II SA/Sz 1226/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych oraz za odprowadzanie ścieków I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz strony skarżącej Przedsiębiorstwa A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni (dalej: organ) w pkt 1 umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek [...] Spółka z o.o. w sprawie wygaszenia decyzji z dnia [...] r., udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody podziemnej z ujęcia zlokalizowanego w m. Ś. oraz na odprowadzenie oczyszczonych ścieków. W pkt 2 decyzji udzielił ww. przedsiębiorstwu pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych z ujęcia zlokalizowanego w miejscowości Ś., składającego się z dwóch studni głębinowych eksploatowanych przemiennie oraz na odprowadzanie ścieków przemysłowych (wód popłucznych) ze stacji uzdatniania wody w miejscowości Ś. do ziemi, przy zachowaniu następujących warunków: Ilość pobieranej wody - Qmaxs = [...] m3/s ; Qśrd = [...] m3/d ; Q dop.r = [...] m3/rok ; Ilość odprowadzanych ścieków (wód popłucznych) - Qmax = [...] m3/s; Qśr = [...] m3/d ; Qdop. = [...] m3/rok W dniu 28 sierpnia 2018 r. organ pismem stanowiącym informację roczną na podstawie art. 271 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne ustalił podmiotowi [...] Sp. z o.o. w K. P. na podstawie decyzji Nr [...] za okres od 5 czerwca 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. opłatę stałą w wysokości [...] zł, w tym: 1) [...] zł za pobór wód podziemnych 2) [...] zł za odprowadzanie ścieków Organ wskazał w informacji, że opłata stała została obliczona zgodnie z art. 271 ust. 2 i ust. 5 ustawy - Prawo wodne oraz § 15 pkt 1 i § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne. Opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] złotych na dobę za 1 m3/s, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego [...] dni i maksymalnego poboru określonego w pozwoleniu wodnoprawnym w ilości [...] m3/s (ad. 1) i jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] złotych na dobę za 1 m3/s, czasu wynoszącego [...] dni i maksymalnego zrzutu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym w ilości [...] m3/s (ad. 2). Opłatę należy uiścić za III kwartał - w terminie do 31 października 2018 r. w wysokości [...] zł i za IV kwartał - w terminie do 31 stycznia 2018 r. w wysokości [...] zł. [...] Sp. z o.o. w K. P. złożyła reklamację dotyczącą wysokości obliczonej opłaty zawartej w informacji rocznej w sprawie ustalenia opłaty stałej za usługi wodne. Zdaniem Spółki, w przedstawionej informacji nie zastosowano prawidłowo dyspozycji wynikającej z art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Cytowany przepis nakazuje uwzględnić przy obliczaniu opłaty stosunek ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwoleń do dostępnych zasobów wód podziemnych. Jak wynika z pisma ustalającego opłaty organ nie uwzględnił ww. proporcji przy obliczeniu opłaty za usługi wodne. Ponadto organ nie uwzględnił wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 555/18, który wskazuje, że wątpliwości interpretacyjne przepisu art. 271 ust. 5 ustawy Prawo wodne, zgodnie z art. 7a § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, należy rozstrzygnąć na korzyść strony zobowiązanej do wniesienia opłaty, tzn. do ustalenia opłaty za usługi wodne należy przyjąć średnie roczne wartości odprowadzanych ścieków. Analogiczną interpretację, zdaniem Spółki, należy zastosować dla poboru wody podziemnej przyjmując obliczenie opłaty stałej z zastosowaniem ilości pobranej wody z maksymalnego poboru rocznego z decyzji wodnoprawnej nr [...] wynoszącego [...] m3/rok (równoważnemu średniodobowemu poborowi [...] m3/d), co odpowiada wartości [...] m3/s, zamiast wartości [...] m3/s z informacji. Nieprawidłowo została również naliczona opłata stała za odprowadzanie ścieków. Do obliczenia opłaty stałej należy przyjąć ilość odprowadzonych ścieków (wód popłucznych) jako dopuszczalny przepływ roczny w ilości [...] m3/rok (równy przepływowi dobowemu [...] m3/d) z decyzji wodnoprawnej, co odpowiada wartości [...] m3/s, zamiast wartości [...] m3/s przedstawionej w informacji. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Dyrektor Zarządu Zlewni w G. na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust 2, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy Prawo wodne określił [...] Sp. z o. o. za okres 5 czerwiec - 31 grudnia 2018 r. opłatę stałą w wysokości [...] zł , w tym [...] zł za pobór wód podziemnych i [...] zł za odprowadzanie ścieków. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że nie uznał reklamacji [...] Sp. z o.o., gdyż przedmiotowa opłata została wyliczona zgodnie z art. 271 ust. 2 i 5 ustawy - Prawo Wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1566 ze zm.). Ideą opłaty stałej za usługi wodne jest określenie maksymalnej presji na środowisko wodne, w formie maksymalnej ilości poboru wody, jak i zrzutu ścieków w jednostce czasu. Opłata stała jest zatem odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do udostępnienia zasobów wody w ramach usług wodnych przez cały rok. W myśl powyższego po przeliczeniu wszystkich trzech wartości wybierana jest najwyższa wartość, w tym przypadku jest to maksymalny pobór i zrzut godzinowy, określony w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] r. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca do wydania decyzji określającej wysokość opłaty stałej za okres od 5 czerwca 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych oraz zrzut ścieków, ponieważ reklamacja nie została uznana. Określenia wysokości opłaty stałej dokonał w oparciu o art. 271 ust. 5 i 2 Prawa wodnego i § 10 ust. 1 i § 15 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017r., poz. 2502). Opłata za pobór wód podziemnych została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego poboru określonego w pozwoleniu wodnoprawnym i wynoszącego [...] m3/s. A opłata za wprowadzanie ścieków do ziemi została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnego zrzutu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym i wynoszącego [...] m3/s ze stacji uzdatniania wody w miejscowości Ś.. Na powyższą decyzję [...] Spółka z o.o. w K. P., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 271 ust. 5 ustawy Prawo wodne poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez niewłaściwe naliczenie opłaty za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. 2) art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez niewłaściwe naliczenie opłaty za pobór wód podziemnych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki powtórzył treść zarzutów podniesionych w zgłoszonej do informacji reklamacji, podkreślając, że organ nie uwzględnił proporcji maksymalnej ilości wody, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego do dostępnych zasobów wód podziemnych i ustalił nieprawidłowo opłatę za pobór wód podziemnych bez uwzględnienia stosunku ilości wody podziemnej. Ponadto pełnomocnik wskazał, że organ naliczył opłatę za odprowadzanie wód popłucznych (ścieków) odnosząc się do decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] r., a skarżąca nie uzdatnia wody w miejscowości Ś. tylko przesyła wodę surową pobraną ze studni [...] do stacji uzdatniania stacji pomp w K. P.. Tam natomiast powstałe ścieki (wody popłuczne) są odprowadzane do zamkniętych systemów kanalizacji zbiorczej i oczyszczane w oczyszczalni w M. . Wobec powyższego, zdaniem pełnomocnika skarżącej, nie ma podstaw do naliczenia opłaty stałej, zgodnie z treścią art. 271 ust. 5 ustawy Prawo wodne. Ponadto naliczenie opłaty stałej z tytułu odprowadzenia ścieków i za pobór wody w miejscowości Ś. jest nieprawidłowe. Oprócz tego, że nie są tam odprowadzane wody popłuczne to decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego nie dotyczy skarżącej Spółki tylko Gminy K. P.. Stanowi to istotną okoliczność, której organ nie uwzględnił w toku postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całości zaskarżoną decyzję. Nadto wyjaśnił, że skarżąca błędnie powołuje się na pozwolenie nr [...] (zał. 7) zarzucając brak uzdatniania wody w miejscowości Ś., a tym samym bezzasadność naliczania opłaty stałej. Przedmiotowe pozwolenie nie ma związku z wystawioną opłatą za zrzut ścieków i pobór wód w miejscowości Ś.. Zarzut skarżącej, iż pozwolenie z dnia [...] r. jej nie dotyczy jest bezzasadny. Pozwolenie zostało wydane na wniosek skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W ramach kontroli decyzji administracyjnych, stosownie do art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że zachodzą podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Sąd uwzględnił zarzuty skargi odnośnie naruszenia art. 271 ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1566), które odpowiednio stanowiły materialnoprawną podstawę naliczenia skarżącej Spółce opłaty stałej za pobór wód podziemnych i za wprowadzenie ścieków do wód lub ziemi. Zgodnie z art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody podziemnej wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem stosunku ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie tych pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych. Zdaniem Sądu, rację ma skarżąca, że organ ustalając opłatę stałą za pobór wód podziemnych nie uwzględnił wszystkich współczynników będących podstawą do obliczenia spornej wartości. Treść powołanej powyżej normy jednoznacznie określa, że wysokość opłaty obliczanej według metody wskazanej w tym przepisie, musi uwzględniać stosunek ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwolenia - do dostępnych zasobów wód podziemnych. Tymczasem z zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ poczynił jakiekolwiek ustalenia i rozważania w powyższym zakresie. Jak wynika z decyzji i z informacji rocznej organ ustalił opłatę za pobór wód podziemnych z ujęcia w miejscowości Ś. przyjmując do obliczeń wyłącznie składowe: [...] zł na dobę za 1 m3/s - zgodnie z § 15 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2502), liczbę dni ([...]) i stawkę maksymalnego poboru wody określonego w pozwoleniu wodnoprawnym jako wartość Qmax [...] m3/s, bez odniesienia się do wartości proporcji ilości wody podziemnej możliwej do pobrania według pozwolenia do wody dostępnej w zasobach. W tej sytuacji słusznie wskazała skarżąca, iż organ nie zastosował w sprawie całej dyspozycji przepisu art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, w konsekwencji zatem nie można uznać, że wysokość opłaty została ustalona w sposób prawidłowy. Ponadto, jak zauważa skarżąca, kolejną sporną kwestią, wynikłą na tle wątpliwości interpretacyjnych art. 271 ust. 2 a także art. 271 ust. 5 ustawy, jest ustalenie właściwego wskaźnika wskazanego w pozwoleniu wodnoprawnym (maksymalny na sekundę/godzinę, średni dobowy, czy dopuszczalny roczny), który winien zostać użyty w celu wyliczenia opłaty rocznej za pobór wód podziemnych, jak i za odprowadzanie ścieków. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 271 ust. 5 ustawy Prawo wodne, wysokość opłaty stałej za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi, wyrażonej w m3/s. W sprawie pozwolenie wodnoprawne zostało udzielone stronie skarżącej decyzją z dnia [...] r. nr [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia zlokalizowanego w miejscowości Ś. oraz na odprowadzanie ścieków przemysłowych (wód popłucznych) ze stacji uzdatniania wody w miejscowości Ś. do ziemi, przy czym organ określił w pozwoleniu wskaźniki poboru wody podziemnej na poziomie Qmaxs = [...] m3/s; Qśrd = [...] m3/d; Q dop.r = [...] m3/rok oraz wskazał parametry zrzutu wód popłucznych - Qmax = [...] m3/s; Qśr = [...] m3/d; Qdop. = [...] m3/rok. Ustalając w informacji rocznej i następnie w zaskarżonej decyzji wysokość opłaty rocznej (dwuskładnikowej) za usługi wodne organ oparł się na wskaźnikach maksymalnej ilości wody podziemnej liczonej w mł/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego - Qmax [...] m3/s i maksymalnej ilości wprowadzanych ścieków liczonej w m3/s – Qmax [...] m3/s, pomijając w swoich ustaleniach obowiązujące stronę