IV SA/Wa 1120/19

WyrokWSA w Warszawie2019-08-27

Skład orzekający: Grzegorz Rząsa, Katarzyna Golat, Anna Sidorowska-Ciesielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo oceniło operat szacunkowy dotyczący odszkodowania za usunięcie drzew, nie odnosząc się do zarzutów strony skarżącej i wniosków dowodowych?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez brak rzeczywistej oceny operatu szacunkowego w kontekście zarzutów strony skarżącej oraz nieuwzględnienie wniosku dowodowego. Organ odwoławczy nie wypowiedział się wyczerpująco na temat podnoszonych przez stronę kwestii, takich jak czas zajęcia nieruchomości, brak protokołu oględzin, czy konieczność przeprowadzenia badań archeologicznych, ograniczając się do ogólnikowych stwierdzeń. Brak odniesienia się do tych zarzutów i wniosków dowodowych mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia odszkodowania za usunięcie 59 drzew z nieruchomości skarżących. Po wieloletnim postępowaniu administracyjnym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą odszkodowanie w wysokości 4399 zł. Skarżący zarzucili organowi m.in. nierzetelność operatu szacunkowego, brak przeprowadzenia oględzin, naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu oraz nieodniesienie się do zgłoszonych wniosków dowodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.), Protokolant spec. Iwona Hoga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A.B., A.B. i W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących A.B. A.B. i W.B. solidarnie kwotę 176 (sto siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...], orzekającą o ustaleniu odszkodowania od P. z siedzibą w P. w wysokości 4399 zł z tytułu usunięcia 59 drzew: topola osika - 34 szt., 25 szt. drzew w wieku poniżej 10 lat, z terenu działki oznaczonej nr [...] w S. oraz przyznaniu tego odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości A. B., W. B. i A. B. stosownie do udziałów, tj. po 1/3 każdemu z nich. W uzasadnieniu organ przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Pismem z 27 października 2014 r. W. B., A. B. i A. B. (dalej: "skarżący") wystąpili do Wójta Gminy N. z wnioskiem o ustalenie na ich rzecz odszkodowania z tytułu usunięcia drzew z terenu działki oznaczonej nr [...] w S. Decyzją z [...] stycznia 2015 r. Wójt Gminy N. orzekł o ustaleniu odszkodowania od P. S A. z siedzibą w P. w wysokości 820 zł z tytułu usunięcia 34 drzew gatunku topola osika z terenu przedmiotowej działki oraz przyznaniu tego odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości po 1/3 każdemu z nich. Decyzją z [...] marca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję z [...] stycznia 2015 r. Wyrokiem z 2 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1531/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że "na odszkodowanie składa się wartość usuniętych drzew i krzewów oraz drugi element, jakim jest wartość ich usunięcia z nieruchomości. Usunięcie drzew z nieruchomości może wpływać na obniżenie jej wartości. Z usunięciem drzew wiąże się konieczność wejścia na nieruchomość, co za tym idzie ustalone odszkodowanie powinno zostać powiększone o rekompensatę za korzystanie z nieruchomości. W związku z wejściem na nieruchomość celem usunięcia drzew mogą na nieruchomości powstać szkody, które po ich ustaleniu należy zrekompensować. Ocenie podlega również stan nieruchomości po dokonanym usunięciu drzew, czy nieruchomość została przywrócona do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie do stanu poprzedniego jest niemożliwe bądź powoduje nadmierne trudności lub koszty winno dojść do zapłaty odszkodowania". Sąd wskazał również, że odszkodowanie ustalono jedynie za 34 szt. drzew zaś wyciętych zostało 59 szt. drzew. Decyzją z [...] października 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy N. z [...] stycznia 2015 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z [...] sierpnia 2017 r., Wójt Gminy N. orzekł o ustaleniu odszkodowania od P. S.A. w wysokości 1123 zł oraz przyznaniu