II SA/Rz 316/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części ogrodzenia -skargę oddala- II SA/Rz 316/19 Uzasadnienie Przedmiotem skargi A.K. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli – części ogrodzenia. Po uchyleniu decyzją WINB z [...] czerwca 2018 r. nr [...] pierwotnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2018 r. nr [...], PINB - po ponownym rozpatrzeniu sprawy - decyzją z [...] października 2018 r. nr [...] - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018, poz. 1202 ze zm., dalej: u.P.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: K.p.a.) - nakazał A.K. rozbiórkę części ogrodzenia wykonanego ze słupków metalowych i przęseł drewnianych, usytuowanego na stanowiącej jego własność działce 276 w P., obejmującej: - odcinek ogrodzenia od strony południowej działki 276 mierząc od narożnika południowo - zachodniego na długości 15,90 m (do skosu biegnącego w kierunku bramy wjazdowej), - odcinek dwóch skosów od strony południowej działki biegnących w kierunku bramy wjazdowej na długości 1 m mierząc od krawędzi ogrodzenia, - odcinek ogrodzenia mierząc od skrzynki elektrycznej na licznik (zlokalizowanej przy wjedzie na działkę) w kierunku wschodnim ogrodzenia (do skosu) na długości 36,10 m, - odcinek ogrodzenia usytuowany od strony południowo - wschodniej (skos) na długości 4,12 m, - odcinek ogrodzenia od strony wschodniej mierząc od skosu ogrodzenia na długości 36,60 m do załamania ogrodzenia w kierunku działki 277, - odcinek załamania ogrodzenia działki 276 od strony wschodniej w kierunku działki 276 (skos) koło drzew o długości 4,50 m, - odcinek ogrodzenia mierząc od załamania ogrodzenia usytuowanego za drzewami w kierunku działki 277 na długości 3,09 m. Decyzja ta zapadła w wyniku ustalenia, że A.K. na działce nr 276 od strony działki 277 (drogi wewnętrznej stanowiącej własność Gminy [....]) ok. 2011 r. wykonał ogrodzenie o wysokości 2 m o zróżnicowanym przebiegu trasy przy zastosowaniu elementów stalowych (słupki) oraz elementów drewnianych (przęsła) bez wymaganego w dacie jego budowy zgłoszenia organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Mimo braku wymogu dokonania w chwili obecnej zgłoszenia budowy ogrodzenia o wysokości do 2,20 m (art. 30 ust. 1 pkt 3 u.P.b.), przedmiotowe ogrodzenie jest usytuowane w pasie przeznaczonym w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" (zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 29 lipca 2008 r., opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...], poz. [...] z dnia [...] września 2008 r.) pod drogi, co skutkuje koniecznością wydania nakazu rozbiórki wobec prowadzenia robót w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b.) W odwołaniu od decyzji organu I instancji A.K. podniósł, że PINB nie był w stanie jednoznacznie stwierdzić, w jakiej odległości od osi działki nr 277 znajdują się poszczególne odcinki ogrodzenia działki nr 276, bowiem nie odnalazł w terenie znaków granicznych. Nie mógł też stwierdzić, czy ogrodzenie działki nr 276 narusza ustalenia MPZP. W swoim pomiarze PINB cały czas podaje odległości od krawędzi jezdni, a ponieważ krawędź jezdni nie jest linią prostą i biegnie po łuku w szczególności od strony południowej, wyniki tego pomiaru nie są zgodne ze stanem faktycznym zawartym w mapie MPZP. Odwołujący podkreślił, że po wykonaniu ogrodzenia zlecił wykonanie mapy zasadniczej działki nr 276 w celu opracowania planu zagospodarowania na budowę 5 domków rekreacyjnych, na które uzyskał pozwolenia na budowę. Na mapie tej istnieje pieczęć z klauzulą, że mapa ta nadaje się do celów projektowych, jednak ani geodeta, ani projektant nie zaznaczyli na niej linii rozgraniczających kontur 10.KDw w granicach działki nr 276, co oznacza, że ogrodzenia wykonał zgodnie z MPZP. O fakcie poszerzenia drogi gminnej nr 277 dowiedział się podczas rozprawy administracyjnej prowadzonej przez PINB na zlecenie Prokuratury Rejonowej w [...] W związku z tym faktem wszyscy właściciele graniczący z drogą gminną nr 277 oraz 304 położonych w P. wnieśli pismo do Wójta Gminy [...] o zmianę w MPZP w kwestii usunięcia konturu 10.KDw "Tereny komunikacji - drogi wewnętrzne", który został wprowadzony bez ich wiedzy. Wójt Gminy [....] w swojej