I SA/Gl 160/18
WyrokWSA w Gliwicach2018-05-15
Skład orzekający: Teresa Randak, Beata Machcińska, Bożena Suleja – Klimczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo umorzył postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe, gdy organ pierwszej instancji wydał decyzję merytoryczną w sprawie, której zawieszenia domagał się podatnik?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo umorzył postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe, ponieważ wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji określającej zobowiązanie podatkowe zakończyło postępowanie, którego zawieszenia domagał się podatnik. Umorzenie postępowania zażaleniowego nie pogarsza sytuacji prawnej skarżącego, gdyż sprawa będzie ponownie merytorycznie rozpoznana przez organ odwoławczy po wniesieniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.Stan faktyczny
Skarżący M. S. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., argumentując, że jego rozstrzygnięcie jest uzależnione od sprawy toczącej się przed WSA. Organ pierwszej instancji odmówił zawieszenia. Skarżący wniósł zażalenie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej umorzył postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe, wskazując, że organ pierwszej instancji wydał już decyzję określającą zobowiązanie podatkowe, co zakończyło postępowanie, którego zawieszenia żądał skarżący. Skarżący zaskarżył postanowienie o umorzeniu, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędziowie WSA Beata Machcińska (spr.), Bożena Suleja – Klimczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w kwestii zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. oddala skargę.
Przedmiotem skargi M. S. (dalej "skarżący" lub "podatnik") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wydane w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2017 r. skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. (dalej również: "organ pierwszej instancji") o zawieszenie postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. z uwagi na to, że w jego ocenie rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia wstępnego przez WSA w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 648/17, tj. rozpoznania skargi podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. w sprawie wygaśnięcia decyzji z dnia [...]r. ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2011.
2. Postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 216 § 1 i § 2, art. 201 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), organ pierwszej instancji odmówił zawieszenia postępowania podatkowego wszczętego z urzędu postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.
3. Podatnik wniósł zażalenie na ww. postanowienie, zarzucając organowi podatkowemu naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez błędną wykładnię pojęcia zagadnienia wstępnego polegającą na przypisaniu sobie prawa rozstrzygnięcia wstępnego wbrew przepisom o właściwości rzeczowej. W ocenie podatnika, organem właściwym do rozstrzygnięcia kwestii opodatkowania podatnika kartą podatkową jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 647/17, dlatego jego wniosek o zawieszenie postępowania jest zasadny. Podatnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania podatkowego.
4. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej również "organ odwoławczy") postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. art. 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 208 § 1 oraz art. 201 § 1 pkt 2 i § 3 O.p., umorzył postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] r. w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2011, a podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe rozstrzygnięcie.
Następnie postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wszczął postępowanie w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. i decyzją z dnia [...] r., doręczoną podatnikowi w dniu 1 grudnia 2017 r., określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości [...] zł.
Zdaniem organu odwoławczego, w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego, gdyż decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. i wydanie tej decyzji zakończyło postępowanie, którego zawieszenia żądał podatnik.
W związku z powyższym, postępowanie zażaleniowe, wszczęte zażaleniem podatnika z dnia 1 października 2017 r. na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., stało się bezprzedmiotowe.
5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł o:
1) uchylenie zaskarżonego postanowienia,
2) rozpoznanie sprawy poza kolejnością,
3) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym,
4) zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 127 O.p. i art. 233 § 1 pkt 3 w zw. z art. 208 § 1 O.p. poprzez umorzenie postępowania zażaleniowego podczas gdy:
a) wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji nie powoduje wygaśnięcia zaskarżonego postanowienia,
b) postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne i wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji nie kończy go, jeżeli zostanie wniesione odwołanie,
c) podatnik przed wydaniem zaskarżonego postanowienia wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, a więc w dniu wydawania zaskarżonego postanowienia oczywistym było, że postępowanie będzie toczyło się w drugiej instancji,
d) w stanie faktycznym sprawy możliwa i zasadna była merytoryczna kontrola postanowienia organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy i zawieszenie postępowania zgodnie z wnioskiem podatnika.
