I SA/Bd 275/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. M. "B." w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2018 r., Prezydent M. B. określił z urzędu dla Spółdzielni Mieszkaniowej B. będącej zarządcą nieruchomości niezamieszkanej przy ul. G. [...]-[...] w B. opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od [...] października do dnia [...] stycznia 2018 r. w wysokości określonej w treści decyzji, z rozbiciem na poszczególne miesiące. W. opłaty organ pierwszej instancji skalkulował za każdy miesiąc odrębnie, przyjmując jako podstawę wyliczeń liczbę pojemników, których opróżnienie odnotowano w danym miesiącu oraz należność za każdy z nich, określoną w uchwale Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2015 r., nr XXI/345/15 (§ 4 uchwały) oraz uchwale Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 21 czerwca 2017 r., nr XLVI/948/17. W treści uzasadnienia wskazano, że Strona złożyła w dniu [...] grudnia 2015 r. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W deklaracji wskazano, że odbiór odpadów ma być realizowany jeden raz w tygodniu z dwóch pojemników o pojemności 1100 l przy ich selektywnej zbiórce. Zważywszy stawkę za wywóz dla pojemnika 1100 l - [...] zł oraz posiadanie dwóch pojemników przy częstotliwości wywozu określonej jako 4,33, miesięczna opłata w myśl zapisów deklaracji kształtowała się na poziomie [...] zł. Z uwagi na możliwość monitorowania ilości odbieranych pojemników oraz informację od zarządcy nieruchomości o większej liczbie pojemników na odpady niż wskazana w treści deklaracji, organ pierwszej instancji wszczął i przeprowadził postępowanie wyjaśniające, działając w oparciu o przepis art. 60 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2018r., poz. 1454), dalej u.c.p.g. Postępowanie potwierdziło większą (w stosunku do treści złożonej deklaracji) ilość odpadów powstających na nieruchomości przy ul. G. [...]-[...]. Ustalenia takie poczyniono w oparciu o elektroniczny system RFID. W oparciu o dane z tegoż systemu ujawniono, że w okresie objętym decyzją dokonywano dodatkowych odbiorów odpadów. Prezydent M. B. wskazał, że z nieruchomości przy ul. G. S. [...]-[...] był dodatkowo pojemnik 1100 litrów przeznaczony na szkło, a w którym gromadzono odpady zmieszane. Wskazano również, że niejednokrotnie pojemniki były przepełnione, a odpady gromadzono także poza pojemnikami. W konsekwencji, stosownie do brzmienia przepisów ustawy oraz brzmienia ww. uchwał Rady M. B., opłatę skalkulowano biorąc pod uwagę faktyczną liczbę pojemników, przypisaną do nieruchomości oraz łączną ilość pojemników dodatkowych odebranych w okresie objętym decyzją. Wyjaśniono przy tym, że uchwała Rady Miasta w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2015 r., nr XXI/345/15, zmieniona uchwałą Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 21 czerwca 2017 r., nr XLVI/947/17 od dnia 01 września 2017 r. przewiduje stawkę 111,50 zł (pojemnik 660 l.) oraz 139 zł (pojemnik 1100 l.) przy założeniu selektywnej zbiórki odpadów. Rozpoznając wniesione odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Następnie wskutek wniesionej przez Stronę skargi wyrokiem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 634/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił ww. decyzję organu odwoławczego. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że co do zasady organ był uprawniony do obciążenia Spółdzielni opłatą za gospodarowanie odpadami skoro treść deklaracji różniła się od stanu faktycznego i nie została skorygowana. Sąd podkreślił jednakże niedostateczne wyjaśnienie w treści decyzji kwestii dopuszczalnej liczby wywozów odpadów w ciągu miesiąca, tak aby nie przybrała charakteru dowolnego, tym bardziej, że częstotliwość wywozu odpadów jest określona przez prawo miejscowe, tj. w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Rozpatrując ponownie sprawę po wyroku tut. Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2019r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy, organ pierwszej instancji zadziałał zgodnie z dyspozycją przepisu art. 6o u.c.p.g. i mając wątpliwości co do zgodności treści złożonej deklaracji ze stanem rzeczywistym - przeprowadził postępowanie wyjaśniające w celu wydania decyzji z urzędu. Prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji wskazał, że odpady komunalne powstające na ww. nieruchomości były odbierane w ilości większej niż wskazana w deklaracji. Prezydent M. B. wystosował w toku postępowania wezwanie do Spółdzielni w kwestii ewentualnej zmiany deklaracji. Stanowisko Spółdzielni wyrażone zostało w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r., w treści którego stwierdzono, że "dodatkowe wywozy odpadów ze wskazanych nieruchomości były konieczne, nie zgadzamy się jednak z koniecznością ich opłacania". Kolejne pismo z dnia [...] stycznia 2018 r. zawierało polemikę, co do zakwalifikowania dodatkowych odpadów jako zmieszanych w sytuacji, gdy "użytkownicy lokali deklarowali selektywną zbiórkę odpadów". W konsekwencji organ pierwszej instancji, biorąc pod uwagę sporządzoną dokumentację, również fotograficzną oraz zapisy z systemu monitorowania i kontroli (RFID), do skalkulowania opłaty przyjął (zgodnie z brzmieniem przepisu art. 6j ust. 3 u.c.p.g.) iloczyn liczby pojemników oraz stawki opłaty za pojemnik o konkretnej pojemności. We wskazanym przepisie mowa co prawda o "zadeklarowanej liczbie pojemników", jednak zdaniem organu oczywistym jest, że w sytuacji wydania decyzji z urzędu z powodu niezgodności deklaracji ze stanem faktycznym nie można było przyjąć liczby zadeklarowanych pojemników, skoro w istocie ich liczba była większa. Tym samym opłatę skalkulowano mając na uwadze pojemniki faktycznie opróżnione oraz stawkę opłaty za każdy z nich wg ich pojemności (iloczyn). W okresie objętym decyzją opróżniono dodatkowo pojemniki 1100 l oraz odpady w ilości odpowiadającej 120 l, 240 l oraz 660 l. Łącznie ustalono 21 odbiorów dodatkowych. Kolegium podkreśliło, że Strona jest zobowiązana do uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami jako daniny publicznej, wg stawek określonych w uchwale Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2015 r., nr XXI/345/15 w sprawie ustalenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika również, że zarządca miał świadomość faktu ile konkretnie pojemników na odpady znajduje się w obrębie nieruchomości. Mimo to, na przestrzeni długiego okresu czasu, nie podjęto żadnych działań pod kątem zmiany deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi celem jej dostosowania do stanu rzeczywistego. Organ wskazał, że w złożonej (i traktowanej jako aktualna i obowiązująca) deklaracji z 2015 r., Spółdzielnia wskazała na odbiór odpadów komunalnych jeden raz w tygodniu z dwóch pojemników o pojemności 1100 litrów, przy założeniu selektywnej zbiórki odpadów. Wg objaśnień zawartych w treści deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, średnia częstotliwość odbiorów w ciągu 1 miesiąca opisana liczbą 4,33 odpowiada odbiorowi odpadów raz w tygodniu. Z akt sprawy wynika, że każdorazowo opróżniano dodatkowe pojemniki oraz zabierano odpady znajdujące się poza pojemnikami. Organ nie zgodził się również z argumentacją Spółdzielni dotyczącą zaniechania ustaleń rodzajów odpadów, jakie powstawały na nieruchomości. W toku postępowania ustalono, że odpady komunalne powstawały na ww. nieruchomości w ilości większej niż zadeklarowana - biorąc pod uwagę zapisy z systemu monitorowania i kontroli. Informacje te zostały również potwierdzone przez przedsiębiorcę zajmującego się wywozem odpadów. Wskazano także, że wzrost ilości odbieranych odpadów dotyczył odpadów umieszczanych poza pojemnikami. Mając powyższe na uwadze potraktowano te odpady jako zmieszane z uwagi na brzmienie § 3 ust. 1 uchwały XI/140/15 Rady Miasta Bydgoszczy, zgodnie z którym zabrania się zbierania odpadów poza pojemnikami do tego przeznaczonymi. Tego rodzaju odpady klasyfikowane są jako zmieszane i odbierane w innym terminie niż odpady zbierane w sposób selektywny. Informacje o nieprawidłowym wykorzystaniu pojemnika na szkło i umieszczanie tam innych odpadów przekazane zostały organowi przez przedsiębiorcę dokonującego odbiorów odpadów z terenu nieruchomości. Zdaniem organu odwoławczego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala jednoznacznie stwierdzić, że realizowano dodatkowe odbiory odpadów gromadzonych na terenie nieruchomości należącej do Skarżącej Spółdzielni. W konsekwencji ich liczba jest wyższa od wskazanej przez Spółdzielnię w treści złożonej deklaracji. Pojemniki te były opróżniane zgodnie z harmonogramem przedsiębiorcy odbierającego odpady - raz w tygodniu, co jest zgodne z zadeklarowaną przez Stronę miesięczną częstotliwością odbioru. Organ wyjaśnił, że tym samym różnica w opłacie wynika z konieczności odbiorów dodatkowych, który to stan rzeczy, Spółdzielnia akceptowała przez wiele miesięcy i nie może to prowadzić do uzyskiwania ich bezpłatnego odbioru poprzez próbę przerzucenia na inny podmiot związanych z tym kosztów. Kolegium podkreśliło, że częstotliwość odbioru odpadów jest w niniejszej sprawie potwierdzona zgromadzonymi jako materiał dowodowy wydrukami z systemu elektronicznego. Konfrontując opisaną częstotliwość odbioru odpadów z zapisami Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Bydgoszczy z dnia 29 kwietnia 2015 r., XI/140/15 uchwalonego m.in. na podstawie art. 4 ust. 1 u.c.p.g organ wskazał, że faktycznie wykonana liczba odbiorów odpadów koreluje z zapisami powołanego regulaminu. W § 8 ust. 1 przewidziano bowiem, że odbiór niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych odbywa się z częstotliwością zapewniającą właściwy stan sanitarno - porządkowy nieruchomości, jednak nie rzadziej niż co 7 dni. Natomiast odbiór odpadów zebranych selektywnie, odbywa się z częstotliwością zapewniającą właściwy stan sanitarno - porządkowy nieruchomości, jednak nie rzadziej niż co 28 dni (§ 8 ust. 3 regulaminu). Zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy odniósł się także do kwestii traktowania odpadów pozostających poza pojemnikami jako odpadów zmieszanych. Tego rodzaju odpady klasyfikowane są jako zmieszane i odbierane w innym terminie niż odpady zbierane w sposób selektywny. W skardze skierowanej do tut. Sądu Skarżąca zaskarżyła w całości decyzję Kolegium, wnosząc o jej uchylenie. Wskazała, że naruszono przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, tj. art. 6j ust. 3 w związku z art. 6k ust. 1 pkt 2 tej ustawy oraz uchwał Rady Miasta Bydgoszczy nr XXI/345/15 i XI/141/15 poprzez ustalenie wysokości opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi w zależności od dokonanych wywozów, a nie jak stanowi to ustawa, stosownie do zadeklarowanej liczby pojemników o konkretnej pojemności. Strona podniosła, że uchwała nie posługuje się pojęciem "jednorazowy odbiór", a tym samym uchwała przyznaje Miastu możliwość dowolnej ilości wywozów w ciągu danego okresu czasu. Jednocześnie Strona podkreśliła, że taka wykładnia zaprzecza treści złożonej deklaracji, jednak to nie deklaracja jest źródłem kalkulowania opłat. Odnośnie pojemników dodatkowych, nieobjętych deklaracją Strony, Spółdzielnia podniosła, że w jej ocenie, nie jest prawidłowe stwierdzenie Kolegium, że opłatę naliczono w sposób korzystniejszy, ponieważ przyjęto do rozliczenia fakt, jakby gromadzono w nich odpady selektywne, nie zaś zmieszane. Zdaniem Strony, nie jest możliwe ustalenie wstecz jakiego rodzaju odpady były gromadzone, a to właśnie ustalenia tego rodzaju winny stanowić podstawę naliczenia opłaty i powinien ustalić to Prezydent Miasta Bydgoszczy. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności). Wymaga podkreślenia, że Sąd orzekając w niniejszej sprawie, na podstawie art. 153 P.p.s.a. jest związany prawomocnym wyrokiem WSA w Bydgoszczy z 2 października 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 634/18 (błędnie wskazany przez organ w zaskarżonej decyzji wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 4 września 2018r., sygn. akt I SA/Bd 402/18, na str. 4, natomiast prawidłowo przywołany na str. 5 i 6). W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd o związaniu organu administracji i Sądu ponownie rozpoznającego sprawę oceną prawną i wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wcześniejszego wyroku. Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani Sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 P.p.s.a. oznacza, że orzeczenie Sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 P.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się wyrokowi w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 P.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Natomiast niezastosowanie się przez Sąd do oceny prawnej przewidzianej w komentowanym przepisie jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej - art. 174 pkt 1 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12, LEX nr 1487724). Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie administracji oraz Sądzie, może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku. W doktrynie przyjmuje się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie. W wyroku z dnia 2 października 2018r. sygn. akt I SA/Bd 634/18 Sąd stwierdził, że organ – co do zasady – był uprawniony do obciążenia Spółdzielni opłatą za gospodarowanie odpadami, skoro treść deklaracji była różna od stanu rzeczywistego, a Spółdzielnia tego nie skorygowała. Wątpliwości Sądu wzbudziła natomiast okoliczność dotycząca dopuszczalnej ilości wywozów w ciągu miesiąca, tak aby nie przybrała ona charakteru dowolnego. Sąd zauważył, że organ nie odniósł się do dopuszczalnej prawem ilości odbioru, deklarowanej, faktycznie dokonanej, a następnie przyjętej do wyliczenia. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że nie podziela stanowiska Strony, co do podstaw podważenia uchwały Nr XXI/345/15 z dnia 25 listopada 2015r. (zmienionej uchwałą z dnia 21 czerwca 2017r. nr XLVI/948/17) Rady Miasta Bydgoszczy. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zgodnie z brzmieniem art. 6c ust. 2 u.c.p.g., rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. W myśl art. 6j ust. 3 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, o których mowa powyżej, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 uc.p.g. (tj. ustalenie przez radę gminy stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności). W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze kierując się wytycznymi zawartymi w ww. wyroku Sądu z dnia 2 października 2018r. sygn. akt I SA/Bd 634/18 wskazało, że w złożonej deklaracji z [...] grudnia 2015 r., Spółdzielnia wskazała na odbiór odpadów komunalnych jeden raz w tygodniu z dwóch pojemników o pojemności 1100 litrów, przy założeniu selektywnej zbiórki odpadów. Według objaśnień zawartych w treści deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (str. 4, pkt 8), średnia częstotliwość odbiorów w ciągu 1 miesiąca opisana liczbą 4,33 odpowiadała odbiorowi odpadów raz w tygodniu. Z uwagi na wątpliwości, co do zgodności treści złożonej deklaracji ze stanem rzeczywistym, organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w celu wydania decyzji z urzędu. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że odpady komunalne powstające na ww. nieruchomości były odbierane z pojemników w większej liczbie niż zadeklarowana oraz częściej. Biorąc pod uwagę zapisy z systemu monitorowania i kontroli (RFiD) ustalono, że każdorazowo opróżniano dodatkowe pojemniki oraz zabierano odpady znajdujące się poza pojemnikami. Organ ustalił, że w okresie objętym decyzją opróżniono dodatkowe pojemniki 1100 l oraz odpady w ilości odpowiadającej 120 l, 240 l oraz 660 l. Łącznie ustalono 21 odbiorów dodatkowych. W związku z okolicznością, że jak wykazało postępowanie wyjaśniające, rzeczywista ilość pojemników na przedmiotowej nieruchomości była większa od zadeklarowanej, opłatę skalkulowano (zgodnie