I SA/Wa 2225/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska(spr.) Sędziowie WSA Dorota Apostolidis WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant Referent stażysta Aneta Suchecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J. Z., T. Z., Z. Z., B. Z., B. D. i A. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Decyzją z [...] września 1978 roku, Naczelnik Miasta i Gminy w [...] (Naczelnika) orzekł o przymusowym wykupie na własność Państwa nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w [...], stanowiącej własność P. D., M. Z. i S. Z. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika wystąpili J. Z., T. Z., Z. Z., B. Z., B. D. i A. D. (Skarżący). Wojewoda [...] (Wojewoda) decyzją z dnia [...] listopada 2015 roku, odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w [...] z [...] września w 1978 roku znak: [...], orzekającej o wykupie na własność Państwa od nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w [...]. Wojewoda wskazał, że podstawę materialno-prawną decyzji Naczelnika z [...] września 1978 roku stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1968 r., nr 3, poz. 14 ze zm.). Instytucja przymusowego wykupu nieruchomości jako części gospodarstw rolnych uregulowana została w art. 1 ust. 1 ustawy. W myśl powołanego przepisu nieruchomości wchodzące w skład gospodarstw rolnych, zwane dalej nieruchomościami, mogą być przymusowo wykupione, jeżeli gospodarstwa te wykazują niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Przymusowy wykup nieruchomości przeprowadza się w drodze licytacji. Licytacją \ tą obejmuje się wszystkie nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, z wyjątkiem zagrody (siedliska) i działki przyzagrodowej o obszarze 0,2 ha (art. 2 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy Państwu służy prawo pierwokupu nieruchomości poddanej licytacji po cenie ustalonej w wyniku licytacji. W razie braku nabywców Państwu przysługuje prawo wykupu nieruchomości po cenie wywoławczej. Zasady i tryb zaliczania gospodarstw do powyższej kategorii określone zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wskazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. z 1968 r., Nr 11, poz. 58). Szczegółowe wytyczne dotyczące decyzji w sprawie wszczęcia postępowania przymusowego wykupu regulowały natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1968 r., nr 11, poz. 57) wydanego na podstawie art. 4 ust 3 ustawy o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Wojewoda wyjaśnił następnie, że stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 20 listopada 1972 roku w sprawie przekazania niektórych spraw do właściwości naczelników gmin oraz prezydiów rad narodowych miast niestanowiących powiatów i ich organów (Dz. U. z 1972 r., nr 49, poz. 317) do właściwości naczelników gmin przeszły sprawy należące dotychczas do prezydiów powiatowych rad narodowych i ich wydziałów m.in. ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (§ 1 pkt 6). Zatem decyzja Naczelnika z [...] września 1978 roku wydana została przez organ właściwy. Wojewoda opisał następnie szczegółowo czynności podjęte w celu uzyskania akt administracyjnych sprawy zakończonej wydaniem decyzji Naczelnika z [...] września 1978 roku. Wyjaśnił, że pozyskał jedynie decyzję Naczelnika Miasta i Gminy w [...] [...] czerwca 1978 roku o wszczęciu postępowania w przedmiocie przymusowego wykupu w drodze licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha stanowiącego działkę nr [...], postanowienie z [...] czerwca 1978 r. o ustaleniu ceny wywoławczej wykupionej nieruchomości oraz objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności, decyzję Naczelnika Miasta i Gminy w [...] z [...] września 1978 r. nr [...]. Wojewoda wskazał, że brak jest dokumentów pozwalających na podjęcie ustaleń czy gospodarstwo, którego nieruchomości objęte zostały przymusem wykupu, wykazywało niski poziom produkcji. Brak jest dokumentów źródłowych potwierdzających przeprowadzenie licytacji nieruchomości, wymaganej art. 2 ust. I oraz art. 3 ust 3 ustawy, obwieszczenia o terminie licytacji czy też protokołu z przeprowadzenia lustracji gospodarstwa prowadzonego przez P. D., M. Z. oraz S. Z. Instytucje do których zwrócił się organ w celu odszukania ww. dokumentów, zaprzeczały by były w ich posiadaniu. Brak jest również dokumentów potwierdzających stan prawny nieruchomości w dacie wydania kwestionowanej decyzji oraz jej charakter. W odniesieniu do powyższego trudno zatem odnieść się do zarzutów podniesionych przez Skarżących a dotyczących tego, że przedmiotowa działka nie stanowiła gospodarstwa rolnego, ani też nie wchodziła w skład gospodarstwa rolnego, gdyż mimo podjętych starań organ nie odszukał dokumentacji pozwalającej na ustalenie czy poza przejętą działką nr [...] w skład gospodarstwa rolnego należącego przed przejęciem na rzecz Skarbu Państwa do P. D., M. Z. oraz S. Z. wchodziły inne działki. Trudno też zgodzić się z pozostałymi zarzutami, iż nie zachodziła przesłanka wskazana w art. 1 ust. 1 tej ustawy tj. wykazanie niskiego poziomu produkcji rolnej wskutek zaniedbania, że licytacja, do przeprowadzenia której organ był zobligowany nigdy nie miała miejsca, że przed wydaniem decyzji nie zapewniono stronom możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i prawdopodobnie decyzji tej nie doręczono stronom, a mimo to w dniu [...] października 1978 roku nadano tej decyzji klauzulę prawomocności, gdyż zebrany materiał dowodowy jest niekompletny. Wojewoda podkreślił, że zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowo administracyjnym, brak dowodów pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie istnienia wad prawnych decyzji, wyklucza możliwość jej eliminacji z obrotu prawnego i stabilizacji ukształtowanych w przeszłości stosunków prawnych. Zatem nie można z góry przyjąć, że brak jakiegokolwiek dokumentu mającego zastosowanie w sprawie oznacza, że decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa Podsumowując Wojewoda wyjaśnił, że w postępowaniu nie udowodniono, że w toku badanego postępowania, wszczętego w trybie przepisów ustawy o przymusowym wykupie nieruchomości, doszło do rażących naruszeń przepisów zarówno materialnych jak i proceduralnych, tj. rażących naruszeń: § 1 ust. 1, § 2 ust. 2, ust. 5 oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wskazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. z 1968 r., Nr 11, poz. 58) oraz przepis § 2 ust. 1, § 4 oraz § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1968 r., Nr 11, poz. 57). Po rozpoznaniu odwołania Skarżących, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] września 2018 roku utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo prowadzonych poszukiwań nie udało się odnaleźć obwieszczenia o licytacji, czy protokołu z przeprowadzonej licytacji. O braku posiadanych akt poinformowali: Archiwum Narodowe w [...] w piśmie z dnia [...] marca 2013 roku; Archiwum Państwowe w [...] w pismach z dnia [...] sierpnia 2013 roku i z dnia [...] października 2014 roku; Urząd Miasta i Gminy w [...] w pismach z dnia [...] sierpnia 2013 roku i z dnia [...] listopada 2014 roku. Organ wyjaśnił, że ze zgromadzonych w sprawie dokumentów pośrednio wynika, że licytacja gruntów została wyznaczona, ale nie doszła do skutku, właśnie z powodu braku licytantów, a nieruchomość była potrzebna dla rolniczych jednostek gospodarki uspołecznionej (por. badana decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w [...]). Odnosząc się do stawianych przez Skarżących zarzutów, dotyczących braku wskazania w decyzji daty przeprowadzenia licytacji, co zdaniem skarżących świadczy o braku przeprowadzenia takiej licytacji, organ wyjaśnił, że brak ten nie dowodzi, że czynność ta nie miała miejsca. Ponadto, za prawidłowością przeprowadzenia przez organ procedury przymusowego wykupu, może przemawiać okoliczność, że P. D., M. Z. i S. Z. nie kwestionowali, ani faktu przejęcia nieruchomości, ani wysokości otrzymanej ceny wykupu (w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia decyzji skierowane do tych osób). Poza tym, w sprawie brak jest równocześnie takich dowodów, które