W uzasadnieniu skarżący argumentował, iż merytoryczne rozstrzygnięcie zażalenia, a zarazem i samego wniosku o zawieszenie postępowania jest tym bardziej zasadne, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyrokiem z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 648/17, uchylił decyzję, która warunkowała prowadzenie postępowania podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., czyniąc prowadzenie postępowania wymiarowego bezprzedmiotowym, o czym organ odwoławczy wie z urzędu, gdyż był stroną postępowania przed sądem administracyjnym. Konsekwencją wyroku WSA powinno być zawieszenie postępowania podatkowego do czasu uprawomocnienia się tego orzeczenia.
6. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 208 § 1 O.p. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
W myśl art. 233 § 1 O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo
2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:
a) w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie,
b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 208, 210 § 2a i § 3-5 oraz art. 211-215, a do postanowień, na które przysługuje zażalenie, oraz postanowień, o których mowa w art. 228 § 1, stosuje się również art. 240-249 oraz art. 252, z tym że zamiast decyzji, o których mowa w art. 243 § 3, art. 245 § 1 i art. 248 § 3, wydaje się postanowienie (art. 219 O.p.).
W sprawie, istotą sporu jest ocena legalności zaskarżonego postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego.
Kluczowym dla interpretacji art. 208 § 1 O.p. jest wyjaśnienie pojęcia "bezprzedmiotowości postępowania".
W literaturze przedmiotu i w orzecznictwie za ugruntowany należy uznać pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje wówczas, gdy w sposób oczywisty organ podatkowy stwierdził brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkujący tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość wynika z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Podmiotowe przyczyny bezprzedmiotowości postępowania to takie, które są związane z podmiotem stosunku prawnego w ten sposób, że w razie jego braku nie mogą zamiast niego wstąpić następcy prawni, np. śmierć osoby fizycznej, likwidacja osoby prawnej. Przyczyny przedmiotowe zachodzą wówczas, gdy brak jest przedmiotu postępowania, a więc gdy nie istnieje sprawa podatkowa, która mogłaby stanowić ów przedmiot. Chodzi o każdą (jakąkolwiek) przyczynę powodującą brak jednego z elementów stosunku prawnego; charakter przyczyn bezprzedmiotowości nie ma znaczenia, gdyż art. 208 § 1 O.p. nakazuje umorzenie postępowania, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W komentowanym przepisie chodzi więc o każdą przyczynę powodującą brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego (A. Kabat w: S. Babiarz (i in.), Ordynacja podatkowa Komentarz, Warszawa 2017, s. 1179-1180). Bezprzedmiotowość może powstać zarówno przed wszczęciem postępowania, jak i po wszczęciu postępowania - w trakcie postępowania odwoławczego (zażaleniowego). Moment powstania tej przesłanki nie ma bowiem znaczenia, z uwagi na nakaz wynikający z art. 208 § 1 O.p. Jeżeli wystąpi bezprzedmiotowość, organ podatkowy musi umorzyć postępowanie. Decyzja taka ma wszelkie znamiona tzw. decyzji związanej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 1004/15, wyrok z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt I GSK 1354/16).
W rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka przedmiotowa, tj. brak przedmiotu postępowania, co oznacza, że nie istnieje sprawa, która stanowiła ten przedmiot. Bezprzedmiotowość powstała w trakcie postępowania zażaleniowego. Mianowicie decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego do osób fizycznych za 2011 r. w wysokości [...] zł. Wydanie tej decyzji zakończyło postępowanie przed organem pierwszej instancji, którego zawieszenia domagał się skarżący. Dlatego postępowanie, wszczęte zażaleniem skarżącego na postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., stało się bezprzedmiotowe.
To, że WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 listopada 2017 r. (sygn. akt I SA/Gl 648/17; wyrok nie jest prawomocny) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] r. w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej za rok 2011 r., w żadnym wypadku nie podważa legalności zaskarżonego postanowienia, gdyż postępowanie zażaleniowe dotyczyło wyłącznie postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie określenia skarżącemu zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., a decyzja taka została w trakcie postępowania zażaleniowego wydana. Umorzenie postępowania zażaleniowego nie pogarsza sytuacji prawnej skarżącego, gdyż na skutek odwołania się przez skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji dnia [...] r., sprawa będzie ponownie merytorycznie rozpoznana przez organ odwoławczy, a rozstrzygnięcie tego organu, może podlegać kontroli sądowoadministracyjnej.
Powyższe argumenty nakazują uznać bezzasadność zarzutów skargi, albowiem w sprawie zaistniała bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego i organ odwoławczy zobowiązany był je umorzyć.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło