I SO/Bd 7/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. i R. R. z dnia 20 maja 2019r. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w . postanawia: odrzucić wniosek Pismem z dnia 20 maja 2019r. Skarżący wnieśli o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w B. w związku z nieprzekazaniem tut. Sądowi skargi złożonej do organu w dniu 16 lipca 2017r. w sprawie wydania decyzji stwierdzającej nieważność ostatecznego postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r., znak [...]. W piśmie z dnia [...]r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. poinformował, że w dniu 16 lipca 2017r. do organu tego nie wpłynęła żadna skarga w sprawie, której stroną byliby K. R. i R. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z powyższych przepisów wynika, że dopuszczalność zainicjowania postępowania o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. uzależniona jest od wcześniejszego złożenia skargi na m.in. działanie lub bezczynność organu administracji (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Złożenie wniosku o wymierzenie grzywny na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a., w przypadku gdy nie została złożona za pośrednictwem tego organu skarga do Sądu, skutkuje odrzuceniem tego wniosku, gdyż w takiej sytuacji organ nie miał obowiązku przesyłania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy (zob. M. Jagielska, K. Wojciechowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 301; por. też postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005r., sygn. akt OZ 1658/04, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 stycznia 2009r., sygn. akt II SO/Ke 20/08, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2008r., sygn. akt VI SO/Wa 35/08 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 maja 2013r., sygn. akt II SO/Lu 10/13). Zatem, aby wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w B. został uznany za skutecznie złożony, musiał być poprzedzony skargą w sprawie wydania decyzji stwierdzającej nieważność ostatecznego postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r., znak [...]. Natomiast z akt sprawy oraz pisma Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 28 maja 2019r. nie wynika, by taką skargę strona złożyła do organu. W tym miejscu zauważyć należy, na co słusznie zwrócił uwagę organ, że wniosek taki sam co do istoty (różniący się datą oraz numerem postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. i kwotą wskazaną w treści uzasadnienia) Skarżący złożyli w tut. Sądzie w dniu 22 listopada 2017r. Sąd rozpoznając sprawę zawisłą pod sygnaturą I SO/Bd 23/17 postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017r. oddalił wniosek o wymierzenie grzywny. Mając na uwadze powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.