podważyłyby w sposób jednoznaczny i niebudzący żadnych wątpliwości okoliczność przeprowadzenia licytacji (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2018r. sygn. akt I OSK 745/16, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Za chybione organ uznał zarzut stwierdzający, że przejęta działka sklasyfikowana jako pastwisko nie mogła wykazywać niskiego poziomi produkcji rolnej oraz wskazujące na brak możliwości przejęcia działki nr [...] na własność Państwa z uwagi na to, że nie stanowiła ona gospodarstwa rolnego, ponieważ posiadała zbyt małą powierzchnię. Wyjaśnił, że postępowanie w sprawie przymusowego wykupu nieruchomości przebiegało dwuetapowo. Zarzuty stawiane przez Skarżących dotyczą właśnie pierwszego etapu procedury, zakończonego wydaniem decyzji o wszczęciu postępowania przymusowego wykupu nieruchomości. Minister podkreślił, że na etapie postępowania obejmującego wykup nieruchomości poddanej licytacji (II etap). Organ nie analizował kwestii dotyczącej powierzchni wykupywanego gruntu. Kontrola taka odbywała się bowiem w 1 etapie. Przechodząc do zarzutu, dotyczącego braku doręczenia decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w [...] adresatom, Minister wyjaśnił, że tego rodzaju zarzut nie może być uwzględniony przy rozpatrywaniu sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji. Organ wskazał również, że dla badania zgodności z prawem decyzji Naczelnika nie ma znaczenia kwestia własności przejętej działki. Zgodnie bowiem z § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 roku w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 57 z późn. zm.) przepisy rozporządzenia dotyczące właściciela stosuje się odpowiednio do samoistnego posiadacza nieruchomości. Natomiast z pisma Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2013r. wynika, że w rejestrze gruntów założonym w 1978 roku pod pozycją rejestrową [...] jako osoby władające działką nr [...] o powierzchni [...] ha ujawnieni byli: P. D., M. Z. i S. Z.. Podsumowując, organ wskazał, że nie można stwierdzić, że badana decyzja Naczelnika z [...] września 1978 roku została wydana z rażącym naruszeniem przepisów stanowiących podstawę jej wydania. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia jej nieważności. Zebrane materiały nie pozwalają również na przyjęcie, aby w sprawie wystąpiła którakolwiek z pozostałych przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji, określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wnieśli do tutejszego sądu skargę, w której decyzji organu drugiej instancji zarzucili naruszenie 1. przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 ust. 2 i ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 24 stycznia 1968 roku o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. 1968 roku Nr 3 poz. 14 ze zm.) w związku z: a) § 1 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1964 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych (t.j. Dz. U. z 1972 roku Nr 31 poz. 215), b) § 1 zdanie pierwsze, § 2, § 3 ust. 1 - 3, § 4 i § 10 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 roku w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11 poz. 57), c) § 1 ust. 1, 2 pkt 2, § 2 ust. 1, 2, 4, 5, § 3 ust. 1, 2, 3 i 4 zdanie pierwsze Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 roku w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalenia wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. Nr 11 poz. 58). 2. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 138 § 1 pkt 1, art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie na rzecz każdego z nich kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest niezasadna, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontrolowane przez sąd decyzje organów obu instancji wydane zostały w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika z [...] września 1978 roku. W toku takiego postępowania organy nadzoru zobowiązane były do zbadania, czy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Zarzuty podnoszone przez Skarżących zmierzały do wykazania, że decyzja ta rażąco narusza prawo to jest przepisy ustawy z 24 styczna 1968 roku. W ocenie sądu organy obu instancji prawidłowo uznały, że naruszenie takie nie zaistniało. Sąd rozpoznający sprawę wskazuje na wstępie, że w pełni podziela stanowisko organów obu instancji, zgodnie z którym postępowanie prowadzone w trybie przepisów ustawy z 24 stycznia 1968 roku dzieliło się na dwa etapy : W pierwszym etapie badane było przez organy spełnienie przesłanek pozwalających na przymusowy wykup nieruchomości, w tym przesłanek dotyczących poziomu produkcji rolnej. Decyzja ta musiała być poprzedzona protokołem lustracji i opinią o zaliczeniu gospodarstwa do kategorii wskazującej nisko poziom produkcji rolnej z powodu zaniedbania(por. § 3 ust. 4 w zw. z ust. 1 i § 2 ust. 5 rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów - Dz. U. Nr 11, poz. 58). Po wydaniu decyzji o wszczęciu postępowania ustala była cena wywoławcza nieruchomości. Ustalenie to dokonywane było poprzez wydanie postanowienia, o którym mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 roku w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 57 z późn. zm.). Postanowienie to mogło być zaskarżone zażaleniem. Jeżeli licytacja nie doszła do skutku z powodu braku licytantów, a nieruchomość była potrzebna na cele rozwoju rolniczych jednostek gospodarki uspołecznionej lub też mogła być należycie zagospodarowana przez innych rolników indywidualnych, wykonywane było prawo pierwokupu (por. art. 3 ust. 4 ustawy z 24 stycznia 1968 roku i § 10 rozporządzenia w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych). Zatem ocena legalności decyzji podjętej na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z 24 stycznia 1968 roku - dla której wydania niezbędne jest jedynie spełnienie wymogów opisanych w § 9 i 10 rozporządzenia w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych - nie może obejmować kontroli przesłanek warunkujących w ogóle uruchomienie procedury wykupu nieruchomości, w tym kwestii produktywności gospodarstwa rolnego. Niniejsza sprawa dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z [...] września 1978 roku o przymusowym wykupie nieruchomości, czyli decyzji podjętej na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z 24 stycznia 1968 roku. Skarżący kwestionując decyzję nadzorczą odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] września 1978 roku podnoszą zarzuty dotyczące prawidłowości decyzji z [...] czerwca 1978 roku, czyli decyzji wszczynającej postępowanie w sprawie przymusowego wykupu w drodze licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego poprzedników prawnych Skarżących. Zarzuty te dotyczące w szczególności ustalenia poziomu produktywności gospodarstwa rolnego, braku możliwości objęcia działki postępowaniem w sprawie wykupu z powodu jego powierzchni, faktu, że - jak twierdzą Skarżący - działka objęta wykupem nie wchodziła w skład gospodarstwa rolnego nie mogą być badane w postępowaniu nadzorczym dotyczącym decyzji o przymusowym wykupie. Sąd nie podziela stanowiska Skarżących, że okoliczności te winny być badane w decyzji wydanej na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z 24 stycznia 1968 roku. Skoro organ ustalił pewne okoliczności warunkujące uruchomienie postępowania w sprawie przymusowego wykupu nieruchomości i wydał decyzję wszczynającą to postępowanie, nie było ani możliwe ani konieczne ponowne badanie tych okoliczności w decyzji o przymusowym wykupie. Te przesłanki ustalane były przy wydaniu ostatecznej decyzji z [...] czerwca 1978 roku, która nie została objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności i nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Decyzja ta do czasu jej eliminacji z obrotu prawnego jest dla organów orzekających o przymusowym wykupie nieruchomości przez Skarb Państwa wiążąca. Sąd przypomina w tym miejscu, że zgodnie z art. 12 k.p.a. (w stanie prawnym na dzień wydania decyzji z dnia [...] czerwca 1978 roku ) decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne i mogą być uchylane lub zmieniane tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie. Przepis ten w analogicznym kształcie obowiązuje również w obecnie obowiązującej ustawie (art. 16 par. 1 k.p.a.) i wprost wymaga, aby pozbawienie skutków prawnych decyzji odbywało się w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie nieważnościowym. Stanowi to formalną stronę zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej, która wyraża się w tym, że decyzje ostateczne obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Zatem kwestia zasadności wszczęcia postępowania, pozostawała poza oceną w niniejszym postępowaniu. Te bowiem zostały ocenione w ostatecznej decyzji o wszczęciu postępowania, to jest decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w [...] z [...] czerwca 1978 roku nr [...]. Oznacza to, że orzekając w tej materii Naczelnik nie musiał dysponować protokołem z lustracji gospodarstwa, a jedynie zobligowany był do zbadania czy zaistniały warunki do skorzystania przez Skarb Państwa z przysługującego mu z mocy ustawy prawa pierwokupu. A skoro tak to w postępowaniu nieważnościowym ocena podjętej przez niego decyzji musi być dokonywana wyłącznie w aspekcie przesłanek zawartych w przepisach prawa materialnego mających znaczenie przy rozstrzyganiu o wykonaniu przez Skarb Państwa wspomnianego prawa i przy uwzględnieniu tych elementów stanu faktycznego, których subsumcja do norm zawartych w przepisach prawa determinowała podjęte w tym względzie rozstrzygnięcie. Dla oceny legalności decyzji podjętej na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy niezbędne jest zatem zbadanie, czy spełnione zostały wymogi opisanych w § 9 i 10 rozporządzenia w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Sąd podziela w pełni stanowisko Wojewody, zgodnie z którym z uwagi na treść Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1972 roku w sprawie przekazania niektórych spraw do właściwości naczelników gmin oraz prezydiów rad narodowych miast nie stanowiących powiatów i ich organów (Dz. U. Nr 49, poz. 317), uznać należy że decyzja wydana została przez organ właściwy. Odnosząc się do pozostałych przesłanek wynikających z § 9 i 10 rozporządzenia sąd podziela stanowisko organów, zgodnie z którym o fakcie ich spełnienia świadczy treść decyzji z [...] września 1978 roku, z której wprost wynika fakt przeprowadzenia licytacji, niedojście jej do skutku z powodu braku licytantów oraz fakt, że nieruchomość była potrzebna dla potrzeb rolniczych jednostek gospodarki uspołecznionej. Sąd wskazuje w tym miejscu, że w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym przez organ wyroku z 23 lutego 2018 roku, I OSK 745/16, zgodnie z którym brak wskazania w treści decyzji daty przeprowadzenia licytacji nie może prowadzić do uznania, iż licytacja nie odbyła się. W decyzji z [...] września 1978 roku wskazano, Z treści uzasadnienia kontrolowanej decyzji wynika w sposób bezsporny, że licytacja nie doszła do skutku z powodu braku licytantów. Skarżący podnosili zarzuty dotyczące niedoręczenia decyzji z [...] września 1978 roku jej adresatom. Sąd podziela stanowisko organu, zgodnie z którym kwestie wadliwości doręczenia decyzji nie mogą stanowić o jej nieważności i mogą być badane w toku postępowania wznowieniowego. Tym niemniej wskazać należy, że w aktach administracyjnych znajdują się dokumenty potwierdzającej doręczenie P. D., S. Z. i M. Z. pisma nr [...], czyli pisma o numerze, którym opatrzona była decyzja z [...] września 1978 roku. Z potwierdzeń doręczenia wynika, że pismo podlegające doręczeniu wysłane zostało [...] września 1978 roku. Pozwala to w ocenie sądu na przyjęcie, że decyzja z [...] września 1978 roku doręczona została adresatom. Skarżący podnosili również, że Minister nie poszukiwał dokumentów archiwalnych, w tym protokołu licytacji czy obwieszczeń o licytacji. Zarzut ten jest niezasadny. W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji (str. 8 uzasadnienia) szczegółowo opisane zostało do jakich podmiotów zwracano się celem odnalezienia akt sprawy. Sąd uznał zatem zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 p.p.s.a.