IV SA/Wa 217/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P., K. W. oraz V. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę V. S. I. P., K. W. oraz V. S. wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W związku z wątpliwościami co do legitymacji procesowej V. S. do wniesienia skargi, wezwaniem z 23 kwietnia 2019 r. została ona wezwana do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji GDOŚ z [...] listopada 2018 r. nr [...], w szczególności do wskazania, że przysługuje jej tytuł prawny do nieruchomości położonej na terenie objętym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia pn.: "Wydobywanie gazu zimnego ze złoża Z." (np. poprzez złożenie stosownych wyjaśnień i nadesłanie odpisu z księgi wieczystej) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę V. S. należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Analiza akt sprawy wskazał, że V. S. nie była stroną, której była osobiście doręcza korespondencja w toku postępowania administracyjnego. Akta administracyjne nie był jednak wystarczające do zbadania, czy Skarżąca nie była adresatką wydanych w sprawie rozstrzygnięć, na podstawie art. 49 k.p.a., dlatego Sąd wezwał ją do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu kwestionowanego aktu, a w szczególności do wskazania, że przysługuje jej tytuł prawny do nieruchomości położonej na terenie objętym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia. Wezwanie w tym zakresie zostało przesłane na adres V. S. podany w skardze, jednak pomimo podwójne awizacji przesyłka listowa powróciła z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Korespondencję pozostawiono więc w aktach ze skutkiem doręczenia. V. S., pomimo wezwania wystosowanego przez Sąd, nie wykazała interesu prawnego w zaskarżeniu kwestionowanego aktu oraz nie wykazała, że brała udział w postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.