III SA/Wa 34/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant sekretarz sądowy Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2017 r. sprawy ze skargi V.sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 24 września 2015 r. nr IPPB4/4511-865/15-2/JK2 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, 2) zasądza od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz V.sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 28 lipca 2015 r. V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", Wnioskodawca", "Skarżąca") zwróciła się o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z wydawaniem nagród w ramach konkursów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług finansowych, większość jego przychodów pochodzi z udzielania pożyczek (kredytów konsumenckich) osobom fizycznym, które to pożyczki nie są związane z działalnością gospodarczą lub zawodową klientów (Wnioskodawca udziela pożyczek tylko konsumentom w rozumieniu przepisów o kredycie konsumenckim i w rozumieniu Kodeksu cywilnego). Wnioskodawca zawarł szereg umów o pośrednictwo w sprzedaży produktów finansowych z różnymi podmiotami (osobami prawnymi), które w jego imieniu oferują kredyty konsumenckie klientom (dalej: "Pośrednicy"). Za świadczoną usługę Pośrednicy otrzymują prowizje w ustalonej wysokości. W celu świadczenia usługi pośrednictwa Pośrednicy zatrudniają osoby fizyczne na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej (dalej łącznie jako: "Pracownicy Pośredników"). Niekiedy też osoby fizyczne prowadzą własną działalność gospodarczą, w ramach której współpracują z Pośrednikami np. na podstawie umowy agencyjnej (dalej: "Partnerzy Pośredników") i w imieniu Pośredników przeprowadzają transakcje sprzedaży dóbr i usług, oferując klientom m.in. usługi finansowe Wnioskodawcy. Należy przy tym zaznaczyć, że Pośrednicy oferują z reguły klientom wiele rozmaitych towarów i usług, wśród których usługi Wnioskodawcy są tylko jednymi z wielu. Powoduje to, że Pracownicy Pośredników i Partnerzy Pośredników nie zawsze przywiązują wystarczającą uwagę do oferowania usług Wnioskodawcy. Ponieważ zaś wielkość sprzedaży usług finansowych Wnioskodawcy zależy w dużej mierze od tego, czy Pracownicy Pośredników i Partnerzy Pośredników wykazują należyte zainteresowanie aktywnym oferowaniem tych usług, w interesie Wnioskodawcy leży dodatkowe zmotywowanie tych osób. W tym celu Wnioskodawca organizuje cyklicznie konkursy dla Pracowników Pośredników i Partnerów Pośredników (zatem wyłącznie dla osób fizycznych). W ramach każdego z konkursów Pracownicy Pośrednika lub Partnerzy Pośrednika rywalizują ze sobą (konkurs zazwyczaj dotyczy Pracowników lub Partnerów tylko jednego Pośrednika) w sprzedaży pożyczek Wnioskodawcy. Zwycięzcami konkursu są zawsze osoby fizyczne, które "sprzedały" najwięcej pożyczek w danym okresie (tj. w zależności od dokładnych postanowień regulaminu danego konkursu - albo przyjęły od klientów największą liczbę poprawnie wypełnionych wniosków o pożyczki albo przyjęły największą liczbę "skutecznych" wniosków o pożyczkę - tzn. zakończonych faktycznym przyznaniem pożyczki klientowi). Konkurs może też polegać na rywalizacji Pracowników Pośrednika lub Partnerów Pośrednika nadzorujących innych Pracowników/Partnerów - zwycięzcami będą wówczas ci, których podwładni przyjmą najwięcej wniosków lub najwięcej skutecznych wniosków. Nagrody przyznane zwycięzcom konkursu z reguły mają charakter pieniężny (aczkolwiek mogą mieć również charakter rzeczowy). Wartość nagrody jest z góry określona w regulaminie konkretnego konkursu i jest uzależniona wyłącznie od tego, które miejsce na liście rankingowej zajął dany uczestnik konkursu. Z reguły nagradzane jest kilka pierwszych osób, które "sprzedały" największą liczbę pożyczek w okresie objętym konkursem. Oprócz nagród głównych Wnioskodawca funduje "nagrody pocieszenia" tym uczestnikom konkursu, którzy wykazali się większą niż inni uczestnicy aktywnością w konkursie (sprzedali większą niż przeciętna liczbę pożyczek). Nagrody pocieszenia z reguły mają formę bonów upominkowych pozwalających na dokonanie drobnych zakupów w wybranych sklepach. Wnioskodawcy nie łączy z Pracownikami Pośredników ani z Partnerami Pośredników stosunek pracy ani umowa cywilnoprawna. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1) Czy nagrody wydawane (wypłacane) przez Wnioskodawcę w ramach konkursów organizowanych dla Pracowników Pośredników lub Partnerów Pośredników stanowią dla tych podatników przychody, w stosunku do których Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych? 2) Czy z tytułu wydania (wypłaty) nagrody Pracownikowi Pośrednika lub Partnerowi Pośrednika w ramach konkursu Wnioskodawca jest obowiązany pobrać zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wartości nagrody? Zdaniem Wnioskodawcy: 1) Nagrody wydawane (wypłacane) przez Wnioskodawcę w ramach konkursów organizowanych dla Pracowników Pośredników lub Partnerów Pośredników stanowią dla tych podatników przychody, w stosunku do których Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. 2) Z tytułu wydania (wypłaty) nagrody Pracownikowi Pośrednika lub Partnerowi Pośrednika w ramach konkursu Wnioskodawca jest obowiązany pobrać zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wartości nagrody. W uzasadnieniu prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.), dalej jako "u.p.d.o.f.", i wskazał, że stanowi on lex specialis w stosunku do bardziej ogólnych przepisów regulujących zasady opodatkowania. Toteż w odniesieniu do nagród wydanych w ramach konkursów ma on pierwszeństwo zastosowania w stosunku do innych przepisów, które mogłyby mieć w innym przypadku zastosowanie do takich nagród. Wskazał także, że na podstawie art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Wnioskodawca zauważył także, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia "konkurs" , również w obowiązującym systemie prawnym brak jest legalnej definicji tego pojęcia, wobec czego w celu określenia ich znaczenia uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (pod red. M. Szymczaka, PWN, Warszawa 2002 r.), konkurs to "impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnionych nagrodami". Natomiast definicja zawarta w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego (pod red S Dubisza, PWN Warszawa 2003 r.), określa konkurs jako "przedsięwzięcie najczęściej o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac, itp. zwykle wyróżnianych nagrodami". Według Słownika Wyrazów Obcych (wyd. Europa), konkurs to "impreza, która ma na celu wyłonienie przez specjalistyczne jury osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej, naukowej, przebiegającą często wieloetapowo; najczęściej wygrana lub zajęcie jednego z wyższych miejsc w konkursie jest związane z określoną w warunkach wstępnych nagrodą pieniężną, rzeczową lub przyznaniem prawa do realizacji czegoś". Natomiast z Domowego Popularnego Słownika Języka Polskiego (pod red. B. Dunaja, wyd. Cykada) wynika, iż konkurs to zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem Konkursy które organizuje Wnioskodawca posiadają regulamin, wskazane są kryteria na podstawie, których są wyłaniani zwycięzcy, czyli występują elementy niezbędne do uznania ich za konkurs, a zatem spełnione zostaną warunki dla zastosowania opodatkowania przewidzianego w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. W konsekwencji przychód z tytułu nagród uzyskanych przez zwycięzców konkursów, tj. przez kontrahentów Spółki będzie podlegał opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Powyższe nie jest uzależnione od tego, czy konkurs jest przeznaczony dla Pracowników Pośredników czy też dla Partnerów Pośredników. Nie ma bowiem znaczenia dla zastosowania art 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. fakt, czy uczestnik konkursu prowadzi działalność gospodarczą i czy konkurs jest związany z tą działalnością. Przepis ten nie przewiduje bowiem żadnego wyłączenia w tym zakresie, zatem - jako lex specialis - ma zastosowanie przed ogólnymi zasadami opodatkowania - zarówno dotyczącymi opodatkowania dochodów z "innych źródeł", jak i opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej. Takie też stanowisko w podobnych sprawach zajmuje Minister Finansów (np. w interpretacji indywidualnej DIS w W. z dnia 28 września 2011 r., nr IPPB1/415-654/11-2/ES). Potwierdza je również orzecznictwo sądów administracyjnych, np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. (sygn. II FSK 232/13). W konsekwencji Skarżąca za uprawniony uznaje wniosek, że jeżeli Spółka organizuje przedsięwzięcie spełniające wymogi przypisane właśnie konkursowi, to otrzymane przez uczestników wygrane stanowią przychód z konkursu. Tego zaś rodzaju przychód podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej. Z tytułu wydania (wypłaty) nagrody Pracownikowi Pośrednika lub Partnerowi Pośrednika w ramach konkursu Wnioskodawca jest obowiązany pobrać zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wartości nagrody. Po rozpatrzeniu ww. wniosku organ podatkowy w dniu 24 września 2015 r. wydał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego nr IPPB4/4511-865/15-2/JK2, uznającą stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązków płatnika związanych z wydawaniem nagród w ramach konkursów za prawidłowe w odniesieniu do osób nieprowadzących działalności gospodarczej, natomiast nieprawidłowe w odniesieniu do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. W spornej interpretacji organ podatkowy wskazał, że w odniesieniu do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania i odprowadzenia z tego tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą muszą opodatkować przychód z tytułu otrzymanej nagrody na tych samych zasadach jak pozostałe przychody z działalności prowadzonej przez uczestnika konkursu. Tym samym w tym przypadku Wnioskodawca nie będzie pełnił funkcji płatnika. W związku z powyższym rozstrzygnięciem Strona, wezwała organ podatkowy, pismem z dnia 6 października 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartej w piśmie z dnia 3 listopada 2015 r. Na powyższą interpretację przepisów prawa podatkowego Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej interpretacji Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa podatkowego materialnego, a w szczególności przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez przyjęcie, że: • przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie ma zastosowania do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, co jest sprzeczne z treścią tego przepisu, a także sprzeczne z art. 30 ust. 8 oraz art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f., • zastosowanie przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. jest uzależnione od uprzedniego zakwalifikowania przychodu do źródła "inne źródła" (art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., co nie ma odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach u.p.d.o.f., Ponadto, Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, albowiem brak w wydanej interpretacji uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Spółki. Mając na uwadze powyższe, Skarżąca wniosła; 1) o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części uznającej stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe, 2) o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna dotycząca obowiązków płatnika związanych z wypłacaniem nagród (wygranych) w ramach organizowanej przez Skarżącą konkursach, której uczestnikami są m.in. osoby fizyczne prowadzące działalności gospodarczą. Skarżąca uważała, że przeprowadzane przez nią akcje promocyjne mają charakter konkursu. Dochód z wygranych w tym konkursie będzie opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca zaś, jako płatnik, będzie zobowiązana pobrać ten podatek. Zdaniem zaś Ministra Finansów wygrana w konkursach organizowanych przez Skarżącą dla osób prowadzących działalność gospodarczą wartość nagród jest przychodem z tej działalności, a zatem na Skarżącej nie będą ciążyć obowiązki płatnika. Kwestia kwalifikacji organizowanych przez Skarżącą konkursów, jako konkursów, o których mowa 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie budzi w tej sprawie wątpliwości ani Skarżącej, ani organu, ani Sądu. Tylko dla porządku wskazać należy, że przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia "konkurs". Zasadnie zatem Skarżąca odwołała się w związku z tym do potocznego znaczenia tego pojęcia, odzwierciedlonego w definicji słownikowej. I tak, w Słowniku Języka Polskiego pod redakcją M.Szymczaka (PWN, Warszawa 1998, t. I, s. 922) konkurs określony został jako "impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, dające możność wyboru przez eliminację, najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnianych nagrodami". Analogiczną definicję zawiera Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją S. Dubisza (PWN, Warszawa 2003 r., t. II, s. 210). Według zaś Domowego Popularnego Słownika Języka Polskiego (Wydawnictwo Cykada, s. 202), "konkurs" to zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem nagród. Słownik Wyrazów Obcych (Wydawnictwo Europa, s. 396-397) definiuje natomiast "konkurs" jako imprezę, która ma na celu wyłonienie przez specjalistyczne jury osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej, naukowej, przebiegająca często wieloetapowo; najczęściej wygrana lub zajęcie jednego z wyższych miejsc w konkursie jest związane z określoną w warunkach wstępnych nagrodą pieniężną, rzeczową lub przyznaniem prawa do realizacji czegoś. Z powyższych definicji wynika, że głównym celem konkursu jest wyłonienie osób najlepszych w danej dziedzinie. Oznacza to, że aby dane przedsięwzięcie odpowiadało istocie konkursu, powinien w nim wystąpić element rywalizacji, współzawodnictwo uczestników. Konkurs jest więc przedsięwzięciem, podczas którego uczestnicy rywalizują między sobą, co w efekcie prowadzi do wyłonienia najlepszego z nich w danej dziedzinie. Współzawodnictwo odbywa się według określonych wcześniej kryteriów, których spełnienie ocenia specjalna komisja wskazująca zwycięzcę (zwycięzców). Nagrody otrzymują najlepsi uczestnicy. Nie budzi wątpliwości, że dane przedsięwzięcie może być uznane za konkurs, jeżeli posiada stosowny regulamin. Regulamin taki powinien jasno określać organizatora i uczestników konkursu, nagrody oraz zasady wyboru zwycięzców i zasady wydawania nagród zwycięzcy (zwycięzcom). Tym samym, elementy motywacyjne nie pozbawiają planowanej przez Skarżącą akcji promocyjnej cech konkursu. Analogiczne stanowisko co do znaczenia tych elementów przy kwalifikacji danego przedsięwzięcia jako konkursu zajęte zostało w wyrokach WSA w Warszawie z 13 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 999/13 oraz z 27 marca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2536/13. Zdaniem Sądu, w świetle opisanego przez Skarżącą stanu faktycznego brak jest podstaw do przyjęcia, że organizowana przez nią akcja nie posiada powyższych cech konkursu. W tej sprawie do rozważania pozostała kwestia sprowadzająca się do odpowiedzi na pytanie, czy jeżeli określony przedsiębiorca otrzymuje wygraną w konkursie, o którym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., powinna ona zostać opodatkowana 10 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym od dochodu (przychodu) z tego tytułu, czy też powinna podlegać sumowaniu z innymi przychodami z działalności gospodarczej, o których stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 14 ust. 1 i 2 pkt 8) u.p.d.o.f. i podlegać opodatkowaniu według zasad ogólnych według skali wynikającej z art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f. lub zgodnie z wyborem przedsiębiorcy podatkiem liniowym przewidzianym w art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f. I tak, przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. stanowi, iż od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej interpretacji, płatnicy, o których mowa w ust. 1 [osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - wyjaśnienie Sądu], są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 [zastrzeżenia nieistotne w sprawie - wyjaśnienie Sądu]. Przepisy art. 42 ust. 1 i 1a nakładają na płatników odpowiednio obowiązek przekazania kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika oraz obowiązek przesłania temu urzędowi rocznych deklaracji w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym. Wskazać należy, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera także żadnych ograniczeń podmiotowych, które uniemożliwiałyby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym nie wyklucza on zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach (por. prawomocne wyroki WSA w Warszawie z 9 sierpnia 2012r. sygn. akt III SA/Wa 2988/11 z 3 grudnia 2014r. sygn. akt III SA/Wa 1114/14, oraz z 27 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 523/15; dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podzielił w tym zakresie argumentację przedstawioną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 sierpnia 2006 r. sygn. akt II FSK 304/05 (dostępny j.w.), dotyczącym nagród związanych ze sprzedażą premiową. Jak wskazano w tym wyroku, art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i nie mających. Nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego "wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością gospodarczą, co potwierdza wykładnia systemowa wewnętrzna przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazująca iż art. 30 ust. 1 pkt 2 stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Gdyby z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ustawodawca chciał wyłączyć nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowny zapis w treści tego przepisu. Brak takiego zapisu oznacza, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania wygranej (nagrody). Sprzedaż premiowa związana z działalnością gospodarczą także objęta jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f, jednakże nagrody związane ze sprzedażą premiową otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiące przychód z tej działalności, wyłączone zostały jedynie ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., nie zaś z zakresu zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Dowodzi to, iż ustawodawca dostrzega fakt, że sprzedaż premiowa może dotyczyć zarówno przedsiębiorców, jak i osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i stosownie do tego konstruuje opodatkowanie związanych z nią nagród, wprost uwzględniając przy tym związek nagród z działalnością gospodarczą podatnika – zdobywcy nagrody. Zdaniem Sądu, powyższa argumentacja jest adekwatna również do nagród i wygranych otrzymanych w konkursach, ujętych w tym samym art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2075/13; dostępny j.w.). W konsekwencji za uprawniony należy uznać wniosek, że jeżeli Skarżąca organizuje przedsięwzięcie spełniające wymogi przypisane właśnie konkursowi, to otrzymane przez uczestników wygrane stanowią ich przychód z konkursu. Tego zaś rodzaju przychód podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej. Sąd stwierdza zatem, iż nagrody wydawane w ramach organizowanej przez Skarżącą akcji o charakterze konkursu adresowanej do określonej grupy osób, m.in. przedsiębiorców, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Innymi słowy, skoro Skarżąca organizuje konkurs, to wygrane otrzymane przez laureatów tego konkursu stanowią przychód laureatów z tytułu udziału w konkursie, niezależnie od tego, jakie są pozostałe źródła ich przychodów. Prawidłowe było więc stanowisko Skarżącej, że w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji możliwe jest zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., a tym samym Skarżąca zobowiązana będzie jako płatnik, na podstawie art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od nagród wydawanych w konkursie, a w związku z tym sporządzić deklarację roczną o zryczałtowanym podatku dochodowym PIT-8AR. Kwestionując to stanowisko Minister Finansów naruszył przepisy prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. (w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy ) Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził natomiast, aby w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia wskazanych przez Skarżącą przepisów postępowania. Ocena organu choć błędna, jednakże została uzasadniona stosownie do art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Wadliwość stanowiska Organu interpretacyjnego skutkowała naruszeniem przepisów prawa materialnego, nie zaś przepisów postępowania. Jak tego wymaga art. 120 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów działał w oparciu o przepisy prawa i stanowisko swoje, aczkolwiek błędne, wywodził z treści przepisów prawa. Podobnie sam w sobie fakt, iż organ wydający interpretację indywidualną ma zdanie odmienne niż wyrażone przez wnioskodawcę w ślad za orzecznictwem sądów administracyjnych, nie stanowi naruszenia prawa mogącego skutkować uchyleniem interpretacji. Będzie to zasadne wówczas, gdy odmienny pogląd Ministra Finansów w sprawie, w której został wyrażony, uznany zostanie przez Sąd za wadliwy, niezgodny z przepisami prawa. Tak też stało się w rozpoznanej sprawie, w której Skład orzekający podzielił poglądy wyrażone we wskazanych wyżej wyrokach oraz w wyrokach powołanych przez Skarżącą. Ponownie rozpatrując wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji Minister Finansów uwzględni przedstawioną wyżej ocenę prawną. W tym stanie rzeczy, Sąd uchylił interpretację w zaskarżonej części, tj. w części uznającej stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). O kosztach zaś orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy procesowej.