z brzmieniem przepisu art. 6j ust. 3 u.c.p.g.) mając na uwadze pojemniki faktycznie opróżnione oraz stawkę opłaty za każdy z nich wg ich pojemności (iloczyn). Zastosowana stawka wynikała z uchwały Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2015 r., nr XXI/345/15 w sprawie ustalenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, co do której tut. Sąd wypowiedział się w wyroku z dnia 2 października 2018r. sygn. akt I SA/Bd 634/18, stwierdzając, że nie ma podstaw do kwestionowania jej ważności. Wskazano także, że wzrost ilości odbieranych odpadów dotyczył odpadów umieszczanych poza pojemnikami. Mając powyższe na uwadze potraktowano te odpady jako zmieszane z uwagi na brzmienie § 3 ust. 1 uchwały XI/140/15 Rady Miasta Bydgoszczy, zgodnie z którym zabrania się zbierania odpadów poza pojemnikami do tego przeznaczonymi. Tego rodzaju odpady klasyfikowane są jako zmieszane i odbierane w innym terminie niż odpady zbierane w sposób selektywny. Organ wyjaśnił również, że częstotliwość odbioru odpadów koreluje z zapisami Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Bydgoszczy z dnia 29 kwietnia 2015 r., XI/140/15 uchwalonego m.in. na podstawie art. 4 ust. 1 u.c.p.g. W § 8 ust. 1 przewidziano bowiem, że odbiór niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych odbywa się z częstotliwością zapewniającą właściwy stan sanitarno - porządkowy nieruchomości, jednak nie rzadziej niż co 7 dni. Natomiast odbiór odpadów zebranych selektywnie, odbywa się z częstotliwością zapewniającą właściwy stan sanitarno - porządkowy nieruchomości, jednak nie rzadziej niż co 28 dni (§ 8 ust. 3 regulaminu). Zdaniem Sądu, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organ wywiązał się z wytycznych zawartych w wyroku tut. Sądu z dnia 2 października 2018r. sygn. akt I SA/Bd 634/18. Prawidłowo wskazano dopuszczalną prawnie liczbę wywozów odpadów w ciągu miesiąca z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne oraz wskazano przyczynę dodatkowych odbiorów odpadów na przedmiotowej nieruchomości. Trafnie również przyjęto, że w pojemnikach dodatkowych znajdowały się odpady zmieszane, albowiem po upływie tak długiego czasu nie sposób dokonać szczegółowej weryfikacji jakiego rodzaju odpady znajdowały się w pojemnikach. Odnośnie kwestii traktowania odpadów pozostających poza pojemnikami, w ocenie Sądu, organy prawidłowo przyjęły, że z uwagi na brzmienie § 3 ust. 1 uchwały XI/140/15 Rady Miasta Bydgoszczy, tego typu odpady są traktowane jako odpady zmieszane i w związku z tym odbierane są w innym terminie niż odpady zbierane w sposób selektywny. Podkreślić należy, że jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, zarządca miał świadomość faktu, ile konkretnie pojemników na odpady znajduje się w obrębie nieruchomości. Mimo tego nie podjął żadnych działań pod kątem zmiany deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi celem jej dostosowania do stanu rzeczywistego. Zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala jednoznacznie stwierdzić, że realizowano dodatkowe odbiory odpadów gromadzonych na terenie nieruchomości należącej do Skarżącej Spółdzielni. W konsekwencji stwierdzić należy, że ich liczba jest wyższa od wskazanej przez Spółdzielnię w treści złożonej deklaracji. Pojemniki te były opróżniane zgodnie z harmonogramem przedsiębiorcy odbierającego odpady - raz w tygodniu. Zauważyć należy, że powyższe jest zgodne z zadeklarowaną przez Stronę miesięczną częstotliwością odbioru (określona w sposób średni jako 4,33 - pozycja nr 76 deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi). Tym samym różnica w opłacie wynikała z konieczności odbiorów dodatkowych. Sąd podziela stanowisko organu, że taki stan rzeczy Spółdzielnia akceptowała przez wiele miesięcy i nie może to prowadzić do uzyskiwania ich bezpłatnego odbioru poprzez próbę przerzucenia na inny podmiot związanych z tym kosztów. W związku z powyższym Sąd skargę jako niezasadną oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.