II SA/Wa 41/19

WyrokWSA w Warszawie2019-09-04

Skład orzekający: Andrzej Góraj, Iwona Maciejuk, Joanna Kruszewska-Grońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy negatywna ocena kwalifikacyjna pracownika Najwyższej Izby Kontroli, zatwierdzona przez Prezesa NIK, może być uznana za zgodną z prawem, jeśli pracownik kwestionuje obiektywność kryteriów oceny i zarzuca przełożonym nękanie, a także podnosi argumenty dotyczące niezgodności poleceń służbowych z prawem?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja Prezesa NIK zatwierdzająca negatywną ocenę kwalifikacyjną pracownika była zgodna z prawem. Sąd stwierdził, że organ administracji prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy, a także nie naruszył przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd podkreślił, że kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona do badania ich zgodności z prawem, a nie celowości czy słuszności wyboru dokonanego przez organ.
Stan faktyczny
Pracownik NIK, M.T., odwołał się od negatywnej oceny kwalifikacyjnej za rok 2017. Prezes NIK zatwierdził tę ocenę, wskazując na liczne uchybienia w pracy pracownika, w tym niewykonywanie poleceń przełożonych, nieprawidłowe prowadzenie kontroli i złą postawę. Pracownik w skardze do WSA zarzucił organowi naruszenie przepisów, błędną wykładnię prawa, dowolną ocenę dowodów oraz nękanie ze strony przełożonych. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2019 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia negatywnej oceny kwalifikacyjnej oddala skargę M.T., doradca ekonomiczny w Delegaturze Najwyższej Izby Kontroli w G., odwołał się od negatywnej oceny kwalifikacyjnej za rok 2017 Prezes Najwyższej Izby Kontroli decyzją z [...] października 2018r. zatwierdził powyższą ocenę pracownika. W uzasadnieniu wskazał, że M.T. jest pracownikiem mianowanym (mianowanie od [...]) i kontrolerem w rozumieniu art. 66a ustawy o NIK, a zatem, zgodnie z art. 76 ww. ustawy podlega okresowym ocenom kwalifikacyjnym. Podkreślił, że [...] Delegatury NIK w G., uzasadniając ocenę negatywną wskazała na: • systematyczne i wielokrotne niewykonywanie poleceń przełożonych dotyczących prowadzenia postępowania kontrolnego w sposób zgodny z art. 32 ust. 1 ustawy o NIK, mianowicie prowadzenia czynności kontrolnych w jednostce kontrolowanej w czasie pracy tej jednostki (kontrole [...]): • niewykonanie poleceń dotyczących udokumentowania sporządzenia projektu wystąpienia pokontrolnego adekwatnego do przeprowadzonych badań oraz poziomu zaawansowania czynności kontrolnych (kontrole [...]): • wykorzystanie 23% pracochłonności, przy jednoczesnym maksymalnym wykorzystaniu czasochłonności zaplanowanej na kontrolę [...], co doprowadziło do przekazania całości zaplanowanych w ramach tej kontroli czynności kontrolnych 4 innym kontrolerom w celu terminowej realizacji postępowania: • nieprzeprowadzenie badań kontrolnych wynikających z programu kontroli [...], tj. polegające na braku weryfikacji przekazanych przez pracowników kontrolowanej jednostki materiałów, w tym tabel oraz odpowiedzi na wcześniej zadane pytania i tym samym niesporządzenie dokumentacji z tych badań: • niewykonanie przez M.T. poleceń przełożonych: dyrektor oraz wicedyrektorek Delegatury w G.i bez ich zgody wykorzystanie 5 dni na czynności niezwiązane z odbywającą się kontrolą tj. sporządzenie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wskutek ukarania go karą dyscyplinarną (kontrola [...]): • uporczywe i bezpodstawne kwestionowanie ważności upoważnienia do kontroli i w związku z tym nierozpoczęcie kontroli [...] pomimo wydanego w tej sprawie polecenia służbowego: • brak dbałości o dobro NIK: • naganną postawę wyrażającą się nieprzestrzeganiem obowiązujących przepisów oraz lekceważeniem wydawanych na podstawie tych przepisów poleceń służbowych, a przez to niewłaściwe wykonywanie większości nałożonych zadań kontrolnych, stwarzające ryzyko niezrealizowania zadań nałożonych na Delegaturę NIK w G. oraz destabilizujące jej pracę: postawa powodowała niezadowolenie pracowników, którym przydzielano do dokończenia w zbyt krótkim czasie postępowania kontrolne rozpoczęte przez M.T. będące w niewielkim stopniu zaawansowania w stosunku do wykorzystanej pracochłonności: • konfliktowy sposób bycia i długotrwały niewłaściwy sposób wykonywania większości zasadniczych zadań kontrolera, które spowodowały utratę zaufania i konieczność przekazania innemu pracownikowi ważnych dla NIK zadań niekontrolnych (w tym: służba prasowa, publikacja dokumentów pokontrolnych w BIP, organizacja szkoleń): • brak zmiany postawy i niewyciągnięcie wniosków z oceny kwalifikacyjnej za 2016 r.. mimo ukarania M.T. w grudniu 2016 r. upomnieniem w związku z niewykonaniem polecenia służbowego dotyczącego założenia akt kontroli [...]. Dyrektor Delegatury w uzasadnieniu oceny kwalifikacyjnej podkreśliła, że postawa M.T. wobec obowiązków służbowych nie uległa poprawie w stosunku do roku poprzedniego. M.T. nadal nie przestrzegał obowiązujących w postępowaniu kontrolnym przepisów dotyczących czasu i miejsca prowadzenia czynności kontrolnych, nie wykonując poleceń służbowych. Podejście M.T. do obowiązków, w tym niegodne zachowanie w służbie destabilizowało realizację zadań Delegatury oraz wpływało niekorzystnie na atmosferę w zespole Delegatury. W odwołaniu od negatywnej oceny kwalifikacyjnej M.T. zawarł wniosek o zmianę ww. oceny poprzez jej podwyższenie do oceny dobrej. Odwołanie złożył w związku z tym, że nie zgadza się z oceną negatywną która nie jest oparta na faktach i została sporządzona w sposób dowolny, wadliwy, tak pod względem merytorycznym jak i metodycznym, z naruszeniem przepisów: art. 94 pkt 9 kodeksu pracy oraz przepisów zarządzenia w sprawie ocen kwalifikacyjnych. W uzasadnieniu odwołania M.T. wskazał m.in., że: • Dyrektor Delegatury podejmowała wobec niego działania polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu, które wywołały u niego rozstrój zdrowia i zaniżoną ocenę przydatności zawodowej; • działania podejmowane przez Dyrektor Delegatury uniemożliwiły wykonywanie przez niego obowiązków służbowych zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności: ustawą o NIK, kodeksem pracy, zarządzeniem Nr 16/99 Prezesa NIK z 29 lipca 1999 r. w sprawie wprowadzenia w Najwyższej Izbie Kontroli regulaminu pracy - zarządzenie w sprawie regulaminu pracy oraz zarządzeniem Nr 33/2005 Prezesa NIK z dnia 21 października 2005 r. w sprawie rozkładu i wymiaru czasu pracy w Najwyższej Izbie Kontroli- dalej: zarządzenie w sprawie czasu pracy; • w okresie podlegającym ocenie kwalifikacyjnej brał udział w trzech kontrolach ([...], [...], [...]), podczas których otrzymywał od Dyrektor Delegatury polecenia służbowe, by zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o NIK, całość czynności kontrolnych prowadzić w siedzibach poszczególnych kontrolowanych jednostek, w godzinach ich pracy, które to polecenia były niezgodne z prezentowanym przez niego poglądem na temat tego przepisu, ponieważ jego zdaniem, wskazana regulacja art. 32 ustawy o NIK, jako umiejscowiona w rozdziale III ustawy o NIK zatytułowanym "postępowanie kontrolne" dotyczy sposobu prowadzenia kontroli i ogranicza przede wszystkim możliwość angażowania w czynności kontrolne pracowników kontrolowanych jednostek poza godzinami ich pracy; regulacja art. 32 ustawy o NIK nie odnosi się do czasu pracy kontrolerów NIK, uregulowanego w rozdziale l\/ ustawy o NIK zatytułowanego "pracownicy NIK", gdzie znajduje się przepis określający wymiar czasu pracy w NIK, czyli art. 85 ustawy o NIK oraz w zarządzeniu w sprawie regulaminu pracy oraz w zarządzeniu w sprawie czasu pracy; • korzystanie z uprawnienia do rozpoczynania pracy o godzinie 9:00 wynika z faktu wychowywania trójki dzieci (trojaczki), w tym jednego niepełnosprawnego (słaby wzrok) i konieczności zapewnienia temu dziecku asysty w drodze do szkoły; • kilkanaście kontroli (w okresie nieobjętym oceną kwalifikacyjną za 2017 r.) przeprowadził zdalnie korzystając z narzędzi telekomunikacyjnych (telefon, mail, skan), ograniczając czas spędzony w jednostce kontrolowanej do niezbędnego minimum; • odmówił wykonania poleceń przełożonych [...] i [...] Delegatury NIK w G.) w sprawie wykonywania czynności kontrolnych w jednostce kontrolowanej w czasie jej godzin pracy (kontrola [...]) z uwagi na uprawnienie wynikające z § 2 ust. 1 zarządzenia Nr 33/2005 a więc rozpoczynania pracy o godzinie 9:00 i kończenia jej o godzinie 17:00, ponieważ rozwiązania przez niego przyjęte a dotyczące sposobu prowadzenia kontroli są zgodne z oczekiwaniami Prezesa NIK, które wyraził w trakcie posiedzenia Komisji ds. Kontroli Państwowej w dniu [...]czerwca 2017 r.; niemniej zastosował się do stanowiska