VII SA/Wa 945/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, sędzia WSA Wojciech Sawczuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skarg C. Sp. z o.o. z siedzibą w O. i W. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów oddala skargi Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2019 r., znak: [...] ,Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia W. P., reprezentowanego przez r. pr. W. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z [...] września 2018 r., znak: [...] wstrzymujące roboty budowlane prowadzone przy budowie wiaty magazynowej konstrukcji stalowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m, znajdującej się na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej w miejscowości O., gmina D. oraz nakładające na inwestora – C. sp. z o.o. obowiązek przedłożenia - w określonym terminie - czterech egzemplarzy projektu budowlanego wiaty magazynowej konstrukcji stalowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m, znajdującej się na działce oznaczonej nr ew. [...] położonej w miejscowości O., gmina D. oraz: zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zaświadczenia o wpisie każdego z projektantów do właściwej izby samorządu zawodowego z określonym w nim terminem ważności aktualnym na dzień opracowania projektu, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania w/w nieruchomością na cele budowlane, zaświadczenia Wójta Gminy M. o zgodności przedmiotowej wiaty z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) o wstrzymaniu robót budowlanych prowadzonych przy budowie wiaty magazynowej konstrukcji stalowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m, znajdującej się na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej w miejscowości O., gmina D. oraz o nałożeniu na inwestora – C. sp. z o.o. obowiązku przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...], w terminie do 31 sierpnia 2019 r.: a) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wiaty magazynowej, znajdującej się na działce oznaczonej nr ew. [...] położonej w miejscowości O., gmina D.; b) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; c) oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zaświadczenia o wpisie każdego z projektantów do właściwej izby samorządu zawodowego z określonym w nim terminem ważności aktualnym na dzień opracowania projektu; d) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania w/w nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu podjętego orzeczenia organ wskazał, że [...] stycznia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na wniosek W. P. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wiaty konstrukcji stalowej o wymiarze rzutu 12,40 m x 3,60 m znajdującej się na działkach oznaczonych nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości O., gmina D. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych [...] lipca 2015 r. ustalono, że na w/w działkach znajduje się wiata konstrukcji stalowej o wymiarze rzutu 12,40 m x 3,60 m z jednospadowym dachem krytym blachą, o kierunku spadku północnym, bez orynnowania. Konstrukcję nośną wiaty stanowi dziewięć stalowych słupów z wylewką betonową i betonowymi płytami wewnątrz. Pod wiatą znajdują się m.in. butle na gaz oraz beczki. Wiata od strony zachodniej i północnej posiada ściany z blachy stalowej. Na ścianie zachodniej zamontowana jest skrzynka rozdzielcza gazu. Wiata nie połączona konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem od strony południowej. Obecny w siedzibie organu powiatowego J. Z. do protokołu z [...] sierpnia 2015 r. oświadczył, że "wiata konstrukcji stalowej o wymiarze rzutu 12,40 m x 3,60 m została wybudowana [...].02.1994 r. bez żadnej dokumentacji (...)". Postanowieniem Nr [...] z [...] października 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zawiesił prowadzone postępowanie administracyjne, do czasu wydania przez Wójta Gminy D. decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz wezwał C. sp. z o.o. jako inwestora do wystąpienia - w określonym terminie - do w/w podmiotu z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji. Po rozpoznaniu zażalenia, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z [...] grudnia 2015 r., znak: [...] utrzymał w mocy w/w postanowienie organu powiatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 7 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/16 uchylił ww. rozstrzygnięcia organów obu instancji. Ponownie rozpoznając sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] [...] listopada 2017 r. na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości O. przeprowadził czynności kontrolne. Ustalono, że na w/w działce znajduje się m.in. wiata konstrukcji stalowej o wymiarze rzutu 12,40 m x 3,60 m z jednospadowym dachem krytym blachą, o kierunku spadku północnym, bez orynnowania. Konstrukcję nośną wiaty stanowi dziewięć stalowych słupów z wylewką betonową i betonowymi płytami wewnątrz. Pod wiatą znajdują się m.in. butle na gaz oraz beczki. Wiata od strony zachodniej i północnej posiada ściany z blachy stalowej. Na ścianie zachodniej zamontowana jest skrzynka rozdzielcza gazu. Wiata nie połączona konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem od strony południowej. Wiata zlokalizowana jest w zmiennej odległości od 0,44 m do 0,55 m mierząc do ogrodzenia od strony północnej oraz w zmiennej odległości od 0,30 m do 0,35 m mierząc do ogrodzenia od strony zachodniej. Wysokość wiaty jest zmienna i waha się od 3,60 m do 4,00 m. Obecny podczas czynności kontrolnych J. Z. oświadczył, że "Przedmiotową wiatę wybudowała C. sp. z o.o. [...] lutego 1994 r. bez pozwolenia na budowę oraz dokumentacji projektowej. Wiata pełni funkcje magazynową do składowania gazów używanych przy napełnianiu aerozoli". Postanowieniem Nr [...] z [...] grudnia 2017 r. powiatowy organ nadzoru budowlanego zawiesił prowadzone postępowanie administracyjne, do czasu wydania przez Wójta Gminy D. decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz wezwał C. sp. z o.o. jako inwestora do wystąpienia - w określonym terminie - do w/w podmiotu z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z [...] lutego 2018 r., znak: [...] uchylił w całości w/w postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] [...] kwietnia 2018 r., przeprowadził w siedzibie organu powiatowego rozprawę administracyjną w celu ustalenia daty budowy przedmiotowej wiaty magazynowej. Obecny na rozprawie W. P. oświadczył do protokołu, że "(...) Niewiele wiem o wiacie na działce [...] i [...], na podstawie ewentualnych dokumentów. Jestem natomiast pewien, że fragment przedmiotowej wiaty mógł być wybudowany około 2004-2005 r., po tym jak rozpocząłem interweniować wobec składowania, rozbijania i pozostawiania rozprutych beczek z substancją używaną do dwóch reaktorów wytwarzających BITEX. Na tę okoliczność fotografowałem te beczki. Wydaje mi się, że w pierwszej kolejności zwróciłem się na zasadzie dobra sąsiedztwa, żeby rozbite beczki nie pozostawały w ostrej granicy, a pozostałości nie spływały na grunt mojej działki. Po okazaniu fotografii prostując oświadczenie, że mówiąc o fragmencie wiaty byłem przekonany, że widoczna na fotografii biała ściana budynku kilkanaście lat temu była wiatą. Granicą działek [...] i [...] w części omawianej dziś w protokole mniej się interesowałem albowiem moja uwaga skupiała się na wiacie z dwoma reaktorami do produkcji Bitexu, dlatego uważam, że mogłem się pomylić (...)". Druga z obecnych na rozprawie osób tj. J. Z. wskazał natomiast, że "Wiata konstrukcji stalowej o wym. 12,40 x 3,60 m powstała, została wybudowana w 1994 r.". Pismem z [...] kwietnia 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] o udzielenie informacji dot. numeru działek na których została wybudowana wiata oraz przedstawienia historii naniesień geodezyjnych na mapach w zakresie zmiany przebiegu granicy pomiędzy działkami o nr ew. [...] i [...] położonymi w miejscowości O., gmina D. W odpowiedzi Starostwo Powiatowe w piśmie z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...] poinformowało, że przedmiotowa wiata położona jest na działce o nr ew. [...] co wynika z danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Następnie, organ pierwszej instancji zwrócił się do Urzędu Gminy D. o udzielenie informacji dot. prowadzonego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla wiaty magazynowej konstrukcji stalowej o wymiarze rzutu 12,40 m x 3,60 m znajdującej się na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości O., gmina D. W odpowiedzi Urząd Gminy D. w piśmie z [...] września 2018 r. wskazał, że [...] kwietnia 2018 r. wydana została decyzja o warunkach zabudowy w związku z planowaną inwestycją polegającą na budowie wiaty magazynowej o powierzchni zabudowy do 50 m² na działce o nr ew. [...], obręb O., gmina D. W związku z wniesionym odwołaniem od wymienionej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją Nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponadto, Urząd Gminy D. w piśmie z [...] września 2015 r., znak: [...] wskazał, że działka o nr ew. [...] położona w miejscowości O., gmina D. od 2004 r. nie jest objęta żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dokonując analizy materiału dowodowego uzyskanego ze Starostwa Powiatowego w [...] w postaci zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. pomiaru sytuacyjnego (znak: [...]) sporządzonego przez geodetę J. K. [...] czerwca 1992 r. organ powiatowy wskazał, że w miejscu gdzie obecnie usytuowana jest wiata o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m znajduje się inna wiata o wymiarach 3,55 m x 24,30 m, co wynika z pomiaru sytuacyjnego. Po analizie tego zasobu organ powiatowy stwierdził, że uwidoczniona na nim wiata o wymiarach 3,55 m x 24,30 m usytuowana jest wzdłuż ściany sąsiedniego budynku i nie przekracza lica ściany tegoż budynku od strony zachodniej. Analiza zasobu geodezyjnego i kartograficznego z [...] lutego 2005 r., znak, [...] nazwana jako pomiar uzupełniający potwierdziła natomiast, jak wskazał organ powiatowy, że uwidoczniona na nim wiata o wymiarach rzutu 3,55 m x 12,30 m usytuowana jest wzdłuż budynku sąsiedniego i wystaje poza lico jego ściany od strony zachodniej na długości 5,20 m. Wobec powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że opisane wymiary dwóch wiat dotyczą dwóch różnych obiektów budowlanych zlokalizowanych w zbliżonym miejscu na działce o nr ew. [...] tj. wiata magazynowa konstrukcji stalowej o wymiarach 12,40 m x 3,60 m nie jest tym samym obiektem budowlanym przedstawionym na w/w zasobie geodezyjnym. Brak jest dowodów na okoliczność powstania wiaty magazynowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m przed 1995 r. Oświadczenia J. Z. w tym zakresie organ powiatowy uznał za niewiarygodne w świetle materiału geodezyjnego z 1992 r, 2005 r. oraz 2018 r. Ponadto, w akcie notarialnym z [...] marca 1995 r, (Rep. A Nr [...]) stanowiącym umowę oddania gruntu w użytkowanie wieczyste i nieodpłatnego przeniesienia własności budynków przez Gminę D. na rzecz S. [...] brak jest opisu obiektu budowlanego, który spełniałby cechy przedmiotowej wiaty. W oparciu o tak przedstawioną argumentację postanowieniem Nr [...] z [...] września 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie wiaty magazynowej konstrukcji stalowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m, znajdującej się na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej w miejscowości O., gmina D. oraz nałożył na inwestora – C. sp. z o.o. obowiązek przedstawienia - w określonym terminie - dokumentów wskazanych szczegółowo w sentencji rozstrzygnięcia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając zażalenie W. P., reprezentowanego przez r. pr. W. W. złożone na ww. postanowienie organu pierwszej instancji wskazał, że pismem z [...] grudnia 2018 r. zwrócił się do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Warszawie o przesłanie zdjęć lotniczych z lat 1993 r., 1994 r. i 1995 r. (w sytuacji braku zdjęć z powyższych lat, ostatnich zdjęć wykonanych przed lub po wskazywanym okresie) dla działki o nr ew. [...], położonej w miejscowości O., gmina D. W odpowiedzi urząd przy piśmie z [...] lutego 2019 r. przesłał posiadane dokumenty. Powołując się na kompetencje organu zażaleniowego obejmujące zarówno korygowanie wad prawnych rozstrzygnięć organu pierwszej instancji, polegających na niewłaściwym zastosowaniu przepisów prawa materialnego, bądź postponowania administracyjnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych, przywołując zasady procesowe opisane w art. 7, 77, 80 k.p.a. organ drugiej instancji stwierdził, że zastosowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego było właściwe. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, jak i prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, nie naruszając przy tym przepisów prawa. Wątpliwości nie budzi zakwalifikowanie obiektu usytuowanego na działce oznaczonej nr ew. [...] położonej w miejscowości O., gmina D. jako wiaty. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji wiaty. Interpretując ten termin należy odwołać się do jego potocznego znaczenia. W powszechnym rozumieniu za wiatę uważa się "budowlę składającą się z konstrukcji dachowej wspartej na słupkach" (Encyklopedia PWN, Warszawa 1996), "lekką budowlę w postaci dachu wspartego na słupach (...)" (Słownik Języka Polskiego, www.sjp.pwn.pl). W świetle powyższego za podstawowe cechy wiaty uznać należy wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny (nośny), wiążący budowlę z gruntem. Natomiast w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wskazano, że wiata jest szczególnym rodzajem budynku, stanowiącym pomieszczenie naziemne nieobudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione. Zgodnie zaś z treścią art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego z 7 lipca 1994 r. "Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach". Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że opisany obiekt nie posiada wszystkich przegród budowlanych (ścian), które wydzielają go z przestrzeni. Konstrukcje nośną stanowi natomiast dziewięć stalowych słupów. Cechy te nie wypełniają zatem definicji budynku w rozumieniu cyt. wyżej artykułu, przesądzając o prawidłowej kwalifikacji obiektu przez powiatowy organ nadzoru budowlanego. W ocenie organu wojewódzkiego materiał dowody sprawy wskazuje na samoistny charakter wiaty. Przedmiotowy obiekt nie jest bowiem konstrukcyjnie połączony z budynkiem istniejącym od strony południowej. Brak jest także dowodów potwierdzających techniczne lub funkcjonalne powiązanie z innymi obiektami położonymi na w/w nieruchomości. Jakkolwiek w aktach sprawy znajduje się pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony środowiska z [...] września 2015 r., zgodnie z którym obiekcie budowlanym o konstrukcji stalowej zlokalizowanym w miejscowości O. przy ul. P. [...] w gminie D. prowadzona była produkcja, to jednak czynności kontrolne przeprowadzone w dniach [...] lipca 2015 r. oraz [...] listopada 2017 r. nie potwierdziły tej okoliczności. Nie zaobserwowano wówczas reaktorów i mieszalników pracujących w systemie zamkniętym, posadowionych w betonowej wannie. Ustalono, że pod wiatą znajdują się m.in. butle na gaz oraz beczki. Potwierdza to zatem, że przedmiotowy obiekt pełni wyłącznie funkcję magazynową. Sentencja rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w sposób prawidłowy określa nr działki na której usytuowana jest w/w wiata. Z pisma starostwa Powiatowego w [...] z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...] wynika wprost, że przedmiotowy obiekt zlokalizowany jest wyłącznie na działce o nr ew. [...] (której właścicielem jest C. sp. z o.o.), co znajduje potwierdzenie w danych uzyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W toku czynności kontrolnych organ powiatowy dokonał także zbadania odległości w/w obiektu od granic sąsiedniej działki ustalając, że przedmiotowa wiata zlokalizowana jest w zmiennej odległości od 0,44 m do 0,55 m mierząc do ogrodzenia od strony północnej oraz w zmiennej odległości od 0,30 m do 0,35 m mierząc do ogrodzenia od strony zachodniej. Organ drugiej instancji stwierdził, że istotnym w sprawie zagadnieniem pozostaje prawidłowość oparcia przez organ I instancji i zastosowania w niniejszej sprawie aktualnie obowiązujących przepisów Prawa budowlanego. W każdym przypadku stwierdzenia samowoli budowlanej istotne jest ustalenie daty realizacji inwestycji - ma ona bowiem znaczenie dla zastosowania właściwych przepisów Prawa budowlanego. Problematyka samowoli budowlanej obiektu budowlanego uregulowana jest obecnie m.in. w art. 48 Prawa budowlanego. Jednakże zgodnie z dyspozycją art. 103 ust. 1 i 2 Prawa budowalnego "do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust.2 który mówi, iż przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe". Cytowane uregulowanie wskazuje zatem, kiedy organ nadzoru budowlanego, w celu likwidacji samowoli budowalnej, władny jest skorzystać z przepisów ustawy z 24 października 1974 r. - Prawo budowlane. W okolicznościach niniejszej sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo, kierując się zapisem w/w uregulowania i przyjmując, że budowa wiaty została zakończona po dniu wejścia w życie Prawa budowlanego z 1994 r. tj. po 1 stycznia 1995 r., oparł swoje rozstrzygnięcie na podstawie obecnie obowiązującej ustawy tj. ustawy Prawo budowlane. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest dowodów na okoliczność powstania wiaty magazynowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m przed 1995 r. Pomiar sytuacyjny (znak: [...]) sporządzony przez geodetę J. K. [...] czerwca 1992 r. potwierdza fakt usytuowania, w miejscu gdzie obecnie usytuowana jest wiata objęta prowadzonym postępowaniem innego obiektu budowlanego. Wiata w stosunku do której prowadzone jest postępowanie posiada wymiary 12,40 m x 3,60 m, będąc usytuowaną wzdłuż budynku sąsiedniego i wystając poza lico jego ściany od strony zachodniej na długości 5,20 m. Tymczasem obiekt objęty ww. pomiarem sytuacyjnym posiada wymiary 3,55 m x 24,30 m będąc usytuowanym wzdłuż budynku sąsiedniego, nie przekraczając jednak lica ściany tegoż budynku od strony zachodniej (przedmiotowa wiata jak można domniemywać została rozebrana - co potwierdza oświadczenie osoby upoważnionej do reprezentowania