II SA/Wa 387/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. B. – skarżący w niniejszej sprawie, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia jego osoby w czynnościach służbowych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z uwagi, jak podał, na możliwe spowodowanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków związanych z zawieszeniem w czynnościach służbowych. Wskazał, że zawieszenie w czynnościach powoduje obniżenie wynagrodzenia i z uwagi na jego liczne zobowiązania finansowe może być przyczynkiem do znacznego pogorszenia sytuacji finansowej skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy rozkaz personalny, którym Komendant Służby Ochrony Państwa orzekł o przedłużeniu zawieszenia funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa w czynnościach służbowych. Wprawdzie zawieszenie funkcjonariusza w czynnościach służbowych wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego w postaci obniżenia wynagrodzenia, niemniej jednak samo stwierdzenie takiego stanu rzeczy bez odniesienia go do aktualnej sytuacji materialnej skarżącego, zobrazowanej stosownymi dokumentami, nie uzasadnia poglądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Innymi słowy tak złożonemu wnioskowi o zastosowanie ochrony tymczasowej brak uzasadnienia, które pozwalałoby na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek warunkujących jej przyznanie. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. PM