II OSK 2548/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie sędzia NSA Anna Łuczaj sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 165/19 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z 9 maja 2019 r., sygn. III SA/Gd 165/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: Sąd I instancji), po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, oddalił skargę. W skardze kasacyjnej J. S. (dalej: skarżąca kasacyjnie) zaskarżyła w całości wyrok Sądu I instancji. Na podstawie "art. 174.1) p.p.s.a." zarzucono naruszenie prawa materialnego – "art. 35 ustawy o ewidencji ludności" i wniesiono "o zmianę orzeczenia przez uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. w sprawie nr [...]", względnie "o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zmianę w/w decyzji Wojewody [...] i uchylenie decyzji z dnia [...] stycznia 2017r Wójta Gminy C. (nr [...]) orzekającej o wymeldowaniu J. S. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w S.". W skardze kasacyjnej złożono oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżąca J. S. od 1985 r. mieszkała stale i miała swoje centrum życiowe (w tym rodzinę, pracę, kontakty sąsiedzkie, przyjacielskie, a także cały zgromadzony życiowy dobytek) w lokalu, z którego została wymeldowana, i do którego uprzednio właściciel pozbawił ją dostępu, zaryglowując drzwi w dniu [...] września 2016 r. W tym czasie J. S. opiekowała się ojcem w jego domu. W 2011 r. zaistniał w życiu J. S. poważny problem sprowadzający się do konieczności zapewnienia opieki staremu, schorowanemu i samotnemu ojcu, który mieszkał w B. Opieka sprawowana była cyklicznie i naprzemiennie z siostrą J. S. Według skarżącej kasacyjnie, na powyższe złożono liczne dowody. Zatem wyjazdy do opieki nad ojcem nie mogą być traktowane jak opuszczenie miejsca pobytu stałego bez obowiązku wymeldowania. Tym samym Wójt Gminy C., a następnie Wojewoda [...], nieprawidłowo zastosował art. 35 ustawy o ewidencji ludności, jako że do dnia [...] września 2016 r. nie miała miejsca fikcja meldunkowa – skarżąca na pewien czas wyjechała do ojca, zamykając na klucz drzwi do swojego mieszkania, a potem nie mogła tam wrócić. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie od skarżącej na rzecz Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego – Lasy Państwowe – Nadleśnictwo C. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z treścią art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że jedyny zarzut skargi kasacyjnej, wywodzony z podstawy określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a, nie odpowiada w pełni wymogom określonym w art. 176 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany został już pogląd, że z istoty skargi kasacyjnej jako środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji wynika, że jej podstawą powinno być naruszenie przepisów postępowania przed sądem administracyjnym, tj. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie jedyny zarzut skargi kasacyjnej dotyczy "art. 35 ustawy i ewidencji ludności". Przypomnieć ponadto należy, że skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem zaskarżenia, co oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny co do zasady rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, zakreślonych przez jej podstawy i wnioski. Związanie to polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Sąd ten nie ma obowiązku, ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej. Ponadto zarzuty kasacyjne powinny zawierać uzasadnienie, a w przypadku zarzutów naruszenia przepisów procesowych (których nie ma w niniejszej skardze kasacyjnej) także wskazanie, jaki wpływ na wynik sprawy miało zarzucane uchybienie procesowe. Sąd nie może bowiem zastępować strony i precyzować, czy uzupełniać przytoczonych podstaw kasacyjnych. Mając zatem na względzie treść jedynego zarzutu kasacyjnego, w szczególności w zestawieniu z argumentacją autorki skargi kasacyjnej przedstawioną w uzasadnieniu rozpoznawanego środka odwoławczego, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadne wyjaśnić jedynie, że podobnie, jak Sąd I instancji, w pełni podziela stanowisko Wojewody [...] przedstawione w decyzji z [...] stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego J. S. z lokalu przy ul. [...] w S. Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.