II SAB/Wr 9/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie: Sędzia WSA Anna Siedlecka – spr. Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2019 r. sprawy ze skargi D. M. na bezczynność i przewlekłość prowadzenia postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia (...) lipca 2017 r., nr (...) oddala skargę w całości. Pismem z dnia 16 stycznia 2019 r. D. M. wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. i przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia (...) lipca 2017 r. Nr (...). W związku z powyższym wniosła o: 1. zobowiązanie Wojewody D. do wydania decyzji w terminie 14 dni od otrzymania akt sprawy, 2. stwierdzenia, że Wojewoda D. dopuścił się zarówno bezczynności jak i dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznanie skarżącej od Wojewody D. sumy pieniężnej w wysokości połowy wartości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa GUS, 4. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, 5. rozpoznanie sprawy na rozprawie. W ocenie skarżącej Wojewoda od dnia 30 sierpnia 2017 r. (data otrzymania odwołania skarżącej od decyzji Starosty S. z dnia (...) lipca 2017 r. Nr (...)) prowadził postępowanie odwoławcze od ww. decyzji. W tymże odwołaniu jak twierdzi skarżąca, zawarła wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. W toku postępowania Wojewoda wystosował do skarżącej wezwanie z dnia 27 września 2017 r. do sformułowania zakresu żądania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie. Skarżąca nie otrzymała w tej sprawie zawiadomienia organu o wszczęciu postępowania nieważnościowego. Wojewoda przez okres 9 miesięcy prowadził w tej sprawie postępowanie odwoławcze i ostatecznie w dniu (...) maja 2018 r. wydał decyzję nr (...), którą D. M. zaskarżyła do WSA we Wrocławiu. W dniu 8 sierpnia 2018 r. skarżąca wystosowała ponaglenie, przekazane przez Wojewodę do GUNB dopiero w dniu 4 października 2018 r. Wcześniej, tj. w dniu 11 września 2018 r. Wojewoda postanowieniem nr (...) zawiesił z urzędu postępowanie w tej sprawie do czasu rozpoznania skargi skarżącej na decyzję Wojewody wydaną w postępowaniu odwoławczym (sprawa o sygn.akt II SA/Wr 546/18). W dniu 31 października 2018 r. GINB uchylił w całości zaskarżone postanowienie. W ocenie skarżącej brak jest uzasadnienia dla tak przewlekłego prowadzenia postępowania w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wyjaśnił, że z uwagi na brak akt sprawy, przekazanych do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak też do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w związku ze skargami D. M. na dwie decyzje Wojewody wydane w dniu (...).05.2018 r. o numerach (...)oraz (...), niemożliwe było kontynuowanie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. nr (...). Ponadto, jak wynika z pisma WSA z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawach o sygn.akt II SA/Wr 545/18 i II SA/Wr 546/18, w związku ze skargami D. M. – akta administracyjne zostały wypożyczone Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W.. Wojewoda pismem z dnia 15 lutego 2019 r. wystąpił do GINB o wypożyczenie mu akt sprawy. O braku tychże akt D. M. została poinformowana pismem z dnia 29 stycznia 2019 r. w związku z zainicjowanym przez nią postępowaniem w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia (...).04.2009 r. nr (...). Ponadto Wojewoda D. pismem z dnia 10 stycznia 2019 r. i kolejnym pismem z dnia 29 stycznia 2019 r. wystąpił do WSA we Wrocławiu oraz do GUNB o wypożyczenie akt sprawy. Do skargi załączono posiadany przez organ plik dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Na wstępie należy wyjaśnić, że organ przesyłając skargę załączył do niej tylko część dokumentów, bowiem akta administracyjne sprawy przesłane zostały wcześniej do tutejszego Sądu wraz ze skargami D. M., zarejestrowanymi pod sygn. akt II SA/Wr 545/18 i II SA/Wr 546/18. Zatem rozpoznając niniejszą sprawę na bezczynność Wojewody i przewlekłość postępowania, Sąd korzystał z akt administracyjnych załączonych do wymienionych skarg a także z urzędu prześledził akta sadowe w obu wymienionych sprawach na okoliczność dat przemieszczania się akt administracyjnych pomiędzy Wojewodą D., WSA we Wrocławiu i GUNB w W.. Stwierdzić też należy, że w dniu 11 maja 2019 r. Wojewoda D.wydał decyzję nr (...), którą umorzył postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...). W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że swoją decyzją z dnia (...) maja 2018 r. (nr (...)), która jest ostateczna, wyeliminował z obrotu prawnego kwestionowaną decyzję Starosty S. nr (...)oraz umorzył postępowanie prowadzone w tej sprawie prze organ I instancji. W związku z powyższym, stwierdził organ, że w obrocie brak jest orzeczenia, które może być oceniane na gruncie postępowania nieważnościowego. W tych okolicznościach postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Istotnym jest również to, że Starosta S. prowadzi, co jest właściwe, jedne akta administracyjne sprawy, które są wspólne dla wszystkich postępowań wszczętych z wniosków D. M., gdyż dotyczą jednej inwestycji związanej z budową domu jednorodzinnego przez S.i J. O., źródłem których to postępowań jest pierwotna decyzja Starosty S. z dnia (...) kwietnia 2009 r, nr (...) udzielająca pozwolenia na budowę. Należy również zaznaczyć, iż w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr (...)w miejscowości P., gm. S. z wniosków D.M. wszczęto jak dotychczas następujące postępowania administracyjne : 1) dwa wznowieniowe (z różnych podstaw prawnych) co do wydanej decyzji z dnia (...) kwietnia 2009 r, nr (...), 2) wznowieniowe co do wydania decyzji z dnia (...) listopada 2013 r. nr (...). , zmieniającej decyzję z dnia (...) kwietnia 2009 r, nr (...),, zmienioną decyzją z dnia (...) maja 2009 r., 3) dwa nieważnościowe co do decyzji Starosty S. z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...)i nr (...) oraz dziesięć postępowań sądowoadministracyjnych ze skarg D. M.: - o sygn.akt : II SA/Wr 678/15, II SA/Wr 819/15, II SAB/Wr 67/17 – wszystkie prawomocnie zakończone, - o sygn.akt : II SA/Wr 545/18 i II SA/Wr 546/18 – te postępowania przed WSA zawieszono z uwagi na wcześniejsze wszczęcie postępowań o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty S. (decyzje nr (...)i nr (...)), - o sygn. akt: II SAB/Wr 62/18, II SAB/Wr 4/19, IISAB/Wr 5/19, II SAB/Wr 6/19 i II SAB/Wr 9/19. Niewątpliwie wielość tych postępowań ma istotny wpływ na długość załatwiania poszczególnych podań skarżącej, bowiem akta administracyjne są nieustannie przesyłane pomiędzy organami różnych instancji (w tym GINB) i sądem administracyjnym. Z taką sytuacją mamy do czynienia także w badanej sprawie. W analizowanej sprawie nie może zostać uwzględniony wniosek skarżącej w sprawie bezczynności Wojewody D., gdyż w dniu 11 maja 2019 r. zakończył on ostatecznie postępowanie w sprawie rozpoznania wniosku w przedmiocie stwierdzenia nieważności Starosty S. nr (...), wydając decyzje nr (...). Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. W odniesieniu do treści przedmiotowej skargi, Sąd zauważa, że choć postępowanie administracyjne w badanej sprawie toczy się od 2017 r., to jednak nie można organowi zarzucić bezczynności i przewlekłości prowadzenia postępowania. Organ podejmował bowiem czynności administracyjne, które nie miały charakteru pozornego. Wojewoda w pierwszej kolejności, słusznie zdaniem Sądu, rozpatrywał odwołanie skarżącej od decyzji Starosty S. nr (...), co do której w treści odwołania skarżąca złożyła równolegle wniosek o stwierdzenie nieważności tejże decyzji. Decyzja w trybie odwoławczym wydana została w dniu (...) maja 2018 r. (nr (...)), a następnie zaskarżona przez D. M. do WSA we Wrocławiu, gdzie do skargi Wojewoda załączył w dniu 18 lipca 2018 r. akta administracyjne (sprawa o sygn.akt II SA/Wr 545/18 i II SA/Wr 546/1 – skargi dotychczas nie zostały rozpoznane), uzupełnione następnie o akta organu I instancji przy piśmie z dnia 26 września 2018 r. Przesłane do Sądu akta administracyjne były dalej wypożyczone GINB(w celu rozpoznania innych środków odwoławczych D. M.) i ostatecznie zwrócone Sądowi w dniu 28 lutego 2019 r. Skarżąca była w tym czasie informowana przez GINB o wystąpieniach w sprawie akt administracyjnych. W miesiącu marcu 2019 r. również Wojewoda poinformował skarżącą, że akta sprawy były wypożyczone organowi nadzorczemu. Organ poinformował również skarżącą w trybie art. 36 § 1 k.p.a., że zajmie stanowisko w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji do dnia 5 kwietnia 2019 r. Na wniosek Wojewody D. z miesiąca kwietnia Sąd wypożyczył akta Wojewodzie. Zwrot akt Sądowi nastąpił w dniu 13 maja 2019 r., tj. po wydaniu decyzji z (...) maja 2019 r. nr (...) umarzającej postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...). Z przestawionych powyżej okoliczności wynika, że Wojewoda D.nie był bezczynny i nie prowadził postępowania przewlekle. Zgodnie bowiem z art. 35 § 5 k.p.a., do terminów określonych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresu opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. W badanej sprawie Wojewoda D. kilkakrotnie zwracał się do WSA we Wrocławiu oraz do GINB w W. z prośbą o wypożyczenie akt administracyjnych, jednak ze względu na toczące się inne postępowania, nie było to możliwe ich wcześniejsze uzyskanie. Mając na uwadze powyższe, niniejsze postępowanie w ocenie Sądu nie było prowadzone również w sposób przewlekły, przy uwzględnieniu podstaw wyłączających z art. 35 § 5 k.p.a. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. .