tego odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości stosownie do udziałów, tj. po 1/3 każdemu z nich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] grudnia 2017 r., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją Nr [...] z [...] lipca 2018 r. Wójt Gminy N. orzekł o ustaleniu odszkodowania od P. S.A. w wysokości 4 399 zł z tytułu usunięcia 59 drzew: topola osika - 34 szt., 25 szt. drzew w wieku poniżej 10 lat, z terenu działki oznaczonej nr [...] w S. oraz przyznaniu tego odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości A. B., W. B. i A. B. stosownie do udziałów, tj. po 1/3 każdemu z nich. Odwołanie wnieśli A. B., W. B. i A. B.. Decyzją z [...] stycznia 2019 r. nr [...] SKO w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. Nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że z wyroku WSA w Warszawie z 2 października 2015 r. wynika, że na wysokość odszkodowania składa się wartość usuniętych drzew i krzewów oraz drugi element, jakim jest wartość ich usunięcia z nieruchomości. Usunięcie drzew z nieruchomości może wpływać na obniżenie jej wartości. Z usunięciem drzew wiąże się konieczność wejścia na nieruchomość, co za tym idzie ustalone odszkodowanie powinno zostać powiększone o rekompensatę za korzystanie z nieruchomości. W związku z wejściem na nieruchomość celem usunięcia drzew mogą na nieruchomości powstać szkody, które po ich ustaleniu należy zrekompensować. Ocenie podlega również stan nieruchomości po dokonanym usunięciu drzew. Czy nieruchomość została przywrócona do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie do stanu poprzedniego jest niemożliwe bądź powoduje nadmierne trudności lub koszty winno dojść do zapłaty odszkodowania. W toku postępowania przed organem I instancji został sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego P. R. w dniu [...] marca 2018 r. operat szacunkowy określający wartość drzew usuniętych z działki ew. [...], rekompensaty za zajęcie nieruchomości na czas wycinki oraz kosztów uporządkowania tej nieruchomości. W operacie szacunkowym biegły w sposób szczegółowy przedstawił procedurę wyceny, zastosowane podejście, metodę i technikę szacowania, jak również elementy, za które wyliczone zostało odszkodowanie. Na ogólną kwotę odszkodowania złożyły się zatem wartość drzewostanu, części nieruchomości zajętej czasowo pod wycinkę, uprzątnięcia terenu. Łączna kwota odszkodowania wyniosła 4399 zł. Według Kolegium, ocena operatu szacunkowego pod względem jego zgodności z przepisami prawa nie pozwoliła na stwierdzenie uchybień, które dyskwalifikowałyby go jako dowód w sprawie. Biegły wyjaśnił w sposób wyczerpujący metodykę wyceny, jak również dokonał stosownych obliczeń, a sam wynik wyceny został należycie uzasadniony. Ponadto w toku postępowania odwoławczego biegły odniósł się do stawianych przez skarżących zarzutów, wskazując, że są one nieuzasadnione. Kolegium podkreśliło też, że skarżący nie przedstawili żadnego dowodu na okoliczność innej wartości zaistniałej szkody. Niczym nie poparte twierdzenia oraz wnioski o kolejnych biegłych nie mogą przesądzać o wadliwości już sporządzonego operatu szacunkowego przez osobę, która posiada zawodowe uprawnienia i została powołana jako biegły. Skarżący nie zwrócili się bowiem o ocenę prawidłowości operatu do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, ani także nie przedłożyli własnego operatu szacunkowego. Skargę na powyższą decyzję wnieśli A. B., W. B. i A. B. Zarzucili oni organowi: - brak podstawy prawnej przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego przez organ odwoławczy, tj. nie wskazanie przepisów prawa, na podstawie których zostało wszczęte dodatkowe postępowanie wyjaśniające, co w konsekwencji spowodowało niezasadne zwrócenie się przez organ odwoławczy do organu I instancji o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego; - brak zakończenia niezasadnie wszczętego dodatkowego postępowania wyjaśniającego, ponieważ organ odwoławczy rozpoczął wyjaśnianie sprawy przedmiotowego