I GZ 5/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant Dorota Onyśk po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej zażalenia A. C.-K. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt III SA/Po 154/18 w sprawie ze skargi A. C.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) listopada 2017 r. nr (...)w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok w punkcie 2 i zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz A. C.-K. kwotę 14.761 (czternaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz A. C.-K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Po 154/18 w sprawie skargi A.C.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) listopada 2017r. nr SKO.4172.2282.12.2016.NP w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji oświatowej za lata 2011-2015, uchylił punkt 2-7 zaskarżanej decyzji oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 9.361 (dziewięć tysięcy trzysta sześćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zażalenie na powyższy wyrok w zakresie punktu 2 o kosztach sądowych złożyli skarżący zarzucając mu naruszenie, tj.: - art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 2 pkt 7 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 Iit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 z późn. zm., dalej: rozporządzenie), poprzez niewłaściwe zastosowanie wskazanych przepisów i w konsekwencji zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w zaniżonej wysokości tj. 9.361,00 zł (dziewięć tysięcy trzysta sześćdziesiąt jeden) złotych zamiast kwoty w prawidłowej wysokości tj. 14.761 zł (czternaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt jeden), która stanowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. W związku z powyższym wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia zawartego w punkcie II wyroku poprzez zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwoty 14.761 zł (czternaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt jeden) tytułem zwrotu kosztów procesu, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 141 § 4 in principio p.p.s.a: "Uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie". Szczególne miejsce w uzasadnieniu wyroku uwzględniającego skargę zajmuje wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w tym wyjaśnienie podstawy rozstrzygnięcia w zakresie zwrotu kosztów postępowania. Powinno ono mieć charakter zwięzły, ale pozwalający na skontrolowanie przez strony postępowania i ewentualnie przez sąd wyższej instancji, czy sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów. Samo przytoczenie przepisów prawnych lub powołanie się na ich literalne brzmienie nie jest wystarczające. W uzasadnieniu powinno się znaleźć ustalenie, jaka norma obowiązuje i jakie jest jej znaczenie, a więc uzasadnienie powinno zawierać interpretację przepisu w odniesieniu do określonej sprawy. Uzasadnienie powinno również uwidocznić operację logiczną, którą przeprowadził sąd stosując określone normy prawne w rozstrzyganej sprawie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2019 r. sygn. akt I OZ 35/19, niepubl.). Wskazując na powyższe, stwierdzić trzeba, że Sąd I instancji, orzekając o kosztach postępowania, przywołał w uzasadnieniu wyroku wyłącznie przepis art. 200 p.p.s.a., pomijając argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Wskazany przepis określa jedynie, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Nie rozstrzyga on natomiast samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości kosztów ani nie stanowi podstawy decyzji sądu związanej z wysokością tych kosztów. Brak uzasadnienia co do elementów składowych kosztów, a także brak szczegółowej podstawy prawnej rozstrzygnięcia w tej części wyroku istotnie utrudniają kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia. Dotyczy to w szczególności możliwości zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania (kwoty odnoszącej się do kosztów zastępstwa procesowego), bowiem uzasadnienie wyroku w tej materii, nie wskazuje żadnych motywów wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia. Sąd I instancji nie umotywował ani zasady zasądzenia kosztów ani nie wskazał co składa się na zasądzoną kwotę 9.361 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Należy zauważyć, że zasądzając zwrot kosztów sądowych nie została uwzględniona kwota uiszczonego przez skarżącego wpisu (3.944 zł), zaś zasądzona kwota zastępstwa procesowego nie odpowiada stawce minimalnej za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji określonej w § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwość z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) biorąc pod uwagę przedmiot zaskarżenia w wysokości 394.335,19 zł. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), uchylił pkt 2 zaskarżonego wyroku i zasądził koszty postępowania w kwocie łącznej 14.761 zł, w tym: 3.944 zł z tytułu uiszczonego wpisu, 10.800 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) ww. rozporządzenia.