odpowiedzi ustosunkował się pozytywnie do tego wniosku i zobowiązał się do zmiany MPZP. WINB opisaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2019 r. - wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 51 ust. 7 i art. 52 u.P.b. - uchylił w całości decyzję PINB z [...] października 2018 r. i jednocześnie nakazał A.K. rozbiórkę części ogrodzenia usytuowanego na działce nr 276 w P. od strony działki nr 277 (drogi wewnętrznej), obejmującej: - odcinek ogrodzenia od strony południowo - zachodniej działki 276 mierząc od narożnika przy granicy z działką nr 275 na długości 15,90 m do narożnika w którym ogrodzenie skręca w kierunku bramy wjazdowej (odcinek A B na szkicu sytuacyjnym sporządzonym na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500, stanowiącym załącznik do decyzji), - odcinek ogrodzenia od strony południowo - zachodniej działki 276 mierząc od narożnika usytuowanego przy skrzynce elektrycznej w którym ogrodzenie skręca w kierunku bramy wjazdowej na długości 1 m (odcinek E E1 na szkicu sytuacyjnym), - odcinek ogrodzenia od strony południowo - zachodniej działki 276 mierząc od narożnika usytuowanego przy skrzynce elektrycznej w którym ogrodzenie skręca w kierunku bramy wjazdowej do narożnika w którym ogrodzenie skręca w kierunku północno-wschodnim na długości 36,10 m (odcinek E F na szkicu sytuacyjnym), - odcinek ogrodzenia usytuowany od strony południowo - wschodniej (tzw. skos) mierząc od narożnika w którym ogrodzenie skręca w kierunku północno - wschodnim do kolejnego narożnika na długości 4,12 m (odcinek F G na szkicu sytuacyjnym), - odcinek ogrodzenia od strony południowo - wschodniej mierząc od narożnika przy tzw. skosie na długości 36,60 m do narożnika - załamania ogrodzenia w kierunku działki 276 (odcinek G H na szkicu sytuacyjnym), - odcinek ogrodzenia od strony południowo - wschodniej mierząc od narożnika - załamania w kierunku działki 276 (koło drzew) o długości 3 m (odcinek H H1 na szkicu sytuacyjnym), - odcinek ogrodzenia od strony południowo - wschodniej mierząc od narożnika - załamania w kierunku działki 276 (na wysokości działki nr 304) na długości 2 m (odcinek J1 K na szkicu sytuacyjnym), - odcinek ogrodzenia od strony południowo - wschodniej mierząc od narożnika - załamania w kierunku działki 276 (na wysokości działki nr 304) na długości 1,5 m w kierunku północno - wschodnim (odcinek K K1 na szkicu sytuacyjnym). WINB wyjaśnił, że zgromadzone w aktach sprawy dokumenty wskazują, że dla terenu na którym zlokalizowane jest objęte postępowaniem ogrodzenie obowiązuje MPZP. Zebrane w toku postępowania wyjaśniającego materiały potwierdzają, że ogrodzenie usytuowane na działce nr 276 przy granicy z działką 277 znajduje się w dużej części na terenie oznaczonym w MPZP symbolem 10.KDw, na którym nie można budować ogrodzeń. Teren 10.KDw na rysunku planu jest zakreślony linią rozgraniczającą ciągłą rozdzielającą tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania, a szerokość tego terenu przeznaczonego dla lokalizacji dróg wewnętrznych wynosi 8 m. Na rysunku planu widoczne są granice działek. Z rysunku planu wynika, że wzdłuż działki 276 od strony południowo - zachodniej i od strony południowo - wschodniej przebiega teren oznaczony 10.KDw, a linia rozgraniczająca przebiega po działce 276 równolegle do granicy z działką 277. Druga linia rozgraniczająca teren oznaczony 10.KDw przeznaczony dla lokalizacji dróg wewnętrznych przebiega po działkach położonych od strony południowo - zachodniej działki 277, tj. po działce nr 309 oraz od strony południowo - wschodniej po działce nr 305/1, równolegle do granicy z działką 277. Punktem odniesienia dla ustalania linii rozgraniczających teren oznaczony symbolem 10.KDw jest środek działki nr 277. Organ I instancji podczas czynności wyjaśniających nie odnalazł punktów granicznych pomiędzy działką nr 276 i 277, zatem jedynym możliwym sposobem na ustalenie czy ogrodzenie działki nr 276 znajduje się na terenie oznaczonym 10.KDW było posłużenie się mapą zasadniczą w skali 1:500, na której ogrodzenie to jest naniesione. Wynika z niej, że ogrodzenie to usytuowane jest na działce nr 276, niemniej na przylegających do niej odcinkach jezdnia asfaltowa zlokalizowana na działce nr 277 nie jest usytuowana równolegle do jej granic. Należało zatem dokonać analizy i pomiaru usytuowania przedmiotowego ogrodzenia od środka - osi działki 277, a nie osi jezdni. Szerokość terenu oznaczonego 10.KDw przeznaczonego dla lokalizacji dróg wewnętrznych wynosi 8 m. Biorąc pod uwagę pomiary ogrodzenia wykonane przez PINB oraz szkic sporządzony na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500 WINB stwierdził, że części ogrodzenia usytuowanego na działce nr 276 od strony działki nr 277 (drogi wewnętrznej) znajdują się w odległościach mniejszych niż 4 m od osi działki nr 277 i są usytuowane w pasie przeznaczonym pod drogi, a zatem naruszają zapisy MPZP. Oznacza to, że opisane w sentencji decyzji WINB odcinki przedmiotowego ogrodzenia zostały zrealizowane w warunkach o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 u.P.b., tj. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach, przy czym przez przepisy należy rozumieć przepisy prawa miejscowego (obowiązującego MPZP). Wyeliminowanie stwierdzonych z planem niezgodności w zakresie niedopuszczalności wznoszenia na terenie przeznaczonym dla lokalizacji dróg wewnętrznych obiektów czy urządzeń budowlanych jest możliwe tylko poprzez nakazanie rozbiórki wskazanej części przedmiotowego ogrodzenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 u.P.b., bowiem nie jest możliwe przeprowadzenie jego legalizacji. Biorąc także pod uwagę fakt, że przebieg trasy tego ogrodzenia jest zróżnicowany, a decyzja w przedmiocie nakazu rozbiórki powinna precyzyjnie określać które części i o jakiej długości mają być przedmiotem rozbiórki, konieczne było zreformowanie sentencji decyzji organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania WINB wyjaśnił, że z przedłożonego przez skarżącego pisma wynika informacja Wójta Gminy [...] o wpisaniu wniosku mieszkańców ul. [...] w P. z [...] kwietnia 2018 r. do rejestru wniosków o zmianę MPZP i nie stanowi zobowiązania do zmiany Planu. Wniosek taki ma charakter postulatywny, a jego rozpatrzenie nie jest określone żadnym terminem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie decyzję WINB wniósł A.K. (działający przez pełnomocnika – radcę prawnego), zarzucają jej naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 u.P.b. z uwagi na wadliwe ustalenie stanu faktycznego w sprawie poprzez przyjęcie, że ogrodzenie na działce skarżącego narusza regulacje MPZP w sytuacji gdy zostało w całości wybudowane w granicach działki, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że jedynym przeznaczeniem działki nr 276 wynikającym z tego aktu jest MN/ML/MP - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, rekreacji indywidualnej i usług hotelarskich (brak 10.KDw); - § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133) poprzez przyjęcie, że przeznaczeniem części działki skarżącego są tereny komunikacji - drogi wewnętrzne (10.KDw), gdy powyższe nie wynika z mapy do celów projektowych sporządzonej po wejściu w życie MPZP i w oparciu o którą wydano dla zamierzeń inwestycyjnych skarżącego pozwolenie na budowę (decyzja nr [...] z [...] lutego 2015 r.); - art. 35 ust. 2 i 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2068 ze zm., dalej: u.d.p.) z uwagi na jego pominięcie w sytuacji, gdy wskazane przepisy zezwalają na budowę w pasie terenu przeznaczonego pod drogę urządzeń budowlanych (czyli ogrodzeń - art. 3 pkt 9 u.P.b.); - § 4 ust. 10 MPZP w zw. z art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) poprzez gołosłowne i niczym niepoparte stwierdzenie, że posadowione na działce inwestora ogrodzenie narusza ustalenia miejscowego planu w sytuacji, gdy akt prawa miejscowego dopuszcza realizację ogrodzeń, przy czym z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, by sposób wykonania ogrodzenia był sprzeczny z przyjętą przez Radę Gminy [...] uchwałą. W celu wyjaśnienia istotnych wątpliwości pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów: wypisów z MPZP (z [...] października 2008 r., [...] stycznia i [...] października 2009 r. oraz [...] lutego 2013 r.), wyciągu z projektu budowlanego na budowę pięciu budynków rekreacji indywidualnej na działce nr 276 zawierającego wypis z MPZP, informację o zgodności projektu z zapisami MPZP - w tym informację