inwestora – J. Z. złożone do protokołów z [...] sierpnia 2015 r. oraz [...] kwietnia 2018 r., w których wskazał fakt "wybudowania", "powstania" wiaty o wymiarze 12,40 m x 3,60 m a nie jej rozbudowy w oparciu o istniejący obiekt. Pomimo podjętych prób nie udało się uzyskać materiału geodezyjnego z lat 1993-1995 a także zdjęć lotniczych z lat 1993-1995. Pozostałe dokumenty uzyskane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego potwierdzają jednak istnienie obiektu, który wystaje poza lico ściany opisanego wyżej budynku w roku 2005 oraz 2018. Przedmiotowa okoliczność wynika także z ortfotomapy z roku 1996 a także zdjęcia lotniczego wykonanego [...] sierpnia 1997 r. Zdjęcie lotnicze datowane na [...] sierpnia 1987 r. wskazuje, że w tym dniu od strony zachodniej opisanego budynku nie istniały wówczas żadne zabudowania, w tym wiata. Także w akcie notarialnym z [...] marca 1995 r. (Rep. A Nr [...]) stanowiącym umowę oddania gruntu w użytkowanie wieczyste i nieodpłatnego przeniesienia własności budynków przez Gminę D. na rzecz S. [...] brak jest opisu obiektu budowlanego, który spełniałby cechy przedmiotowej wiaty (co prawda znajduje się w niej zapis dotyczący metalowej wiaty wspartej na słupach jednak jest to obiekt kryty eternitem a nie jak ustalono w toku czynności kontrolnych blachą). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że podziela stanowisko organu powiatowego odmawiające wiarygodności oświadczeniom J. Z. złożonych do protokołów w dniach [...] sierpnia 2015 r. oraz [...] kwietnia 2018 r. Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 7 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/16 "niezasadne jest poprzestanie (...) jedynie na oświadczeniu inwestora wskazującym na konkretną datę dzienną budowy spornej wiaty. Samo podanie tak dokładnej daty budzi wątpliwości (...) Rzeczą oczywistą jest, że po upływie tak wielu lat nie jest możliwym podanie dokładnej daty dziennej, jeśli nie dysponuje się żadnymi dokumentami". Takich dokumentów tj. potwierdzających fakt wybudowania przedmiotowej wiaty przed 1995 rokiem inwestor w toku prowadzonego postępowania nie przedstawił. Za taki nie może być uznanym kopia z księgi środków trwałych z [...] czerwca 1976 r., która będąc dokumentem prywatnym stanowi wyłącznie ewidencję zakupów C. sp. z o.o. Zdjęcie lotnicze datowane na [...] sierpnia 1987 r. wskazuje, że w tym dniu od strony zachodniej opisanego budynku nie istniały wówczas żadne zabudowania w tym wiata). Przesłuchany natomiast [...] kwietnia 2018 r. W. P. nie wniósł do sprawy istotnych okoliczności w kwestii daty budowy w/w obiektu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawo budowlane: "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Art. 29 - 31 Prawa budowlanego wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a więc takich, do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 ww. ustawy zawiera wyliczenie enumeratywne, co oznacza, że wyłącznie wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Stosowanie wykładni rozszerzającej jest w tym wypadku niedopuszczalne. Zgodnie z zapisem art. 29 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy ustawodawca zwolnił z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę wiat o powierzchni zabudowy do 35 m². Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że wiata znajdująca się na działce oznaczonej nr ew. [...] posiada powierzchnię zabudowy ponad 35 m² (tj. 44,64 m2). Usytuowanie przedmiotowej wiaty nie spełnia ponadto warunków przewidzianych w art. 29 ust. 1 pkt 2c Prawa budowlanego. Tego typu obiekt nie podlega więc zwolnieniu z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor w toku prowadzonego postępowania nie przedstawił żadnych dokumentów mogących potwierdzić wywiązanie się z nałożonego w/w przepisach obowiązku (co także pozostaje okolicznością bezsporną w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawionej w uzasadnieniu wyroku z 7 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/16 ). Zasadne było zatem zastosowanie wobec tego obiektu budowlanego trybu określonego w art. 48 Prawa budowlanego. Zgodnie z jego treścią: "1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art, 29 ust. 1 pkt la, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. 2.Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. 3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1,2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno- budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2." Organ wskazał, że we wskazanym wyżej ust. 2 ustawodawca przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno - budowlanych. Wydanie skarżonego postanowienia ma na celu umożliwienie inwestorowi zalegalizowania przedmiotowych robót budowlanych. Możliwość legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części jest możliwa, jeżeli inwestor wypełni powyższy obowiązek. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1602/04 "Legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem, ale uprawnieniem inwestora". Brak przedłożenia żądanej dokumentacji pozbawi inwestora możliwości legalizacji stwierdzonej samowoli budowlanej. Stosownie do treści art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego "W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1", zgodnie z którym " Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.". W ocenie organu drugiej instancji zastosowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego było właściwe. Niemniej jednak sentencja postanowienia Nr [...] nie odpowiada w pełni dyspozycji w/w przepisu. Z zapisu przedmiotowego artykułu nie wynika wymóg ostateczności dla decyzji o warunkach i zagospodarowania terenu. Nadto sentencję w/w rozstrzygnięcia cechuje nieprecyzyjność mogącą wzbudzać wątpliwości interpretacyjne w zakresie realizacji nałożonych nią obowiązków. Organ powiatowy nałożył na inwestora zarówno obowiązek przedstawienia zaświadczenia Wójta Gminy M. o zgodności przedmiotowej wiaty z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak też tym samym rozstrzygnięciem nałożono na inwestora obowiązek przedstawienia zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej (nieprawidłowość w tym zakresie wyjaśniono wyżej) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Na marginesie organ zwrócił też uwagę, że z pisma Urzędu Gminy D. z [...] września 2015 r., znak: [...] wynika, że działka o nr ew. [...] położona w miejscowości O., gmina D. od 2004 r. nie jest objęta żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaś z akt sprawy wynika, że inwestor poczynił kroki w celu uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykazane powyżej uchybienie organu powiatowego nie stanowiło podstawy do uchylenia w/w postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi powiatowemu, gdyż sprawa została wyjaśniona dostatecznie. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 grudnia 2015r. sygn. akt II SA/Rz 1074/15 "Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 k.p.a. . Żadne inne wady postępowania, ani wady decyzji podjętej w I instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej, bowiem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 k.p.a. ". Tożsame stanowisko w powyższej kwestii należy odnosić do postanowień. Przedmiotem postępowania II-go instancyjnego jest sprawa administracyjna w całości. Tak więc podstawowym obowiązkiem organu nadzorczego jest jej rozpatrzenie w całości zgodnie z zasadą praworządności i prawdy obiektywnej, a nie tylko przesądzenie, czy utrzymać w mocy lub uchylić rozstrzygnięcie organu I instancji (wyrok WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1897/09). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, że argumenty przedstawione w zażaleniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji. Fakt usytuowania wiaty wyłącznie na działce oznaczonej nr ew. [...] wynika wprost z treści ww. pisma starostwa Powiatowego w [...] oraz danych uzyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła "C." Sp. z o.o. z siedzibą w D. (sygn. akt VII SA/Wa 945/19) oraz W. P. (sygn. akt VII SA/Wa 946/19). Sąd na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. zarządził połączenie sprawy VII SA/Wa 946/19 ze sprawą 945/19 i prowadzenie jej pod jedną sygnatura VII SA/Wa 945/19 w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia. Skarżąca "C." Sp. z o.o. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przez organ wydający wymogów art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez dokonanie biednych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia tj. przyjęcie, że wiata o wymiarach 12,40 m x 3,6 m znajdująca się na działce [...] w miejscowości O. została posadowiona po 1 stycznia1995 r.; naruszenie przez organ wymogów art. 80 k.p.a. poprzez oparte na błędnych podstawach faktycznych i nielogiczne uznanie za niewiarygodne zeznań J. Z. w zakresie daty postawienia przedmiotowej wiaty; naruszenie przez organ dyspozycji art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego z 7 lipca 1994 r. (obowiązującej od 1 stycznia 1995 r.) poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy przepis ten nie miał zastosowania do zaistniałego stanu faktycznego, postawienie wiaty [...] lutego 1994 r.; naruszenie przez organ dyspozycji art. 103 ust 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i błędne ustalenie, że na podstawie tej normy intertemporalnej zastosowanie będzie miał art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego podczas, gdy zastosowanie w sprawie winny mieć przepisy obowiązujące przed wejściem w życie ww. ustawy. W skardze wniesiono o uchylenie ww. postanowienia i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpatrzenia merytorycznego, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Stanowisko skarżącego znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. Skarżący W. P. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., a także art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 - § 5 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. samodzielnie, a także art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., a także art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 - § 5 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. oraz w zw. z art. 138 §1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ I instancji od wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia usytuowania wiaty, a w to miejsce przyjęcie, iż wiata jest usytuowana jedynie na działce [...], a nie jednocześnie na działce [...] i działce [...], mimo, iż organ nie dysponował w tym zakresie jakimikolwiek dowodami z zasobu geodezyjnego, ani też żadnymi innymi dowodami, a także poprzez przyjęcie tak błędnie ustalonego stanu faktycznego przez organ II instancji i pomimo uchylenia postanowienia organu I instancji wydanie merytorycznego postanowienia w postępowaniu odwoławczym w tym samym błędnie ustalonym stanie faktycznym, art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 134 w zw. z art.144 k.p.a. i w zw. z art. 110 § 1 k.p.a. stosowanym w związku z art. 126 k.p.a. poprzez rozpatrzenie zażalenia strony od postanowienia organu I instancji z [...] września 2018 r. mimo wcześniejszego stwierdzenia niedopuszczalności tego zażalenia w postanowieniu z [...] grudnia 2018 r. nr [...]. którym to postanowieniem organ był związany od [...] stycznia 2019r.; art. 6 k.p.a. poprzez bezprawne zatajenie w zaskarżonym niniejszą skargą postanowieniu uprzedniego wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, wskutek którego to zażalenia organ odwoławczy wydał postanowienia z [...] lutego 2019 r. nr [...], a także poprzez bezprawne zatajenie w zaskarżonym niniejszą skargą postanowieniu okoliczności wniesienia przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia (sygn. akt VII SA/Wa 522/19) oraz poprzez bezprawne wprowadzenie Sądu i skarżącego w błąd w odpowiedzi na skargę z 5 marca 2019 r. złożonej do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 522/19 i zatajenie okoliczności wydania sprzecznego ze stanowiskiem tejże odpowiedzi zaskarżonego postanowienia (zatajenie faktu przyjęcia zażalenia do rozpatrzenia mimo uprzednio stwierdzenia jego niedopuszczalności), art. 153 p.p.s.a. poprzez pominięcie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w prawomocnym wyroku Wysokiego Sądu z 7 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/16.Tak przedstawione zarzuty znalazły rozwinięcie w uzasadnieniu skargi . Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, przeprowadzenia dowodu z akt spraw tutejszego Sądu – VII SA/Wa 350/16 na okoliczność naruszenia art. 153 p.p.s.a. oraz VII SA/Wa 522/19 na okoliczność braku legalności działania organu odwoławczego z uwagi na wydanie dwu sprzecznych postanowień. W odpowiedziach na skargi organ każdorazowo wniósł o oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniej prezentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zaskarżone orzeczenie odpowiada przepisom prawa. Sąd podziela co do zasady ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Zarzuty skarg nie mogły odnieść oczekiwanych skutków. Skarżąca spółka wskazała, że organ drugiej instancji prawidłowo ustalił charakter spornej budowli – wiaty magazynowej, jej lokalizację (na działce [...] w miejscowości O.) oraz funkcję (magazynowa), jednak wadliwie ustalił datę powstania wiaty, a w konsekwencji zaniechał prawidłowego zastosowania przepisów prawa budowlanego sprzed 1 stycznia 1995r. Stanowisko spółki w zakresie powyższego zarzutu nie jest uzasadnione. W toku niniejszego postępowania administracyjnego, prawidłowo zebrano i rozważono materiał dowodowy potrzebny dla oceny daty, w której obiekt powstał a następnie zastosowano prawidłowo tryb postępowania opisany w art. 48 ustawy prawo budowlane w wersji obowiązującej w dacie wydawania decyzji organu drugiej instancji. Ustalenie, że obiekt powstał po 1 stycznia 1995r., zostało wyczerpująco omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi brak jest dowodów na okoliczność powstania istniejącej obecnie wiaty magazynowej o wymiarach rzutu 12,40 m x 3,60 m przed 1995 r. Pomiar sytuacyjny (znak: [...]) sporządzony przez geodetę J. K. [...] czerwca 1992 r. potwierdza fakt usytuowania, w miejscu gdzie obecnie usytuowana jest wiata objęta prowadzonym postępowaniem innego obiektu budowlanego. Wiata, w stosunku do której prowadzone jest postępowanie jest usytuowana wzdłuż budynku sąsiedniego i wystaje poza lico jego ściany od strony zachodniej na długości 5,20 m. Tymczasem obiekt objęty ww. pomiarem sytuacyjnym posiadał wymiary 3,55 m x 24,30 m był usytuowany wzdłuż budynku sąsiedniego, nie przekraczając jednak lica ściany tegoż budynku od strony zachodniej. Słusznie zauważył organ, że wiata tamta została pewnie rozebrana ponieważ J. Z. w oświadczeniach składanych do protokołów z [...] sierpnia 2015 r. oraz [...] kwietnia 2018 r., wskazał fakt "wybudowania", "powstania" wiaty o wymiarze 12,40 m x 3,60 m a nie jej rozbudowy w oparciu o istniejący obiekt. Należy podkreślić, że bezskutecznie podejmowane były próby uzyskania materiału geodezyjnego z lat 1993-1995 a także zdjęć lotniczych z lat 1993-1995. Pozostałe dokumenty uzyskane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego potwierdzają jednak istnienie obiektu, który wystaje poza lico ściany opisanego wyżej budynku w roku 2005 oraz 2018. Przedmiotowa okoliczność wynika także z ortfotomapy z roku 1996 a także zdjęcia lotniczego wykonanego [...] sierpnia 1997 r. Zdjęcie lotnicze datowane na [...] sierpnia 1987 r. wskazuje, że w tym dniu od strony zachodniej opisanego budynku nie istniały wówczas żadne zabudowania, w tym wiata. Zdaniem Sądu analizując tak zebrany materiał dowodowy organ mógł ocenić jako nie zasługujące na uwzględnienie okoliczności powstania wiaty podawane przez J. Z. Ten precyzował, że wiata powstała [...] lutego 1994r, co odpowiada przedłożonej ewidencji środków trwałych. Dokumentu tego nie może jednak skutecznie powiązać z obecnie istniejącym obiektem. Sądowej oceny prawidłowości ustalenia daty powstania obiektu nie może zmienić zarzut braku podstaw do zastosowania w sprawie dowodu z aktu notarialnego przywoływanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Już tylko na marginesie dodać można, że jak wynika z ogólnodostępnego portalu systemu informacji przestrzennej Gminy D., opisywane w ww. akcie numery działek obecnie już nie istnieją na terenie O. Odnosząc się do zarzutów skargi W. P. Sąd stwierdza, że wbrew jego stanowisku w toku postępowania administracyjnego nie doszło do naruszenia przepisów postępowania dowodowego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia poprzedzającego. Ustalenie, co do sytuowania wiaty organ oparł na danych uzyskanych w piśmie Starostwa Powiatowego w [...] z [...] kwietnia 2018 r. Należy zauważyć, że skarżący kwestionując to ustalenie nie przedłożył kontr dokumentu w postaci odmiennego opracowania uprawnionego geodety. W ocenie Sądu położenie wiaty zostało wyjaśniona prawidłowa, organ uwzględnił przy tym także wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku tutejszego Sądu z 7 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/16. Sąd zauważa, że okoliczność przyjętego w sprawie położenia wiaty potwierdza również wgląd w ogólnodostępny portal systemu informacji przestrzennej Gminy D. W nawiązaniu do kolejnego zarzutu tej skargi Sąd wskazuje, że W. P. równocześnie wniósł zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] września 2018 r. nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przy budowie przedmiotowej wiaty i nałożenia na inwestora określonych obowiązków oraz zażalenie na postanowienie tego organu z [...] października 2018 r. nr [...] (znak jw.) w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia z [...] września 2018 r. nr [...]. Sądowi z urzędu znane zaś było to, że 11 września 2019r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 522/19 tutejszy Sąd wydał wyrok oddalający skargę W. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2018 r. nr [...], którym po zapoznaniu się z zażaleniem W. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z [...] października 2018 r., znak: [...] odmawiające uzupełnienia postanowienia tego organu Nr [...] z [...] września 2018r., znak: [...] na wniosek W. P. stwierdzono niedopuszczalność zażalenia. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.