I SA/Sz 14/17
WyrokWSA w Szczecinie2017-03-07
Skład orzekający: Marzena Kowalewska, Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Ewa Wojtysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy błędne oznaczenie wierzyciela i organu rekwizycyjnego w protokole zajęcia ruchomości, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu tytułu wykonawczego, stanowi podstawę do uchylenia postanowienia utrzymującego w mocy decyzję oddalającą skargę na czynność egzekucyjną?Ratio decidendi
Sąd uznał, że nieprecyzyjne wskazanie w nagłówku protokołu zajęcia ruchomości organu rekwizycyjnego (Izby Celnej zamiast Dyrektora Izby Celnej) nie powoduje bezskuteczności czynności egzekucyjnej, jeśli wierzyciel i tytuł wykonawczy zostały prawidłowo oznaczone, a informacje te pozwalają na identyfikację wierzyciela i dochodzonego obowiązku. Ponadto, kwestia braku własności zajętej ruchomości przez zobowiązanego nie może być rozpatrywana w ramach skargi na czynność egzekucyjną, lecz wymaga wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości spod egzekucji przez osobę trzecią.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej, które oddaliło skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu automatu do gier. Skarżąca zarzuciła błędne oznaczenie wierzyciela i organu egzekucyjnego w protokole zajęcia oraz podniosła, że zajęty automat nie stanowi jej własności, lecz jest przedmiotem umowy leasingu. Organy administracji uznały te zarzuty za niezasadne, wskazując na prawidłowe oznaczenie wierzyciela i tytułu wykonawczego oraz na brak możliwości rozpatrywania kwestii własności w ramach skargi na czynność egzekucyjną.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę.
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 3.11.2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] nr [...] z dnia 8.09.2016 r. oddalające skargi [...] (dalej; "Spółka", "Skarżąca") na czynności egzekucyjne dotyczące zajęcia ruchomości w postaci automatu do gier [...] dokonanego protokołem zajęcia z dnia 4.07.2016 r. przez poborcę skarbowego Izby Celnej [...] w ramach zlecenia rekwizycyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Dyrektora Izby Celnej [...] .
Z uzasadnienia wynika, że Dyrektor Izby Celnej [...] przekazał w dniu 18.05.2016 r., na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) zwanej dalej "u.p.e.a.", Dyrektorowi Izby Celnej [...] odpis ww tytułu wykonawczego z dnia 24.03.2016 r. wystawionego na Spółkę celem dokonania czynności rekwizycyjnych tj. zajęcia, odbioru i sprzedaży ruchomości - automatu do gier.
Dnia 4.07.2016 r. poborca skarbowy zgodnie ze zleceniem rekwizycyjnym sporządził protokół zajęcia, którego odpis został przesłany na adres siedziby Spółki i doręczony w dniu 22.07.2016 r.
W dniu 8.08.2016 r. do Izby Celnej [...] wpłynęła skarga z dnia 2.08.2016 r., wniesiona przez pełnomocnika Spółki, na ww czynność egzekucyjną w której zarzucono naruszenie przepisu art. 67 § 2 pkt 1 u.p.e.a poprzez błędne określenie w protokole wierzyciela i organu egzekucyjnego wskazując na Dyrektora Izby Celnej [...] i odpowiednio Izbę Celną [...] , co zdaniem Spółki stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej. Dodatkowo wskazano, iż automat do gier jest wyłącznie w posiadaniu zależnym Spółki, na podstawie umowy leasingu, a jego właścicielem jest spółka [...] .
Ww. postanowieniem z dnia 8.09.2016 r. Dyrektor Izby Celnej [...] oddalił skargę na czynności egzekucyjne, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.
W zażaleniu pełnomocnik Spółki ponowił zarzuty ze skargi na czynności egzekucyjne w uzasadnieniu powołując te same argumenty.
