II SAB/Wa 141/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2019 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1462/17 1. zobowiązuje Centralą Komisję do Spraw Stopni i Tytułów do rozpoznania odwołania [...] od uchwały Rady [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie odmowy poparcia wniosku [...] o nadanie tytułu naukowego profesora nauk chemicznych w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz skarżącego [...] kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r. sygn.akt II SA/Wa 1462/17 uchylił decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]w przedmiocie utrzymania w mocy uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie odmowy poparcia wniosku [...] o nadanie tytułu naukowego [...]. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone organowi w dniu [...] września 2018 r. Dnia [...] grudnia 2018 r pełnomocnik skarżącego wniósł do organu ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie, określonym w art. 35 K.p.a. W odpowiedzi na ponaglenie, Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. poinformowała skarżącego, iż powołała rzeczoznawcę, którego zadaniem będzie wydanie opinii w postępowaniu o nadanie tytuły [...], w której zostanie zawarta ocena konfliktu personalnego prof. J. N. ze skarżącym. Skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie zaniechania ponownego rozpatrzenia sprawy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył B. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie, że organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłości w prowadzeniu postępowania działając z rażącym naruszeniem prawa; 2. zobowiązanie organu do ponownego rozpoznania sprawy wynikającego ze zobowiązania, nałożonego na organ wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 roku (sygn. akt: II SA/Wa 1462/17); 3. zobowiązanie organu do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych bezczynności lub przewlekłości postępowania, a także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości postępowania na przyszłość; 4. wymierzenie organowi grzywny w wysokości 40.000 zł; 5. przyznanie na rzecz skarżącego połowy wnioskowanej kwoty tj. 20.000 zł w postaci sumy pieniężnej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, iż ponowne rozpatrzenie wniosku wymaga wydania decyzji administracyjnej na posiedzeniu Prezydium CK po wyczerpaniu postępowania opiniodawczego, wskazanego w przepisach art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (tj. Dz. U. z 2017, poz. 1789) i postanowieniach § 8 pkt 2 lit a i § 18 ust. 1 statutu CK, zatwierdzonego Zarządzeniem Nr 47 Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2017 r. Dopiero po złożeniu kompletu recenzji sprawa może być skierowana na posiedzenie Sekcji CK i Prezydium Centralnej Komisji. Centralna Komisja zaznaczyła, że na daty czynności końcowego etapu procedury wpływ ma fakt, że Sekcje i Prezydium CK podejmują uchwały na posiedzeniach plenarnych, które są zwoływane cyklicznie np. co miesiąc (z wyjątkiem dwóch miesięcy letnich). A zatem odwołanie nie mogło być rozpatrzone z przyczyn obiektywnych, w terminach przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: W sprawie II SA/Wa 1462/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przeanalizował treść § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. z 2014 r., poz. 1383), obowiązującego w dacie wszczęcia postępowania, jak i § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 września 2016 r. w sprawie szczegółowego tryby i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. z 2016 r., poz. 1586 ze zm.) – obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji – według których recenzentem nie może być osoba, w stosunku do której zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności. Sąd podkreślił, że w odwołaniu skarżący wskazał na personalny konflikt pomiędzy nim a recenzentem prof. dr hab. inż. J. N., co może budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności recenzenta. Sąd stwierdził, iż w razie ujawnienia się okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności powołanego już recenzenta, zastosowanie winien znaleźć przepis art. 84 § 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że biegły podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonym w art. 24 k.p.a. Podniesienie w odwołaniu zarzutu zaistnienia uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności recenzenta powinno spowodować, iż organ odwoławczy winien wnikliwie zarzut ten rozpatrzyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, że przepis art. 24 § 3 k.p.a. ma charakter gwarancyjny i służy zapewnieniu bezstronnego wykonywania czynności w postępowaniu administracyjnym. Jego istotą jest eliminacja nawet jedynie potencjalnych wątpliwości co do braku bezstronności pracownika organu, czy biegłego. Dla zastosowania art. 24 § 3 k.p.a. wystarczy więc uprawdopodobnienie istnienia okoliczności mogących wywoływać wątpliwość co do bezstronności, a nie okoliczności powodujących stronniczość. Wystarczy zatem, że z uwagi na konkretną okoliczność nie jest pewne i jasne, czy dana czynność procesowa zostanie wykonana w sposób bezstronny. Przepis art. 24 § 3 k.pa. winien mieć zastosowanie do wyłączenia recenzenta. Nie chodzi o to, jak wydaje się ten problem ujmować organ, czy recenzja jest rzetelna, lecz o to, czy zostały uprawdopodobnione okoliczności mogące wywoływać wątpliwość co do bezstronności recenzenta. Tak ujęta kwestia nie była jednak w ogóle przedmiotem analizy organu, pomimo że recenzent powołany przez Centralną Komisję potwierdził w swym opracowaniu fakt istnienia owego konfliktu personalnego. Mając zatem na względzie to, że powyższe uchybienie mogło mieć wypływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę. Zalecił, aby przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Centralna Komisja odniosła się do kwestii istnienia uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanego recenzenta, stosując się do poglądów prawnych zawartych w orzeczeniu. Wobec związania opisanym wyżej wyrokiem, rozpoznając skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, Sąd, orzekający w sprawie II SAB/Wa 141/19 stwierdził: Skarga na bezczynność Komisji jest uzasadniona. Organ pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018r. o sygn. II SA/Wa 1462/17, gdyż do dnia wydania niniejszego wyroku nie wydał orzeczenia w sprawie odwołania od uchwały, odmawiającej poparcia wniosku B. G. o nadanie tytułu naukowego [...]. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc powyższe uwagi do sprawy niniejszej podkreślenia wymaga, że oceny pozostawania w bezczynności nie zmienia fakt, że Komisja skierowała wniosek Skarżącego do decyzji prezydium, które wydało decyzję o powołaniu rzeczoznawcy z zadaniem szczegółowego przeanalizowania odwołania wnioskodawcy pod kątem konfliktu personalnego z prof. J. N.. Zdaniem Sądu postępowanie komisji nie znajduje żadnego oparcia w treści wyroku WSA z dnia 21 czerwca 2018 r., zupełnie niezrozumiała jest motywacja, dlaczego Komisja w ogóle powołała "rzeczoznawcę" z zadaniem "przeanalizowania konfliktu" między skarżącym a innym profesorem. Tego rodzaju czynność przedłużyła postępowanie w sprawie, a nie dotyczyła wykonania wytycznych z wyroku WSA uprzednio orzekającego w sprawie. Z tej przyczyny Sąd uznał, że Komisja pozostaje w bezczynności i zobowiązał organ do rozpoznania odwołania skarżącego od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie odmowy poparcia wniosku B. G. o nadanie tytułu naukowego [...] nauk [...] w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Podstawą prawną wydania orzeczenia zawartego w punkcie 1 i 2 sentencji był art. 149 § 1 pkt 3) oraz § 1a) p.p.s.a. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z lekceważeniem, bądź ignorowaniem obowiązków organu, lecz z nieprawidłową analizą uzasadnienia orzeczenia sądu, wydanego w sprawie II SA/Wa 1462/17. Dlatego Sąd nie uwzględnił żądań skarżącego, opartych na przepisie art.149 § 2 p.p.s.a. w zakresie wymierzenia organowi grzywny oraz przyznania skarżącemu sumy pieniężnej i skargę w zakresie tych żądań oddalił (punkt 3 sentencji wyroku). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a., jak w punkcie 4 sentencji wyroku. Rozpoznanie sprawy nastąpiło w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dlatego Sąd rozpoznał sprawę w tym trybie, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.