II SA/Sz 601/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Z. W., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą skarżącemu dokonanie rozbiórki wybudowanego bez pozwolenia na budowę drewnianego domku letniskowego (oznaczonego nr [...] wg planu sytuacyjnego), o wymiarach ca 4,9 x 2,0 m + 6,6 x 5,5 m + 3,3 x 1,1 m, z zadaszonym tarasem o wymiarach ca 2 x (3,3 m x 2,4 m), wchodzącego w skład zabudowy letniskowej położonej na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w miejscowości P.. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na obawę wywołania nieodwracalnych skutków jakie powstaną z chwilą rozbiórki domku w postaci unicestwienia obiektu, który służy skarżącemu do prowadzenia działalności gospodarczej. Dodatkowo skarżący wskazał, że w świetle aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, nawet po pozytywnym dla niego zakończeniu sprawy, nigdy nie uzyska zezwolenia na wzniesienie na nowo domku nr [...], co w jego ocenie również przemawia za uwzględnieniem wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – j.t. ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2018, s. 254). Oznacza to, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez skarżących pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1099/14, LEX nr 1550923). Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że uzasadnienie wniosku podnosi kluczową, z punktu widzenia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczność, mianowicie to, że zaskarżona decyzja nakłada obowiązek wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Rozbiórka budynku i przywrócenie stanu poprzedniego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 2911/14, dostępne w internecie, w bazie CBOiS). Jednocześnie przywrócenie stanu poprzedniego, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby, na co również zwrócił uwagę skarżący, napotkać przeszkody wynikające z aktualnie obowiązujących na terenie posadowienia domku regulacji prawnych, co z kolei dodatkowo przesądza o tym, iż wykonanie decyzji przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd mogłoby prowadzić do nieodwracalnych skutków. Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.