wyrażonego w piśmie Departamentu [...] z dnia [...]października 2017 r. i kontrolę [...] przeprowadził w siedzibie jednostki kontrolowanej w ten sposób, że pracę codziennie rozpoczynał i kończył w siedzibie Delegatury - w godzinach wynikających z § 1 zarządzenia w sprawie czasu pracy {wymóg przepracowania ośmiu godzin dziennie) oraz § 2 ust. 1 tego zarządzenia umożliwiającego rozpoczęcie pracy o godzinie 9:00 i zakończenia o godzinie 17:00, w ten sposób, że rano podpisywał się na liście obecności w siedzibie Delegatury i popołudniu po zakończeniu pracy • regulacje dotyczące czasu pracy kontrolerów NIK są jasne, zaś polecenia [...] Delegatury NIK w G., były niezgodne z tymi regulacjami; • upoważnienie do kontroli [...]wydane zostało z naruszeniem art. 30 ust. 4 pkt 5 ustawy o NIK, co oznaczało, że kontrola byłaby prowadzona na podstawie błędnie wystawionego upoważnienia do kontroli, tzn. z błędnie określonym adresem kontrolowanego podmiotu; • brak było możliwości prowadzania kontroli w siedzibie jednostki kontrolowanej z uwagi na brak niezależnego pomieszczenia (kontrola [...]), a propozycja Dyrektor Delegatury dotycząca prowadzenia czynności kontrolnych w siedzibie [...] Grupy Rybackiej w U. lub w hotelu na terenie U. nie została zaakceptowana, ponieważ [...]Grupa Rybacka ani też żaden hotel na terenie U. nie był objęty kontrolą [...] • projekt wystąpienia pokontrolnego z kontroli [...]zgodnie z obowiązującą w Delegaturze w G. zasadą miał być sporządzony w końcowym okresie kontroli, po zebraniu materiałów źródłowych, co czyni nieuzasadnioną tezę zawartą w ocenie kwalifikacyjnej o nieracjonalnym wykorzystaniu 23% czasu przeznaczonego na kontrolę [...]; • w 2017 r. wykonał łącznie 18 zadań w tym: 7 kontrolnych, jedno sprawozdawcze i 10 niekontrolnych z czego 11 zadań zostało bardzo dobrze ocenione przez Dyrektor Delegatury, a ponadto, był bardzo dobrze oceniony przez koordynatora kontroli [...], która to ocena nie została mu udostępniona; • nieuwzględnione w ocenie zostały trzy zadania kontrolne wykazane w części A pkt II formularza oceny kwalifikacyjnej; • nieuzasadnione odebranie zadań niekontrolnych polegających na służbie prasowej, koordynowaniu szkoleń oraz uzupełnianiu systemu publikacji kontroli, które to zadania zostały bardzo dobrze ocenione przez Dyrektor Delegatury; • spotkanie w siedzibie Delegatury NIK w G. z dnia [...].10.17 w sprawie miejsca prowadzenia przez niego czynności kontrolnych i godzin jego pracy, z udziałem przełożonych oraz trzech kontrolerów miało na celu wyeliminowanie go z grona pracowników Delegatury NIK w G.; • kara dyscyplinarna upomnienia, jako nieprawomocna, nie może być podstawą do formułowania oceny kwalifikacyjnej kontrolera za 2017 r.; • niezasadnie odmówiono mu wykorzystania czasu pracy do sporządzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wskutek nałożenia kary dyscyplinarnej upomnienia, bowiem koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi NIK na każdym jego etapie, zgodnie z art. 97a ust. 8 ustawy o NIK. M.T.w odwołaniu powołał się na następujące dowody: - korespondencja e-mailowa z 3.01.18; 08.05.18; 18.12.17; 23-27.11.17; 20.12.17; - wydruk KRS; - zeznania w charakterze świadka K.K.. Dyrektor Delegatury, nie znajdując podstaw do zmiany zakwestionowanej okresowej oceny kwalifikacyjnej, na podstawie § 10 ust. 6 zarządzenia w sprawie ocen, przekazała odwołanie wraz ze swoim stanowiskiem Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w ramach prowadzonego postępowania - poza odwołaniem M.T. oraz stanowiskiem Dyrektor Delegatury - zgromadził dokumenty, niezbędne do zajęcia stanowiska w tej sprawie, w szczególności: 1. Korespondencję mailową M.T. z T.S. prowadzoną w dniach: 24.11.17; 27.11.17; 13.12.17; 14.12.17; 2. Korespondencję mailową M.T. z E.K. z dnia: 24.11.17; 23.11.17; 13.12.17; 14.12.17; 18.12.17; 20.12.17; 03.01.18; 02.01.18; 29.01.18; 06.05.18; 08.05.18; 3. Stanowisko w sprawie odwołania od oceny kwalifikacyjnej M.T. za rok 2017; 4. Opinię dyrektora Departamentu [...] z dnia [...].10.17 ([...]): 5. Pismo [...] Delegatury NIK w G. E.K. do Prezesa NIK z dnia [...].10.17; 6. Pismo M.T. do Prezesa NIK z dnia [...].10.17; 7. Protokół kontroli PIP z dnia [...].04.18; 8. Korespondencję mailową E.D. z M.T. z dnia 15.12.17; 9. Korespondencję mailową E.K. z M.T. z dnia 18.12.17; 23.11.17; 10. Korespondencję mailową E.K. z P.B. z dnia 29.11.17; 11. Korespondencję mailową T.S. z P.B. z dnia 28.11.17; 27.11.17; 12. Pismo [...] Delegatury NIK w G. do Prezesa NIK z dnia 25.01.18; 13. Postanowienie rzecznika dyscyplinarnego NIK z dnia [...].03.18; 14. Korespondencję mailową E.D. z E.K. z dnia 21.11.17; 15. Notatkę służbową E.D. z dnia [...].11.17; 16. Notatkę służbową E.D. z dnia [...].11.17; 17. Kwestionariusz oceny wykonania zadania [...] dla M.T.; 18. Pismo Biura Organizacyjnego z dnia 04.07.18 w sprawie wysokości nagród przyznanych M.T. w 2017 r. oraz w sprawie prowadzonych i zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych prowadzonych wobec M.T. w 2017 r.; 19. Pismo M.T. z 09.07.18 w sprawie dodatkowych wniosków dowodowych; 20. Pismo Delegatury NIK w G. z dnia 09.07.18 w sprawie kserokopii list obecności za 2017 r. dla M.T., kwartalnych kart wykonania zadań przez M.T., kserokopie sprawozdań miesięcznych związanych z budżetem zadaniowym NIK sporządzonych przez M.T.; 21. Wykaz uwag do projektu Informacji o wynikach kontroli [...] Dostępność terapii przeciwbólowe zgłoszonych przez M.T. w dniu 21.02.17; 22. Wykaz uwag do projektu programu kontroli [...]zgłoszonych przez M.T. w dniu 12.05.17; 23. Wykaz uwag do projektu programu kontroli [...] Realizacja zadań w zakresie ochrony konsumenta przez Inspekcję Handlową zgłoszonych przez M.T. w dniu 27.06.17; 24. Pytania do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej sporządzone przez M.T. z dnia 13.09.2017; 15.09.2017; 18.09.2017; 22.09.2017; 25.09.2017; 25. Korespondencję mailową pomiędzy R.M. a E.K. z dnia: 06.07.17; 26. Korespondencję mailową pomiędzy M.T. a E.K. z dnia 20.06.17; 19.06.17; 12.06.17; 07.06.17; 27. Program kontroli "[...]" [...]; 28. Pisma sporządzone przez M.T. w ramach kontroli [...] w dniu: 24.11.17; 27.11.17; 28.11.17; 29.11.17; 4.12.17 r. 29. Karty wykonania zadań przez M.T.w 2017 r. (kwartał I, II, III, IV, V); 30. Tematykę kontroli doraźnej "[...]"] 31. Kwestionariusz oceny wykonania zadania [...] dla M.T.; 32. Dokumentację dostarczoną przez Dyrektor Delegatury dotycząca udziału M.T.w kontroli [...]; 33. Dokumentację dostarczoną przez Dyrektor Delegatury dotycząca udziału M.T. w kontroli [...]; 34. Dokumentację dostarczoną przez Dyrektor Delegatury dotycząca udziału M.T.w kontroli [...]; 35. Dokumentację dostarczoną przez Dyrektor Delegatury dotycząca udziału M.T.w kontroli [...]: 36. Dokumentację dostarczoną przez Dyrektor Delegatury dotycząca udziału M.T.w kontroli [...]: 37. Listę obecności w pracy M.T.w roku 2017: 38. Roczna karta ewidencji obecności w pracy M.T. w roku 2017: 39. Zestawienie elektronicznej rejestracji obecności M.T. w siedzibie Delegatury NIK w G.: 40. Zestawienie nagród pieniężnych przyznanych M.T. w roku 2017; 41. Stanowisko M.T. z dnia [...].08.18 dotyczące zebranego materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym od negatywnej oceny kwalifikacyjnej za rok 2017. Zespół oceniający odwołanie poprosił także o złożenie wyjaśnień i przesłuchał E.K.- [...] Delegatury NIK w G., a także inne osoby uczestniczące bezpośrednio lub pośrednio w realizacji bądź nadzorowaniu zadań wykonywanych w 2017 r. przez M.T. tj.: 1. M.S., [...] k. p. w Delegaturze NIK w G.: 2. P.B., [...] w Delegaturze NIK w G.: 3. R.M., [....] k. p. w Delegaturze NIK w G.: 4. K.H., [...] k. p. w Delegaturze NIK w G.: 5. M.S., [...] k. p. w Delegaturze NIK w G.; 6. A.O., [...] k.p. w Delegaturze NIK w G.; 7. K.D., doradcę prawnego w Delegaturze NIK w G.; 8. P.A., [...] k.p. w Delegaturze NIK w G.; 9. Z.Z., [...] k.p. w Delegaturze NIK w G.; 10. E.D., [...] Delegatury NIK w G.; 11. T.S. [...] Delegatury NIK w G . Zgodnie z wnioskiem M.T.z dnia 02.07.18 o umożliwienie złożenia wyjaśnień. Zespół zaprosił M.T.do złożenia wyjaśnień, wyznaczając w tym celu termin w dniu [...].07.18. Wskutek niestawiennictwa M.T., Zespół wyznaczył nowy termin w dniu [...].08.18 i wskutek ponownego jego niestawiennictwa. Zespół skierował do odwołującego się kontrolera informację o dodatkowym terminie umożliwiającym mu złożenie wyjaśnień w dniu [...].08.18 o godz. 12:00. W dniu [...].08.18 M.T.nie stawił się oraz złożył pisemną prośbę o wycofanie wniosku i umożliwienie mu złożenia wyjaśnień, wnosząc jednocześnie o możliwość zajęcia stanowiska w formie pisemnej do dnia [...].08.18. Organ podkreślił także, iż Dyrektor Delegatury wskazała na nieodpowiadające oczekiwaniom, z naruszeniem obowiązujących przepisów, niesumienne i nieterminowe dokonywanie przez M.T.większości nałożonych zadań. W ocenie Dyrektor Delegatury, jedynie wzmożona ingerencja przełożonych i szczególne zaangażowane współpracowników zapewniło terminową realizację tych zadań. Równocześnie postawa M.T., nacechowana nieprzestrzeganiem obowiązujących przepisów oraz lekceważeniem poleceń służbowych, a także konfliktowość oraz brak szacunku dla przełożonych oraz pozostałych członków zespołu utrudniała współpracę, destabilizowała pracę Delegatury i niekorzystnie wpływała na atmosferę w zespole. W związku z ww. oceną dokonaną przez Dyrektor Delegatury, Zespół dokonał analizy zadań wskazanych w części A II ppkt 1 oceny kwalifikacyjnej. Przede wszystkim. Zespół zapoznał się z dokumentami przedstawionymi przez: M.T., nadesłanymi przez dyrektor Delegatury, oraz odebrał zeznania od osób nadzorujących i wykonujących poszczególne kontrole, w których brał udział M.T.. Zespół dokonał analizy zadań kontrolnych, zrealizowanych przez M.T.w okresie podlegającym kontroli, tj. od dnia [...].01.17 do dnia [...].12.17 w oparciu o ww. dowody. Ad. zadania dot kontroli [...] pn. "[...]" organ wyjaśnił, że M.T.wykonywał czynności polegające na zweryfikowaniu drugiej wersji projektu informacji z ww. kontroli, pod kątem uwzględnienia zgłoszonych uprzednio uwag przez Delegaturę NIK w G . M.T. wg. sprawozdania wykonywał to zadanie przez jeden dzień. Dyrektor Delegatury wyjaśniła, że nie zgłaszała zastrzeżeń dotyczących jakości i terminowości wykonania tego zadania, nie ujęła go jednak w ocenie, ponieważ w ocenie kwalifikacyjnej za 2017 r. M.T. ujęła wyłącznie zadania kontrolne, co do których miała zastrzeżenia. Ad. zadania dot. kontroli [...] pn. "[...]" przeprowadzonej w Urzędzie [...] w G. organ wyjaśnił, że M.T. wykonywał czynności nadzoru nad kontrolą przygotował wniosek dotyczący przeprowadzenia ww. kontroli oraz projekt jej tematyki. W ramach nadzorowania czynności kontrolnych prowadzonych w Urzędzie [...] w G. na przełomie maja i czerwca 2017 r., współpracował z M.S., [...] kontroli państwowej, która samodzielnie wykonywała czynności w ww. jednostce kontrolowanej. Współpraca M.T. z M.S., układała się pozytywnie. Z uwagi na dużą wiedzę nt. prowadzonej kontroli, M.S. nie potrzebowała korzystać z pomocy M.T.. Samodzielnie przeprowadziła, zorganizowała oraz napisała niezbędne dokumenty w ramach prowadzonej kontroli. W ocenie M.S., M.T. jest osobą życzliwą uczynną i sympatyczną. [...] Delegatury NIK w G. nie zgłaszała uwag dotyczących jakości i terminowości zadań wykonywanych przez M.T. w ramach ww. kontroli i wyjaśniła, że nie ujęła tego zadania kontrolnego w swojej ocenie pracy M.T., ponieważ w ocenie kwalifikacyjnej za 2017 r. M.T., ujęła wyłącznie zadania kontrolne, co do których miała zastrzeżenia. M.T. na czynności kontrolne w ramach ww. zadania kontrolnego przeznaczył łącznie 6 dni (5 na sporządzenie tematyki kontroli i 1 dzień na sprawowanie nadzoru). Ad. zadania dot. kontroli [...]pn. "[...]" organ wyjaśnił, że M.T. wykonywał czynności polegające na zaopiniowaniu projektu programu ww. kontroli. M.T. wg. sprawozdania wykonywał to zadanie przez dwa dni. Dyrektor Delegatury wyjaśniła, że nie zgłaszała zastrzeżeń dotyczących jakości i terminowości wykonania tego zadania, nie ujęła go jednak w ocenie, ponieważ w ocenie kwalifikacyjnej za 2017 r. M.T. ujęła wyłącznie zadania kontrolne, co do których miała zastrzeżenia. Ad. zadania dot. kontroli [...] pn. "[...]" prowadzonej w Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej w G. organ wyjaśnił, że M.T., w ramach ww. zadania kontrolnego, miał przeprowadzić czynności związane z realizacją kontroli w jednostce kontrolowanej. Kontrola ta była bezpośrednio nadzorowana przez wicedyrektor Delegatury E.D.. Ze sporządzonego przez wicedyrektor Delegatury E.D. kwestionariusza oceny wykonania przez M.T. zadania [...], wynika, że w zakresie czynności kontrolnych oraz w zakresie opracowania wystąpienia pokontrolnego uzyskał on ocenę zadowalającą. Skala oceny wg. przedmiotowego kwestionariusza jest trzystopniowa: pozytywna, zadowalająca oraz negatywna. Wg. zeznań E.D., M.T. na początku kontroli wszystkie czynności kontrolne wykonywał samodzielnie, bez udziału innych kontrolerów. W czasie wykonywania czynności kontrolnych, odwołujący się kontroler od dnia [...].09.17 do [...].10.17 sporządził łącznie 6 pytań, na które udzielono 5 odpowiedzi. Były to pytania oraz tabele przekopiowane z programu kontroli. Realizacja powyższego zdania zajęła M.T. 8 dni (oraz 2 dni na przygotowanie się do kontroli). Czynności z tym związane nie były wykonywane w siedzibie jednostki kontrolowanej, tylko w siedzibie Delegatury NIK w G., co miało bezpośrednie przełożenie na niską wartość informacyjną uzyskanych dokumentów - brak bezpośredniego kontaktu z kontrolerem utrudniał bowiem podmiotowi kontrolowanemu prawidłowe wypełnienie zestawień tabelarycznych. Wicedyrektor Delegatury E.D. wskazała, że pracownicy Delegatury skarżyli się, że muszą wykonywać zadania za M.T., a zaangażowanie się w kontrolę z jego strony w trakcie powierzonego zadania było niewielkie z uwagi na to, że porównując program kontroli i tabele, które przekazał koordynator tej kontroli, były to dokładnie przekopiowane pytania i tabele do tych pytań. Wśród materiałów przekazanych przez M.T. były również dokumenty przesłane przez jednostkę kontrolowaną które zawierały błędy lub puste pola. Pani E.D., w czasie wizyty w jednostce kontrolowanej, uzyskała informacje, że z powodu braku kontaktu z M.T. podmiot kontrolowany nie wiedział, w jaki sposób należało wypełnić zestawienia tabelaryczne. Kontrolerzy, którzy kontynuowali kontrolę musieli wrócić do materiałów źródłowych, aby sprawdzić stan faktyczny. Wicedyrektor Delegatury E.D. stwierdziła, że 8 dni przeznaczonych na czynności kontrolne i 2 dni na przygotowanie, to czas niewspółmierny do wykonanych czynności przez M.T.. Zdaniem E.D., pytania skierowane do podmiotu kontrolowanego można było sporządzić w ciągu jednego dnia. Ponadto, E.D. rozmawiała z odwołującym się kontrolerem na temat sposobu prowadzenia przez niego kontroli i w obecności Pana K.K., doradcy ekonomicznego, który przejął nadzór nad kontrolą i zapytała się M.T., czy oprócz pytań ma inne materiały, czy dokonał weryfikacji innych materiałów, czy przeprowadził badania, które były wskazane w programie kontroli, czy sporządził projekt wystąpienia pokontrolnego – M.T. odpowiedział, że przekazane materiały są jedynymi, jakimi dysponuje. Oznacza to, że przez 8 dni M.T.nie weryfikował materiałów źródłowych, ani nie weryfikował odpowiedzi i tabel. Wicedyrektor Delegatury E.D. wskazała ponadto, że w Delegaturze istnieje zasada, że po zaangażowaniu 30% pracochłonności, kontrolerzy przedkładają częściowe projekty wystąpień pokontrolnych, o co również proszą nadzorujący doradcy. Praktykuje się pisanie wystąpień pokontrolnych na bieżąco. Wicedyrektor Delegatury E.D, wyjaśniła, że 30% pracochłonności odnosiłoby się do kontroli, którą Pan T. przeprowadzałby samodzielnie. Pan T. nie przekazał materiałów, na których mogli dalej pracować kontrolerzy. M.T. pomimo wykorzystania 23% ogólnej pracochłonności zaplanowanej dla tej kontroli, na wniosek nadzorującej kontrolę wicedyrektor Delegatury E.D., nie przedłożył projektu wystąpienia pokontrolnego adekwatnego do stanu zaawansowania kontroli oraz nie sporządził dokumentacji z badań kontrolnych. K.H. [...] k.p. w Delegaturze NIK w G. zeznał, że część pytań i zestawień, które wynikały z programu kontroli wymagały ponownej weryfikacji i uściślenia. O pewne kwestie związane z kontrolą kontrolerzy, którzy przejęli zadanie, musieli sami wystąpić, ponieważ nie wszystkie wątki zostały poruszone w okresie, w którym M.T. wykonywał czynności kontrolne. Ponadto, zagadnienia, którymi w trakcie kontroli zajmował się M.T., wymagały prowadzenia prac od początku. M.S. [...] k.p. w Delegaturze NIK w G. zeznała, że po przystąpieniu do ww. kontroli, która już była w toku. przekazano jej materiały, które zwierały pytania, jakie M.T. zadał jednostce kontrolowanej wraz z odpowiedziami, jednak materiały te wymagały analizy i przygotowania wystąpienia pokontrolnego. Natomiast w zakresie praktyki sporządzania wystąpień pokontrolnych, pani S. zeznała, że ona stosuje praktykę przygotowywania projektu wystąpienia pokontrolnego w miarę jak kontrola się odbywa, ale praktyka stosowana w tym zakresie jest w Delegaturze różna. Z uwagi na niewykonywanie czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej oraz w celu uzyskania informacji w przedmiocie postępów prac M.T. zaangażowanego w przygotowanie projektu programu kontroli [...], z inicjatywny