stanowiska archeologicznego i do dnia wydania decyzji przez organ odwoławczy, sprawa nie została wyjaśniona; - błędne ustalenie, że właściciel urządzeń przesyłowych P. S. A. zgodnie z decyzją Wójta Gminy N. Nr [...] z dnia [...].05.2014 r. otrzymał zezwolenie na usuniecie przedmiotowych drzew do dnia [...] grudnia 2014 r., natomiast właściciel urządzeń do dnia dzisiejszego nie zakończył rozpoczętej wycinki przedmiotowych drzew; - brak możliwości korzystania z części przedmiotowej działki zgodnie z przeznaczeniem w planie miejscowym ze względu na niezakończone usuniecie drzew; - nieprzeprowadzenie oględzin części działki (w miejscu usuwania przedmiotowych drzew), a także brak załączonego protokołu oględzin przy sporządzeniu przedmiotowego operatu szacunkowego z [...] marca 2018 r. sporządzonego przez biegłego P. R.; - naruszenie art. 10 k.p.a., poprzez niezapewnienie skarżącym jako stronie postępowania czynnego udziału w postępowaniu przed organem I instancji, przejawiającego się w uniemożliwieniu skarżącym wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem zaskarżonej decyzji, mianowicie: a) organ uniemożliwił skarżącym zapoznanie się z aktami sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji; b) organ uniemożliwił skarżącym przed wydaniem zaskarżonej decyzji na złożenie wniosków, w tym wniosków dowodowych mających wpływ na wynik sprawy; c) organ uniemożliwił skarżącym zapoznanie się z pismami biegłego rzeczoznawcy - korespondencji prowadzonej pomiędzy Wójtem Gminy N., a biegłym, m.in. skarżący jako strona postępowania nie otrzymała wyjaśnień biegłego z [...] maja 2018 r. W konsekwencji powyższych uchybień, dopiero wnosząc odwołanie skarżący mogli podnieść argumenty i przedstawili dowody w piśmie z 17 lipca 2018 r., które wymagają odniesienia się do nich oraz ich rozważenia przez organ I instancji przed wydaniem zaskarżonej decyzji; - art. 6, art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, co doprowadziło do nie uwzględnienia przez organ I instancji słusznego interesu strony. W szczególności organ I instancji: a) wydał decyzję na podstawie stronniczego i nieprawidłowo sporządzonego operatu szacunkowego z [...] marca 2018 r. przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego P. R., w którym nie uwzględniono wszystkich powstałych szkód, a także błędnie określono czas zajęcia terenu na czas wycinki drzew wynoszący tylko 3 dni; b) nie zobowiązał biegłego P. R. do uzupełnienia rażąco nieprawidłowego, zawierającego braki operatu szacunkowego z [...] marca 2018 r. ze względu na pominięcie (nieuwzględnienie) w wycenie wszystkich powstałych szkód; - naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 75 w zw. z art. 77 i 80 k.p.a. poprzez pominięcie, niezebranie i nierozpoznanie całego materiału dowodowego, organ I instancji ustalając w zaskarżonej decyzji wartość odszkodowania pominął ważne dla sprawy dowody pomimo tego, że skarżący wielokrotnie takie okoliczności podnosili w trakcie trwającego postępowania administracyjnego trwającego ponad 4 lata, mianowicie: a) pominięto rekompensatę za zajęcie nieruchomości na czas wycinki drzew, tj. licząc od dnia wycinki, do dnia wydania prawomocnej decyzji ustalającej odszkodowanie za wszystkie powstałe szkody - aż teren wycinki zostanie przywrócony do stanu poprzedniego. Pełne odszkodowanie powinno obejmować ustalenie odszkodowania za zajęcie nieruchomości na czas wycinki tj. do dnia ustalenia w decyzji rekompensaty za całkowite uprzątnięcie (usunięcia z miejsca wycinki leżących obecnie wyciętych drzew, gałęzi, rozdrobnionych gałęzi, pni drzew z korzeniami, zasypania dołów po pniach wraz z korzeniami oraz wyrównania terenu). Do dnia [...] sierpnia 2018 r. teren wycinki nie uporządkowano - nie przywrócono do stanu poprzedniego, zatem czas zajęcia terenu w dalszym ciągu biegnie i nie jest zakończony. Błednie określono czas zajęcia terenu na czas wycinki drzew wynoszący tylko 3 dni. Zgodnie z danymi zawartymi w operacie szacunkowym z [...] marca 2018 r. zajęcie nieruchomości