II SAB/Lu 11/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Jacek Zięba, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta [...] Policji w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. Z. S. zwrócił się do Komendanta Policji o udostępnienie kopii zarejestrowanego w dniu [...] września 2014 r. w godzinach od 19.30 do 24.00 w pomieszczeniu służbowym Oficera Dyżurnego Komendy Policji dźwięku, to jest odcinków zapisów w podanym przedziale czasowym, z pominięciem zapisów dźwiękowych w postaci zwrotów, kryptonimów i sygnałów służących prowadzeniu komunikacji pomiędzy patrolem Policji i dyżurnym. Wnioskodawca wyjaśnił, że jako oskarżony w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w K. o sygn. akt [...] ponownie wnosi o udostępnienie wspomnianej informacji w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej. Wnioskodawca zaznaczył, że ponowny wniosek uwzględnia wyjaśnienia zawarte w piśmie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., sporządzonym na polecenie Komendanta Głównego Policji, wynikające z pisma z dnia [...] grudnia 2018 r. Jego zdaniem, co wynika z doświadczenia życiowego, przerwy w przekazanym mu nagraniu nie powinny być dłuższe, niż 3 do 5 sekund. Wskazał na konieczność bardzo pilnego załatwienia wniosku z uwagi na wielką wagę dla postępowania, dotyczącego jego fałszywego oskarżenia z udziałem funkcjonariuszy Komendy Policji. Poinformował, że opłata za sporządzenie żądanej kopii nagrania i dźwięku została uiszczona w wyniku nadpłaty w dokonanym w przeszłości przelewie. Istnieje też możliwość niezwłocznego uiszczenia opłaty, po wskazaniu jej wysokości oraz rachunku bankowego. Odpowiadając na wniosek Komendant Policji w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r., poinformował wnioskodawcę, że żądane we wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. informacje zostały udzielone przy piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r. Przypomniał też, że odnośnie udzielenia informacji, których dotyczy wniosek z dnia [...] stycznia 2019 r. wydany został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrok z dnia 4 października 2018 r. (sygn. akt II SA/Lu 654/18). W tym stanie sprawy Z. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Komendanta Policji w sprawie jego wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. Uzasadniając skargę wyjaśnił, że według udzielonej odpowiedzi organ administracji nie zamierza udzielić żądanej informacji. W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wyjaśnił, że nagranie zapisu dźwięku z pomieszczenia Oficera Dyżurnego KPP w P. z dnia [...] września 2014 roku w godz. 19:30 - 24:00 korzysta z ochrony należnej informacji niejawnej, z uwagi na to, że zawiera zwroty lub odnosi się do informacji/danych/dokumentów/treści opatrzonych klauzulą "poufne" wynikających z Instrukcji Dyrektora Biura Łączności Komendy Głównej Policji z dnia [...] grudnia 1992 r., co zostało wskazane w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie sygn. akt II SA/Lu [...], dotyczącej skargi Z. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wymiana informacji na stanowisku kierowania jednostki Policji odbywa się zgodnie z zasadami określonymi w Zarządzeniu Komendanta Głównego Policji Nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. w sprawie stosowania środków łączności radiowej, organizacji łączności radiowej oraz sposobu prowadzenia korespondencji radiowej w jednostkach organizacyjnych Policji (Dz. Urz. KGP z 2007 r., Nr 15, poz 118 z późn. zm.) oraz odrębnymi regulacjami dotyczącymi zasad prowadzenia korespondencji w systemach łączności radiotelefonicznej jednostek podporządkowanych MSWiA, które to objęte są klauzulą "poufne". W ocenie organu treści te stanowią informacje niejawne i ujawnienie ich osobie nieuprawnionej spowodowałoby szkodę dla interesu Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że utrudniłoby wykonywanie zadań Policji, a zatem służbie odpowiedzialnej za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli lub ściganie sprawców przestępstw, umożliwiłoby bowiem osobom postronnym poznanie zasad komunikowania się patrolu Policji z oficerem dyżurnym. Taki pogląd podzielił też WSA w Lublinie w powołanym wyroku z dnia 4 października 2018 r., gdzie stwierdzono, że ujawnienie nagrań zawierających dane osobowe, w tym również tzw. "wrażliwych", dotyczące stanu zdrowia i chorób osób zgłaszających i uczestniczących w pozostałych interwencjach, zgłaszanych oficerowi dyżurnemu w tym czasie stanowiłoby naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, za pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. udostępniono skarżącemu te informacje, które nie podlegały ochronie na podstawie powyższych przepisów, tym samym zachowując termin ustawowy, wysyłając do skarżącego odpowiedź w dniu [...] lutego 2019 r. Z tych powodów skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W reakcji na odpowiedź na skargę skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2019 r. oświadczył, że wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 654/18 zapadł w sprawie zbliżonej przedmiotowo i podmiotowo, ale w innym stanie faktycznym. Z wyroku powyższego wynika, że chronione są tylko takie informacje, których ujawnienia nie żąda (kryptonimy, kanały, grupy cyfrowe). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zarówno w orzecznictwie jak i piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej powoływana jako "u.d.i.p.") o bezczynności można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w określonym w art. 13 ust.1 terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udziela jej, nie wskazuje dodatkowego terminu, nie dłuższego, niż 2 miesiące od dnia wpłynięcia wniosku, nie informuje, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej lub, iż nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3) bądź, że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust. 2) ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji lub umarzającej postępowanie (art. 16). Przy czym udostępnienie informacji publicznej musi nastąpić w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Dla oceny, czy w sprawie ma, bądź miała miejsce bezczynność istotne jest, obok wykazania uchybienia wskazanego terminu, również ustalenie, czy podmiot do którego skierowano wniosek jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz, czy żądanie zawarte we wniosku dotyczy informacji publicznej. Jedynie bowiem publiczny charakter żądanej informacji uzasadnia przekonanie, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności ( wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2007 r. I OSK 50/06 i wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010 r. I OSK 385/10 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stosownie do art. 4 ust. 1 wspomnianej ustawy zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej (pkt. 1), organy samorządów gospodarczych i zawodowych (pkt. 2), podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa (pkt. 3), podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (pkt. 4), podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (pkt. 5). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 161) organem administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego jest między innymi komendant powiatowy (miejski) Policji. Mając na uwadze to unormowanie oraz brzmienie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie można mieć zatem wątpliwości, że Komendant Policji jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Poza sporem pozostaje także kwalifikacja wniosku skarżącego jako żądania udzielenia informacji publicznej. Artykuł 1 ust.1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 u.d.i.p., który w pkt. 3 lit. a stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych. Do grupy tych informacji publicznych należeć będzie nagranie zapisu dźwięku z pomieszczenia oficera dyżurnego komendy policji dokumentujące przebieg dyżuru. Skoro Komendant Policji jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, zaś informacja żądana przez skarżącego w wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. ma charakter informacji publicznej ustalenia wymaga to, czy została udzielona skarżącemu i czy miało to miejsce w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy. We wniosku żądano udostępnienia kopii zarejestrowanego dźwięku w dniu [...] września 2014 r. w godzinach od 19.30 do 24.00 w pomieszczeniu służbowym Oficera Dyżurnego Komendy Policji, to jest odcinków zapisów w podanym przedziale czasowym, z pominięciem zapisów dźwiękowych w postaci zwrotów, kryptonimów i sygnałów służących prowadzeniu komunikacji pomiędzy patrolem Policji i dyżurnym. Jest oczywiste, że tak sformułowany wniosek jest konsekwencją wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 października 2018 r. ( akt II SA/Lu 654/18 ), którym oddalono skargę skarżącego na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] maja 2018r. Także wówczas skarżący żądał wydania kopii zarejestrowanego dźwięku w dniu [...] września 2014 r. w godz. od 19:30 do 24:00 w pomieszczeniu służbowym Oficera Dyżurnego KPP w P. (zapis ciągły, w podanym przedziale czasowym, bez przerw oraz ewentualnych innych późniejszych ingerencji w ten zapis). Sąd ustalił, że biorąc pod uwagę zakres czasowy nagrań objętych żądaniem udostepnienia informacji, brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu, że w treści nagrań znajdują się dane osobowe, w tym również tzw. "wrażliwe", dotyczące stanu zdrowia i chorób osób zgłaszających i uczestniczących w pozostałych interwencjach, zgłaszanych oficerowi dyżurnemu w tym czasie. Zdaniem sądu udostępnienie danych osobowych byłoby sprzeczne z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz stanowiłoby naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych. Mimo, że wyrok zapadł [...] października 2018r., Komendant Policji w piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r. przesłał skarżącemu siedem plików zapisanych w formacji mp3 na płycie CD extreme opisanych jako Komendant Policji zał do pisma [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]". (k. 3 akt adm.) jako kopie zarejestrowanego dźwięku w dniu [...] września 2014 r. w godzinach od 19.30 do 24.00 w pomieszczeniu służbowym Oficera Dyżurnego Komendy Powiatowej Policji, to jest odcinka zapisów w podanym przedziale czasowym, z pominięciem zapisów dźwiękowych zawierających dane osób fizycznych, których ujawnienie jest niedopuszczalne w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p oraz fragmentów zawierających zwroty, kryptonimy i sygnały służące prowadzeniu komunikacji pomiędzy patrolem Policji i dyżurnym. O udostępnieniu tych danych powiadomiono skarżącego pismem z dnia [...] lutego 2019r. Podkreślić przy tym trzeba, że niezrozumiale jest powoływanie się przez skarżącego na doświadczenie życiowe, jeśli chodzi o przerwy w nagraniach w częściach dotyczących rozmów patrolu z dyżurnym. Zakres anonimizacji jest, co oczywiste, determinowany zawartością danych, a nie subiektywnym przekonaniem skarżącego co do czasu wzajemnej komunikacji. Uzasadnione jest w tej sytuacji przekonanie, że Komendant Powiatowy Policji nie pozostawał w bezczynności co do wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2019 r. Zwrócić należy również uwagę, że jak już wspomniano, o bezczynności nie może być mowy, jeśli żądane informacje mogą być dostępne w innym trybie. Art. 1 ust.2 ustawy wprost ustanawia zasadę niekonkurencyjności przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej z przepisami innych ustaw normującymi tryb pozyskiwania informacji publicznej. Treść wniosku nie pozostawia wątpliwości, że skarżącemu chodzi o uzyskanie dowodu w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym, na podstawie " fałszywego oskarżenia z udziałem funkcjonariuszy Komendy Policji. Tryb pozyskiwania dowodów w postępowaniu karnym, na etapie postepowania przygotowawczego regulują przepisy Kodeksu postępowania karnego, zgodnie z którym podejrzany ma prawo do składania wniosków o dokonanie czynności śledztwa lub dochodzenia, o czym należy pouczyć go przed pierwszym przesłuchaniem ( art. 300 § 1 kpk ). W odniesieniu zaś do tych dokumentów, które są informacją publiczną i znajdują się w aktach sądowych spraw karnych i aktach trwającego postępowania przygotowawczego, przepisami szczególnymi, o których mowa we wspomnianym przepisie w stosunku do wszystkich, a nie tylko wobec stron postępowania, są przepisy art. 156 § 5 i 5a kpk, co oznacza, że nie ma do nich zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej (tak też NSA w uzasadnieniu uchwały z dnia 9 grudnia 2013 r.( I OPS 7/13 opubl. w CBOSA ). Z treści art. 156 § 5 kpk wynika, że jeżeli nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów lub kopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kopie; prawo to przysługuje stronom także po zakończeniu postępowania przygotowawczego. W przedmiocie udostępnienia akt, sporządzenia odpisów lub kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów lub kopii prowadzący postępowanie przygotowawcze wydaje zarządzenie. W wypadku odmowy udostępnienia akt pokrzywdzonemu na jego wniosek należy poinformować go o możliwości udostępnienia mu akt w późniejszym terminie. Z chwilą powiadomienia podejrzanego lub obrońcy o terminie końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego pokrzywdzonemu, jego pełnomocnikowi lub przedstawicielowi ustawowemu nie można odmówić udostępnienia akt, umożliwienia sporządzania odpisów lub kopii oraz wydania odpisów lub kopii. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom. Prokurator może udostępnić akta w postaci elektronicznej. Oznacza to, że przepisy Kodeksu postępowania karnego, które w sposób pełny regulują kwestie dostępu do akt w trakcie trwającego postępowania przygotowawczego, wyłączają w tym zakresie stosowanie trybu i formy z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U z 2018r. Poz. 1302 ) skargę oddalił.