przełożonych Delegatury, w dniu [...].10.17 odbyło się spotkanie z M.T., w celu omówienia wykonywania przez niego czynności kontrolnych poza Inspekcją Handlową w G.. Spotkanie odbyło się z udziałem Dyrektor Delegatury, dwóch wicedyrektorek Delegatury, trzech kontrolerów i sekretarki. W trakcie spotkania, M.T. bronił swojego stanowiska twierdząc, że nie musi i nie chce przeprowadzać czynności kontrolnych w jednostce kontrolowanej, tylko w siedzibie Delegatury. M.T. wskazał, że nie prowadzi czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej, ponieważ nie może tam być osiem godzin. Jak wyjaśnił przełożonym odwołujący się kontroler, najpierw musi przyjechać do Delegatury i podpisać się na liście obecności a następnie wrócić do siedziby Delegatury NIK w G. i ponownie podpisać listę obecności. Powyższe uprawnienie, wg M. T., wynikało z przepisów prawa oraz zarządzeń Prezesa NIK. Ad. zadania dot. kontroli [...] pn. "[...]" przeprowadzonej w [...] Urzędzie Skarbowym w G. organ wyjaśnił, że M.T. wykonywał je przez 15 kontrolerodni, z czego 9 dni w jednostce kontrolowanej oraz 6 dni w siedzibie Delegatury wykorzystane na przygotowanie do kontroli (2 dni) oraz opracowanie projektu wystąpienia pokontrolnego (4 dni), w okresie od [...].11.17 do [...].12.17. Przez wzgląd na opóźnienie w realizacji ww. zadania kontrolnego, z inicjatywy wicedyrektor Delegatury T. S., M. T. dołączył do zespołu kontrolerów realizujących ww. zadanie w trakcie trwania kontroli. W ramach ww. zadania kontrolnego, M. T. miał przeprowadzić 15 wybranych postępowań kontrolnych w oparciu o kwestionariusze, które były zawarte w programie kontroli, przeanalizować wyniki tego badania i opisać je w projekcie wystąpienia pokontrolnego. Wicedyrektor Delegatury T. S., która bezpośrednio nadzorowała przedmiotową kontrolę z ramienia kierownictwa Delegatury, wskazała, że M. T. swoje zadania wykonywał pod ścisłym nadzorem doradcy nadzorującego a stopień trudności tych zadań oceniła jako średni. Wicedyrektor Delegatury T. S. wskazała jednocześnie, że wydawała M.T. polecenia prowadzenia czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w godzinach pracy tej jednostki, tak jak to czynią inni kontrolerzy, jednak M.T. nie wykonywał tych poleceń, przychodząc do pracy do Delegatury kilka minut przez 9:00, podpisując się na liście obecności, wychodził do jednostki kontrolowanej, następnie po zakończeniu pracy w jednostce kontrolowanej wracał do siedziby Delegatury i również podpisywał listę obecności. Zdaniem wicedyrektor Delegatury T. S., niedostosowanie się przez M. T. do ww. polecenia nie miało negatywnego wpływu na terminowość zrealizowania przedmiotowej kontroli, ponieważ terminów wykonania kontroli pilnował doradca nadzorujący, zaś kontrola zrealizowana została terminowo. W ocenie kontrolera nadzorującego ww. kontrolę w jednostce kontrolowanej, doradcy ekonomicznego P.B., M. T. z powierzonego mu zadania wywiązał się bardzo dobrze, biorąc pod uwagę złożoność problematyki kontrolnej, trudności w uzyskaniu materiałów źródłowych do przeprowadzenia badań kontrolnych oraz już zastałe opóźnienia w rozpoczęciu kontroli. Znalazło to również odzwierciedlenie w ocenie zawartej w kwestionariuszu wykonania zadań przez M.T. (ocena bardzo dobra). Zdaniem P.B., przyjęta przez M.T. praktyka, niezgodna z poleceniem [...] Delegatury NIK w G., a polegająca na rozpoczynaniu pracy o godzinie 9:00 podpisaniem się na liście obecności w siedzibie Delegatury NIK w G., a następnie udawanie się do siedziby jednostki kontrolowanej, po czym kończenie pracy w jednostce kontrolowanej i powrót do siedziby Delegatury NIK w G. w celu podpisania się na liście obecności, nie zagroziła zrealizowaniu zadania kontrolnego. Ponadto, P.B. wyjaśnił, że współpraca z M.T.nie powodowała problemów, co więcej, w bezpośrednim kontakcie M.T. był kulturalny i uprzejmie przyjmował jego uwagi w trakcie weryfikacji wykonywanych zadań. Ad. zadania dot. kontroli [...] pn. "[...]" przeprowadzone] w Zarządzie Portu Morskiego w [...] sp. z o.o. organ wyjaśnił, że M.T. brał udział w opracowywaniu projektu programu kontroli a następnie w przeprowadzeniu kontroli w Zarządzie Portu Morskiego w [...] sp. z o.o. Dyrektor Delegatury zeznała, że na początku kwietnia 2017 r., powierzyła M.T. zadanie sporządzenia projektu programu ww. kontroli i uzgodniła z M.T., przedstawi on projekt programu kontroli przed swoim zaplanowanym urlopem wypoczynkowym. Ponieważ przedstawiony projekt programu kontroli był nie był zaawansowany, a kontrola miała rozpocząć się w listopadzie 2017 r. M.T. zapewnił Dyrektor Delegatury, że dalszą część projektu programu kontroli dostarczy po powrocie z urlopu wypoczynkowego (urlop wypoczynkowy do 20.09.17). Z uwagi na zbliżający się termin rozpoczęcia kontroli. Dyrektor Delegatury obawiając się, że program kontroli nie zostanie przygotowany, poprosiła M.T., aby do czasu rozpoczęcia przez niego urlopu wypoczynkowego, uzupełnił projekt programu wg. jej wytycznych. Następnie, M.T. przed uzgodnionym urlopem wypoczynkowym przez dwa tygodnie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Dyrektor Delegatury w celu zapewnienia terminowego rozpoczęcia kontroli, do prac nad wskazanym projektem programu kontroli, zaangażowała R.M., [...] kontroli państwowej w Delegaturze NIK w G.. Pan R.M. zeznał, że z chwilą przekazania mu tego zadania, stopień zaawansowania prac nad projektem programu kontroli wynosił ok. 20 procent i że w dużej mierze on sam zajmował się napisaniem tego dokumentu. Pan R.M. wskazał ponadto, materiał dotyczący projektu programu kontroli uzyskany od M.T. był wstępny, wymagający intensywnego opracowania, stanowił niewielką część programu i wymagał uzupełnień, stanowił bazę, którą należało rozwijać, pogłębiać elementy już zawarte. W efekcie, na R.M., spoczęło wykonanie większości pracy nad projektem programu kontroli W związku z brakiem informacji od odwołującego się kontrolera nt. poziomu zaawansowania prac nad wskazanym projektem, oraz w związku z wykonywaniem przez niego czynności kontrolnych poza siedzibą jednostki kontrolowanej w ramach kontroli [...], z inicjatywny i przy udziale kierownictwa Delegatury NIK w G., w dniu 04.10.17. odbyło się spotkanie z odwołującym się kontrolerem w obecności trzech kontrolerów i sekretarki (co opisano w punkcie 4 na str. 8 decyzji). W dniu 13.12.17, wicedyrektor Delegatury T.S. za pośrednictwem poczty elektronicznej wydała M.T. polecenie skorygowania harmonogramu kontroli [...], w którym zaplanował on czas na opracowanie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wskutek ukarania karą dyscyplinarną upomnienia. Następnie w dniu 14.12.17 wicedyrektor Delegatury T.S. za pośrednictwem poczty elektronicznej wydała M.T. polecenie rozpoczęcia kontroli [...] od dnia [...].12.17 i wykonywania czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w kolejnych dniach, tj. od 19.12.17. Tego samego dnia, tj. 14.12.17, za pośrednictwem poczty elektronicznej to samo polecenie dotyczące wykonywania czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w ramach tej kontroli wydała M.T. Dyrektor Delegatury. M.T., po uzyskaniu upoważnienia do kontroli, nie rozpoczął kontroli w dniu [...].12.17. Zakwestionował ważność upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z uwagi na zamieszczony w nim adres jednostki kontrolowanej, który jego zdaniem nie był prawidłowy i uniemożliwiał rozpoczęcie kontroli. Zdaniem M.T., adres Zarządu Portu Morskiego w [...] sp. z o.o. powinien być tożsamy z tym, który widnieje w Krajowym Rejestrze Sądowym, a nie tym, który jest wskazany na stronie internetowej tej jednostki. M.T. upierał się przy słuszności swojego stanowiska i pomimo polecenia Dyrektor Delegatury, w dniu 18.12.17 nie rozpoczął kontroli w jednostce kontrolowanej, tylko odnotował swoją obecność w siedzibie Delegatury o godzinie 11:25. Tymczasem, w jednostce kontrolowanej czekał na M.T. kierownik tej jednostki. Dyrektor Delegatury zeznała, że w rozmowie telefonicznej z kierownikiem jednostki kontrolowanej, uzyskała od niego informację, że nie widział on przeszkód w rozpoczęciu kontroli z powodu adresu wskazanego w upoważnieniu do kontroli i że oczekuje na przybycie M.T. do jednostki. Następnego dnia, tj. 19.12.17 M.T. udał się do siedziby Zarządu Portu Morskiego [...] sp. z o.o., i po przybyciu do jednostki uznał, że pomieszczenie przeznaczone do prowadzenia kontroli nie nadaje się do wykonywania czynności kontrolnych. W ocenie M.T., brak niezależnego pomieszczenia w siedzibie jednostki kontrolowanej, mieszczącej się w dwóch kontenerach, uniemożliwiało mu prowadzenie w tej jednostce czynności kontrolnych. M.T., poinformował kierownika jednostki kontrolowanej, że brak jest możliwości prowadzenia przez niego czynności kontrolnych w zaproponowanych pomieszczeniach w jednostce kontrolowanej i że czynności kontrolne będą prowadzone na odległość z siedziby Delegatury. Dyrektor Delegatury o tym, że M.T. nie prowadzi czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej dowiedziała się trzeciego dnia od rozpoczęcia kontroli, na podstawie listy obecności, z której wynikało, że M.T. przebywa na terenie Delegatury. W związku z zaistniałą sytuacją Dyrektor Delegatury skontaktowała się z Prezesem Zarządu Portu Morskiego sp. z o.o. (kierownikiem jednostki kontrolowanej), aby poinformować go, że prowadzenie kontroli na odległość nie jest dopuszczalne i kontroler będzie się pojawiał w jednostce kontrolowanej, a także, aby wypracować wspólną koncepcję umożliwiającą przeprowadzenie czynności kontrolnych przez M.T. w innym miejscu, tj. w [...] Grupie Rybackiej oraz w hotelu na terenie [...]. M.T. uznał jednak, że [...] Grupa Rybacka ani hotel na terenie [...] nie są objęte kontrolą [...] i nie może uczynić zadość sugestii Dyrektor Delegatury dotyczącą prowadzenia kontroli w tych miejscach i w związku z tym, podjął decyzję o kontynuowaniu kontroli w siedzibie Delegatury. R.M., któremu Dyrektor Delegatury przekazała kontynuowanie prac nad projektem programu kontroli, a następnie powierzyła wykonywanie czynności kontrolnych w siedzibie Zarządu Portu Morskiego [...] sp. z o.o., nie potwierdził braku możliwości prowadzenia kontroli w siedzibie Zarządu Portu w [...] sp. z o.o. i wskazał, że część czynności kontrolnych wykonywał w siedzibie Zarządu a część w hotelu na terenie [...]. Ponadto, wskazał, że współpraca z kontrolowaną jednostką układała się bardzo dobrze. Prowadzący czynności kontrolne R.M. przyznał, że obecność kierownika jednostki kontrolowanej w pokoju, w którym prowadził czynności kontrolne, w pewnym sensie nawet usprawniała kontrolę, ponieważ sprawy były wyjaśniane na bieżąco ustnie lub pisemnie. Na bieżąco również otrzymywał dokumenty, które znajdowały się w tym pomieszczeniu. Ponadto, jak zeznał R.M., już na etapie podjęcia czynności kontrolnych we wskazanej jednostce, wiedział o tym, że ta kontrola jest opóźniona i to był powód dołączenia przez niego do tej kontroli, zaś przyczyną opóźnienia była odmienna ocena M.T. dotycząca możliwości prowadzenia czynności kontrolnych w tej jednostce. R.M. potwierdził również to, że adres jednostki kontrolowanej wskazany na wystawionym dla niego upoważnieniu do kontroli Zarządu Portu Morskiego [...] sp. z o.o. nie stanowił przeszkody w rozpoczęciu i prowadzeniu kontroli. M.T. w IV kwartale 2017 r. na ww. zadanie kontrolne przeznaczył łącznie 12 dni, z czego 6 na sporządzenie projektu programu kontroli, 4 dni na przygotowanie do kontroli oraz 2 dni na wykonanie czynności w jednostce kontrolowanej. Upoważnienie do kontroli zostało wystawione odwołującemu się kontrolerowi w dniu 18.12.17, zaś faktycznie w jednostce kontrolowanej odwołujący się kontroler pojawił się 19.12.17, a w czasie pozostałym do końca 2017 roku przebywał w siedzibie Delegatury. W trakcie trwania ww. zadania kontrolnego. M.T. podejmował czynności niezwiązane z ww. kontrolą polegające na sporządzeniu odwołania do wojewódzkiego sądu administracyjnego od orzeczonej wobec niego kary dyscyplinarnej upomnienia. M.T., wg. informacji podanych przez siebie w sprawozdaniu z zadań wykonanych w IV kwartale 2017 r., wykonywał te czynności przez 9 dni roboczych. Zespół, po zapoznaniu się z przedstawionymi materiałami dowodowymi potwierdza uzasadnienie negatywnej oceny kwalifikacyjnej w punkcie V formularza oceny kwalifikacyjnej, w zakresie zadań kontrolnych realizowanych przez M.T. w ramach kontroli [...]oraz w zakresie zadania kontrolnego [...] - w części dotyczącej przeprowadzenia czynności kontrolnych w ramach tej kontroli. Natomiast w ocenie Zespołu nie znajdują uzasadnienia zarzuty Dyrektor Delegatury w zakresie zadań kontrolnych zrealizowanych przez odwołującego się kontrolera w ramach kontroli [...]. Z analizy materiałów dowodowych wynika, że M.T. zadanie kontrolne wykonał w sposób zgodny z oczekiwaniami bezpośrednich przełożonych, co zostało odzwierciedlone w kwestionariuszu oceny wykonania tego zadania oraz w uzasadnieniu oceny dotyczącej tej kontroli, w którym Dyrektor Delegatury wskazała, że kontroler z zaangażowaniem, sprawnie i terminowo wykonał powierzone zadanie. Uzasadnienie negatywnej oceny wykonania zadania kontrolnego [...] w zaprezentowanej treści winno stanowić przedmiot informacji o zachowaniu się kontrolera w służbie i poza służbą w okresie objętym oceną kwalifikacyjną za 2017 r. Zespół, po zapoznaniu się z przedstawionymi materiałami dowodowymi, nie potwierdził prawidłowości uzasadnienia negatywnej oceny kwalifikacyjnej zadania kontrolnego [...] polegającego na udziale M.T. w pracach nad opracowaniem projektu programu kontroli. W przypadku wskazanego zadania kontrolnego. Dyrektor Delegatury w dniu 28.08.17 zatwierdziła wniosek w sprawie przyznania M.T. nagrody pieniężnej, co uzasadniła "sprawną i terminową realizacją powierzonych zadań, w tym wkład w opracowanie projektu programu kontroli [...]. II. Realizacja zadań wspomagających postępowanie kontrolne Zadania wspomagające postępowanie kontrolne w ocenie Dyrektor Delegatury zostały przez M.T. wykonane bez zastrzeżeń. Zadania niekontrolne w ocenie Dyrektor Delegatury zostały wykonane przez M.T. bez zastrzeżeń. Zadania niekontrolne M.T. wykonywał w pierwszym półroczu 2017 W okresie podlegającym ocenie kwalifikacyjnej za 2017 r. Dyrektor Delegatury przyznała M.T. łącznie 4 nagrody pieniężne za zadania wykonane w pierwszym półroczu 2017 r. i wypłacone do 14.09.17. Nagrody zostały przyznane za zadnia niekontrolne i za wkład w opracowanie programu kontroli [...]. Jedna spośród 4 nagród została przyznana za kontrolę z rankingu kontroli i dotyczyła "Klauzul społecznościowych w zamówieniach publicznych". Dyrektor Delegatury wyjaśniła, że powyższe nagrody przyznała M.T. z pełną świadomością mimo że miała pewne zastrzeżenia do jego pracy. Zadania niekontrolne były przez M.T. realizowane w pierwszym półroczu 2017 r., w drugim półroczu, jak zeznała Dyrektor Delegatury, ze względu na utratę przez nią zaufania do M.T. i jego częste absencje, zadania te zostały mu odebrane. Zachowanie w służbie i poza służba pracownika w okresie objętym ocena W związku podniesionym przez Dyrektor Delegatury w ocenie kwalifikacyjnej M.T. za rok 2017 systematycznym niewykonywaniem przez M.T. poleceń służbowych dotyczących zadań kontrolnych podlegających ocenie rocznej za rok 2017, Zespół dokonał analizy dokumentów przedłożonych przez odwołującego się kontrolera i przez Delegaturę oraz na tę okoliczność przesłuchał świadków E.K., T.S. E.D. oraz przeanalizował stanowisko M.T. przedłożone 27.08.18. W wyniku tej analizy ustalono, że w okresie objętym ocena kwalifikacyjna. M.T. nie wykonał następujących poleceń służbowych: 1. Dyrektor Delegatury z dnia 4.10.17, dotyczącego prowadzenia czynności kontrolnych w ramach kontroli [...]w siedzibie jednostki kontrolowanej w godzinach pracy tej jednostki; {szczegółowy opis polecenia zamieszczony w pkt f, ppkt 4 na słr. 8-9 decyzji) 2. Dyrektor Delegatury z dnia 23.11.17, dotyczącego przeprowadzenia czynności kontrolnych w ramach kontroli [...] w godzinach pracy jednostki kontrolowanej. To samo polecenie zostało wydane M.T. przez wicedyrektor Delegatury w dniu 27.11.17; (szczegółowy opis polecenia zamieszczony w pkt I, ppkt 5 na str. 9-10 decyzji) 3. wicedyrektor Delegatury T.S. z dnia 13.12.17, które dotyczyło skorygowania harmonogramu kontroli [...], co miało polegać na uwzględnieniu w harmonogramie wykonywanie czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej i pominięcie przeznaczenia tego czasu na sporządzenie skargi do wojewódzki sądu administracyjnego; (szczegółowy opis polecenia zamieszczony w pkt I, ppkt 6 na str. 10-12 decyzji) 4. wicedyrektor Delegatury T.S. z dnia 14.12.17, w sprawie wykonywania czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej; (szczegółowy opis polecenia zamieszczony w pkt I, ppktSnastr 10-12 decyzji) 5. Dyrektor Delegatury z dnia 14.12.17, w sprawie wykonania polecenia wicedyrektor Delegatury T.S. z dnia 13.12.17 i 14.12.17; (szczegółowy opis polecenia zamieszczony w pkt I, ppkt 6 na str 10-12 decyzji) 6. Dyrektor Delegatury z dnia 18.12.17, dotyczącego rozpoczęcia przez M.T. kontroli w siedzibie Zarządu Portu Morskiego u [...] w dniu 18.12.17; (szczegółowy opis polecenia zamieszczony w pkt I, ppkt 6 na str 10-12 decyzji). Odmowę wykonania poleceń służbowych dotyczących wykonywania czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w godzinach pracy tej jednostki M.T. argumentował przepisami ustawy o NIK (art. 85) oraz odpowiednimi postanowieniami zarządzeń Prezesa NIK. M.T. powoływał się także na przepisy ustawy o NIK w zakresie kosztów postępowania dyscyplinarnego w odniesieniu do polecenia związanego z nieprzeznaczeniem czasu pracy na sporządzenie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz w przypadku niepodjęcia czynności kontrolnych w Zarządzie Portu [...] sp. z o.o., na brak odpowiednich warunków lokalowych do prowadzenia kontroli. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 72 ustawy o NIK, odmowa wykonania polecenia służbowego może nastąpić wyłącznie w sytuacji, kiedy polecenie to jest niezgodne z prawem lub zawiera znamiona pomyłki. Wówczas kontroler powinien przedstawić swoje zastrzeżenia na piśmie przełożonemu, a w razie pisemnego potwierdzenia jest obowiązany je wykonać, o ile w toku dalszego postępowania okaże się że stanowisko kontrolera było uzasadnione, przełożony który wydał polecenie ponosi z tego tytułu odpowiedzialność. W ocenie Dyrektor Delegatury, lekceważenie obowiązujących przepisów, poleceń służbowych a także brak dbałości o dobro NIK było źródłem konfliktów M.T. z kierownictwem Delegatury, wobec którego, zwłaszcza wobec Dyrektor Delegatury, M.T. prezentował postawę konfrontacyjną nacechowaną prowokacyjnie oraz świadczącą o braku szacunku dla przełożonych. Przez brak dbałości o dobro NIK, w ocenie Dyrektor Delegatury należy rozumieć wykonywanie czynności z pogwałceniem planu pracy, brak dbałości przy opracowaniu projektu programu kontroli [...], rozpoczęciu kontroli oraz wykonywaniu czynności w ramach tej kontroli. Tak samo jak niewykonanie polecenia wykonania czynności kontrolnych w jednostce kontrolowanej w godzinach pracy tej jednostki w ramach kontroli [...], kiedy M.T. w czasie wykorzystanego czasu pracy prawie nic nie zrobił. Była to kontrola, którą kontrolerzy musieli po M. T. podnosić. Opinia odnoszącą się do oceny ogólnej zawartej w "Okresowej ocenie kwalifikacyjnej pracownika mianowanego NIK za 2017 r." W związku z oceną ogólną zawartą w okresowej ocenie kwalifikacyjnej M.T. za 2017 r., w której Dyrektor Delegatury wskazała, że M.T. w sposób nieodpowiadający oczekiwaniom, z naruszeniem obowiązujących przepisów i nieterminowo wykonał większość nałożonych zadań a jedynie wzmożona ingerencja przełożonych i szczególne zaangażowanie współpracowników zapewniło ich terminową i zgodną z założeniami realizację, oraz oceną dotyczącą postawy M.T. nacechowanej nieprzestrzeganiem obowiązujących przepisów, lekceważeniem poleceń służbowych, konfliktowości oraz braku szacunku dla przełożonych oraz pozostałych członków zespołu Delegatury, co utrudniało współpracę, destabilizowało pracę Delegatury i niekorzystnie wpływało na atmosferę w pracy. Zespół dokonał oceny pod tym kątem materiałów dotyczących 3 negatywnie ocenionych kontroli, a także innych zadań pominiętych w ocenie z uwagi na brak zastrzeżeń [...] Delegatury NIK w zakresie prawidłowości ich wykonania (4 zadania kontrolne, inne zadania wspomagające postępowanie kontrolne, zadania niekontrolne). W szczególności Zespół dokonał analizy korespondencji prowadzonej przez M.T. z E.K., T.S. E.D. P.B., M.K., przeanalizował dokumentację wytworzoną przez M.T. w ramach ocenionych zadań kontrolnych. Odebrał też na tę okoliczność wyjaśnienia od E.K., T.S., E.D., A.O., K.D., P.A., Z.Z., M.S., P.B., R.M., K.H., M.S.. Zespół przeanalizował także stanowisko M.T. z dnia 27.08.18. Z analizy zgromadzonych materiałów dowodowych wynika, że uzasadnienie ogólnej oceny negatywnej w zakresie zadań wykonanych przez M.T. a ujęte w punkcie VI oceny kwalifikacyjnej pracownika mianowanego NIK za rok 2017 nie odzwierciedla oceny wszystkich zadań wykonanych przez M.T.. Należy bowiem przyjąć, że przynajmniej 5 z 7 zadań kontrolnych realizowanych w tym okresie. M.T. wykonał prawidłowo, bowiem Dyrektor Delegatury nie zgłosiła zastrzeżeń w zakresie jakości wykonanych czynności kontrolnych dotyczących kontroli [...], kontroli [...], kontroli [...], w zakresie udziału W pracach nad programem kontroli [...] (za wkład w prace nad projektem programu kontroli w ramach tej kontroli M.T. otrzymał nagrodę pieniężną). W przypadku kontroli [...]ostateczna ocena wykonania tego zadania kontrolnego dokonana przez wicedyrektor Delegatury E.D. była zadowalająca, jednak z zastrzeżeniami dotyczącymi jakości wykonanych przez M.T. zadań. Ponadto, brak było jakichkolwiek zastrzeżeń ze strony Dyrektor Delegatury w zakresie wykonanych przez M.T. zadań niekontrolnych oraz zadań wspomagających kontrolę. Analizowane przez Zespół materiały dowodowe potwierdzają jednak zasadność oceny negatywnej w zakresie postawy etycznej M.T., polegającej na niewykonywaniu kierowanych do niego poleceń służbowych. M.T. w dniu 4.10.17 skierował zapytanie do Prezesa NIK w sprawie rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej miejsca prowadzenia czynności kontrolnych. W odpowiedzi na pismo M.T., dyrektor Departamentu [...] NIK jednoznacznie wskazał, że przepisy zarządzenia w sprawie czasu pracy powinny być interpretowane z uwzględnieniem treści art. 32 ust. 1 ustawy o NIK, co oznacza, że zarządzenie to nie daje kontrolom prawa do swobodnego wyboru godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy, a nakazuje im rozpoczęcie i zakończenie ośmiogodzinnego dnia pracy tak, aby miało ono miejsce w czasie wykonywania zadań jednostki kontrolowanej. Ponadto, we wskazanej odpowiedzi podniesiono, że wypowiedź Prezesa NIK na posiedzeniu Komisji do Spraw Kontroli Państwowej z dnia 21.06.17 została niewłaściwie zinterpretowana przez M.T. i nie oznacza "przerzucenia" miejsca wykonana czynności kontrolnych do jednostki organizacyjnej NIK, gdyż byłoby to w logicznej sprzeczności z ogólną zasadą wyrażoną w art. 32 ust. 1 ustawy o NIK. Pomimo uzyskania przez M.T. odpowiedzi w sprawie interpretowania przepisów ustawy o NIK w zakresie wykonywania czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w czasie pracy tej jednostki, M.T. nadal nie wykonywał poleceń przełożonych dotyczących wykonywania czynności kontrolnych w godzinach pracy jednostki kontrolowanej. M.T. pomimo uzyskania jednoznacznej odpowiedzi, że rozpoczęcie i zakończenie ośmiogodzinnego dnia pracy powinno mieć miejsce w czasie wykonywania zadań jednostki kontrolowanej, nadal upierał się przy tezie, że uprawnienie do wyboru rozpoczęcia godziny pracy i odpowiednio jej zakończenia płynie wprost z przepisów zarządzeń Prezesa NIK i nie ma związku z godzinami pracy jednostki kontrolowanej, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o NIK. M.T. podnosząc w odwołaniu od oceny kwalifikacyjnej za rok 2017 argument, że zdalne prowadzenie czynności kontrolnych (poza siedzibą jednostki kontrolowanej przy użyciu narzędzi telekomunikacyjnych) jest zgodne z oczekiwaniami Prezesa NIK, w dalszym ciągu pozostaje przy odmiennej od wyrażonej przez Departament [...] NIK interpretacji przedmiotowej wypowiedzi Prezesa NIK z posiedzenia Komisji do Spraw Kontroli Państwowej. Nie znajduje także uzasadnienia twierdzenie M.T., że wielokrotnie podkreślał przełożonym Delegatury swoją trudną sytuację rodzinną jako powód niewykonywania czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w godzinach pracy jednostki. Z korespondencji prowadzonej przez odwołującego się kontrolera z przełożonymi Delegatury oraz ze stanowiska przedstawionego przez odwołującego się kontrolera w dniu 27.08.18, wynika jednoznacznie, że sytuacja rodzinna M.T., jako powód niewykonania poleceń służbowych dotyczących sposobu przeprowadzenia czynności kontrolnych, nie była przez niego sygnalizowana przełożonym. Nie znajduje także uzasadnienia odmowa wykonania polecenia służbowego rozpoczęcia kontroli [...] w Zarządzie Portu Morskiego w [...] sp. z o.o. w dniu 18.12.17, ze względu na wpisanie do upoważnienia do kontroli adresu Zarządu Portu Morskiego w [...] sp. z o.o., który widnieje na stronie internetowej tej jednostki, a który nie jest tożsamy z adresem wskazanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, co wg. twierdzenia M.T. naruszało przepis art. 30 ust. 4 pkt 5 ustawy o NIK i oznaczałoby że kontrola będzie prowadzona na podstawie błędnie wystawionego upoważnienia do kontroli. Stanowisko M.T. w zakresie odmowy wykonania ww. polecenia służbowego nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym oraz w przepisach ustawy o NIK określających tryb wykonywania poleceń służbowych. Ponadto, nie znajduje także uzasadnienia odmowa wykonania polecenia służbowego polegającego na skorygowaniu harmonogramu kontroli [...] poprzez wyeliminowanie z tego dokumentu czasu, jaki M.T. zamierzał przeznaczyć - i przeznaczył - na sporządzenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskutek prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego (ukarania M.T. karą upomnienia). M.T. w sposób nieprawidłowy dokonał interpretacji art. 97a ust. 8 ustawy o NIK. Na koszty postępowania dyscyplinarnego składają się bowiem koszty związane z pracą rzecznika dyscyplinarnego, komisji dyscyplinarnych, koszty stawiennictwa świadków czy też wynagrodzenie biegłych lub ewentualnie w przypadku uniewinnienia - zatrudnionych przez obwinionego profesjonalnych pełnomocników. Powyższa regulacja ustawy o NIK odnosi się kosztów toczącego się - nie zaś prawomocnie zakończonego - postępowania dyscyplinarnego. W trakcie prac Zespołu M.T. złożył wniosek o odebranie wyjaśnień od M. K., Prezesa Zarządu Portu Morskiego w [...] sp. z o.o. oraz K.K. doradcy ekonomicznego w Delegaturze NIK w G.. Zespół oddalił te wnioski z uwagi na to, że okoliczności, które miałyby być przedmiotem wyjaśnień wymienionych osób wynikają z materiałów uzyskanych od Delegatury NIK w G.. Zespół, zgodnie z wnioskiem M.T., dwukrotnie wzywał K.K. do stawienia się w celu złożenia wyjaśnień na posiedzeniu Zespołu, które miało miejsce w terminie 18.07.18 oraz 23.08.18, jednakże K.K. we wskazanych dniach nie stawił się. Zespół z własnej inicjatywy, na podstawie § 14 ust. 2 zarządzenia w sprawie ocen kwalifikacyjnych wezwał M.T., dyrektora jednostki kontrolującej, jak też inne osoby, do złożenia wyjaśnień w toku postępowania, których udział w postępowaniu uznał za potrzebny. Zespół w odniesieniu do kontroli [...] ograniczył badanie materiału dowodowego podlegającego ocenie odnośnie sposobu realizacji czynności kontrolnych i zachowań w służbie Pana M.T. do dnia 31.12.17, czyli ostatniego dnia okresu podlegającego ocenie. Reasumując, Zespół nie potwierdza zasadności zamieszczonego w formularzu oceny kwalifikacyjnej M.T. za rok 2017 uzasadniania negatywnej oceny kwalifikacyjnej w części dotyczącej wykonywania przez M.T. większości nałożonych zadań w sposób nieterminowy, nieodpowiadający oczekiwaniom oraz z naruszeniem obowiązujących przepisów. Zespół potwierdza natomiast uzasadnienie oceny kwalifikacyjnej M.T. za rok 2017 w zakresie jego zachowania w służbie, tj. postawy etycznej, polegającej na niewykonywaniu przez niego poleceń służbowych odnoszących się do sposobu prowadzenia czynności kontrolnych w siedzibie jednostki kontrolowanej w czasie pracy tej jednostki, a także dotyczących nierozpoczęcia kontroli w jednostce kontrolowanej na podstawie ważnego upoważnienia do kontroli oraz wykorzystania czasu pracy na wykonywanie czynności pozasłużbowych polegających na sporządzeniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 71 ustawy o NIK, do obowiązków kontrolera należy w szczególności godne zachowanie się w służbie i poza służbą. Pojęcie to nie jest jednoznacznie definiowane, zaś jedną z dyrektyw interpretacyjnych mogą być zasady etyki kontrolera, które wskazują że obowiązkiem każdego kontrolera jest rzetelne i uczciwe wypełnianie obowiązków zawodowych. Niewątpliwie rzetelne i uczciwe wypełnianie obowiązków zawodowych polega m.in. na sumiennym wypełnianiu poleceń służbowych przełożonych (art. 72 ustawy o NIK). Zaznaczono też, że zgodnie z załącznikiem do zarządzenia w sprawie ocen kwalifikacyjnych, ocena negatywna pracy kontrolera mianowanego może być wystawiona wówczas, gdy kontroler nie wykonywał niektórych obowiązków lub większość obowiązków wykonał w sposób nieodpowiadający oczekiwaniom. W trakcie wykonywania obowiązków, w ocenie organu skarżący naruszył zaś standardy dotyczące wykonania zadania, co miało wpływ na końcowy rezultat. Ocenę negatywną pracy kontrolera należy bowiem sformułować również wtedy, gdy pracownik nie przestrzegał zasad etycznych lub naruszył normy prawne wynikające z ustawy o NIK. Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiódł M.T.. Przedmiotowej decyzji Prezesa Najwyższej Izby Kontroli zarzucił: - naruszenie art. 76 ust. 4 ustawy o NIK w zw. § 2 ust. 2 Zarządzenia Nr 19/2011 Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z 1 września 2011 r. w sprawie dokonywania okresowych ocen kwalifikacyjnych mianowanych kontrolerów Najwyższej Izby Kontroli (dalej: "Zarządzenie Nr 19/2011"), w zw. z art. 94 pkt 9 i art. 100 § 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. Nr 1666 ze zm.), poprzez zatwierdzenie dokonanej przez [...] Delegatury NIK w G. oceny kwalifikacyjnej skarżącego z rok 2017 r, pomimo, iż za jej jedyną podstawę posłużyły niewymienione w art. 71 ustawy o NIK nieobiektywne i niesprawiedliwe kryteria oceny skarżącego oraz wyników jego pracy; - błędną wykładnię art. 71 pkt 4 ustawy o NIK, poprzez przyjęcie, że niegodnym zachowaniem kontrolera NIK jest odmowa wykonania niezgodnych z prawem poleceń służbowych; - błędną wykładnię przepisów regulujących czas pracy pracowników NIK nadzorujących lub wykonujących czynności kontrolne, w tym art. 85 ust. 4 ustawy o NIK, § 9 Regulaminu Pracy w Najwyższej Izbie Kontroli, stanowiącego załącznik do Zarządzenia Nr 16/99 Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z 29 lipca 1999 r. w sprawie wprowadzenia w Najwyższej Izbie Kontroli regulaminu pracy oraz § 2 ust. 1 Zarządzenia nr 33/2005 Prezesa NIK z 21 października 2005 r. w sprawie rozkładu i wymiaru czasu pracy w Najwyższej Izbie Kontroli, - błędną wykładnię przepisu art. 97a ust. 8 ustawy o NIK, poprzez przyjęcie, że na koszty postępowania dyscyplinarnego w NIK składają się jedynie koszty związane z pracą rzecznika dyscyplinarnego, komisji dyscyplinarnych, koszty stawiennictwa świadków, wynagrodzenie biegłych lub ewentualnie w przypadku uniewinnienia - zatrudnionych przez obwinionego profesjonalnych pełnomocników: - błędną wykładnię przepisu art. 30 ust. 4 pkt 5 ustawy o NIK, poprzez przyjęcie, że prawidłowym jest prowadzenie przez NIK kontroli na podstawie upoważnienia do kontroli, w którym wskazano błędny adres siedziby jednostki kontrolowanej, - błędną wykładnię przepisu art. 32 ust. 2 ustawy o NIK w zw. z uregulowaniami zawartymi w punktach 4.6 i 4.7 załącznika do Zarządzenia Nr 39/2013 Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z 11 września 2013 r. w sprawie wprowadzenia w Najwyższej Izbie Kontroli Regulaminu bezpiecznego użytkowania systemów teleinformatycznych, poprzez przyjęcie, że jest możliwe rzetelne przeprowadzenie całości czynności kontrolnych przy biurku umiejscowionym bezpośrednio przy wejściu do kontenera stanowiącego siedzibę jednostki kontrolowanej, w którym przyjmowani są interesanci; - art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej "k.p.a."), poprzez naruszenie zasad bezstronności i praworządności, błędne ustalenie stanu faktycznego, brak wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz dowolną ocenę zebranych dowodów; - art. 107 § 3 k.p.a., poprzez przytoczenie w uzasadnieniu decyzji niewłaściwych przepisów regulujących czas pracy pracowników NIK nadzorujących lub wykonujących czynności kontrolne, pominięcie kluczowych elementów sprawy, sporządzenie zbyt lakonicznego i ogólnikowego uzasadnienia decyzji pomijającego istotne elementy sprawy, zawarte w uzasadnieniu błędy merytoryczne oraz błędne przyjęcie, że posiada przymiot prawomocności, zaskarżone do sądu administracyjnego, ostateczne orzeczenie o ukaraniu Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w NIK. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a w przypadku zastosowania trybu postępowania przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa NIK z [...] października 2018 r. oraz zmianę oceny kwalifikacyjnej za 2017 r. z negatywnej na dobrą lub zadowalającą W uzasadnieniu skargi, zbieżnym z treścią odwołania, skarżący wskazał, ze w 2017 r. [...] Delegatury NIK w G. podejmowała działania polegające na uporczywym i długotrwałym jego nękaniu. Działania te, de facto miały na celu usunięcie skarżącego z zespołu pracowników. W szczególności działania te uniemożliwiały skarżącemu wykonywanie obowiązków służbowych w sposób zgodny z obowiązującym prawem, a w szczególności z ustawą o NIK, Zarządzeniem Nr 16/99 Prezesa NIK z 29 lipca 1999 r. w sprawie wprowadzenia w Najwyższej Izbie Kontroli regulaminu pracy oraz Zarządzeniem Nr 33/2005 Prezesa NIK z 21 października 2005 r. w sprawie rozkładu i wymiaru czasu pracy w Najwyższej Izbie Kontroli. W dalszej części skarżący w sposób wielce szczegółowy opisał swój pogląd na postawione mu zarzuty podkreślając nieprawidłowości, jakie w jego mniemaniu miały miejsce w Delegaturze NIK w G.