na czas wycinki (licząc od dnia wycinki do dnia złożenia skargi tj. za cały ten okres 4 lata i 6 miesięcy) rekompensata (odszkodowanie) powinno wynosić około 21 000 zł; b) pominięto rekompensatę za poniesienie kosztów finansowych przeprowadzenia archeologicznych badań wykopaliskowych poprzedzających ingerencję w strukturę gleby, tj. wszelkie prace ziemne związane z przywróceniem terenu wycinki do stanu poprzedniego (wykopanie pni z korzeniami, zasypania dołów po pniach wraz z korzeniami oraz wyrównania terenu), które zostały pominięte, ponieważ teren wycinki drzew pokrywa się z obszarem zabytku archeologicznego. Rynkowa wartość wykonania usługi, tj. przeprowadzenia wykopaliskowych badań archeologicznych przez uprawnionego archeologa w przedmiotowej strefie wycinki drzew wynosi około 15 000.00 zł; c) pominięto dowód w postaci pisma skarżących z 17 lipca 2018 r.; d) pominięto dowód w postaci zdjęć pni po wyciętych 13 drzewach mających średnice większe niż ustalono w operacie szacunkowym - naruszenie art. 75 § 1, art. 77 § 1 w zw. art. 80 i art. 78 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu pomimo wniosku w tym zakresie, tj. w postaci zdjęć pni po wyciętych 13 drzewach mających średnice większa niż ustalono w operacie szacunkowym; - naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. polegające na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, co uniemożliwiło poznanie toku rozumowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia oraz zrozumienie zasadności przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy - stronniczość i nierzetelność biegłego P. R. w związku z nieprawidłowo sporządzonym operatem szacunkowym z [...] marca 2018 r., który w przedmiotowej sprawie sporządził kilka operatów szacunkowych, które są bardzo rozbieżne (kilkukrotna różnica w wycenie wartości odszkodowania). Wobec powyższych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. SKO w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wskazane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, w szczególności trafne są zarzuty naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Naruszenie tych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej P.p.s.a.). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ w istocie ponownie rozpoznał sprawę. Organ odwoławczy w kwestiach istotnych dla sprawy, zwłaszcza w kontekście podnoszonych przez stronę zarzutów nie wypowiedział się bądź wypowiedział się w sposób lakoniczny, ogólnikowy i nie odwołując się do materiału dowodowego sprawy oraz nie odniósł się do wniosków dowodowych. Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, jakie zarzuty i wnioski dowodowe były zgłaszane w toku postępowania, a także brak jest odniesienia do tych zarzutów i wniosków. Odszkodowanie za usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości w przypadkach określonych w art. 83e ust. 1-3 ustawy z 16 kwietnia 2018 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2018 r., poz. 1614 ze zm.), w sytuacji gdy strony nie zawrą umowy w terminie 30 dni od dnia usunięcia drzewa lub krzewu, ustala organ, który wydał zezwolenie na ich usunięcie, stosując odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami dotyczące odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. Oznacza to, że w sprawie o odszkodowanie za usunięcie drzew lub krzewów w przypadku określonym w art. 83e ust. 1-3 ustawy o ochronie przyrody zasadnicze znaczenie jako dowód ma operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego, jednakże jest to dowód, który podlega ocenie organów i Sądu. W razie wątpliwości co do jego treści można żądać jego wyjaśnienia lub uzupełnienia przez rzeczoznawcę majątkowego. Operaty szacunkowe sporządzone przez rzeczoznawców majątkowych podlegają podobnie jak wszystkie inne opinie biegłych podlegają ocenie organów rozpoznających sprawę na mocy art. 80 k.p.a. Tylko w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych ocena prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego może być dokonana przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych zgodnie z art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcie niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia wartości usuniętych drzewa oraz wartości ich usunięcia, a co za tym idzie obowiązek oceny wiarygodności i wartości sporządzonego operatu szacunkowego. Dotyczy to zarówno podejścia, metody i techniki szacowania przyjętej przez rzeczoznawcę majątkowego. Fakt, że ich wybór zależy od rzeczoznawcy nie oznacza, że może on działać w sposób dowolny. Organ rozpoznający sprawę ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zbadać przedstawiony operat pod względem zgodności ze stosowanymi przepisami, ale również czy jest logiczny i zupełny. W przypadku zaś istniejących wątpliwości lub niejasności może żądać wyjaśnień lub uzupełnienia wyceny (por. wyrok NSA z 31 stycznia 2012 r., I OSK 2085/11 i z 3 marca 2010 r., II OSK 481/09). W rozpoznawanej sprawie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało rzeczywistej oceny operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego P. R. z [...] marca 2018 r., zwłaszcza w kontekście podnoszonych przez skarżących zarzutów dotyczących: czasu zajęcia nieruchomości, braku protokołu oględzin nieruchomości dokonanych przez biegłego, wadliwego przyjęcia w operacie szacunkowym średnicy usuniętych drzew, a także konieczności przeprowadzenia archeologicznych badań wykopaliskowych poprzedzających ingerencję w strukturę gleby (tzn. przeprowadzenie prac ziemnych związanych z wykopaniem pni z korzeniami). Organ nie odniósł się także do zarzutów pozbawienia stron możliwości zapoznania się z aktami oraz możliwości wnoszenia wniosków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie odnosząc się do zarzutów odwołania uznało, że operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z przepisami prawa i nie zawiera uchybień, które dyskwalifikowałyby go jako dowód w sprawie. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji ograniczył się do stwierdzenia, że biegły wyjaśnił w sposób wyczerpujący metodykę wyceny, jak również dokonał stosownych obliczeń, a sam wynik wyceny został należycie uzasadniony. Ponadto biegły odniósł się do stawianych przez skarżących zarzutów, wskazując, że są one nieuzasadnione. Tym samym biegły podtrzymał sporządzoną wycenę. Taki sposób rozpatrzenia odwołania nie pozwala na uznanie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało oceny operatu szacunkowego w kontekście podnoszonych przez skarżących zarzutów. Organ odwoławczy nie powołała się na żadne konkretne dane przedstawione przez biegłego, tylko przedstawił ogólnikowe twierdzenia, że biegły wyjaśnił w sposób wyczerpujący metodykę wyceny, jak również dokonał stosownych obliczeń, a sam wynik wyceny został należycie uzasadniony. Wbrew stanowisku organu odwoławczego, zarzuty skarżących nie były ogólnikowe. Skarżący podnieśli, odwołując się do konkretnych ustaleń operatu szacunkowego (str. 9), że na terenie ich nieruchomości znajduje się stanowisko archeologiczne o nr. ew. [...] (ślady starożytnego osadnictwa sprzed 5 tysięcy lat oraz osady i cmentarzyska sprzed 3 tysięcy lat), co powinno mieć wpływ na wysokość przysługującego im odszkodowania. Skarżący, wskazując na przepisy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, podnieśli, że prowadzenie jakichkolwiek prac w obrębie zabytku archeologicznego wymaga przeprowadzenia archeologicznych badań wykopaliskowych, co wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów usunięcia znajdujących się w ziemi korzeni. Zdaniem skarżących, okoliczność tak powinna znaleźć odzwierciedlenie w kosztach uprzątnięcia (uporządkowania) terenu po wycince. Organ do tych zarzutów w ogóle się nie ustosunkował w zaskarżonej decyzji, wskazując jedynie, że skarżący nie zwrócili się o ocenę prawidłowości operatu do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, jak też nie przedłożyli własnego operatu szacunkowego. Tymczasem operaty szacunkowe sporządzone przez