o lokalizacji i przeznaczeniu terenu w MPZP, mapę do celów projektowych z [...] stycznia 2014 r. oraz decyzję z [...] lutego 2015 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę (wszędzie brak informacji o 10.KDw na działce skarżącego) na okoliczność, że zarówno dla działki skarżącego jak i dla działek w najbliższym jej otoczeniu jedynym przeznaczeniem wynikającym z aktu prawa miejscowego jest MN/ML/MP - tereny dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, rekreacji indywidualnej i usług hotelarskich, 3 zdjęć przedmiotowego ogrodzenia na okoliczność, że sposób wykonania ogrodzenia nie sytuuje go w zakazie zabudowy o którym mowa w § 4 ust. 10 MPZP. Z uwagi na powyższe uchybienia strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 914), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Przedmiotem kontroli Sądu jest reformatoryjna decyzja WINB wydana w trybie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 7 u.P.b., którą organ ten po uchyleniu decyzji organu I instancji nakazał skarżącemu rozbiórkę części ogrodzenia stanowiącej jego własność działki nr 276 w P., usytuowanego od strony działki nr 277 będącej drogą wewnętrzną. U podstaw tego nakazu znalazły się ustalenia, że opisana w sentencji zaskarżonej decyzji część ogrodzenia znajduje się w terenie przeznaczonym pod drogi wewnętrzne, na którym wykluczona jest możliwość jego usytuowania. Dokonawszy w powyższym zakresie kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że brak jest przesłanek do uwzględnienia skargi. Zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy wypisem z MPZP "[...]" Gminy [....] z 2008 r., działka skarżącego nr 276 położona jest terenie oznaczonym symbolami: 6.ZU – Tereny zieleni urządzonej, 2.R – Tereny rolne, 9a.MN/ML/MP – Tereny dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, rekreacji indywidualnej i usług hotelarskich, 10.KDw – Tereny komunikacji drogi wewnętrznej; ostatni z wymienionych symboli odnosi się równocześnie do przeznaczenia stanowiącej własność Gminy [...] działki nr 277. Także wg wyrysu z tego Planu, teren drogi wewnętrznej 10.KDw w sposób nie budzący wątpliwości obejmuje graniczące z działką nr 277 południowe i wschodnie krańce działki nr 276. Wyklucza to tym samym zasadność zarzutu skargi, że jedynym przeznaczeniem działki skarżącego wynikającym z MPZP jest MN/ML/MP. Wskazany MPZP dla terenu 10.KDw o pow. 0,49 ha jako sposób zagospodarowania przewiduje lokalizację drogi wewnętrznej o szerokości w liniach rozgraniczających 8 m i jej elementów takich jak: jezdnia o szerokości nie mniejszej niż 3,5 m, chodniki oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z funkcjonowaniem drogi i obsługą ruchu. Z powyższego wynika, że w czasie obowiązywania opisanego MPZP, na terenie 10.KDw dopuszczalna jest jedynie realizacja wyraźnie wskazanych elementów dróg wewnętrznych, do których ogrodzenia prywatnych posesji z pewnością nie należą. Ponieważ jak oświadczył sam skarżący, ogrodzenie na działce nr 276 (od strony drogi wewnętrznej stanowiącej działkę nr 277) zrealizował ok. 2011 r., kluczową kwestią dla oceny legalności jego posadowienia pozostawało ustalenie, czy znajduje się ono na terenie 10.KDw, czy też poza nim. W ocenie Sądu, prawidłowo zostało ustalone przez organy administracji, że ogrodzenie to – mimo że w całości zostało wybudowane przez skarżącego w granicach działki - częściowo zlokalizowane jest w terenie oznaczonym powyższym symbolem. Skoro teren przeznaczony dla lokalizacji dróg wewnętrznych ma szerokość w liniach rozgraniczających 8 m a jezdnia asfaltowa na działce nr 277 nie jest usytuowana centralnie względem jej granic, na podstawie pomiarów odległości ogrodzenia od osi jezdni lub od jej krawędzi (przy ustalonej szerokości jezdni) nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, która część ogrodzenia znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 10.KDw. Ponieważ zgodnie z wyrysem z MPZP, linia rozgraniczająca teren oznaczony tym symbolem przebiega także równolegle do granicy po drugiej stronie działki nr 277 (tj. po działce nr 309 i 305/1), trafne jest stanowisko WINB – na co w odwołaniu zwrócił już uwagę skarżący - że punkt odniesienia dla oceny usytuowania ogrodzenia na działce nr 276 stanowi oś działki nr 277. Jakkolwiek w toku przeprowadzonych oględzin nie zostały odszukane punkty graniczne między działkami nr 276 i 277, przebieg tej granicy nie stanowi punktu spornego, a w okolicznościach sprawy jej ustalenie w terenie nie jest niezbędne do stwierdzenia zasięgu obszaru 10.KDw w granicach działki nr 276. W dyspozycji WINB znalazły się bowiem – pozyskane na etapie postępowania odwoławczego w ramach uzupełnienia materiału dowodowego – wyrys z oryginału mapy MPZP wraz z jej skalą oraz przede wszystkim kopia mapa zasadniczej w skali 1:500 z naniesionym na niej ogrodzeniem (jak wskazał skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji, po jego wykonaniu zostało przez niego zlecone opracowanie mapy zasadniczej działki nr 276 dla celów projektowych związanych z budową 5 domków rekreacyjnych). Dokonane przez WINB obliczenia uwzględniające skalę mapy zasadniczej – których prawidłowość nie budzi zastrzeżeń Sądu - wykazały, że szerokość działki nr 277 na odcinku przylegającym do działki nr 276 od strony południowo – zachodniej wynosi 6 m, zaś od strony południowo – wschodniej od 6 m (w południowej części) do 5,5 m (w części północnej). Biorąc pod uwagę wskazaną wyżej szerokość pasa drogowego, ogrodzenie na działce nr 276 powinno być oddalone od niej na odległość co najmniej 4 m. Naniesiona przez WINB na kopię mapy zasadniczej oś działki nr 277 oraz linie rozgraniczające pas drogowy w sposób nie budzący wątpliwości obrazują, że szczegółowo opisane w sentencji zaskarżonej decyzji fragmenty ogrodzenia działki nr 276 (doprecyzowane względem decyzji PINB z 12 października 2018 r.) usytuowane są w odległości mniejszej niż 4 m od osi działki nr 277, naruszając w ten sposób obowiązujące zapisy MPZP. Stwierdzenie wykonania ogrodzenia w miejscu, w którym MPZP nie dopuszcza jego realizacji obligowało zatem organy nadzoru budowlanego do podjęcia działań mających na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Zgodnie ze stanowiącym materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b., przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o którym mowa w art. 50 ust. 1 (tj. o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 u.P.b., które odnoszą się do obiektów budowlanych będących w budowie albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ) organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Na mocy art. 51 ust. 7 u.P.b., regulacja ust. 1 pkt 1 tego artykułu znajduje odpowiednie zastosowanie, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób o którym mowa w art. 50 ust. 1 u.P.b. (stosownie do jego ust. 4 – który także został powołany w podstawie prawnej decyzji WINB - organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach). Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że "przepisy" o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 u.P.b. to także postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2017 r. II OSK 151/17 – Lex nr 2450641). Nie budzi także wątpliwości, że decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego nie musi w każdym wypadku poprzedzać postanowienie wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 u.P.b.; art. 51 ust. 7 stanowi bowiem o odpowiednim stosowaniu przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 tego artykułu, co nakazuje uwzględnić możliwość i potrzebę ich zastosowania adekwatnie do zaistniałej sytuacji (ponieważ wstrzymanie prowadzenia robót już zakończonych obiektywnie nie jest możliwe, nieracjonalne byłoby wydawanie postanowienia w tym przedmiocie). W świetle powyższych przepisów, stwierdzenie wykonania ogrodzenia w miejscu w którym MPZP w ogóle nie dopuszcza jego realizacji, obligowało organ do wydania decyzji mającej na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem, co w okolicznościach sprawy oznaczało nakazanie rozbiórki tej jego części, która położona jest na obszarze oznaczonych w MPZP symbolem 10.KDw. Sąd nie podziela sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 35 ust. 2 i 4 u.d.p. i jego pominięcie w sytuacji, gdy objęte nim regulacje zezwalają na budowę w pasie terenu przeznaczonego pod drogę urządzeń budowlanych (m.in. ogrodzeń). O ile z ust. 4 tego artykułu rzeczywiście wynika, że w pasach terenu o którym mowa w ust. 2 (tj. przeznaczonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego pod przyszłą budowę dróg, o szerokości uwzględniającej ochronę użytkowników dróg i terenu przyległego przed wzajemnym niekorzystnym oddziaływaniem) mogą być wznoszone urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi. Nie oznacza to jednak, że możliwość ta nie może zostać ograniczona. Regulacja ta nie wyłącza dopuszczalności wprowadzenia w tym względzie zakazu w drodze postanowień konkretnego MPZP. W myśl bowiem art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945), plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, który na mocy art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) stanowi źródło powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów które je ustanowiły. W tym zakresie uwagę zwraca brzmienie art. 81 ust. 1 pkt 1 u.P.b., stosownie do którego do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Ponadto na mocy art. 15 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p., w planie miejscowym obowiązkowemu określeniu podlegają szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy, co stosownie do ust. 3 pkt 8 tego artykułu może - w zależności od potrzeb – obejmować sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie dostępnych oraz do granic przyległych nieruchomości. Jako całkowicie bezzasadny jawi się w związku z powyższym zarzut skargi, iż posadowione na działce inwestora ogrodzenie narusza postanowienia MPZP w sytuacji, gdy dopuszcza on realizację ogrodzeń. Bez znaczenia pozostaje też okoliczność, że z uzasadnienia decyzji nie wynika, by sposób wykonania ogrodzenia był sprzeczny z MPZP, gdyż w sprawie istotny jest sam brak możliwości jego realizacji na obszarze 10.KDw, a nie to jak zostało wykonane. Nie sposób również podzielić zarzutu odnośnie naruszenia § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie; zgodnie z brzmieniem tego przepisu, treść mapy do celów projektowych, poza elementami stanowiącymi treść mapy zasadniczej łącznie z granicami władania (własności) nieruchomości (działek), powinna zawierać opracowane geodezyjnie linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, linie zabudowy oraz osie ulic, dróg itp., jeżeli zostały ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak już wspomniano wyżej, mapa ta została sporządzona dla potrzeb związanych z wydaniem dla skarżącego pozwolenia na budowę domków rekreacyjnych już po wykonaniu ogrodzenia (wynika z tego, że pozwolenie to nie obejmowało budowy ogrodzenia). Lokalizacja tych domków całkowicie poza obszarem oznaczonym symbolem 10.KDw powoduje, że nawet brak oznaczenia liniami rozgraniczającymi tego obszaru na obejmującej całość działki nr 276 mapie do celów projektowych pozostaje bez znaczenia dla oceny dopuszczalności realizacji na nim ogrodzenia. Dla toczącego się w tym zakresie postępowania nieistotne jest zatem także sygnalizowane w skardze (późniejsze względem okresu wykonania ogrodzenia) wydanie dla potrzeb uzyskania pozwolenia na budowę domków rekreacyjnych wadliwego zaświadczenia o przeznaczeniu działki nr 276 w MPZP (stwierdzającego, że jedyne jej przeznaczenie wynika z oznaczenia MN/ML/MP). To samo dotyczy wskazywanych przez skarżącego działań mających na celu zainicjowanie postępowania w przedmiocie zmiany MPZP w zakresie przeznaczenia obejmującego część jego działki terenu 10.KDw, na którym posadowione jest przeznaczone do rozbiórki ogrodzenie. Podsumowując, zgromadzony w sprawie – z zachowaniem w szczególności reguł prowadzenia postępowania o jakich mowa w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. - materiał dowodowy oraz ustalony na jego podstawie stan faktyczny i prawny w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzają realizację obiektu, którego istnienia na terenie 10.KDw nie dopuszczają postanowienia MPZP. Usunięcie skutków stwierdzonej niezgodności nie jest możliwe w inny sposób, niż poprzez nakazanie rozbiórki, co trafnie stwierdziły organy administracji I i II instancji. Zakres tej rozbiórki WINB prawidłowo określił w sentencji zaskarżonej decyzji, dając temu wyraz w jej uzasadnieniu spełniającym wymogi wskazane w art. 107 § 3 K.p.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.