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana w powyższym zakresie nie jest zasadna. Zgodnie z art. 76 ust. 1 ustawy o NIK, mianowany kontroler podlega okresowym ocenom kwalifikacyjnym nie rzadziej niż raz na 3 lata. Oceny kwalifikacyjnej dokonuje na piśmie przełożony mianowanego kontrolera; ocenę kwalifikacyjną przełożony doręcza kontrolerowi za potwierdzeniem odbioru (ust. 2). Ocena kwalifikacyjna wymaga pisemnego uzasadnienia (ust. 3). Przedmiotem oceny kwalifikacyjnej jest sposób wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 71, w okresie, którego dotyczy ocena (ust. 4). Przedmiotem oceny kwalifikacyjnej kontrolerów, o których mowa w art. 66a pkt 1 i 2, jest dodatkowo ocena ich przydatności do pracy na zajmowanym stanowisku (ust. 5). Od okresowych ocen kwalifikacyjnych zwolnieni są mianowani kontrolerzy: 1) w okresie wypowiedzenia stosunku pracy; 2) którym brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku i stażu pracy wymaganych do nabycia prawa do emerytury (ust. 6). W przypadku otrzymania przez mianowanego kontrolera negatywnej oceny kwalifikacyjnej, ponowną ocenę przeprowadza się nie wcześniej niż 6 miesięcy i nie później niż 12 miesięcy od dnia doręczenia, o którym mowa w ust. 2 (ust. 7). Ustawodawca w art. 76b ust. 4 powołanej ustawy zobowiązał Prezesa NIK do określenia, w drodze zarządzenia, okresu, za który dokonuje się oceny oraz trybu dokonywania okresowych ocen kwalifikacyjnych i rozpatrywania odwołań od ocen kwalifikacyjnych. W świetle art. 76a ust. 1 ww. ustawy, mianowany kontroler może odwołać się od negatywnej oceny kwalifikacyjnej do Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w terminie 14 dni od dnia doręczenia, o którym mowa w art. 76 ust. 2; odwołanie na piśmie wnosi się za pośrednictwem przełożonego, który dokonał oceny. Ustęp 3 tego artykułu zaś stawi, iż po rozpoznaniu odwołania Prezes Najwyższej Izby Kontroli wydaje decyzję, w której zatwierdza ocenę kwalifikacyjną albo dokonuje zmiany tej oceny. Zaś zgodnie z art. 76b tej ustawy, od decyzji, o której mowa w art. 76a ust. 3, zatwierdzającej ocenę negatywną, mianowanemu kontrolerowi służy skarga do sądu administracyjnego. Analiza powyższych przepisów ustawy pragmatycznej jednoznacznie wskazuje na kompleksowy charakter tej regulacji. Ocena kwalifikacyjna z art. 76 ust. 2 ustawy o NIK, dokonana przez przełożonego kontrolera, ma na celu wszechstronną ocenę przydatności pracownika mianowanego do pracy w NIK, a przedmiotem tej oceny jest jakość i efektywność pracy, sposób wykonania obowiązków służbowych oraz posiadane kwalifikacje i ich podnoszenie, a także postawa pracownika w służbie i poza nią. Ocena ta jest dokonywana w formie pisemnej i jest obowiązkiem przełożonego pracownika podlegającego ocenie. Integralną częścią oceny jest jej uzasadnienie. Ocena doręczona kontrolerowi wywołuje skutki prawne. Przepis art. 76a wskazuje, iż od negatywnej oceny kwalifikacyjnej mianowany kontroler może wnieść odwołanie do Prezesa NIK. Oznacza to, iż przedmiotowa ocena dokonana przez przełożonego kontrolera mianowanego jest decyzją administracyjną wydaną po raz pierwszy w toku instancyjnym, albowiem służy od niej odwołanie. Na podstawie art. 76a ust. 3 tej ustawy, Prezes NIK rozpatruje odwołanie i wydaje decyzję, która zatwierdza ocenę kwalifikacyjną lub dokonuje zmiany tej oceny. Zaś od decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym przysługuje stronie skarga do sądu – art. 76b, tej ustawy. Zatem decyzja Prezesa NIK, wydana na podstawie art. 76 ust. 3 ustawy o NIK, jest decyzją ostateczną i nie przysługuje już od niej środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz skarga do sądu administracyjnego. W tym miejscu zasadnym będzie dodanie, iż motywy zarówno wystawienia oceny kwalifikacyjnej jak też decyzji wydawanej w trybie odwoławczym od wystawionej oceny, zostały pozostawione tzw. uznaniu administracyjnemu. Tego typu działania, nie zostały oczywiście wyłączone spod kontroli sądowej. Jednakże kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona do oceny ich zgodności z prawem. Rozpatrując skargę, Sąd zobowiązany jest zatem badać, czy przy podejmowaniu decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego i procesowego. Nie może natomiast ingerować w słuszność dokonanego przez organ wyboru i tym samym oceniać celowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe stwierdzenia znajdują potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych, w którym jednolicie akcentuje się, że kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym ma ograniczony zakres i sprowadza się do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy. Kontrola w takich przypadkach dotyczy jedynie tej części treści decyzji uznaniowej, która powiązana jest z określonymi i ostrymi kryteriami prawnymi, nie obejmuje zaś tej części treści rozstrzygnięcia, która wiąże się z realizowaniem określonej polityki administracyjnego stosowania prawa (rozumienia celowości administracyjnej czy roli słuszności w kształtowaniu treści decyzji) w ramach luzów decyzyjnych stworzonych przez podstawy decyzji uznaniowej. Kontroli sądowej podlega samo uzasadnienie decyzji uznaniowej z punktu widzenia powiązania ustaleń faktycznych z rekonstruowaną normą prawną oraz z wyrażeniami normatywnymi, określającymi przesłanki aktualizacji upoważnienia do decyzji uznaniowej (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 130/10). Sądy administracyjne nie są uprawnione do dokonywania oceny tego, w jaki sposób organy administracji, wypełniając treści pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych, realizują określoną politykę stosowania prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 301/11). W konsekwencji w sprawach dotyczących decyzji uznaniowych, Sądy badają jedynie to, czy kwestionowana decyzja nie jest arbitralna lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów. Nie mogą natomiast wkraczać w kompetencje właściwych organów i przesądzać, czy dana osoba, jak w niniejszej sprawie, winna zostać oceniona wyżej. Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy podkreślić należało, iż skarżona decyzja została uzasadniona w sposób wyjątkowo skrupulatny. W jej uzasadnieniu odniesiono się do wszelkich kwestii stanowiących istotę sprawy. W szczególności dokonano oceny poprawności działania skarżącego przy prowadzeniu tych kontroli, w odniesieniu do których jego przełożony zgłaszał zastrzeżenia. W sposób wyjątkowo wyczerpujący zebrano także materiał dowodowy w sprawie. W szczególności Zespół dokonał analizy korespondencji prowadzonej przez M.T. z E.K., T.S. E.D. P.B., M.K., przeanalizował dokumentację wytworzoną przez M.T. w ramach ocenionych zadań kontrolnych. Odebrał też na tę okoliczność wyjaśnienia od E.K., T.S., E.D., A.O., K.D., P.A., Z.Z., M.S., P.B., R.M., K.H., M.S.. Zespół przeanalizował także stanowisko M.T. z dnia [...].08.18 W świetle powyższego tut. Sąd nie podzielił zarzutów złożonej skargi, W szczególności należało podkreślić, że nie mogą być uznane za skuteczne, próby wywodzenia przez stronę na obecnym etapie postępowania, że polecenia służbowe jego przełożonej były niezgodne z prawem. Należy bowiem pamiętać o tym, że art.72 ustawy o NIK reguluje kwestię zachowania pracownika, w wypadku otrzymania polecenia służbowego którego wykonanie prowadziłoby do skutków przestępczych lub groziło niepowetowaną szkodą. W materiale sprawy brak zaś jest dowodów na to, aby skarżący zastosował ów tryb w odniesieniu do poleceń służbowych których nie wykonał. Sam skarżący nie podnosi nawet tego, aby tryb ten stosował. Organ dokonał również poprawnego wywodu w zakresie materii czasu pracy w NIK, powołując właściwe przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Wbrew zarzutom skargi za zasadne nie można również uznać postępowania strony, polegającego na odmowie rozpoczęcia kontroli gdy na upoważnieniu do niej wskazano niewłaściwy adres. Nie sposób bowiem pominąć tego, iż szef jednostki mającej być objętej kontrolą nie kwestionował sposobu oznaczenia adresu ani samego uprawnienia do kontroli. Jeśli więc skarżący uważał, że przeprowadzenie przez niego omawianej kontroli byłoby wykonaniem polecenia służbowego niezgodnego z prawem, to także powinien zastosować tryb opisany w art. 72 ustawy o NIK – czego jednak nie uczynił. Zwrócić należy też uwagę skarżącemu, iż decydujący głos, w sprawie uznania tego, czy warunki lokalowe panujące w kontrolowanej jednostce umożliwiają przeprowadzenie kontroli w jej siedzibie, należy zawsze do przełożonego kontrolera. Kontroler może co najwyżej zasygnalizować przełożonemu swoje wątpliwości w tej materii, a sygnalizacja ta nie jest wiążąca dla przełożonego. Za kwestię bez znaczenia dla rozstrzygnięcia należało zaś uznać problematykę kosztów postępowania dyscyplinarnego. W niniejszej sprawie kluczowe znaczenia ma bowiem to, że skarżący nie rozpoczął w terminie zleconej mu kontroli. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze i traktując je w większości jako przejaw subiektywnych odczuć strony, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło