II OZ 533/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 22/19 odrzucające skargę E.J. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 22/19, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "ppsa", odrzucił skargę E. J. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Uzasadniając wydane orzeczenie Sąd stwierdził, że skarżąca pomimo wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wezwania nie nadesłała odpisu skargi. Niewykonanie wezwania przez skarżącą uzasadniało zatem, w ocenie Sądu, odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...], wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca podniosła, że nie otrzymała z Sądu wezwania do nadesłania odpisu skargi, a jedynie wezwanie do złożenia na odpowiednim druku wniosku o ustanowienie pomocy prawnej, który to wniosek wypełniła i złożyła w Sądzie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy, o których mowa w pkt 1-4 powołanego przepisu. Jednym z wymagań pisma procesowego jest dołączenie jego odpisów i odpisów załączników w celu doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 ppsa). W uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników - choćby jednego - zgodnie z art. 47 § 1 ppsa jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W przedmiotowej sprawie Sąd, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 9 stycznia 2019 r. wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. W wezwaniu tym wskazano, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to wysłano do skarżącej w jednej przesyłce razem z odpisem odpowiedzi na skargę oraz z wezwaniem do uzupełnienia formularza PPF i formularzem PPF. Skarżąca odebrała przesyłkę z Sądu w dniu 14 stycznia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 9) i w zakreślonym w wezwaniu terminie, tj. do dnia 21 stycznia 2019 r. nie nadesłała odpisu skargi. Trafnie przyjął więc Sąd pierwszej instancji, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci nadesłania odpisu skargi, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Odnosząc się natomiast do podniesionej w zażaleniu kwestii nieotrzymania z Sądu wezwania do nadesłania odpisu skargi, wskazać należy, że ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 9 akt sądowych), za którym wysłano skarżącej korespondencję sądową z 10 stycznia 2019 r., wynika, co zawierała przesyłka. Opisano tam mianowicie, że przesyłka zawiera: "wezw. do uzupeł. form. PPF + zał. urz. PPF, wezw. o odp. sk, dor. odpow. na sk.". Takie sformułowania niewątpliwie wskazują, że przesyłka zawierała wezwanie do uzupełnienia formularza PPF i urzędowy formularz PPF, wezwanie o odpis skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. Zwrotne potwierdzenie odbioru wskazywało więc, co znajdowało się w przesyłce, której odbiór dokumentowało. Podkreślić należy, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. post. Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. I CZ 38/00). A zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienia NSA: z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FSK 2088/11). Znajdujące się w aktach niniejszej sprawy potwierdzenie odbioru (k. 9 akt sądowych) spełnia powyższe wymagania. W tym miejscu należy zaznaczyć, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 kpc, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. Tak więc to w interesie odbierającej przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniła, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia skarżącej przesyłki w dniu 14 stycznia 2019 r. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Ponadto o wysłaniu do skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w przesyłce sądowej z 10 stycznia 2019 r. świadczy dodatkowo pieczątka urzędnika sądowego znajdująca się na odpisie wezwania, z której wynika, że pismo to wysłano (przekazano do B.P.) w dniu 10 stycznia 2019 r. (k. 7 akt sądowych). Dokonujący wysyłki urzędnik sądowy złożył również oświadczenie, że przesyłka adresowana do skarżącej nadana dnia 10 stycznia 2019 r. zawierała między innymi wezwanie z dnia 9 stycznia 2019 r. do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi (k. 40 akt sądowych). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał okoliczności zaprezentowanych w uzasadnieniu zażalenia za wystarczające do podważenia prawidłowości doręczenia przesyłki. Zauważyć także należy, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym może jedynie złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do jej dokonania, uzasadniając jednocześnie, że niedokonanie tej czynności w terminie nastąpiło bez jej winy (por. art. 86 i art. 87 ppsa). Wniosek taki, jak wynika z akt sprawy, został złożony przez pełnomocnika skarżącej i zostanie on rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w odpowiednim trybie. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.