II SA/Wa 1829/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego J. W. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pozwem z dnia [...] września 2017 r. wniesionym do Sądu Rejonowego w J. [...] Wydział [...], skierowanym przeciwko Izbie Administracji Skarbowej w R., J. W. wniósł o ustalenie istnienia stosunku służby od dnia [...] września 2017 r. i przywrócenie do służby w charakterze funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej od dnia [...] września 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. sygn. akt [...]Sąd Rejonowy w J. [...] Wydział [...] stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. W uzasadnieniu Sąd wskazał m.in., że powoda łączył z pozwanym stosunek służbowy. Do [...] maja 2017 r. powód pełnił służbę na stanowisku [...] Służby Celnej. Sąd podniósł, że w analogicznym stanie faktycznym w sprawie prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu do wyroku z dnia 11 grudnia 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 89/17 wskazano, że prokonstytucyjna wykładnia art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, wymaga uznania, że w przypadku nieprzedstawienia propozycji pracy lub zatrudnienia – DIAS deklaratoryjnie orzeka o wygaśnięciu stosunku służbowego w drodze decyzji administracyjnej. Sąd wskazał, że w jego ocenie decyzja o niekontynuowaniu zatrudnienia powoda w nowych strukturach powinna przybrać formę decyzji administracyjnej. Sąd Okręgowy w P. [...] Wydział [...]postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...] oddalił zażalenie pozwanej Izby Administracji Skarbowej w R. Sąd wskazał m.in., że trafnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że sąd pracy nie jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy. Podniósł, że w judykaturze wielokrotnie już podkreślano, że stosunek służbowy jest stosunkiem administracyjnym, a decyzje o nawiązaniu, rozwiązaniu i wygaśnięciu tego stosunku są decyzjami administracyjnymi wydanymi w wyniku postępowania administracyjnego. Sąd wskazał, że powód nie otrzymał propozycji, o której mowa w art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające (...), co skutkowało wygaśnięciem jego stosunku służbowego na podstawie art. 170 ust. 1 pkt 1 tej ustawy (pomimo, że w przedmiotowej sprawie nie została wydana indywidualna, formalna decyzja o zwolnieniu powoda ze służby). Konsekwencją powyższego jest uznanie, że wygaśnięcie stosunku służbowego powoda należy traktować jak zwolnienie ze służby (art. 170 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające (...)). Sąd wskazał, że w myśl art. 276 ust. 2 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, która weszła w życie 1 marca 2017 r., w przypadku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć odwołanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Szef Krajowej Administracji Skarbowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. skierowanym do J. W. stwierdził niedopuszczalność odwołania, powołując w podstawie prawnej art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., oraz wskazując na złożone odwołanie (pozew) z dnia [...] września 2017 r. o ustalenie istnienia stosunku służby i przywrócenie do służby a także rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w P. [...] Wydział [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...] oddalające zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w J. z dnia [...]lutego 2018 r. sygn. akt [...]. Szef KAS odnosząc się do związania organu - Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem Sądu Okręgowego w P. [...] Wydział [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...]oddalającym zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w J. [...] Wydział [...] z dnia [...] lutego 2018 r. sygn. akt [...] wskazał, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej został uznany za organ właściwy do rozpatrzenia odwołania (pozwu) J. W. o ustalenie istnienia stosunku służby i przywrócenie do służby. Organ wskazał, że w jego ocenie zagadnienia stanowiące przedmiot odwołania nie stanowią jednak indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. (art. 1 i 2 k.p.a.). Organ podał, że odwołujący nie otrzymał propozycji służby/pracy w ramach Izby Administracji Skarbowej w R., a więc zdaniem organu administracji, ocenę możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego, w tym również dopuszczalności jego badania merytorycznego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej jako organ II Instancji należy dokonać przez pryzmat art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ust. 1 pkt 1 oraz ust 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948, z późn. zm.) i stosownych przepisów k.p.a.. Szef KAS wskazał, że stosunek służbowy odwołującego jako funkcjonariusza, w związku z brakiem przedstawienia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. do dnia [...] maja 2017 r. propozycji służby/zatrudnienia złożonej na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy - Przepisy wprowadzające (...), wygasł z dniem [...] sierpnia 2017 r. na podstawie art. 170 ust 1 pkt ł w/w ustawy. Organ stwierdził, że w przypadku propozycji pracy lub braku propozycji pracy/służby przepisy ustawy - Przepisy wprowadzające (...) nie przewidują formy decyzji administracyjnej podlegającej kontroli instancyjnej, od której przysługiwałoby m.in. prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Treść przepisu art. 170 ust. 3 nie reguluje, m.in. ze względu na traktowanie przez ustawodawcę wygaśnięcia stosunku służby tak jak zwolnienia ze służby, formy prawnej wygaśnięcia stosunku służby funkcjonariuszy Służby Celno - Skarbowej poprzez załatwienie sprawy w trybie wydania decyzji administracyjnej. Z uwagi na wygaśnięcie w omawianym przypadku stosunku służby z mocy ustawy brak jest podstaw do wydania odrębnego aktu administracyjnego rozstrzygającego o ustaniu tegoż stosunku służbowego poprzez jego wygaśnięcie czy też zwolnienie ze służby w związku z wygaśnięciem stosunku służbowego. Przepisy omawianej ustawy stanowią jedynie, że w sytuacji nieotrzymania przez funkcjonariusza pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia lub służby, z dniem [...] sierpnia 2017 r. stosunek pracy/służby wygasa, nie wskazują natomiast możliwości weryfikacji w trybie administracyjnym i administracyjnosądowym, jak ma to miejsce w sytuacji określonej i wyraźnie uregulowanej przez ustawodawcę w art. 169 ust. 4 wskazanej wyżej ustawy i odnoszącej się do propozycji pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, która stanowi decyzję ustalającą warunki pełnienia służby, i od której w terminie 14 dni od dnia przyjęcia propozycji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie J. W. nie otrzymał propozycji dalszego pełnienia służby/zatrudnienia w ramach Izby Administracji Skarbowej w R. w oparciu o wyraźne unormowanie przewidziane przez ustawodawcę ze wskazanym równocześnie skutkiem prawnym powstającym ex lege (art. 165 ust 7 w zw. z art. 170 ust 1 pkt 1 oraz ust 3 ustawy wprowadzającej ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej), a więc to ustawodawca ukształtował jego sytuację prawną w związku z nieprzedstawieniem przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. do dnia [...] maja 2017 r. propozycji służby/pracy. Z analizy przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej ustawą o KAS wynika, iż ustawodawca wyraźnie wskazał katalog spraw ze stosunku służbowego, w których stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego i które podlegają kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z art 276 ustawy o KAS są to sprawy dotyczące wydania decyzji o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej KAS, określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej KAS, zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych, a także zwolnieniu ze służby. W katalogu tym nie znalazły się również sytuacje dotyczące wygaśnięcia stosunku służbowego. Organ przywołał treść art. 134 k.p.a. Wskazał, że regulacja ta wyznacza zakres postępowania organu II instancji (w niniejszej sprawie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w związku z przekazaniem sprawy zgodnie z właściwością przez Sąd Rejonowy w J.), określanego w doktrynie mianem wstępnego, rozpoczynającego działanie organu wyższego stopnia od badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania. Na tym etapie postępowania organ II instancji jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje jedynie czynności zmierzające do ustalenia m.in., czy odwołanie jest dopuszczalne. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. W rozpatrywanej sprawie w ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zaistniały oba w/w przypadki. Skoro kwestii związanych z procesem składania propozycji służby/pracy uregulowanych w art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ustawy z dnia 16 listopada 2016 roku - Przepisy wprowadzające (...), poza sytuacją uregulowaną w art. 169 ust. 4 tejże ustawy nie mającą zastosowania w niniejszym stanie faktycznym sprawy, jak też informacji zawartych w świadectwie służby, nie można rozstrzygnąć w drodze decyzji administracyjnej, nie można również wnieść w takiej sprawie odwołania w trybie przewidzianym w art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że ustawa - Przepisy wprowadzające (...) w przypadku braku przedstawienia przez dyrektora izby administracji skarbowej propozycji służby/pracy do dnia [...] maja 2017 r., co miało miejsce w sprawie odwołującego, nie przewiduje trybu odwoławczego (w tym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Skutek wygaśnięcia stosunku służby traktowany przez ustawodawcę jak zwolnienie ze służby następuje ex lege (art. 170 ust. 1 pkt 1 w zw. z art 170 ust. 3 w/w ustawy) bez ingerencji w tym względzie organu administracji i konieczności wydania aktu administracyjnego. W postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym wyłącznie od decyzji administracyjnej. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, gdy zostało wniesione od innych form działania organów administracji publicznej, czyli gdy czynność organu nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 § 1 i 2 k.p.a., a więc aktem indywidualnym rozstrzygającym władczo o konkretnym prawie lub obowiązku danego podmiotu, lecz stanowi, np. czynność materialno-techniczną, czynność cywilną lub jest zwykłym pismem wyjaśniającym. Organ wskazał, że sytuacja taka będzie miała miejsce, gdy złożone zostanie żądanie wszczęcia postępowania w sprawie, która według przepisów prawa materialnego nie może być załatwiona w formie decyzji administracyjnej. Szef KAS podniósł, że organ administracji publicznej może orzekać w procesowej formie decyzji administracyjnej, tylko wówczas, gdy upoważnia go do tego przepis powszechnie obowiązującego prawa materialnego. Dlatego w ocenie organu odwołanie J. W. do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o ustalenie istnienia stosunku służby i przywrócenie do służby, jest niedopuszczalne. Postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...]stało się przedmiotem skargi J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucił: - niewłaściwe zastosowanie art. 134 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w jego sprawie zachodzą przyczyny o charakterze podmiotowym i przedmiotowym uniemożliwiające rozpoznanie odwołania z dnia [...].09.2017 r. i tym samym brak rozpoznania tego odwołania, pomimo iż jest to sprawa administracyjna i Szef KAS miał obowiązek ją rozpoznać, w tym również z uwagi na fakt wiążącego przekazania sprawy temu organowi przez Sąd powszechny do rozpoznania; - naruszenie art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ust 3 ustawy Przepisy wprowadzające (...) poprzez błędne przyjęcie, iż nieprzedstawienie propozycji dalszej służby nie stanowi w swej istocie decyli o zwolnieniu z służby, w sytuacji gdy taki jest dokładnie jej prawny skutek; - naruszenie art. 60 w zw. z art. 77 ust. 2, art. 45 ust. 1 oraz art 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie prawa do rozpatrzenia jego sprawy (do rozpatrzenia jego odwołania) i to pomimo faktu, że Sąd powszechny przesłał je Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej do rozpoznania w sposób wiążący oraz poprzez naruszenie w ten sposób zasady równego dostępu do służby publicznej (która obejmuje swym zakresem również procedury zwalniania z takiej służby). W piśmie procesowym z dnia [...] września 2018 r. reprezentujący skarżącego radca prawny zmodyfikował żądanie skargi wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik podniósł, że w zaskarżonym postanowieniu rażąco naruszono art. 134 k.p.a. Wskazał, że w postępowaniu odwoławczym, które zakończyło się zaskarżonym postanowieniem nie podjęto nawet próby wykazania, jaki akt i którego z organów I instancji był atakowany odwołaniem, w toku instancji. Co więcej, nawet w sentencji postanowienia, nie wskazano który akt był przez stronę zaskarżony odwołaniem ze skutkiem określonym w art. 134 k.p.a. Pełnomocnik podniósł, że wbrew ocenie organu rozpatrującego sprawę, nie kierowano do niego (a pierwotnie do sądu powszechnego) żadnego środka zaskarżenia, ale żądanie (podanie) podlegające rozpoznaniu przez organ I instancji. Jak wynika z prawomocnych postanowień Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r., sygn. akt [...] oraz Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] lutego 2018 r., sygn. akt [...], powództwo (objęte treścią pozwu z dnia [...] września 2017 r.) w istocie stanowiło podanie adresowane do organu administracji publicznej i podlegało załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej, od której - w ocenie sądów pracy obu instancji - przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skarga sądowoadministracyjna. Rozpatrzenie przez organ, chociażby formalne, odwołania, pomimo niezaskarżenia przez stronę żadnego aktu organu administracji publicznej I instancji (w szczególności zaś decyzji), jest rażącym naruszeniem prawa i skutkuje stwierdzeniem nieważności postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. To, że pozew, który w ocenie sądu powszechnego zawierał podanie podlegające załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej, został przekazany w trybie art. 464 zd. drugie k.p.c., organowi (Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej) który co do zasady jest organem lI instancji, nie oznacza, że podanie nie powinno być rozpatrzone w I instancji, jak zresztą zaznaczył to Sąd Okręgowy w P. pouczając stronę o wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jaki będzie przysługiwał po załatwieniu podania, które zawarto mylnie w pozwie skierowano do sądu pracy. Błędnie zatem w ocenie pełnomocnika zaskarżone postanowienie oparto na stwierdzeniu zawartym na s. 6 uzasadnienia postanowienia, gdzie stwierdzono, że na podstawie art. 134 k.p.a. Szef Administracji zobowiązany był do "wstępnego ... badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczających odwołanie". Nie jest tymczasem dopuszczalne badanie podstaw pisma jako odwołania, skoro strona nie skarży żadnego aktu innego organu, a jedynie formułuje żądanie (ustalenia stosunku służbowego i stwierdzenia przywrócenia do służby), które sąd pracy uznał za należące do właściwości Szefa Administracji, i to podlegające załatwieniu w I instancji w drodze decyzji zaskarżalnej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Błędnie też sformułowano uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, wykazując, że sprawa, w jakiej J. W. wniósł podanie nie jest sprawą rozstrzyganą w postępowaniu jurysdykcyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. i jako taka nie może być rozstrzygana przez organ administracji publicznej w drodze decyzji. Pełnomocnik podniósł, że wywód Szefa KAS o niedopuszczalności wydania decyzji z powodu wygaśnięcia stosunku służbowego w trybie art. 165 ust. 7 w zw. z art. 169 ust. 4 i art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające (...) nie uwalnia go od obowiązku załatwienia sprawy meriti. Wskazał, że zupełnie pominięto, że wygaśniecie to wywołuje wszelkie skutki, w tym procesowe, typowe dla zwolnienia ze służby (art. 170 ust. 3 tej ustawy). Szef Krajowej Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał, że stwierdził brak podstaw do wydania odrębnego aktu administracyjnego rozstrzygającego o ustaniu stosunku służbowego skarżącego poprzez jego wygaśnięcie czy też zwolnienie ze służby w związku z wygaśnięciem stosunku służbowego. Konsekwencją powyższego jest brak możliwości wniesienia w takiej sprawie odwołania w trybie przewidzianym w art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał też m.in., że za niezasadne należy uznać zarzuty skargi w kwestii konieczności zwolnienia skarżącego ze służby w formie decyzji administracyjnej. W ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej za niezasadny należy uznać również zarzut pozbawienia skarżącego prawa do rozpatrzenia jego sprawy. Przepis art. 78 ustawy zasadniczej wskazuje na prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. W rozpatrywanej sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie przez organ I instancji, które można by było poddać kontroli instancyjnej a następnie sądowoadministracyjnej. Stwierdzenie zaistnienia przyczyny wskazującej na niedopuszczalność wniesionego odwołania, czy też stwierdzenie jego wniesienia po terminie zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 134 k.p.a., a więc postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania lub o stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu. Szef Krajowej Administracji Skarbowej niewłaściwie – w stanie faktycznym niniejszej sprawy – zastosował art. 134 k.p.a., które to naruszenie prawa procesowego mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Zgodnie z tym przepisem, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z akt sprawy, jak również z postanowienia Sądu Rejonowego w J. [...] Wydział [...] z dnia [...] lutego 2018 r. sygn. akt [...] nie wynika, aby J. W. wniósł odwołanie od decyzji administracyjnej. Nie jest zrozumiałe, i nie wynika to z zaskarżonego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], dlaczego Szef KAS potraktował sprawę przekazaną przez Sąd Rejonowy w J. (zainicjowaną pozwem J. W. z dnia [...] września 2017 r.) jako odwołanie w rozumieniu art. 127 k.p.a. Zasadnie na kwestię tę zwrócił uwagę pełnomocnik skarżącego. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W istocie w zaskarżonym postanowieniu Szef KAS nie wskazał od jakiej decyzji miałoby być wniesione odwołanie, za które uznał pismo (pozew) z dnia [...] września 2017 r. Nie znajduje zaś uzasadnienia traktowanie jako odwołania pisma, co do którego sama strona nie wskazuje, aby jego przedmiotem było zaskarżenie jakiejkolwiek decyzji. Nadto, z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w J., który powołał się na poglądy zaprezentowane w wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 89/17, jednoznacznie wynika, że w ocenie Sądu Rejonowego decyzja "o niekontynuowaniu zatrudnienia powoda" w nowych strukturach "powinna przybrać formę decyzji administracyjnej". Sąd wskazał tym samym na konieczność wydania decyzji administracyjnej. Szef KAS w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał, jaki akt traktuje jak decyzję administracyjną, od której strona miałaby wnieść "odwołanie" - pismo z [...] września 2017 r. Tym samym Szef Krajowej Administracji Skarbowej traktując pismo (pozew) z [...] września 2017 r. jako odwołanie i stwierdzając jego niedopuszczalność naruszył art. 134 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego względu Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Wobec treści postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] lutego 2018 r. sygn. akt [...] oraz treści żądań strony zawartych w piśmie (pozwie) z [...] września 2017 r. przyjąć należało, że pismo to stanowi żądanie wydania decyzji deklaratoryjnej o zwolnieniu J. W. ze służby. Szef KAS powinien zatem, na podstawie art. 65 k.p.a., przekazać to podanie z [...] września 2017 r. do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w R., w której skarżący pełnił służbę. Biorąc pod uwagę, że przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie było postanowienie o niedopuszczalności odwołania, a zatem rozstrzygnięcie procesowe, brak było podstaw do oceny zasadności zarzutów dotyczących wykładni przepisów ustawy Przepisy wprowadzające (...). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, jak w punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącego (480 zł).