IV SA/Po 162/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy oddala skargę w całości. IV SA/Po 162/19 Uzasadnienie Burmistrz Gminy i Miasta [...] decyzją z [...].11.2018r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2017 poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.), art. 4 ust. 2, art. 60, 61 i 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. 2018 poz. 1945, dalej u.p.z.p.) oraz przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 z 2003 r., poz. 1588) odmówił K. M. (dalej jako: "skarżący") wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą "Budynek gospodarczy - postępowanie naprawcze" na działce nr [...] obręb [...], ze względu na niespełnienie przez inwestycję wymogów zawartych w art. 61 ust. 1 pkt 5) u.p.z.p. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wpłynął do Burmistrza Gminy [...] w dniu [...].09.2018 r. Organ wyznaczył wokół terenu inwestycji obszar analizowany zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) i dokonał analizy istniejącej zabudowy zagospodarowania terenu, zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Do sprawy wpłynęło pismo PGNiG S.A. z dnia [...].10.2018 r. (data wpływu [...].10.2018 r.) Nr [...] [...], opiniujące negatywnie przedmiotowy projekt decyzji z uwagi na nie zachowanie strefy kontrolowanej gazociągu g57. Zgodnie z pismem PGNiG S.A przy projektowaniu obiektów terenowych należy zachować nienaruszalną strefę kontrolowaną, która zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640, dalej również: "Rozporządzenie") dla gazociągu g57, w przypadku wolno stojących budynków niemieszkalnych wynosi 30,0 m (po 15,0 m na stronę od osi gazociągu). Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] postanowieniem z dnia [...].10.2018 r. Nr [...], uzgodnił negatywnie przedmiotową inwestycję również wskazując na nie zachowanie przepisów z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640). Organ rozpatrując zgromadzony materiał stwierdził, że: 1. działki sąsiednie dostępne z tej samej drogi publicznej są zabudowane w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji - w granicach obszaru analizowanego występuje zabudowa mieszkaniowa jedno- i wielorodzinna oraz zabudowa zagrodowa w gospodarstwie rolnym. Działka, objęta wnioskiem jest zabudowana zabudową mieszkaniową wielorodzinną, 2. teren inwestycji ma dostęp do drogi publicznej; 3. uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4. teren nie wymaga uzyskania zgody na przeznaczenie gruntu na cele nierolnicze i nieleśne; 5. niniejsza decyzja nie jest zgodna z przepisami odrębnymi. Organ wskazał, że zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia wszystkich pięciu warunków wymienionych w tym przepisie, a skoro dla inwestycji objętej wnioskiem warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 5 nie jest spełniony, należało odmówić ustalenia warunków zabudowy. Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł K. M. podnosząc m.in., że przedmiotowy budynek został wzniesiony w latach 80-tych, i uwidoczniony był już na mapach do celów projektowych, datowanych na 20 grudzień 1994 roku (przyjętych do Państwowych Zasobów Geodezyjnych), sporządzonych na potrzeby innej inwestycji i można wysunąć wniosek, że w/w budynek został pobudowany zgodnie z obowiązującymi w latach 80-tych przepisami, a co za tym idzie - negatywne uzgodnienie z PGNiG S.A. (w oparciu o aktualne przepisy i podkłady mapowe) jest bezpodstawne, bowiem prawo nie działa wstecz. W ocenie skarżącego przedmiotowe odległości stosuje się do obiektów nowoprojektowanych i w takich przypadkach lokalizację obiektów względem linii infrastrukturalnych wyznacza się w oparciu o aktualne podkłady mapowe. Dlatego też - sensownym i logicznym wydaje się być w przypadku jego sprawy - rozpatrywanie lokalizacji przedmiotowego budynku zgodnie z dostępnymi podkładami mapowymi z lat 1985-1995 (przyjętymi do Państwowych Zasobów Geodezyjnych), gdzie żaden gazociąg nie był uwidoczniony na przedmiotowej działce (wtedy jeszcze dz. nr [...]). W jego ocenie zasadnym jest także ustalenie, czy sieć gazowa w 1994 r. była już zlokalizowana na terenie działki i nie została zewidencjonowana na mapie przyjętej do zasobów geodezyjnych, czy też może powstała w późniejszym czasie. Budynek powstał kilka lat wcześniej niż sporządzona została mapa (przez uprawnionego geodetę) datowana na dzień 2012.1994 r. Skarżący wskazał również, że organ uchybił zasadom przeprowadzania rzetelnej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 poz. 1588), błędnie wyznaczając obszar analizowany w kierunku południowym. Mając na uwadze powyższe argumenty - szczególnie w kwestii uzgodnień z PGNiG, tj. pominięcie przez organ I instancji braku lokalizacji na mapach do celów projektowych z lat 90-tych, sporządzonych na potrzeby wykonania dokumentacji budowlanej - skarżący wniósł o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...].11.2018 r. wydanej z naruszeniem przepisów prawnych dotyczących planowania przestrzennego oraz zalecenie ponownego rzetelnego przeprowadzenia postępowania w jego sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...].12.2018r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu wyjaśniono, że organ I instancji właściwie zastosował obowiązujące przepisy prawa. Działka inwestycyjna o nr ewidencyjnym [...] położona w miejscowości [...], gm. [...] leży na obszarach i terenach górniczych "[...]" i [...]". Przez działkę nr [...] przebiega gazociąg g57 relacji [...] - [...] - [...], ciśnienie 16,0 MPa, rok budowy 1975. W związku z tym organ I instancji prawidłowo przedłożył projekt decyzji o warunkach zabudowy do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego celem uzgodnienia. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] uzgodnił negatywnie projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W uzasadnieniu wskazał, że przy projektowaniu obiektów terenowych należy zachować nienaruszoną strefę kontrolowaną, która zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie dla gazociągu g57, w przypadku wolno stojących budynków niemieszkalnych (stodoły, szopy, garaże) wynosi 30,0 m (po 15,0 m na stronę od osi gazociągu). Z załącznika graficznego wynika, że strefa ta nie została zachowana W tych okolicznościach z uwagi na brak uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budynek gospodarczy postępowanie naprawcze, na terenie położonym w miejscowości [...], oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] nie można wydać pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Wymóg uzgodnienia jest obligatoryjny i konieczny. Organ właściwy w sprawie warunków zabudowy nie może nie może wydać decyzji bez takiego uzgodnienia. W związku z powyższym przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z przepisami odrębnymi, a zatem nie została spełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że nie zasługują one na uwzględnienie. Planowana inwestycja została zrealizowana bez pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr [...]. A zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] miał prawo wezwać odwołującego do przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy. W przedmiotowej sprawie z uwagi na usytuowanie planowanej inwestycji na terenach górniczych, organ I instancji musiał przedłożyć projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy do uzgodnienia z właściwym organem górniczym. Jak wynika z pism spółki PGNiG S. A., jak i postanowienia Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2018 r. przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w niewłaściwej odległości od przebiegającego gazociągu g57. Organ uzgadniający nie może pominąć tego faktu i tak jak chciałby odwołujący oceniać obiektu na podstawie map z lat 90-tych bez uwzględnienia istniejącego gazociągu. Nadto w niniejszej sprawie organ I instancji przygotował projekt decyzji o warunkach zabudowy wraz z załącznikami mapowymi. Prawdą jest, że granica południowa obszaru analizowanego w kierunku południowym została błędnie wyznaczona, jednakże w ocenie Kolegium nie ma to znaczenia dla niniejszej sprawy, ponieważ organ I instancji odmówił ustalenia warunków z uwagi na brak uzgodnienia właściwego organu, a prawidłowe wyznaczenie tej granicy nic by nie zmieniło w sprawie. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. M. wnosząc o jej uwzględnienie i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. w zw. z § 110 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013r. poz. 640) poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie przepisy cytowanego Rozporządzenia nie mają zastosowania, 2. naruszenie przepisów art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na braku w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego i faktycznego, zwłaszcza analizy stanu faktycznego sprawy, wyjaśnienia czasu i okoliczności budowy gazociągu, przytoczenia norm prawnych, które obowiązywały zarówno w dacie budowy gazociągu, jak i spornego budynku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przedmiotem tak zakreślonej kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].12.2018r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z [...].11.2018r., nr [...] odmawiającą K. M. wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą "Budynek gospodarczy - postępowanie naprawcze" na działce nr [...] obręb [...], ze względu na niespełnienie przez inwestycję wymogów zawartych w art. 61 ust. 1 pkt 5) u.p.z.p. Podstawą materiaInoprawną decyzji organu I instancji są przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778). Dla obszaru objętego wnioskiem nie istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a zatem zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. wymagane było wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku łącznego spełnienia następujących przesłanek: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z lej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej: 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego: 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1:5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Zgodnie z art. 60 ust. 1 w zw. z art. 64 u.p.z.p., decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Zgodnie zaś z art. 53 ust. 4 pkt. 4 w zw. z art. 64 ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwym organem nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż rozpoznanie w granicach sprawy – w myśl art. 134 p.p.s.a. oznacza związanie podstawą materialnoprawną rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Na zasadzie tego przepisu sąd administracyjny nie może uczynić przedmiotem oceny aktu administracyjnego, który podlegał odrębnemu zaskarżeniu. Uwaga ta dotyczy wydanego w sprawie postanowienia Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z dnia [...] października 2018r., znak [...] (zwane również: "postanowieniem uzgadniającym"), uzgadniającego projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Okoliczność ta przesądza kierunek rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż organy orzekające były związane stanowiskiem organu uzgadniającego, który wskazał, że lokalizacja budynku gospodarczego narusza strefę kontrolowaną dla gazociągu g57, określoną przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie. Skarżącemu jako inwestorowi przysługiwało na to postanowienie zażalenie. Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący skorzystał z tego prawa. W związku z tym, nie mógł na etapie wniesienia odwołania, a także skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie skutecznie zakwestionować ustaleń, które legły u podstaw tego postanowienia. Sąd podkreśla, że kluczowe znaczenie dla sprawy ma kwestia oceny skutków jakie wywierało ww. postanowienie uzgadniające projekt odmownej decyzji o warunkach zabudowy. Wyjaśnić należy, że obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z właściwym organem ochrony środowiska, w sytuacjach przewidzianych w art. 53 ust. 4 pkt 4 u.p.z.p., jest podyktowany przede wszystkim koniecznością ochrony dobra publicznego i bezpieczeństwa. Powierzenie uzgodnienia wyspecjalizowanym organom gwarantuje fachową ocenę zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami szczególnymi, określającymi cele, zasady i formy ochrony. Dokonywana przez te organy, w ramach szczególnych kompetencji, ocena zgodności planowanej inwestycji z przepisami szczególnymi, gwarantuje zatem m.in. zachowanie właściwej proporcji między ochroną dobra publicznego i bezpieczeństwa, a ingerencją w prawo własności (w tym prawo inwestora do zagospodarowania należącej do niego nieruchomości). W myśl art. 106 § 5 k.p.a. zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. W konsekwencji postanowienie wydane w trybie art. 106 k.p.a. podlega również zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Na tle wykładni powołanych przepisów K.p.a. w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, że nadanie uzgodnieniu formy postanowienia, na które przysługuje zażalenie i skarga do sądu administracyjnego i które może być przedmiotem weryfikacji w trybach nadzwyczajnych, powoduje, że jego wynik jest wiążący dla organu prowadzącego postępowanie główne. Ewentualna weryfikacja postanowień uzgodnieniowych nie może być więc dokonywana przez organ prowadzący postępowanie główne. Dopóki zatem postanowienie uzgodnieniowe nie zostanie w odpowiednim trybie wyeliminowane z obrotu prawnego i w jego miejsce nie zostanie podjęte inne, organ prowadzący postępowanie ma obowiązek uwzględnić je, rozstrzygając sprawę (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach: z 20 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 922/06, z 19 grudnia 2014 r. sygn. akt II OSK 1351/13, z 28.06.2019 r., sygn. akt II OSK 1490/18). Z powyższego jednoznacznie wynika wiążący charakter postanowienia uzgadniającego i brak możliwości jego weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie główne. Postanowienie uzgadniające projekt decyzji o odmowie ustalenia ww. warunków zabudowy było wiążące dla Burmistrza Gminy i Miasta [...] i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie mogły dokonać odmiennej oceny przepisów. Skarżący mógł kwestionować postanowienie uzgodnieniowe w administracyjnym toku instancji, a następnie w skardze do sądu administracyjnego. Stanowisko organu uzgodnieniowego nie może być jednak podważane w odwołaniu od decyzji wydanej w postępowaniu głównym, a później w skardze na tę decyzję do sądu administracyjnego. Sąd ponownie podkreśla, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy jest związany postanowieniem uzgadniającym i nie był uprawniony do wydania pozytywnej decyzji, jeżeli w obrocie prawnym pozostaje postanowienie uzgadniające negatywnie i wskazujące na przeszkody do wydania takiej decyzji. W świetle powyższego, wszystkie pozostałe zarzuty nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Postanowienie uzgadniające przesądziło o zaistnieniu negatywnej przesłanki uniemożliwiającej w sprawie ustalenie warunków zabudowy i decyzja o odmowie ich ustalenia odpowiada prawu. Ta okoliczność czyniła zbytecznym prowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego i analizy materiału dowodowego. Bezzasadne byłoby przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu dokonania analizy stanu faktycznego i prawnego przedmiotowego terenu. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania są zatem nieusprawiedliwione. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Mimo braku możliwości dokonania przez Sąd w niniejszym postępowaniu oceny prawidłowości postanowienia uzgadniającego, Sąd postanowił na marginesie wskazać skarżącemu, że powziął w wątpliwość stosowanie w przedmiotowej sprawie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640). Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że gazociąg g57 ma ciśnienie 16,0 MPa. Z kolei w piśmie PGNiG z [...].03.2018 r. (k. 25 akt adm.) wskazano, że w gazociągu g57 występuje ciśnienie 11,0 MPa. W ocenie Sądu kwestia prawidłowego ustalenia daty powstania gazociągu i jego nominalnego ciśnienia jest kluczowa dla prawidłowej oceny, czy w sprawie ma zastosowanie rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie z [...] czerwca 2013 r. Sąd wskazuje, że załącznik nr [...] do ww. rozporządzenia, tabela nr [...] określa odległości strefy kontrolowanej, jednak dotyczy to gazociągów o ciśnieniu nominalnym do 10,0 MPa. Tym samym trudno uznać za właściwe stosowanie tego rozporządzenia w odniesieniu do gazociągu o ciśnieniu nominalnym powyżej 10,0 MPa. Kwestia ta powinna zostać wyjaśniona i wzięta pod uwagę przy ewentualnym zaskarżeniu postanowienia uzgadniającego w trybie nadzwyczajnym na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126 k.p.a.