Dyrektor Izby Skarbowej [...] utrzymując w mocy postanowienie Dyrektor Izby Celnej [...], nakreślił ramy prawne sprawy. Wskazał, że dokonując oceny prawidłowości czynności egzekucyjnej organ nadzoru bada, czy
w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego, czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Dyrektor Izby Celnej [...] , działając jako organ rekwizycyjny, dokonał w dniu 4.07.2016 r. zajęcia ruchomości w postaci ww. automatu do gier, w ramach zlecenia rekwizycyjnego otrzymanego od organu egzekucyjnego - Dyrektora Izby Celnej [...] , który prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku Spółki w oparciu o ww. tytuł wykonawczy z dnia 24.03.2016 r. wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej [...] . Zlecenie rekwizycyjne dotyczyło wskazanych przez organ egzekucyjny składników majątku, tj. automatu do gier, a zakres zlecenia obejmował wyłącznie ich zajęcie, odbiór i sprzedaż.
Powołując treść przepisów art. 97, art. 98, art. 67 § 4 u.p.e.a., organ odwoławczy wskazał, że z analizy materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że wszystkie wymogi formalnoprawne wymienione w art. 97 i 98 u.p.e.a., zostały przez organ rekwizycyjny spełnione. Co prawda Spółka nie uczestniczyła przy dokonywaniu czynności związanych z zajęciem urządzenia do gry, to jednak poborca przy jej dokonywaniu przywołał dwóch świadków, którzy potwierdzili udział przy czynnościach składając podpisy na protokole z dnia 4.07.2016 r. Odpis ww. protokołu zajęcia ruchomości został doręczony Spółce w dniu 22.07.2016 r. w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny - Dyrektora Izby Celnej [...] .
Powołując art. 5 § 1 pkt 1 i 4 u.p.e.a. oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyznaczenia organu Służby Celnej właściwego do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określenia terytorialnego zasięgu jego działania (Dz. U. z 2015 r. poz. 1494), organ wskazał, że Dyrektor Izby Celnej [...] został wyznaczony do wykonywania zadań wierzyciela w odniesieniu do określonych w rozporządzeniu obowiązków, które pokrywają się z tymi wymienionymi w art. 5 § 1 pkt 4 u.p.e.a. Powyższe odnosi się również do spraw niezapłaconych należności powstałych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, dla których obowiązujące przepisy przewidują tryb egzekucji administracyjnej, przy czym wszystkie podjęte w tych sprawach czynności pozostają w mocy.
Kwestionowane przez Spółkę rozporządzenie wydane zostało na podstawie art. 9 ust. 2a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1799). Zatem zupełnie chybione są zarzuty dotyczące braku delegacji ustawowej do wydania takiego rozporządzenia i dywagacje o sprzeczności tego rozporządzenie z Konstytucją.
Odnosząc się zatem do zarzutu dotyczącego błędnego określenia wierzyciela w protokole zajęcia, Dyrektor Izby Skarbowej [...] wyjaśnia, iż w sporządzonym przez poborcę protokole zajęcia ruchomości z dnia 4.07.2016 r., prawidłowo, zgodnie z treścią tytułu wykonawczego, wskazano wierzyciela, tj. Dyrektora Izby Celnej [...] , który w dniu 24.03.2016 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] , a następnie jako wierzyciel wystąpił o egzekucję objętych nim nieuregulowanych dobrowolnie należności.
Dalej organ wyjaśnia, iż z analizy akt sprawy jasno wynika, kto jest w sprawie wierzycielem i z czyjej inicjatywy czynność egzekucyjna została dokonana, w związku z czym w sprawie nie zaistniała żadna potrzeba jego identyfikacji przez zobowiązanego. W sporządzonym przez poborcę protokole zajęcia ruchomości z dnia 04.07.2016 r. prawidłowo wskazano wierzyciela oraz tytuł wykonawczy stanowiący podstawę do prowadzenia egzekucji administracyjnej. W badanej sprawie, to Dyrektor Izby Celnej [...] w dniu 24.03.2016 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] , a następnie wystąpił do Dyrektora Izby Celnej [...] , o egzekucję objętych nim należności.
Odnosząc się do zarzutu skargi co do braku własności zajętego automatu, organ wyjaśnił, że osobie trzeciej, a nie zobowiązanej, przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości spod egzekucji na podstawie art. 38 § 1 u.p.e.a.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] pełnomocnik Spółki zaskarżając w całości postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 3.11.2016 r. zarzucił:
1. naruszenie art. 138 § 1 piet 1 w zw. z art.144 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "Kpa") oraz art. 7 i 77 Kpa poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy organ egzekucyjny (rekwizycyjny) winien w pierwszej kolejności wyjaśnić istotną w sprawie okoliczność jaką jest ustalenie, czy ruchomości, których dokonania zajęcia planuje stanowią własność zobowiązanego, gdyż czynność egzekucyjna skierowana o składnika nie będącego majątkiem zobowiązanego jest wadliwa i jako taka winna zostać uchylona, zaś z informacji uzyskanych od Spółki wynika, że zajęte w sprawie ruchomości nie stanowią jej własności, a znajdowały się w jej posiadaniu na podstawie stosownych umów zobowiązaniowych;
2. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa oraz art. 67 § 2 pkt 1 w zw. żart. 67 § 4 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy w protokole z zaskarżonej czynności egzekucyjnej organ rekwizycyjny błędnie określił wierzyciela, wskazując, iż zajęcie dotyczy tytułu wykonawczego nr [...] i podając wierzyciela jako Dyrektora Izby Celnej [...] , w sytuacji gdy Dyrektor Izby Celnej [...] i zgodnie z dyspozycją art. 5 § 1 pkt 1 i 4 w zw. z art. 1a pkt 13 u.p.e.a. nie jest wierzycielem i podmiotem uprawnionym do zainicjowania postępowania egzekucyjnego na podstawie aktu administracyjnego powoływanego w tytule wykonawczym, co stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej;
3. naruszenie art. 6 i 8 Kpa w zw. z art. 18 u.p.e.a. przejawiające się w obciążaniu zobowiązanego ciężarem identyfikacji wierzyciela, podczas gdy z zasady legalizmu oraz działania organów w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej wynika, że to organ egzekucyjny winien dokonywać czynności egzekucyjnej w taki sposób, aby jednoznacznie wynikało z niej z inicjatywy jakiego wierzyciela czynność ta zostaje dokonana; i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu niższego stopnia oraz zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej [...] na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze Dyrektor Izby Skarbowej [...] z uzasadnieniem jak w rozstrzygnięciu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] ) w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną organu rekwizycyjnego z dnia 4.07. 2016 r. w postaci zajęcia ruchomości.
Z akt sprawy wynika, że w toku prowadzonej wobec skarżącej Spółki egzekucji w dniu 4.07.2016 r. dokonano zajęcia ruchomości w postaci 1 automatu do gier.
Z przeprowadzonej czynności sporządzono protokół zajęcia ruchomości, który został podpisany przez poborcę skarbowego oraz osoby uczestniczące przy tej czynności. W protokole wskazano wartość szacunkową zajętej ruchomości. Zajęte ruchomości pozostawiono pod dozorem pracownika Urzędu Celnego [...] . Odpis protokołu zajęcia ruchomości doręczono Spółce w dniu 22.07.2016 r.
Na powyższą czynność egzekucyjną - zajęcia ruchomości w postaci automatu do gier skarżąca Spółka wniosła skargę.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez "czynność egzekucyjną" rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.
W postępowaniu tym bada się zgodność z przepisami prawa i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że skarga może dotyczyć tylko okoliczności, które nie są podstawą wniesienia innego środka zaskarżenia, co jest również zgodne z przyjętą linią orzecznictwa, gdzie wskazuje się, że w skardze można podnieść okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13, wyrok WSA [...] z dnia 9 lipca 2008 r., III SA/Wa 644/08 oraz z dnia 18 lipca 2007 r., V SA/Wa 379/07, dostępne w CBOSA). W związku z powyższym, przedmiotem skargi mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych.
Art. 97 § 1 u.p.e.a. stanowi, iż do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy przystępuje przez ich zajęcie. Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od niej zwolnione (art. 97 § 2 u.p.e.a.). Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę. Treść jaką powinien zawierać protokół określa art. 67 § 4 i art. 67 § 2 u.p.e.a. Powinien on zawierać, m.in. oznaczenie wierzyciela. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie (art. 98 § 1 u.p.e.a.). Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony (art. 98 § 2 u.p.e.a.).
Zdaniem Sądu, w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Trafne jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej [...] , że stwierdzone uchybienia nie podważają skuteczności czynności egzekucyjnej.