rzeczoznawców majątkowych podlegają nie tylko formalnej kontroli organu rozpoznającego sprawę, lecz podobnie jak wszystkie inne opinie biegłych podlegają ocenie na mocy art. 80 k.p.a., w szczególności w zakresie tego czy są logiczne i zupełny. Tylko w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych ocena prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego może być dokonana przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych zgodnie z art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżący podnieśli konkretne zarzuty względem operatu szacunkowego, w szczególności w zakresie jego zupełności, do których organ się nie odniósł, ograniczając się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że biegły uznał je za nieuzasadnione. Tym samym nie można przyjąć, że organ dokonał oceny operatu szacunkowego, zgodnie z art. 80 k.p.a. Ponadto organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy (art. 11 K.p.a.). Motywy decyzji powinny akcentować zasadność wszystkich przesłanek faktycznych i prawnych, które organ administracji uwzględnił przy załatwianiu sprawy. Ponadto, skarżący w piśmie z 17 lipca 2018 r. zgłosili wniosek o przeprowadzenie dowodu ze zdjęć pni (karpy) po wyciętych 13 drzewach, z których to zdjęć wynikać ma, że drzewa te mają średnicę większą niż ustalono w operacie szacunkowym (tj. większą średnicę niż 15 cm). Organ zobowiązany jest odnieść się do takiego wniosku dowodowego, a jeżeli takiego dowodu nie uwzględnia, wskazać przyczyny jego nieuwzględnienia. Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję (art. 136 k.p.a.). Zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ administracji może nie uwzględnić żądania strony tylko wtedy, gdy nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów i gdy dotyczy okoliczności, które zostały już stwierdzone innymi dowodami. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, że przepis ten nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia zgłoszonego dowodu. Kwestia ta nie została pozostawiona swobodnemu uznaniu organu administracji. W tej sprawie nie można z góry przyjąć, że zdjęcia pni po wyciętych drzewach nie miały żadnego znaczenia dla sprawy, skoro z operatu szacunkowego wynika, że oszacowanie kosztów uprzątnięcie terenu po wycince dokonano w podejściu kosztowym wskazując, że na koszty usunięcia składały się m.in. czynności polegające na karczowaniu pni drzew [pic] do 15 cm (k. 14 operatu szacunkowego). Podnoszona przez skarżących okoliczność wymaga wyjaśnienia przez organ, czy karczowanie pni o większej średnicy wpłynęłoby na zwiększenie kosztów uprzątnięcia terenu. Organ odwoławczy w ogóle się do tej kwestii nie odniósł w zaskarżonej decyzji. Tym samym całkowite pominięcie tej kwestii przez organ odwoławczy, nieprzeprowadzenie dowodu i pominięcie tego zarzutu, bez jakichkolwiek wyjaśnień należy uznać za naruszające wskazane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Takie wyjaśnienia powinny być zawarte w uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji. Mając powyższe względy na uwadze, zasadniczą przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji było nieodniesienie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zarzutów odwołania oraz do wniosku dowodowego z 17 lipca 2018 r. i okoliczności w tym wniosku przytoczonych. Nie można przyjąć, że są to naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym nie mogące mieć wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. W toku ponownie prowadzonego postępowania organ powinien dokonać oceny zarzutów podnoszonych w odwołaniu i odnieść do wniosku dowodowego, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Przy czym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przesądza, jakie znaczenie prawne w tej sprawie mają okoliczności podnoszone przez skarżących i wniosek dowodowy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na koszty postępowania składa się: wpis od skargi (200 zł).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło