VII SA/Wa 1288/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. oddala skargę Przedmiotem skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] ( "Skarżąca") jest postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej ( "Komendant Wojewódzki" ) z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] ( "Komendant Miejski" ) z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...].12.2005 r., na terenie dworca [...], zlokalizowanego przy al. [...] w [...], upoważnieni przedstawiciele Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] przeprowadzili czynności kontrolno-rozpoznawcze. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości w zakresie warunków ochrony przeciwpożarowej w ww. obiekcie. Decyzją znak [...] z dnia [...].01.2006 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] nakazał Skarżącej wykonanie następujących obowiązków: 1. Zapewnienia sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie w terminie do dnia [...].02.2006 r. 2. Zapewnienia sprawności instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi w obiekcie oraz dostosowania jej do wymagań przepisów w terminie do dnia [...].06.2006 r. 3. Dokonania aktualizacji instrukcji bezpieczeństwa pożarowego z zaleceniem, że z instrukcją należy zapoznać pracowników zatrudnionych w obiekcie w terminie do dnia [...].03.2006 r. W dniu [...].10.2007 r. przeprowadzono ponowne czynności kontrolno-rozpoznawcze w przedmiotowym obiekcie, w trakcie których stwierdzono brak wykonania nałożonych obowiązków, w związku z czym Organ I instancji wydał upomnienie znak [...] z dnia [...].01.2008 r. W dniach [...] i [...].06.2010 r. przeprowadzono kolejne czynności kontrolno-rozpoznawcze w przedmiotowym obiekcie. Stwierdzono niewykonanie obowiązków, wynikających z punktu 1 oraz 2 decyzji znak [...] z dnia [...].01.2006 r. W dniu [...].07.2010 r. Komendant Miejski wydał: 1. Tytuł wykonawczy znak [...], wraz z klauzulą o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. 2. Postanowienie znak [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w decyzji znak [...] z dnia [...].01.2006 r. (pkt 1 oraz 2). W przedmiotowym obiekcie w dniach [...], [...] oraz [...].09.2010 r. przeprowadzono kolejne czynności kontrolno-rozpoznawcze, podczas których stwierdzono, co znajduje potwierdzenie w protokole ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych, że nie wykonano obowiązków. nałożonych decyzją znak [...] z dnia [...].01.2006 r. z punktu 1 oraz 2. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].10.2010 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązków. W dniach [...] i [...].06.2010 r. przeprowadzono ponowne czynności kontrolno-rozpoznawcze, podczas których stwierdzono, że obiekt nie posiada sprawnego systemu sygnalizacji pożarowej jak również sprawnej instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].07.2010 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązków. W dniach [...]-[...] i [...].04.2012 r. przeprowadzono ponowne czynności kontrolno-rozpoznawcze w przedmiotowym obiekcie. W stosunku do nałożonych decyzją znak [...] z dnia [...].01.2006 r. przedstawiono protokół z badania systemu sygnalizacji pożaru, który nie potwierdzał jej pełnej sprawności oraz protokół z badania hydrantów wewnętrznych, potwierdzających ich sprawność. W związku z niewykonaniem obowiązku z pkt 1 tytułu wykonawczego Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].05.2012 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku. W trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącej, w przedmiocie braku wykonania nałożonych obowiązków, w dniu [...].09.2014 r., do Komendanta Wojewódzkiego wpłynął wniosek o rozpatrzenie "Ekspertyzy z zakresu ochrony przeciwpożarowej Dworca [...] al. [...] w [...]", sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. [...], oraz rzeczoznawców ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. [...] oraz mgr inż. [...]. Rozpatrując powyższy wniosek Komendant Wojewódzki, działając na podstawie art. 124 § 1, art. 126 § 1 i w związku z art. 107 § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks Postępowania Administracyjnego (dalej: "k.p.a." ) oraz § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w związku z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 1 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].12.2014 r. wyrażające zgodę na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż to określono w przepisach techniczno-budowlanych dla przedmiotowego, średniowysokiego budynku Dworca [...] przy al. [...] w [...] pod warunkiem uwzględnienia dodatkowych rozwiązań, nieuwzględnionych "Ekspertyzą...". Pismem z dnia [...].01.2016 r., Skarżąca zwróciła się o uściślenie warunków wskazanych w postanowieniu znak [...] z dnia [...].12. 2014 r., a dokładniej o zgodę na etapowanie prac wskazanych w ..Ekspertyzie..." wraz z podanymi w piśmie terminami planowanego ukończenia prac czterech etapów. Kolejnym pismem z dnia [...].03.2016 r., Skarżąca, w celu uzupełnienia i doprecyzowania kwestii poruszonych w piśmie z dnia [...].01.2016 r., poinformowała, że prośba dotyczy możliwości niezależnego odbioru przez Komendanta Miejskiego realizacji modernizacji obiektów według czterech etapów, obejmujących obszary: dworca kolejowego [...], obiektów stacji [...] oraz tunelu linii średnicowej. W odpowiedzi na powyższe pisma skierowane przez Skarżącą, Komendant Wojewódzki, pismem znak [...] z dnia [...].03.2016 r., pozytywnie zaopiniował możliwość realizacji zaleceń wynikających z postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Państwowej znak [...] z dnia [...].12.2014 r. we wskazanych we wniosku etapach. W dniach [...]-[...].05.2016 r. podczas ponownych czynności kontrolno-rozpoznawczych w obiekcie Dworca [...] stwierdzono niewykonanie obowiązku, nałożonego decyzją znak [...] z dnia [...].01.2006 r. z pkt 1. Zgodnie z zapisem znajdującym się w protokole ustaleń dokonanych przez funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej obiekt protokół ze sprawdzenia sprawności systemu sygnalizacji pożarowej zawiera uwagi, które nie zapewniają pełnej sprawności urządzenia przeciwpożarowego. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].07.2016 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w pkt 1 tytułu wykonawczego [...] z dnia [...].10.2010 r. W dniu [...].08.2016 r., Skarżąca wniosła zarzut w sprawie prowadzonego przez Komendanta Miejskiego postępowania egzekucyjnego oraz zażalenie na postanowienie Komendanta Miejskiego z dnia [...].07.2016 r. Skarżąca składając zażalenie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu I instancji, umorzenie postępowania w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oraz o wstrzymanie na podstawie art. 17 § 2 zd. II ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 599, dalej "u.p.e.a.), postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia. Komendant Miejski Państwowej uznał zarzuty za nieuzasadnione i wydał w tej sprawie postanowienie znak [...] z dnia [...].09.2016 r. Rozpatrując powyższe zażalenie Skarżącej, Komendant Wojewódzki postanowieniem znak [...] z dnia [...].10.2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie z powodu naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 124 § 2 k.p.a., poprzez nie zawarcie uzasadnienia faktycznego i prawnego. Wnioskiem z dnia [...].03.2017 r. Skarżąca, zwróciła się do Komendanta Miejskiego, o zmianę terminu wykonania obowiązków nałożonych ostateczną decyzją Komendanta Miejskiego z dnia [...].01.2006 r. polegających na: - zapewnieniu sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie oraz - zapewnieniu sprawności instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi w obiekcie oraz dostosowania jej do wymagań przepisów do dnia [...].12.2020 r. Komendant Miejski, odmówił zmiany swojej decyzji ostatecznej znak z dnia [...].01.2006 r., w zakresie terminu wykonania realizacji obowiązków i wydał w tej sprawie decyzję znak [...] z dnia [...].04.2017 r. Od powyższej decyzji Organu I instancji Skarżąca złożyła złożyła odwołanie. Komendant Wojewódzki decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...], utrzymał w mocy decyzje organu I instancji wskazując, że łączny czas wykonania obowiązku, licząc od roku 1992 (wejście w życie rozporządzenia) do dnia [...].12.2020 r. (termin proponowany przez Skarżącą) wynosiłby ponad 28 lat, tj. ponad 336 miesięcy i jest terminem niedopuszczalnym. Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Niezależnie od toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Organ I instancji w dniu [...] i [...] listopada 2017 r., przeprowadził kolejne czynności kontrolno-rozpoznawcze. W trakcie kontroli wykazano, iż obowiązek wynikający z decyzji Komendanta Miejskiego z dnia [...].01.2006 r. polegający na wykonaniu obowiązku zapewnienia sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie, nie został wykonany. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł, z powodu uchylenia się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w decyzji znak [...] z dnia [...].01.2006 r. oraz tytule wykonawczym znak [...] z dnia [...] lipca 2010 r., dot. zapewnieniu sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie. Na powyższe postanowienie złożyła zażalenie Skarżąca. Komendant Wojewódzki postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że wszczęte wobec Skarżącej postępowanie egzekucyjne, jest następstwem niewykonania obowiązków wynikających z ostatecznej i prawomocnej decyzji Komendanta Miejskiego z dnia [...].01.2006 r., jak również wydanego w następstwie tych decyzji upomnienia administracyjnego z dnia [...] z dnia [...].01.2008 r. Organ Odwoławczy nie dopatrzył się uchybień proceduralnych i merytorycznych w postępowaniu organu pierwszej instancji przy wydawaniu decyzji administracyjnej oraz wydanego w następstwie tej decyzji upomnienia administracyjnego, jak również przy wydaniu postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia oraz tytułu wykonawczego. Wskazał, że wydanie zaskarżonego postanowienia zostało poprzedzone dokonaną przez Komendanta Miejskiego wnikliwą analizą stanu realizacji obowiązków i ich wpływu na bezpieczeństwo pożarowe obiektu. Komendant Wojewódzki ocenił, że wymiar nałożonej grzywny w wysokości 5000 zł, jest adekwatny do zachowania podmiotu zobowiązanego, który w sposób rażący unika wykonania nałożonych na niego obowiązków, mających na celu poprawę warunków ochrony przeciwpożarowej w obiekcie. Zdaniem organu odwoławczego, wymiar ten nie może być oceniony jako rażąco-krzywdzący czy mogący wpłynąć na kondycję finansową podmiotu zobowiązanego. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że zażalenie nie zawiera konkretnych zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia Komendanta Miejskiego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, a jedynie odnosi się do prowadzonego równolegle postępowania przed sądami administracyjnymi. Nałożona grzywna jest na obecnym etapie postępowania jedynym możliwym sposobem zobligowania podmiotu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo obiektu i przebywających w nim osób, do podjęcia zdecydowanych działań zmierzających do wyeliminowania nieprawidłowości stanowiących o naruszeniu podstawowych zasad bezpieczeństwa pożarowego, a dotychczasowe postępowanie Komendanta Miejskiego wykazało bezskuteczność działania organu w trybie administracyjnym, prowadzonym przez okres ponad 10 lat. Na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła skarżąca. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania egzekucyjnego, tj. art. 33 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nieuwzględnienie treści postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) wyrażającego pozytywną opinię na temat realizacji zaleceń odnośnie do dworca [...] wynikających z postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego znak [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w II etapie tj. do końca 2020 r., a wobec tego nieuwzględnienie odroczenia realizacji obowiązku wynikającego z egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem decyzji: 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 10a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w związku z art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z tym, iż obowiązek egzekwowany przy pomocy wydanego postanowienia jest na dzień dzisiejszy niewykonalny ze względu na to, iż w okresie trwania postępowania o wpis zabytku do rejestru zabrania się prowadzenia jakichkolwiek prac mogących prowadzić do naruszenia jego substancji. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji z powodu wskazanych naruszeń i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła, że prowadziła prace modernizacyjne dworca wykonywane m.in. na podstawie Ekspertyzy stanu ochrony przeciwpożarowej dworca z września 2014r., która zawierała ustalenia dotyczące zarówno sygnalizacji pożarowej jak i instalacji wodociągowej ppoż. Skarżąca podniosła, że biorąc pod uwagę ustalenia zawarte w tym dokumencie [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydał postanowienie z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) wyrażające pozytywną opinię na realizację zaleceń odnośnie dworca, wynikających z postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego znak [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. etapami, do końca 2020 roku. W związku z tym skarżąca miała termin na wykonanie decyzji egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem do końca 2020 roku. Ponadto brak jest podstaw prawnych, aby pkt 1 i 2 decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. wykonać przy pomocy postępowania egzekucyjnego, bowiem w dniu [...] marca 2018 r. [...] Konserwator Zabytków wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie wpisania do rejestru zabytków budynku dworca wraz z częścią podziemną. Skarżąca na dzień dzisiejszy nie może wykonać decyzji egzekwowanych zaskarżonym postanowieniem, bo ich realizacja naruszałaby zakaz ustanowiony w art. 10a ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Komendant Wojewódzki w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...].01.2018 r. znak [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Na wstępie należy podkreślić, że przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, badaniu podlega wyłącznie zgodność tego postanowienia z prawem. W ramach tego postępowania nie podlega natomiast kontroli i ponownemu badaniu sprawa administracyjna, zakończona wydaniem decyzji, z której wynikają obowiązki podlegające egzekucji w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosek taki wynika wprost z treści art. 29 § 1 u.p.e.a., który stanowi o braku uprawnienia badania przez organ egzekucyjny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Wskazać w tym miejscu należy, że nie jest zasadne powoływanie się przez Skarżącą na przepis art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a., który dotyczy zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty mogą być wnoszone w terminie siedmiu dni od doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego ze stosownym pouczeniem (art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Są one środkiem zaskarżenia, który przysługuje zobowiązanemu w początkowym etapie postępowania egzekucyjnego. Instytucja zarzutu nie służy natomiast weryfikacji czynności egzekucyjnych podjętych po doręczeniu tytułu wykonawczego i upływie terminu do jego wniesienia. Zarzuty, uruchamiają inny tryb postępowania określony w art. 34 i nast. u.p.e.a., natomiast Skarżąca w rozpoznawanej sprawie, skorzystała z możliwości wniesienia zażalenia. W ocenie Sądu postępowanie egzekucyjne w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaś wydanie przez organ I instancji postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było zasadne. W świetle art. 119 § 1 u.p.e.a. grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Może być ona nakładana zarówno na osoby fizyczne, jak też osoby prawne ( art. 120 § 1 u.p.e.a.), tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Na podstawie art. 121 § 1 u.p.e.a., grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie. Zgodnie z art. 121 § 2 u.p.e.a. każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 50 000 zł w stosunku do osób prawnych i jednostek nie posiadających osobowości prawnej. Stosownie do art. 121 § 3 u.p.e.a., grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć 200 000 zł w stosunku do osób prawnych i jednostek nie posiadających osobowości prawnej. Nałożona na Skarżącą grzywna, spełnia powyższe wymogi. Kontrolowane postanowienie spełnia przesłanki określone w art. 122 § 1 i 2 oraz pouczenia określone w art. 122 § 3 u.p.e.a. Wybór środka egzekucyjnego został dokonany przez organ w sposób uwzględniający zasadę stosowania środków egzekucyjnych najmniej uciążliwych dla zobowiązanego (art. 7 § 2 u.p.e.a.). Organ poza grzywną nałożoną w celu przymuszenia, mógł zastosować przewidziane w art. 127 u.p.e.a. wykonanie zastępcze polegające na zleceniu innej osobie wykonania za zobowiązanego egzekwowanego obowiązku na jego koszt. Ten drugi środek egzekucyjny jest bardziej dolegliwy, pociąga bowiem za sobą nieodwracalne dla zobowiązanego skutki natury finansowej. Natomiast, zgodnie z art. 125 u.p.e.a., w razie wykonania obowiązku przez zobowiązanego nałożone nań grzywny, o ile nie zostały uiszczone lub ściągnięte podlegają umorzeniu w drodze postanowienia wydanego na wniosek zobowiązanego. Mogą także w przypadku wykonania obowiązku, podlegać zwrotowi w wysokości 75 % lub w całości (art. 126 u.p.e.a.). Zastosowanie grzywny w celu przymuszenia powoduje tylko powstanie po stronie zobowiązanego zagrożenia wyegzekwowania kwoty określonej w postanowieniu, ale wyłącznie w przypadku dalszego niewykonywania przezeń nałożonego obowiązku. Natomiast wykonanie zastępcze pociąga za sobą nieodwracalne dla zobowiązanego skutki natury finansowej (tj. wiążące się ze ściągnięciem kwoty wykonania zastępczego - art. 128 § 2 u.p.e.a.). Wydanie wobec Skarżącej kontrolowanego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia jest konsekwencją tego, że nie wywiązała się ona wielokrotnie przez ponad 10 lat z obowiązków nałożonych na nią decyzją Komendanta Miejskiego z dnia [...] stycznia 2006 r. Decyzja ta stała się ostateczna i nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Obowiązki wskazane w tej decyzji, miały być wykonane przez skarżącą w 2006 r. Niezasadny jest podniesiony w skardze zarzut nieuwzględnienia odroczenia do 2020 roku obowiązku wynikającego z egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem decyzji. Jak wskazał organ, pismem znak [...] z dnia [...].03.2016 r. Komendant Wojewódzki zgodził się na etapowanie prac określonych w ekspertyzie, nie mniej jednak powyższa zgoda nie jest równoznaczna ze zgodą na zmianę terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją Organu I instancji. Organ zasadnie powołał się na wyrok wyrok NSA z dnia 14 października 2016 r., sygn. II OSK 3375/14, opublikowany w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić należy, że w dniu [...].03.2017 r. Skarżąca, zwróciła się do Komendanta Miejskiego, o zmianę terminu wykonania obowiązków nałożonych ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Komendant Miejski, odmówił zmiany tej decyzji w zakresie terminu wykonania realizacji obowiązków i wydał w tej sprawie decyzję znak [...] z dnia [...].04.2017 r. Decyzja ta, została następnie utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...]. W powyższej decyzji Komendant Wojewódzki wskazał, że łączny czas wykonania obowiązku, licząc od roku 1992 (wejście w życie rozporządzenia) do dnia [...].12.2020 r. (termin proponowany przez Skarżącą) wynosiłby ponad 28 lat, tj. ponad 336 miesięcy i jest terminem niedopuszczalnym. Nie jest także zasadny zarzut dotyczący niewykonalności wynikających z decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. obowiązków z uwagi na postępowanie w sprawie wpisania budynku dworca do rejestru zabytków, które zostało wszczęte w marcu 2018 r. Zgodnie z treścią art. 10a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2187, z późn. zm.), od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru do dnia, w którym decyzja w tej sprawie stanie się ostateczna, przy zabytku, którego dotyczy postępowanie, zabrania się prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych i podejmowania innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku. Zakaz ten dotyczy także robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę albo zgłoszeniem, a także działań określonych w innej decyzji pozwalającej na ich prowadzenie. Przepis nie ma natomiast zastosowania do zabytku służącego obronności i bezpieczeństwu państwa. Sąd podkreśla, że w rozpoznawanej sprawie wyegzekwowanie wynikających z decyzji obowiązków ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzkiego i te wartości muszą mieć pierwszeństwo, zwłaszcza, że obiekt znajduje się w centrum miasta, obok dużej galerii handlowej i jest całą dobę użytkowany przez bardzo dużą liczbę osób. Brak realizacji obowiązków wynikających z decyzji w przypadku wystąpienia pożaru, w znacznym stopniu utrudniłoby prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych oraz znacznie obniżyłby poziom bezpieczeństwa osób przebywających w obiekcie. Podkreślić też należy, że nie jest przesądzone pozytywne zakończenie postępowania o wpis dworca do rejestru zabytków. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji stało w sprzeczności z art. 10a ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wątpliwym jest zdaniem Sądu, by obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. a polegające na zapewnieniu sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej i wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi w obiekcie, oraz dostosowaniu ich do wymagań przepisów, mogły naruszać substancję budynku lub prowadzić do zmiany jego wyglądu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) oddalił skargę.