II SA/Ol 295/19
PostanowienieWSA w Olsztynie2019-07-04
Skład orzekający: Beata Jezielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radca prawny, który uzyskał pełnomocnictwo od osoby niebędącej pracownikiem ani nie wykonującej pracy na rzecz strony na podstawie umowy cywilnoprawnej, jest prawidłowo umocowany do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej nie zostało udzielone przez osobę prawidłowo umocowaną. Osoba, która udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu, nie była pracownikiem strony ani nie wykonywała na jej rzecz pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej, a także nie była wpisana do KRS jako osoba uprawniona do reprezentacji Stowarzyszenia. W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego skargi w zakresie wykazania umocowania, sąd zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Skargę wniósł radca prawny, opierając swoje umocowanie na pełnomocnictwie udzielonym przez Komendanta Wojewódzkiego Stowarzyszenia oraz uchwale Zarządu Głównego. Sąd wezwał stronę do usunięcia braku formalnego w postaci wykazania umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa. Po kilku wezwaniach i wyjaśnieniach strony, sąd uznał, że brak formalny nie został uzupełniony, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Stowarzyszenia na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z s. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Radca prawny R. R. – powołując się na pełnomocnictwo do występowania w imieniu Stowarzyszenia "[...]" z s. w J. - wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" umarzającą postepowanie odwoławcze w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła betoniarskiego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr "[...]" obręb K. Do skargi dołączył pełnomocnictwo podpisane przez Komendanta Wojewódzkiego "[...]" w O. – J.L.-K. oraz uchwałę Zarządu Stowarzyszenia podpisaną przez Komendanta Zarządu Głównego "[...]" w P. zawierające upoważnienie dla Komendanta Wojewódzkiego "[...]" w O. do m.in. reprezentowania Zarządu Głównego "[...]" w P. na zewnątrz.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 10 kwietnia 2019r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 25 kwietnia 2019r. r.pr. R. R. poinformował, że jego umocowanie do reprezentowania "[...]" w P. wynika z pełnomocnictwa udzielonego mu przez Komendanta Wojewódzkiego "[...]" w O. oraz uchwały Zarządu Stowarzyszenia, z którego – jak podał - wynika umocowanie Komendanta Wojewódzkiego "[...]" w O. do reprezentowania Stowarzyszenia na zewnątrz. Dołączył także odpis z KRS, z którego wynika, że do składania oświadczeń woli w imieniu Stowarzyszenia w sprawach niemajątkowych do reprezentacji Stowarzyszenia uprawniony jest samodzielnie Komendant Główny lub samodzielnie zastępca Komendanta Głównego.
Z uwagi na to, że z odpisu z KRS wynikało, że osoba piastująca funkcję Komendanta Wojewódzkiego "[...]" w O. nie jest wpisana jako komendant lub zastępca komendanta, strona skarżąca została wezwana do podania, czy Komendant Wojewódzki "[...]" w O., któremu upoważnienie do reprezentowania Stowarzyszenia udzielił Komendant Główny, spełnia wymogowi określone w art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.) – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym przez Sąd terminie, w piśmie z dnia 21 maja 2019r., r.pr. R. R. wyjaśnił, że Komendant Wojewódzki "[...]" w O., spełnia wymogi określone w art. 35 § 2 p.p.s.a., gdyż uchwałą Zarządu Głównego Stowarzyszenia z dnia 12 października 2017r. został powołany na stanowisko Komendanta Wojewódzkiego "[...]" w O., piastuje swoją funkcję charytatywnie i nie otrzymuje z tego tytułu żadnego wynagrodzenia. Nie jest pracownikiem Stowarzyszenia w rozumieniu ustawy Kodeks pracy, ale zdaniem strony skarżącej nie jest to konieczne do spełnienia wymogu z art. 35 § 2 p.p.s.a. Powołano się przy tym na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2013r. (sygn. akt I OSK 3126/12), w którym uznano, że pracownikami redakcji są nie tylko dziennikarze zatrudnieni na umowie o pracę, ale także na podstawie umowy zlecenia lub o dzieło. Wskazano, że Komendant Wojewódzki "[...]" w O. wykonuje pracę na rzecz Stowarzyszenia i jest odpowiedzialny za jednostkę Stowarzyszenia na terenie województwa "[...]", co wynika z uchwały Zarządu Głównego Stowarzyszenia. Podano ponadto, że Stowarzyszenie "[...]" w P. Oddział Wojewódzki "[...]" zostało zarejestrowane jako stowarzyszenie zwykłe przez Starostę L. i dołączono wydruk z rejestru stowarzyszeń, w którym Komendant Wojewódzki "[...]" w O. został wpisany jako przedstawiciel.
W związku z tym strona skarżąca została wezwana do wskazania, czy skarga została wniesiona w imieniu Stowarzyszenia "[...]" w P. wpisanego do KRS, czy też w imieniu Stowarzyszenia "[...]" w P. Oddział Wojewódzki "[...]" jako stowarzyszenia zwykłego. W odpowiedzi w piśmie z dnia 18 czerwca 2019r. r.pr. R. R. podał, że skarga została wniesiona w imieniu Stowarzyszenia "[...]" w P. wpisanego do KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowania. Z kolei zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Natomiast pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 35 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu pełnomocnictwo, na podstawie którego została wniesiona skarga, nie zostało podpisane przez osobę umocowaną do występowania w imieniu Stowarzyszenia "[...]" w P. z s. w J., które zostało jednoznacznie wskazane jako podmiot wnoszący skargę. Należy bowiem podnieść, że samo udzielenie przez Komendanta Głównego, czy też Zarząd Główny pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia nie upoważnia do występowania przed sądem administracyjnym, a tym samym nie upoważnia do udzielenia pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi, o ile nie są spełnione przesłanki określone w art. 35 § 2 p.p.s.a. W świetle zaś wyjaśnień przedstawionych przez stronę skarżącą nie ulega wątpliwości, że osoba która podpisała się pod pełnomocnictwem nie jest pracownikiem Stowarzyszenia, ani też nie wykonuje na jego rzecz pracy na podstawie jakiejkolwiek umowy cywilnoprawnej. Nawet zatem przy uwzględnieniu stanowiska NSA zawartego w powołanym przez stronę skarżącą wyroku z dnia 30 stycznia 2013r., w którym dopuszczono możliwość występowania w imieniu osoby prawnej pracownika zatrudnionego na podstawie umowy zlecenia lub o dzieło, nie sposób uznać, że Komendant Wojewódzki "[...]" w O. może reprezentować Stowarzyszenie. Natomiast okoliczność, że został powołany przez Zarząd Główny na Komendanta Wojewódzkiego Stowarzyszenia mogłaby mieć znaczenie, o ile z tytułu pełnienia tej funkcji byłby wpisany do KRS jako osoba umocowana do reprezentacji Stowarzyszenia. W związku z powyższym nie został uzupełniony brak formalny skargi w zakresie wykazania umocowania do działania w sprawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło