IV SA/Wa 277/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski, sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), Protokolant spec. Iwona Hoga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2019 r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi oddala skargę M. P. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z [...] grudnia 2018 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z [...] września 2018 r., Nr [...], nakazującą zaprzestanie prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, w tym sprzedaży do podmiotów prowadzących obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza, przez sklep [...]. Stan sprawy przedstawia się następująco: W dniach 5 i 6 września 2018 r. wojewódzki inspektor weterynarii lek. wet. B.. L., działając w imieniu [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, przeprowadziła kontrolę doraźną dotyczącą obrotu i stosowania produktów leczniczych weterynaryjnych kategorii: "bez przepisu lekarza" w prowadzonym przez lek. wet. M. P. zakładzie leczniczym dla zwierząt - protokół kontroli doraźnej nr [...]. Podczas kontroli stwierdzono, że produkty lecznicze weterynaryjne kategorii dostępności bez przepisu lekarza, zakupione przez Przychodnię Weterynaryjną "[...]" sprzedawane są przez podmiot [...]. M. P., oprócz Przychodni Weterynaryjnej "[...]", prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: [...] M. P., z miejscem prowadzenia działalności: ul. [...], [...]. Sklep [...] nie figuruje ani w rejestrze podmiotów prowadzących obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...], ani w rejestrze zakładów leczniczych dla zwierząt prowadzonym przez Radę [...] Izby Lekarsko- Weterynaryjnej. Powyższe oznacza, że podmiot ten nie jest uprawniony do prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Decyzją nr [...] z [...] września 2018 r. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [....] nakazał lek. wet. M. P. zaprzestanie prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, w tym sprzedaży do podmiotów prowadzących obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza, przez sklep [...]. W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 65 ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 68 ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne obrót detaliczny produktami leczniczymi weterynaryjnymi zakupionymi w hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych może być prowadzony wyłącznie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, z zastrzeżeniem przepisu art. 71 ust. 1a. W oparciu o art. 71 ust. 2 poza zakładami leczniczymi dla zwierząt przedsiębiorcy mogą prowadzić obrót detaliczny produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza po zgłoszeniu wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii na 7 dni przed rozpoczęciem działalności. M. P. nie zgłosił [...] Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii faktu rozpoczęcia działalności przez sklep [...] i jako taki nie jest uprawniony do zakupu produktów leczniczych w hurtowniach farmaceutycznych leków weterynaryjnych. Leki kupowane przez Przychodnię Weterynaryjną "[...]", zgłoszoną pod tym samym adresem co sklep [...], mogą być stosowane tylko w ramach działalności ww. zakładu leczniczego. W zakresie produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych bez przepisu lekarza art. 1 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2017r., poz. 188 ze zm.) stanowi, że zakład leczniczy dla zwierząt jest placówką ochrony zdrowia i dobrostanu zwierząt utworzoną w celu świadczenia usług z zakresu medycyny weterynaryjnej. Ustawodawca dopuścił sprzedaż produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych bez przepisu lekarza, bez konieczności zgłaszania właściwemu wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii jedynie w zakładach (placówkach) leczniczych dla zwierząt, wobec czego prowadzenie sprzedaży poza zakładem leczniczym podlega takiemu zgłoszeniu. Dodatkowo w dokumentacji okazanej podczas kontroli przez lek. wet M. P. stwierdzono faktury sprzedaży wystawione przez [...] dla podmiotów, które prowadzą działalność polegającą na obrocie detalicznym produktami leczniczymi weterynaryjnymi, co stanowi sprzedaż hurtową leków. Stosownie zaś do treści artykułu 72 ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne obrót hurtowy produktami leczniczymi mogą prowadzić wyłącznie hurtownie farmaceutyczne. Podjęcie działalności w zakresie prowadzenia hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych wymaga zezwolenia, wydawanego w drodze decyzji przez Głównego Lekarza Weterynarii (art. 74. ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne ). W odwołaniu od powyższej decyzji M. P. zarzucił organowi I instancji: 1) błędne uznanie, że sklep [...] nie jest podmiotem uprawnionym do prowadzeniu obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi kategorii dostępności bez przepisu lekarza, 2) błędne uznanie, że Strona prowadzi sprzedaż hurtową. Ponadto odwołujący wskazał, że w obrocie prawnym występuje pod firmą M.P. oraz że organ I instancji błędnie uznał, iż Przychodnia Weterynaryjna "[...]" jest innym podmiotem. Decyzją z [...] grudnia 2018 r. Główny Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że w przedmiotowej sprawie Strona toczącego się postępowania, jest M. P. który jako osoba fizyczna prowadzi zakład leczniczy dla zwierząt w formie Przychodni Weterynaryjnej "[...]". Powyższy zakład jest ujęty w ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, a zatem może świadczyć usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego, które swoim zakresem obejmują również wykonywanie detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Organ II instancji zauważył, że ustawa Prawo farmaceutyczne przewiduje różne formy prowadzenia obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi, dlatego należy odróżnić obrót prowadzony w zakładzie leczniczym dla zwierząt od obrotu prowadzonego przez przedsiębiorcę poza takim zakładem. Strona toczącego się postępowania jest przedsiębiorca, działającym pod firmą: [...] M. P.. Niezależnie od tego, Strona w oparciu o przepisy ustawy Prawo farmaceutyczne oraz ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt prowadzi Przychodnię Weterynaryjną "[...]". To właśnie w ramach tego zakładu leczniczego Strona jest uprawniona do prowadzenia obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi zakupionymi w hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych. Jak dalej podkreślono w toku postępowania pierwszoinstancyjnego [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii ustalił, że Strona dokonuje obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi nie tylko w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt, ale również jako przedsiębiorca, firmując sprzedaż tych produktów nazwą [...]. Tym samym, organ I instancji słusznie doszedł do przekonania, że doszło do naruszeń w obrocie produktami leczniczymi weterynaryjnymi, gdyż strona nie zgłosiła zamiaru prowadzenia obrotu poza zakładem leczniczym dla zwierząt. Jak to zostało wyżej wskazane, Strona mogłaby prowadzić obrót detaliczny produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ([...] M. P.) pod warunkiem dokonania zgłoszenia wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii na 7 dni przed rozpoczęciem działalności. Strona takiego zgłoszenia nie dokonała, a więc może dokonywać obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi jedynie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt. W myśl art. 120 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 118 ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych uchybień. Organ zważył także, że w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt, może być prowadzony obrót detaliczny produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Prowadzenie obrotu detalicznego w takiej sytuacji stanowi usługę weterynaryjną, która ma na celu zachowanie, ratowanie lub poprawę zdrowia zwierząt i ich produkcyjności. Ponadto, obrót detaliczny może prowadzić przedsiębiorca po uprzednim zgłoszeniu wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii zamiaru prowadzenia działalności polegającej na obrocie produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza. W żadnej z powyższych form prowadzenia działalności nie jest możliwe prowadzenie obrotu hurtowego produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Wyniki kontroli doraźnej przeprowadzonej w Przychodni Weterynaryjnej "[...]" wskazują, iż Strona toczącego się postępowania swoim zachowaniem wypełnia przesłanki kwalifikujące prowadzony obrót jako obrót hurtowy. Główny Lekarz Weterynarii podzielił stanowisko organu I instancji uznając, że Strona działająca jako przedsiębiorca, niezależnie od tego, iż prowadzi również zakład leczniczy dla zwierząt, powinna zgłosić działalność wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii, celem możliwości prowadzania obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza, jeżeli w obrocie prawnym występuje jako przedsiębiorca i w ten sposób firmuje obrót detaliczny. W obecnym stanie faktycznym i prawnym, Strona może dokonywać obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi jedynie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt. Tym samym, za w pełni uzasadnione należy uznano nałożenie na Stronę obowiązku zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, w tym sprzedaży do podmiotów prowadzących obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza, przez sklep [...]. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył M. P., zaskarżając decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z a [...] grudnia 2018 r. w całości, zarzucając jej naruszenie prawa i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zarówno organ I instancji jak i organ II instancji uznały, że sklep [...] nie jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia obrotu tego rodzaju produktami. Według strony oba organy błędnie zastosowały w sprawie przepisy prawa. Wskazał, że zgodnie art.434 kc, firmą a więc nazwą pod jaką przedsiębiorca występuje w obrocie prawnym w przypadku osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze. Jak wynika z wpisu do CEiDG - rejestru publicznego, skarżący występuje w obrocie prawnym pod firma [...] M. P.. Oprócz tego w rejestrze tym widnieje adnotacja o następujących posiadanych przez skarżącego uprawnieniach: 1. od 2006-01-30 - Ewidencja zakładów leczniczych dla zwierząt PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA, Przychodnia Weterynaryjna "[...]", ul. [...], [...] (wprowadzone przez [...] Rada Lekarsko-Weterynaryjna [...]); 2. - od 2013-03-01 - Ewidencja zakładów leczniczych dla zwierząt Przychodnia Weterynaryjna "[...]" M. P. ul. [...], [...] (wprowadzone przez [...] Rada Lekarsko-Weterynaryjna [...]). Skarżacy przypomniał, że zgodnie z kpa, dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (art.76 §1 kpa) oraz fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu (art. 77 §4 kpa). W ocenie skarżącego organy błędnie zastosowały ww. przepisy prawa, uznając po pierwsze, że sklep [...] jest podmiotem, co jest całkowicie nieprawdziwe; po drugie - uznając, że przychodnia "[...]" jest jakimś innym podmiotem. Tymczasem w świetle powyższych przepisów prawa podmiotem praw i obowiązków w obrocie prawnym jest skarżący występujący pod firmą M. P.. Dodatek "[...]." stanowi tylko i wyłącznie sformułowanie mające na celu odróżnienie go od innych podmiotów występujących w obrocie prawnym. Odnosząc się do zarzutu wystawiania przez skarżącego faktur na rzecz podmiotów kupujących produkty lecznicze i czynienia z tego zarzut prowadzenia bez zezwolenia sprzedaży hurtowej takich produktów, wskazał że w przepisach prawa brak jest definicji sprzedaży hurtowej. Podniósł nadto, że nie jest w stanie w żaden sposób stwierdzić a tym bardziej zapobiec - dalszemu odsprzedawaniu zakupionych od niego towarów. Po trzecie - wystawiając faktury stosuje się do bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa podatkowego (art. 106 i nast. Ustawy o podatku od towarów i usług). Powyższe przepisy zobowiązują skarżącego jako czynnego podatnika podatku VAT do wystawiania faktur na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą - innych czynnych podatników podatków VAT). W przekonaniu skarżącego, oba organy dokonały błędnej i rozszerzającej wykładni przepisów polskich przepisów (art. 72 ust. 3 Prawo farmaceutyczne), która jest sprzeczna z zapisami unijnymi regulującymi zasady obrotu produktami leczniczymi. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi po terminie ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podtrzymano stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Rację ma organ twierdząc, że w obecnym stanie faktycznym i prawnym Skarżący może dokonywać obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi jedynie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, Obrót produktami leczniczymi to działalność reglamentowana. Kwestię obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi reguluje ustawa z 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (jedn. tekst Dz. z 2019, poz. 499). Stosownie do postanowień zawartych w art. 65 ust. 1 tej ustawy, obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie. Z kolei art. 68 ust. 1 wymaga by obrót produktami leczniczymi był prowadzony w aptekach ogólnodostępnych, z zastrzeżeniem jednak przepisów zawartych w ust. 2 art. 68 oraz w art. 70 ust. 1 i 71 ust. 1. Od razu zaznaczyć trzeba, że regulacja zawarta w art. 71 ust. 1 prawa farmaceutycznego nie dotyczy produktów leczniczych weterynaryjnych, stąd Sąd pominie jego treść w dalszych rozważaniach. Dla obrotu natomiast produktami leczniczymi weterynaryjnymi relewantny jest przepis art. 68 ust. 2 oraz 71 ust. 1a tejże ustawy. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że obrót detaliczny produktami leczniczymi weterynaryjnymi zakupionymi w hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych może być prowadzony wyłącznie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt. Art. 71 ust. 1a wprowadza jednak od powyższego wymogu odstępstwo stanowiąc, że w odniesieniu do produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych bez przepisu lekarza, przewidziano możliwość prowadzenia takiego obrotu poza zakładami leczniczymi dla zwierząt, jednak po zgłoszeniu tego faktu wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii na 7 dni przed rozpoczęciem działalności. Żadnych innych form i miejsc obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi ustawa Prawo farmaceutyczne nie wymienia. W szczególności brak w niej przepisu zezwalającego na wysyłkową sprzedaż produktów leczniczych weterynaryjnych. Przepis art. 68 ust. 3 Prawa farmaceutycznego dopuszcza co prawda prowadzenie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza, jednak tylko przez apteki ogólnodostępne i punkty apteczne. Powyższe oznacza, że dopuszczenie to nie odnosi się do produktów leczniczych weterynaryjnych zdefiniowanych w art. 2 pkt 34 Prawa farmaceutycznego, skoro obrót nimi – w myśl powyższego – może odbywać się wyłącznie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, a jeżeli chodzi o produkty wydawane bez przepisu lekarza, także poza takim zakładem na zasadzie art. 71 ust. 1a Prawa farmaceutycznego. Z przywołanych przepisów w ocenie Sądu jednoznacznie wynika, że obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi dopuszczalny jest co do zasady w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt. Poza działalnością zakładów leczniczych dla zwierząt zaś, jest on dopuszczalny wyłącznie o ile przedsiębiorca podejmujący się takiego obrotu, na 7 dni przed rozpoczęciem działalności, zgłosi ten fakt wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii. W rozpoznanej sprawie organy ustaliły, że sprzedaży produktów leczniczych weterynaryjnych dokonuje sklep [...]. Jednocześnie nie jest sporne, że skarżący jest przedsiębiorcą działającym pod firmą: [...] M. P.. Niezależnie zaś skarżący prowadzi Przychodnię Weterynaryjną "[...]". Zdaniem skarżącego sklep [...] nie jest podmiotem praw i obowiązków. Podmiotem bowiem tych praw i obowiązków jest M. P.. Dodatek [...] stanowi wyłącznie wyróżnik od innych podmiotów występujących w obrocie prawnym. Z tym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Po pierwsze skarżący sam wyjaśnił w skardze (str. 2, akapit 1), iż zgodnie z wpisem widniejącym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, prowadzi on działalność gospodarczą pod firmą [...] M. P.. Jednocześnie w rejestrze tym widniej adnotacja o posiadanym wpisie do ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt Przychodnia Weterynaryjna "[...]" oraz Przychodnia Weterynaryjna "[...]" M. P.. A zatem skarżący jest z prawnego punktu widzenia przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą [...] M. P.. Jednocześnie, wobec spełnienia wymagań ustawowych (ustawa o zakładach leczniczych dla zwierząt) jest wpisany do ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt pod nazwą: Przychodnia Weterynaryjna "[...]" oraz Przychodnia Weterynaryjna "[...]". Sąd to dwie różne formy wykonywania działalności gospodarczej. Pierwsza podlega regulacjom ogólnym, druga zaś szczególnym, określonym w odrębnych ustawach, z której wykonywanie ustawodawca przewidział dodatkowe obowiązki, ale też dodatkowego uprawnienia. Wyjaśnić trzeba, że stosownie do art. 2 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U z 2018 r., poz. 646) podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach. Ustawa jednak w art. 43 przewiduje, że jeżeli odrębne przepisy stanowią, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeśli spełnia warunki określone tymi przepisami i po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru działalności regulowanej. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z przepisów ustawy z 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt, prowadzenie zakładu leczniczego dla zwierząt jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (art. 16 ust. 1 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt). Jednocześnie jedną z form prowadzenia zakładu leczniczego jest przychodnia jest przychodnia weterynaryjna (art. 4 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Zakład leczniczy dla zwierząt świadczy usługi weterynaryjne po uzyskaniu wpisu do ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, zwanej dalej "ewidencją". Ewidencja jest rejestrem działalności regulowanej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców (art. 16 ust. 2). Zgodnie zaś z art. 16 ust. 4 ewidencja jest jawna i zawiera: 1) imię i nazwisko albo nazwę podmiotu prowadzącego zakład leczniczy dla zwierząt oraz jego adres miejsca zamieszkania albo siedziby; 2) nazwę zakładu leczniczego dla zwierząt oraz jego adres i numer telefonu; 3) imię i nazwisko kierownika zakładu; 4) informację o liczbie pracowników, w tym lekarzy weterynarii i personelu pomocniczego. Z przepisów tych wynika, iż pojęcia prowadzącego zakład leczniczy dla zwierząt (innymi słowy przedsiębiorca) oraz zakład leczniczy jako jednostka świadcząca usługi, nie są tożsame. Jednocześnie pojęcia te używane w innych ustawach, w razie braku ich odrębnego zdefiniowania, powinny być rozkodowywane stosownie do znaczenia nadanego im w ustawie o zakładach leczniczych dla zwierząt. Skoro zatem w tej ostatniej ustawie zakład leczniczy dla zwierząt nie jest pojęciem tożsamym co przedsiębiorca prowadzący lecznicę dla zwierząt, to brak również podstaw do utożsamiania tych pojęć na gruncie ustawy – Prawo farmaceutyczne. Zatem, w sytuacji gdy ustawodawca w art. 68 ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne, pozwala na sprzedaż detaliczną produktami leczniczymi weterynaryjnymi zakupionymi w hurtowni farmaceutycznej wyłącznie w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, to znaczy że chodzi o zakład leczniczy wpisany do ewidencji właściwej według ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, nie zaś o inną formę działalności gospodarczej prowadzoną przez podmiot, który jest jednocześnie podmiotem prowadzącym lecznicę dla zwierząt. Tym bardziej, że ustawa Prawo farmaceutyczne jednocześnie zezwala innemu przedsiębiorcy na sprzedać takich produktów, ale z zachowaniem warunków wskazanych w art. 71 ust. 1a. Ustawodawca rozróżnia zatem jako prowadzący obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi dwa odrębne podmioty: z jednej strony zakład leczniczy dla zwierząt (art. 68 ust. 2), a z drugiej innego przedsiębiorcę (art. 71 ust. 1a). Fakt zatem, że ta sama osoba fizyczna jest jednocześnie podmiotem prowadzącym działalność w formie lecznicy dla zwierząt (a więc podmiotem prowadzącym działalność regulowaną), jak i podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą innego rodzaju (nie regulowaną, ale prowadzoną na ogólnych zasadach określonych w ustawie – Prawo przedsiębiorców), nie oznacza że dokonując obrotu produktami leczniczymi dla zwierząt może dowolnie oznaczać podmiot dokonujący obrotu tymi produktami. Stąd rację ma organ, że w sytuacji gdy M. P. jako przedsiębiorca występujący w obrocie gospodarczym pod firmą [...] M. P.. nie zgłosił [...] Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii faktu rozpoczęcia przez sklep [...] działalności polegającej na obrocie produktami leczniczymi weterynaryjnymi, to stosownie do treści art. 71 ust. 1a ustawy - Prawo farmaceutyczne, naruszył wymagania określone przez ustawodawcę. Leki kupowane przez Przychodnię Weterynaryjną "[...]", zgłoszoną pod tym samym adresem co sklep [...], mogą być stosowane tylko w ramach działalności ww. zakładu leczniczego w oparciu o przepis art. 68 ust. 2 ustawy – Prawo farmaceutyczne oraz art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt. Ustalenie, że [...] M. P. dokonywał obrotu detalicznego produktami leczniczymi dla zwierząt wbrew przepisom ustawy Prawo farmaceutyczne, przesądza o zasadności orzeczenia obowiązku zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Stąd też kwestia obrotu hurtowego nie ma już większego znaczenia, niemniej godzi się wskazać że Sąd i w tym zakresie podziela stanowisko organów. Z wyże bowiem przytoczonych przepisów wynika, jak trafie zauważyły organy orzekające w sprawie, że w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt, może być prowadzony obrót detaliczny produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Prowadzenie obrotu detalicznego w takiej sytuacji stanowi usługę weterynaryjną, która ma na celu zachowanie, ratowanie lub poprawę zdrowia zwierząt i ich produkcyjności (art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o zakładach leczniczych w związku z art. 68 ust. 2 Prawa farmaceutycznego). Ponadto, obrót detaliczny może prowadzić przedsiębiorca po uprzednim zgłoszeniu wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii zamiaru prowadzenia działalności polegającej na obrocie produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu lekarza (art. 71 ust. 1a Prawa farmaceutycznego). W żadnej z powyższych form prowadzenia działalności nie jest możliwe prowadzenie obrotu hurtowego produktami leczniczymi weterynaryjnymi. Wskazane przepisy prawa bowiem wyraźnie wskazują, że chodzi tu o obrót detaliczny produktami leczniczymi dla zwierząt. Dodatkowo ustawa Prawo farmaceutyczne w art. 72 ust. 1 stwierdza kategorycznie, że obrót hurtowy produktami leczniczymi, mogą prowadzić wyłącznie hurtownie farmaceutyczne. W ustępie 3 wskazuje zaś co należy rozumieć pod pojęciem obrotu hurtowego. W ocenie Sądu z definicji zawartej w tym przepisie wynika, że dostarczanie produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych bez przepisu lekarza do zakładów leczniczych dla zwierząt oraz sklepów zoologicznych dokonywane przez [...] M. P. (co zostało stwierdzone w wyniku przeprowadzonej kontroli), jest obrotem hurtowym. W te sytuacji wydanie decyzji zakazującej takiej działalności było w pełni uzasadnione. Sąd nie podzielił również zarzutów dotyczących naruszenia kpa wobec nie uznania dokumentów sporządzonych w przepisanej formie za stwierdzające fakty w nich opisane. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznanej sprawie. Fakt prawidłowej oceny możliwości sprzedaży leków przed przedsiębiorcę nie będącego zakładem leczniczym dla zwierząt, nie ma nic wspólnego z podważaniem autentyczności dokumentów, a kwestia ta została szczegółowo omówiona powyżej. Sąd nie dopatrzył się również sprzeczności z prawem europejskim ani polskich przepisów ani też zaskarżonej decyzji. Wobec braku podania PRZEZ skarżącego szczegółowej argumentacji w tym zakresie, brak jest również możliwości szerszego odniesienia się przez Sąd do tej kwestii. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.