W skardze skarżąca Spółka podniosła zarzut naruszenia art. 67 § 2 pkt 1 w zw. z art. 67 § 4 i art. 5 § 1 pkt 1 i 4 u.p.e.a. poprzez błędne oznaczenie w protokole zajęcia ruchomości jako wierzyciela w sytuacji gdy należało wskazać Dyrektora Izby Celnej [...] a ponadto jako organ egzekucyjny - Izby Celnej [...] .
Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią art. 5 § 1 pkt. 4 u.p.e.a. uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest w odniesieniu do obowiązków wynikających m.in. z wydanych przez naczelnika urzędu celnego decyzji, postanowień lub mandatów karnych właściwy dyrektor izby celnej.
Zgodnie z treścią § 1c rozporządzenia Ministra Finansów z 15 maja 2012 r. w sprawie wyznaczenia organu Służby Celnej właściwego do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określenia terytorialnego zasięgu jego działania (Dz.U. z 2012 r. poz. 565 ze zm.), w brzemieniu obowiązującym od 1 października 2015 r., wyznacza się Dyrektora Izby Celnej [...] właściwego na terytorium całego kraju do wykonywania zadań wierzyciela w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celnego zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo informacji o dopłatach, z wydanych przez dyrektora izby celnej decyzji lub postanowień, z wydanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej decyzji w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od wydobycia niektórych kopalin, a także z orzeczeń sądowych, których wykonanie następuje w trybie przepisów ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r. poz. 1619, ze zm.).".
W myśl zaś § 3 rozporządzenia zmieniającego z 15 września 2015 r. w sprawach niezapłaconych należności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, dla których obowiązujące przepisy przewidują tryb egzekucji administracyjnej, wierzycielem jest Dyrektor Izby Celnej [...] przy czym wszystkie podjęte w tych sprawach czynności pozostają w mocy.
Z wymienionych przepisów wynika, że począwszy od 1 października 2015 r. Dyrektor Izby Celnej [...] został wyznaczony do wykonywania na terenie całego kraju zadań wierzyciela w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego decyzji, postanowień lub mandatów karnych. Dyrektor Izby Celnej [...] jest więc z mocy art. 5 § 1 pkt. 4 u.p.e.a. w związku z § 1c ww rozporządzenia Ministra Finansów uprawniony do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku zapłaty nałożonych na Spółkę kar.
W niniejszej sprawie tytuły wykonawcze zostały wystawione przez Dyrektora Izby Celnej [...] 24.03. 2016 r. Tytuły wystawiono zatem po 1 października 2015 r. zaś zajęcie automatów do gier miało miejsce 4.07.2016 r. czyli po 1 października 2015 r. W sytuacji zatem gdy protokół zajęcia i odbioru ruchomości sporządzono 4.07.2016 r. to prawidłowo w protokole wpisany został jako wierzyciel Dyrektor Izby Celnej [...] , który po 1 października 2015 r. został wyznaczony do wykonywania zadań wierzyciela w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji wydanych przez naczelnika urzędu celnego.
Niewątpliwie informacje zawarte w protokole zajęcia ruchomości pozwalają na identyfikację wierzyciela i dochodzonego przez niego obowiązku. Wskazano w nim bowiem numery tytułów wykonawczych, kwotę należności głównej oraz to, że tytuły wykonawcze wymienione w ww. protokole zostały wystawione przez Dyrektora Izby Celnej [...] . Dyrektor Izby Celnej [...] stał się wierzycielem m.in. należności objętych przedmiotowym tytułem wykonawczym nr [...] (na poczet których protokołem z dnia 4.07.2016 r. zajęto ruchomości).
Podniesiony w skardze zarzut, że cytowane rozporządzenie zostało wydane bez delegacji ustawowej, nie zasługiwał na uwzględnienie. Podstawę wydania rozporządzenia stanowił przepis art. 9 ust. 2a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 990 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wyznaczyć organ Służby Celnej do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określić terytorialny zasięg jego działania, uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania zadań organów Służby Celnej oraz gospodarcze potrzeby przedsiębiorców. Z powołanego przepisu ustawy wynikało zatem uprawnienie ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wyznaczenia organu Służby Celnej do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej jak i określenia terytorialnego zasięgu jego działania.
Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi co do błędnego określenia w protokole zajęcia wierzyciela tj. Dyrektora Izby Celnej [...] . Nie ma też podstaw by uznać, że w sprawie naruszono art. 6 i 8 k.p.a. poprzez obciążenie zobowiązanego ciężarem identyfikacji wierzyciela. W tym zakresie należy podzielić stanowisko organu.
Ponadto wbrew stanowisku Skarżącej w protokole jako wierzyciela wskazano Dyrektora Izby Celnej [...] , natomiast Izbę Celną [...] jako organ rekwizycyjny a nie jak wskazała Skarżąca organ egzekucyjny. Zgodnie z art. 1a pkt 8 u.p.e.a. przez organ rekwizycyjny - rozumie się organ egzekucyjny o tej samej właściwości rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący egzekucję, któremu organ egzekucyjny zlecił wykonanie czynności egzekucyjnych. Bezspornie organem rekwizycyjnym jest – tak jak w niniejszej sprawie – Dyrektor Izby Celnej [...] .
Zauważyć także należy, że w protokole z zajęcia w rubryce adnotacje organu egzekucyjnego, wskazano prawidłowo, że organem rekwizycyjnym jest Dyrektor Izby Skarbowej [...] .
Mając powyższe na uwadze nieprecyzyjne wskazanie w główce protokołu jako organu rekwizycyjnego - Izby Celnej [...] zamiast Dyrektora Izby Celnej [...] nie spowodowało tego, że czynność egzekucyjna jest bezskuteczna, że obowiązek objęty ww. tytułem wykonawczym wystawionym przez Dyrektora Izby Celnej [...] nie jest wymagalny, czy został uchylony. Stąd zarzut skargi w tym zakresie nie prowadzi do uchylenia zaskarżonego aktu.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi co do braku własności zajętego automatu, zasadnie organ wyjaśnił, że osobie trzeciej, a nie zobowiązanej, przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości spod egzekucji na podstawie art. 38 § 1 u.p.e.a. Wskazać należy, że w orzecznictwie NSA trafnie zauważono, że: "organ egzekucyjny nie jest zobowiązany do udzielenia osobom trzecim niebędącym stronami postępowania informacji o przysługujących im prawach. Ustawodawca wychodzi z założenia, że zobowiązany powinien powiadomić osoby trzecie, jeśli w trakcie egzekucji naruszono prawa majątkowe tych osób. Z kolei osoba taka podejmując czynności zmierzające do wyłączenia spod egzekucji jej prawa powinna we własnym interesie zapoznać się z obowiązującym w tym zakresie terminem, a w przypadku jego niedotrzymania wystąpić z prośbą o przywrócenie, uprawdopodobniając, że uchybienie nastąpiło bez jej winy" (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt SA/Sz 1419/99). Prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości przysługuje jedynie osobie trzeciej, a nie zobowiązanemu. Zgodnie z art. 38 § 1 u.p.e.a. kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji, przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania. W sytuacji, gdy zobowiązana Spółka miała świadomość, że zajęte ruchomości nie stanowiły jej własności, lecz własność osoby trzeciej, powinna o fakcie zajęcia powiadomić osobę, której Jej zdaniem prawa majątkowe zostały naruszone, żeby mogła ona ewentualnie wystąpić do organu egzekucyjnego ze stosownym wnioskiem. W myśl art. 168a u.p.e.a. osoba, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z których przeprowadzono egzekucję przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego, może dochodzić od zobowiązanego odszkodowania na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. Jak słusznie podkreślił P. Przybysz, w komentarzu do art. 168a u.p.e.a. "zobowiązany odpowiada za szkodę poniesioną przez tę osobę, jeżeli wiedząc o tym, że rzecz lub prawo do niego nie należy, nie powiadomił właściciela o zajęciu rzeczy lub prawa w terminie umożliwiającym tej osobie złożenie żądania wyłączenia danej rzeczy lub prawa spod egzekucji (zob. art. 38 u.p.e.a.). Tym samym zobowiązany odniósł korzyść wskutek skierowania egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego, które nie stanowiły jego własności" (P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz, wyd. VII, LEX). Stąd zarzut skargi jest nieuzasadniony.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2004 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło