II SAB/Wa 90/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Asesor WSA Joanna Kruszewska – Grońska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2019 r. sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę D. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 3 stycznia 2019 r. na bezczynność [...] S.A. w rozpoznaniu jego wniosku z [...] lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w piśmie z [...] lipca 2018 r., które wpłynęło do [...] S.A. w dniu [...] lipca 2018 r., zwrócił się o przesłanie kserokopii "dokumentacji technicznej i prawnej" (decyzji, protokołów odbiorów technicznych i zdawczo-odbiorczych) stanowiącej podstawę lokalizacji, budowy, posadowienia i eksploatacji urządzeń przesyłowych na nieruchomości nr [...] w P. gm. S., której jest właścicielem, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit a tired pierwszy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330) oraz wezwał Spółkę do ustanowienia służebności przesyłu. W piśmie z [...] lipca 2018 r. (nr [...]) nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu [...] lipca 2018 r. i doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] sierpnia 2018 r. (przesyłka numer [...]), Spółka poinformowała, że infrastruktura techniczna, o której mowa we wniosku to element linii telefonicznej napowietrznej relacji R.-S., posadowiony ok. 1938 r. zgodnie z ówcześnie obowiązującym prawem oraz, że w zasobach archiwalnych nie posiada dokumentacji techniczno-prawnej na budowę tej linii telefonicznej. W piśmie z [...] sierpnia 2018 r. w odpowiedzi na żądanie skarżącego ustanowienia służebności na jego nieruchomości i wypłatę wynagrodzenia z tytułu korzystania z nieruchomości, Spółka wyjaśniła, że służebność przesyłu nabyła z mocy prawa (art. 172 § 2 k.c.) i w związku z tym nie ma podstaw do żądania wynagrodzenia przez właściciela nieruchomości. W dniu [...] stycznia 2019 r. D. Z. wniósł skargę na bezczynność [...] S.A. w rozpoznaniu jego wniosku z [...] lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący stwierdził, że z bezczynnością w sprawie dotyczącej udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot obowiązany do jej udostępnienia "milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji lub odmawia jej udzielenia". Skarżący zarzucił, że [...]S.A. w 14-dniowym terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, nie udostępniła mu informacji publicznej której domagał się we wniosku z [...] lipca 2018 r., ani nie wydała decyzji o odmowie jej udostępnienia lub o umorzeniu postępowania. D. Z. podał, że Spółka przy piśmie z [...] sierpnia 2018 r. (a więc po upływie wyznaczonego terminu), które dołączył do skargi, także nie przedłożyła wnioskowanej dokumentacji. Nie uczyniła tego również do dnia wniesienia skargi. Skarżący podniósł, że powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych dokumentów stanowiących informację publiczną należy rozpatrywać z uwzględnieniem art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. Podmiot obowiązany do udostępnienia tej informacji powinien wyjaśnić, dlaczego nie posiada żądanych informacji, aby Sąd miał możliwość oceny czy jest prawdopodobne, że rzeczywiście nie dysponuje tą informacją. Tymczasem [...]S.A. w piśmie z [...] sierpnia 2018 r. lakonicznie stwierdziła, że nie posiada spornych dokumentów i nie wykazała, że podjęła jakiekolwiek kroki w celu uzyskania spornych informacji publicznych. Zdaniem D. Z., Spółka sugerując mu zwrócenie się do właściwych organów i archiwów państwowych, próbuje przerzucić na skarżącego ciążący na niej "obowiązek ustawowy". D. Z. dodał, że przedsiębiorcy przesyłowi na potrzeby postępowań cywilnych dotyczących urządzeń przesyłowych, w celu uzasadnienia zarzutu zasiedzenia, "są bezproblemowo w stanie przedłożyć na żądanie sądu powszechnego dokumentację stanowiąca podstawę budowy określonych urządzeń przesyłowych, natomiast próby pozyskania wspomnianych dokumentów przez właścicieli obciążonych nieruchomości (...) częstokroć są ukracane prostym lakonicznym stwierdzeniem o braku posiadania niniejszej dokumentacji przez danego przedsiębiorcę przesyłowego". Skarżący przyznał jednocześnie, że NSA w wyroku z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt II SA 1852/03 i z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 2235/12 stwierdził, że "organ nie ma obowiązku przekazywania dokumentów których nie ma, mimo że powinien je posiadać". [...] S.A. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie z uwagi na niewniesienie przez skarżącego ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.), ewentualnie o jej oddalenie. Spółka podniosła, że z zachowaniem ustawowego terminu, w piśmie z [...] lipca 2018 r. poinformowała skarżącego o tym, że nie posiada dokumentacji techniczno-prawnej budowy linii przebiegającej przez działkę skarżącego, ponieważ linia została wybudowana ok. 1938 r. [...] S.A. dodała, że w tym czasie działalność telekomunikacyjna była objęta monopolem państwowym. Spółka wyjaśniła, że pismo z [...] sierpnia 2018 r., na które powołuje się skarżący w skardze i które zostało do niej załączone, stanowi odpowiedź na jego propozycję zawarcia odpłatnej umowy ustanowienia służebności przesyłu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (tj. ponagleniem, które zastąpiło zażalenie oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa). Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie toczy się, poza wyjątkami wyraźnie wskazanymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej (art. 16 ustawy), w trybie unormowanym w k.p.a. Wspomniana ustawa, regulująca w sposób kompleksowy i autonomiczny problematykę związaną z dostępem do informacji publicznej, również nie formułuje nakazu wyczerpania jakiegokolwiek trybu mającego poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 1650/18, LEX nr 2639245 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2830/18, LEX nr 2682467 oraz powołane tam orzecznictwo). Dlatego też należało uznać, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez D. Z. jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Przystępując zatem do oceny zasadności skargi trzeba przypomnieć, że z bezczynnością w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do jej udostępnienia nie podejmuje w ustawowym 14 - dniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 ustawy), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy), nie powiadamia wnioskodawcy o niemożności udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie udzielenia informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2), nie informuje o przeszkodach technicznych w uzyskaniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 ustawy). W orzecznictwie sądowym (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 638/14 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Ol 20/18, LEX nr 2480161) wypracowano stanowisko zgodnie z którym, nie można zarzucić podmiotowi zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej bezczynności w rozpoznaniu wniosku wówczas, gdy wyraźnie powiadomił wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji publicznej oraz wyjaśnił dlaczego. Istotne jest więc to, czy dany podmiot posiada informacje żądane przez stronę, nie ma natomiast znaczenia, czy istniała podstawa prawna do ich wytworzenia, a także jakie konkretnie przepisy prawa materialnego zobowiązują organ do gromadzenia takich informacji. Oznacza to również, że organ nie ma obowiązku przekazywania dokumentów, których nie ma, mimo że powinien je posiadać (por. wyroki NSA: z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt II SA 1852/03, z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. I OSK 2235/12 oraz z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 2235/12). Z akt sprawy wynika, że Spółka w piśmie z 23 lipca 2018 r. (o którym skarżący nie wspomniał w skardze) odpowiedziała na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, informując, że nie posiada dokumentów objętych wnioskiem. [...] S.A. dodała, że infrastruktura techniczna na działce skarżącego jest częścią linii telefonicznej napowietrznej relacji R.-S., posadowionej ok. 1938 r. W ten sposób dostatecznie wykazała, dlaczego nie posiada spornej informacji publicznej. Konkludując, Sąd stwierdza, że Spółka na dzień wniesienia skargi przez skarżącego nie pozostawała w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co więcej rozpoznała ten wniosek w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nie ma podstaw do zarzucenia jej bezczynności w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), oddalił skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 tej ustawy.