany jest remont całej linii T. P.-S., a nie jej fragmentów". Odnośnie zawartego w skardze argumentu, że opinia Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego błędnie potraktowana została, jako dowód zastępujący opinię specjalistyczną, jako że nie może stanowić ona podstawy wydania decyzji administracyjnej, wskazać należy, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Uznać zatem należy, że brak jest okoliczności, mocą których opinia organu opiniującego mogła zostać uznana za dowód w niniejszej sprawie (vide wyrok WSA w Bydgoszczy z 16.03.2016 r., II SA/Bd 1294/15). Niemniej jednak powyższe naruszenie przepisów postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy i tym samym brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na powyższe uchybienie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Z powyżej wskazanych względów Sąd, na podstawie art. 151 cyt. wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji wyroku.