IV SAB/Wr 33/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2019 r. sprawy ze skargi D.D. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe w zakresie bezczynności Burmistrza Gminy T. w rozpoznaniu wniosku skarżącego D. D. z dnia 27 lipca 2018 r.; II. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Burmistrzowi Gminy T. grzywnę w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych; IV. zasądza od Burmistrza Gminy T. na rzecz skarżącego D. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 27 lipca 2018 r. D. D. wystąpił do Burmistrza Gminy T. o udzielenie informacji publicznej: "wszystkich dokumentów dotyczących inwestycji, która polegała na rozbudowie sekretariatu Urzędu Miejskiego w T. o szklane pomieszczenie wraz z wyposażeniem itp. lub zamiast dostępu do dokumentacji odpowiedzieli Państwo tylko na poniższe pytania: W jaki sposób i kto zlecił inwestycję? Czy jeśli zlecenie zrealizowane zostało bez przetargu to czy zrobiono rozeznanie rynku, do ilu potencjalnych wykonawców wysłano zapytanie? Jak wybrano Wykonawcę i co zadecydowało o wyborze akurat tego wykonawcy? Jaki był całkowity koszt w/w przebudowy (szklane szyby, podłogi i wyposażenie)? Proszę wskazać, z jakiej pozycji budżetu została opłacona ta inwestycja?" Wnioskodawca poprosił o udzielenie odpowiedzi do 31 lipca 2018 r. ponieważ szykuje publikację na ten temat. Burmistrz Miasta T. pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. poinformował skarżącego, że żądana informacja zostanie udzielona w terminie 2 miesięcy liczonych od dnia złożenia wniosku a powodem nieudzielenia jej w terminie czternastodniowym jest szeroki zakres złożonego wniosku oraz okres urlopowy, w którym Urząd dysponuje mniejszymi zasobami kadrowymi. W odpowiedzi na powyższe pismo wnioskodawca pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. wniósł o udostępnienie do wglądu wszystkich dokumentów związanych z budową szklanej poczekalni przy sekretariacie Urzędu Miejskiego w T. Burmistrz Gminy T. – w odpowiedzi na maila wnioskodawcy z dnia 20 sierpnia 2018 r. stwierdził, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 13 sierpnia 2018 r. podpisanym przez Naczelnika Wydziału Organizacyjnego. Pismem z dnia 15 lutego 2019 r. wnioskodawca złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy T. Zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji R.P., art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1, w zw. z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w terminie ustawowo określonym, pomimo spełnienia zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy i wniósł o: - zobowiązanie Burmistrza Gminy T. do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, - stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - wymierzenie organowi grzywny, - zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając wniosek podkreślił, że wniosek o udzielenie informacji publicznej skierował do strony zobowiązanej dnia 27 lipca 2018 r. i do dnia złożenia skargi nie otrzymał wnioskowanej informacji publicznej. Tymczasem w myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje niezwłocznie, nie później jednak, niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W sprawie też nie została wydana żadna decyzja administracyjna. W ocenie skarżącego bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ przedłużył termin na udostępnienie informacji publicznej do 2 miesięcy, bez jasnych przyczyn. Stwierdzenie, że jest okres urlopowy i organ ma braki kadrowe, nie ma odzwierciedlenia w faktach, albowiem urząd miejski ma wystarczające kadry, by udostępnić do wglądu dokumenty. Udostępnienie dokumentów jest czynnością prostą, która nie wymaga wielkiego nakładu pracy i czasu. Działanie organu polegające na bezzasadnym wydłużeniu terminu należy odebrać jako celowe utrudnianie dostępu do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając ten wniosek podał, że nieudzielenie skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek wynikało z faktu bardzo dużej liczby składanych przez dziennikarzy NOWej Gazety T. wniosków o udzielenie informacji publicznej. W skali roku ich liczba waha się pomiędzy 40 a 70, z których wiele jest złożonych i wielowątkowych. Nieudzielenie skarżącemu wnioskowanych informacji nie było zamierzone a wynikało jedynie z faktu natłoku obowiązków urzędnika, który zajmuje się rozpatrywaniem wniosków. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest udostępnienie skarżącemu wnioskowanych danych, w następstwie złożenia przez niego skargi na bezczynność organu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Burmistrza Gminy T. z dnia 26 lutego 2019 r. kierowane do wnioskodawcy stwierdzające, że w załączeniu przekazuje w odpowiedzi na maila z dnia 20 sierpnia 2018 r. potwierdzone za zgodność kopie dokumentów dotyczących rozbudowy sekretariatu Urzędu Miejskiego w T. Poinformował też, że wyposażanie sekretariatu zostało przeniesione z wcześniejszej poczekalni oraz skompletowane z materiałów będących już wcześniej na stronie Urzędu Miejskiego w T. Na piśmie tym widnieje pieczęć o treści: Urząd Miejski w T., wysłano dnia 26.02.2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne, sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – obejmuje również bezczynność organów. Przedmiotem skargi jest prawo do udzielenia informacji publicznej a podstawę do jej rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Skarżący pismem z dnia 27 lipca 2018 r. zwrócił się do Burmistrza Gminy T. o nadesłanie dokumentów dotyczących rozbudowy sekretariatu Urzędu Miejskiego w T. lub odpowiedzi na pytania dotyczące tej rozbudowy. Pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. w odpowiedzi na pismo organu z dnia 13 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł o nadesłanie dokumentów związanych z inwestycją opisaną we wniosku. Bezczynność ma miejsce wówczas, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej i jest skierowany do adresata zobowiązanego do jej udzielenia. Nieudzielenie informacji publicznej i niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o przyczynach opóźnień i terminie w jakim informacja zostanie udostępniona oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (wyrok NSA z dnia 18 marca 2008 r. OSK 1209/04 wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2005 r. IV SAB/Wr 57/05). Z bezczynnością będziemy zatem mieć do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany nie udzieli informacji lub nie podejmie przewidzianych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i dodatkowym terminie albo podejmując te czynności nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. decyzji o odmowie udzielenia żądanych informacji publicznych (I. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa ...). Z powyższego zatem wynika, że bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy zobowiązany milczy, jak również wtedy gdy odmawia udzielenia informacji w nieprzewidzianej do tej czynności podstawie prawnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności podnieść, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., wiąże się bowiem bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania organu, który w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 w rozumieniu tego przepisu jest organem władzy publicznej. Burmistrz jest organem gminy, gmina zaś wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2, art. 11 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym t.j. Dz.U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Jak wskazano wyżej Gmina jest podmiotem władzy publicznej – zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 pkt 5 litera "c" ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o majątku publicznym w tym o: majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych. Niewątpliwie majątek jakim dysponuje gmina jest majątkiem publicznym. W ocenie Sądu wniosek skarżącego dotyczący wskazania wydatków w związku z przeprowadzonym remontem gminnego budynku. Tym samym żądana informacja podlega udostępnieniu w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stan faktyczny w sprawie jest niesporny. Do dnia wniesienia skargi tj. 15 lutego 2019 r. wnioskodawca nie otrzymał merytorycznej odpowiedzi na swój wniosek z dnia 27 lipca 2018 r. Wcześniej toczyła się korespondencja pomiędzy stronami. W piśmie z dnia 13 sierpnia 2018 r. organ powiadomił wnioskodawcę, że udostępni informację publiczną w terminie 2 miesięcy liczonych od dnia złożenia wniosku – czyli do 28 września 2018 r. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący wniósł o zrealizowanie wniosku przez nadesłanie dokumentów. Odpowiedź na wniosek nastąpiła w dniu 26 lutego 2019 r. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ustęp 2 tego przepisu stanowi zaś, że w przypadku gdy informacja nie może być udzielona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udzielenia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W niniejszej sprawie organ powiadomił skarżącą o przeszkodach w udzieleniu odpowiedzi i powiadomił, że udzieli odpowiedzi w terminie 2 miesięcy. Uchybił jednak terminowi określonemu w art. 13 § 2 u.d.i.p. Pozostawał zatem w dniu wniesienia skargi w bezczynności. Bezczynność ta ustała po wniesieniu skargi, po przesłaniu odpowiedzi na wniosek pismem z dnia 26 lutego 2019 r. W związku z tym Sąd nie ma podstaw do zastosowania art. 149 ust. 1 p.p.s.a. i zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej. W tych okolicznościach żądanie skarżącego opisane w pkt 1 wniosku i zrealizowane po wniesieniu skargi, podlega umorzeniu w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Postępowanie w zakresie tego żądania stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu bezczynność w rozpoznaniu wniosku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zauważyć bowiem należy, że w piśmie z dnia 13 sierpnia 2018 r. organ poinformował, że rozpozna wniosek w terminie 2 miesięcy. Jak już stwierdzono wyżej, okres ten upływał 28 września 2018 r. Przez okres dalszych 5 miesięcy organ nie tylko nie rozpoznał wniosku, ale nawet nie wyjaśnił, nie poinformował z jakich przyczyn opóźnia się z jego realizacją. Dopiero wniesienie do Sądu skargi na bezczynność spowodowało, że organ nadesłał dokumenty wskazane przez skarżącego we wniosku i piśmie z dnia 20 sierpnia 2018 r. Według Sądu okres pozostawania w bezczynności uzasadnia w myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. uznanie, że miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Taka z kolei ocena obliguje Sąd do uwzględnienia wniosku o ukaranie organu grzywną (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Z uwagi na okres opóźnienia i wyjaśnienia ich przyczyn w odpowiedzi na skargę Sąd uznał, że adekwatną grzywną będzie kwota w wysokości 200 zł. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak wyżej.