pozwolenia wodnoprawnego wskaźniki poboru dobowego i rocznego. W ocenie Sądu, organ nie przyjął właściwej podstawy wyliczenia poszczególnych opłat. I tak, maksymalny pobór wód podziemnych, którego skarżąca może dokonać w skali rocznej zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym to [...] m3. Obliczając roczny możliwy pobór wód z wykorzystaniem parametru [...] m3/s, który zastosował organ, to w końcowym rozliczeniu otrzymamy wynik [...] m3 na rok (vide: program obliczania przepływu, https://www.convertworld.com/pl/przeplyw). Niewątpliwie przy takim założeniu poboru skarżąca kilkakrotnie przekroczyłaby warunki maksymalnego poboru rocznego wód podziemnych określone w pozwoleniu wodnoprawnym. Podobna sytuacja zachodzi w przypadku opłaty stałej za odprowadzanie ścieków, do obliczenia której organ przyjął maksymalną wartość Qmax [...] m3/s, bez refleksji, że zrzut roczny ścieków jest limitowany wskaźnikiem Qdop. = [...] m3/rok, a po przeliczeniu w skali roku czy doby powstałe wartości nie odpowiadają sobie. Wskaźnik przepływu [...] m3/s przekonwertowany na przepływ w m3 na rok daje wynik [...] m 3/rok, a więc znacznie więcej niż parametr Qdop/rok ustalony w pozwoleniu. Nie ulega wątpliwości, że niezależnie od limitu godzinnego, czy sekundowego skarżąca nie może w ciągu roku pobrać więcej wody, jak i zrzucić więcej ścieków niż określają to parametry roczne ustalone w pozwoleniu wodnoprawnym. Innymi słowy, skarżąca nie może stale, przy poborze wód podziemnych i odprowadzaniu ścieków "wykorzystywać" maksymalnej sekundowej wartości, ponieważ w pozwoleniu wodnoprawnym określono dalej idące ograniczenia w postaci dopuszczalnych wartości rocznych. Ustalenie zatem opłat w sposób jak uczynił to organ jest sprzeczne z pozwoleniem wodnoprawnym. Sąd podziela linie orzeczniczą sądów administracyjnych, w której wskazuje się, że w sytuacji, w której zasadniczym elementem wpływającym na wysokość opłaty, jest maksymalna ilość zrzutu ścieków na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, bądź maksymalny pobór wód podziemnych, a pozwolenie wodnoprawne określa różne wskaźniki, w tym maksymalny zrzut i pobór wody godzinowy, dobowy i roczny, a przy tym opłata stała określana jest w wymiarze rocznym - za cały rok 2018 r., to logiczną i znajdującą językowe uzasadnienie jest taka wykładnia art. 271 ust. 2 i ust. 5 ustawy, zgodnie z którą do ustalenia opłaty należy zastosować wskaźnik zrzutu rocznego (vide: wyroki WSA w gdański z 30 stycznia 2019 r. II SA/Gd 694/18 lex nr 2617141; wyrok WSA w Krakowie z 3 października 2018 r. II SA/Kr 786/18 Lex nr 2568714; wyrok WSA w Szczecinie z 1 sierpnia 2018 r. II SA/Sz 555/18 publ. CBOIS). Na gruncie niniejszej sprawy, przy obliczaniu opłaty za pobór wód podziemnych zastosowany może być też wskaźnik dobowy, który odpowiada (po przeliczeniu) ustalonemu możliwemu przepływowi rocznemu ([...] m3/d poboru wody pomnożone przez 365 dni = [...] m3 w roku) i po konwersji na "m3 na sekundę" daje taką samą wartość [...] i ta wartość, zdaniem Sądu, winna znaleźć zastosowanie przy obliczaniu opłaty zgodnie ze wzorem z art. 271 ust. 2 Prawa wodnego w związku z § 15 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne. Powyższe należy adekwatnie odnieść do kwestii ustalania opłaty stałej za zrzut ścieków, dokonywanej na podstawie art. 271 ust. 5 Prawa wodnego i § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia, co zasadnie podniosła strona w skardze. Należy podkreślić, że przy obliczaniu stałych opłat zastosowanie parametrów poboru maksymalnego sekundowego zamiast rocznego (ewentualnie średniodobowego) prowadzi do uzyskania wyższej wartości zobowiązania finansowego, a więc jest to sytuacja mniej korzystna dla strony obciążanej. W takich okolicznościach, jeśli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku, w szczególności o charakterze daniny publicznej, a taką są sporne opłaty, zastosowanie winna znaleźć zasada z art. 7a ust. 1 K.p.a., zgodnie z którą, jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Zasada ta (in dubio pro libertate) ma na celu ograniczenie ryzyka obciążenia strony skutkami niejasności przepisów. Sąd stwierdził, że organ - wbrew dyspozycji art. 7a § 1 K.p.a. – nie rozważył i nie rozstrzygnął wątpliwości interpretacyjnych co do art. 271 ust. 2 i ust. 5 Prawa wodnego na korzyść strony zobowiązanej do wniesienia opłat, co – jak trafnie podniosła skarżąca - doprowadziło do naruszenia ww. przepisów poprzez ustalenie opłat w wysokości nieadekwatnej do dopuszczalnej rocznej wielkości poboru wód podziemnych i zrzutu ścieków. Dodatkowo, organ poprzez brak dokonania jakiejkolwiek wykładni spornego i niejasnego przepisu naruszył art. 107 § 3 K.p.a. albowiem uzasadnienie prawne decyzji nie zawiera należytego wyjaśnienia podstawy prawnej. Ponadto Sąd zauważa, że w zaskarżonej decyzji brak jest również uzasadnienia przyjętego do rozliczeń okresu od 5 czerwca 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. W niniejszej sprawie jest to o tyle istotne, a niejasne, że decyzja o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego w stosunku do skarżącej została wydana w dniu [...] r. i stała się ostateczna z dniem 18 lipca 2018 r. (vide: adnotacja na decyzji). Zgodnie z art. 400 ust. 4 Prawa wodnego, prawa i obowiązki określone w pozwoleniu wodnoprawnym na wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi i odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych obowiązują od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu wodnoprawnym stała się ostateczna, chyba że w pozwoleniu wodnoprawnym została określona inna data, od której obowiązuje to pozwolenie. Skoro tak, a nie wynika inaczej z decyzji, to dopiero z dniem 18 lipca 2018 r. mógł zaktualizować się wobec skarżącej obowiązek wniesienia opłat stałych za usługi wodne przyznane pozwoleniem z dnia [...] r., na które wyłącznie powołuje się organ przy ustalaniu opłaty. Tymczasem organ przyjął w informacji rocznej i decyzji jako początek okresu objętego obowiązkiem opłaty datę 5 czerwca 2018 r. Z wyjaśnień organu w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] r. wynika, że wcześniej Spółka posiadała pozwolenie na pobór wód podziemnych w ujęciu Ś. , które wygasło z dniem 4 czerwca 2018 r. Z kolei pozwolenie na wprowadzanie ścieków do ziemi, wydane w dniu [...] r. na okres 10 lat wygasło w czerwcu 2013 r. W aktach administracyjnych brak jest poprzedniego pozwolenia wodnoprawnego. Skoro tak to pozostaje nieczytelna podstawa naliczenia opłaty za czas od 5 czerwca do 18 lipca 2018 r., w sytuacji gdy poprzednie pozwolenie wygasło najpóźniej z dniem 4 czerwca 2018 r., a obecne stało się ostateczne z dniem 18 lipca 2018 r. – wg informacji z akt. Biorąc pod uwagę powyższe, przy braku jakiegokolwiek uzasadnienia organu w omawianym zakresie, rodzi się wątpliwość, czy w tej sprawie organ prawidłowo ustalił liczbę dni za które należy pobrać od przedsiębiorcy opłatę za usługi wodne. Kwestia ta z pewnością wymaga wyjaśnienia, tym bardziej, że w informacji rocznej z dnia 28 sierpnia 2018 r. organ wskazuje liczbę [...] dni, zaś w zaskarżonej decyzji jest mowa już o 365 dniach. Powyższe stanowi o naruszeniu zasad procedury administracyjnej określonych w art.art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. Sąd natomiast nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu skarżącej, iż nie jest ona adresatem opłaty za odprowadzanie ścieków w ujęciu Ś. , albowiem z dokumentów akt wynika, że pozwolenie wodnoprawne z [...] r. zostało wydane na rzecz skarżącej Spółki i obejmuje obie usługi wodne, objęte informacją roczną o wysokości opłat. W następstwie niniejszego wyroku, ponownie zaktualizuje się potrzeba rozpoznania reklamacji wniesionej przez skarżącą od informacji udzielonej jej przez organ z dnia 28 sierpnia 2018 r. z uwzględnieniem ocen i wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Zaskarżona decyzja został uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się kwota uiszczonego przez skarżącą wpisu oraz kwota wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na zasadzie art. 205 § 2 p.p.s.a.