I SA/Bd 102/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Ewa Kruppik - Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz-Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi R. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące od lutego do kwietnia 2013 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy B. [...] określił stronie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r. w części dotyczącej lutego, marca i kwietnia 2013 r. w kwocie [...]zł. Organ stwierdził, że stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U z 2016 r., poz. 95 ze zm.), dalej: "u.p.o.l.", zwolnieniu podatkowemu nie podlega cała powierzchnia gruntu, leżąca w obrębie części lotniczej lotnisk użytku publicznego, jak twierdzi Zarząd, ale tylko te części powierzchni gruntu, które znajdują się pod budynkami i budowlami w obrębie części lotniczej lotnisk użytku publicznego. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ za nietrafny organ uznał zarzut skarżącego, wskazujący na nieprawidłowe i błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. W ocenie organu, prawidłowe jest stanowisko Wójta Gminy wyrażone w treści zaskarżonej decyzji, że zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlegają tylko te powierzchnie gruntów, które znajdują się pod budynkami i budowlami w części lotniczej lotniska użytku publicznego, a nie całe lotnisko. Kolegium podzieliło w całości wywody organu podatkowego pierwszej instancji, że opinia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wyrażoną w wyniku kontroli, na który powołuje się skarżący nie jest wiążąca dla organu podatkowego. Zdaniem organu, zakres zwolnienia uregulowanego w art. 7 ust. 1 pkt. 3 u.p.o.l. obejmuje wyłącznie budynki, budowle i zajęte pod nie grunty na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego. Zwolnieniu nie podlega zatem lotnisko bez względu na to jak jest rozumiane, lecz enumeratywnie określone rzeczy wymienione w tym przepisie - budynki, budowle oraz zajęte pod nie grunty, o ile położone są na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego. A contrario, ze zwolnienia nie mogą korzystać grunty, nawet położone w częściach lotniczych, jeżeli nie są zabudowane budynkami lub budowlami. Tak wykorzystywane grunty powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Organ zaznaczył, że gdyby ustawodawca chciał uzależnić stosowanie zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. od faktycznego użytkowania lotniska, to wyraźnie wskazałby, to w tekście analizowanego przepisu, np. poprzez stwierdzenie, że zwalnia się od podatku budynki, budowle i zajęte pod nie grunty położone na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego, pod warunkiem wykorzystywania ich na potrzeby cywilnego transportu lotniczego. Nie uczynił jednak tego. Wobec powyższego organ stwierdził, że zwolnienie podatkowe wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., obejmuje jedynie budynki, budowle oraz zajęte pod nie grunty na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego. A zatem wskazane przedmioty opodatkowania znajdujące się na innych lotniskach niż lotniska użytku publicznego nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia. Przedmiotowe zwolnienie ograniczone jest również do budynków, budowli i zajętych pod nie gruntów położonych wyłącznie na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego. Nie obejmuje, więc ono przedmiotów opodatkowania położonych w "częściach nielotniczych". Jako nietrafny organ uznał zarzut dotyczący naruszenia art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej (dalej: "O.p."). W tym zakresie Kolegium podało, że organ podatkowy pierwszej instancji wzywał podatnika w postępowaniu podatkowym oraz w prowadzonych czynnościach sprawdzających do przedstawienia niezbędnych dokumentów i dowodów w sprawie. Na podstawie przedstawionych przez podatnika dokumentów oraz informacji określił wysokość zobowiązania podatkowego, za miesiące: luty, marzec i kwiecień 2013 r. Na mocy decyzji o oddaniu w trwały zarząd R.Z.I., co potwierdzają dowody w postaci wypisów z ewidencji gruntów i budynków stał się on podatnikiem podatku od nieruchomości (art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l.). Mając na uwadze, że wymienione decyzje Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie określały granic części lotniczej z podaniem powierzchni i numeracji działek je tworzących (w decyzjach wskazano wyłącznie oznaczenie literowe, bez wskazania nr i powierzchni działek), Kolegium stwierdziło, że organ podatkowy prawidłowo w postępowaniu dowodowym w oparciu o dostarczone przez podatnika: wykazy budynków i budowli zgłoszonych do opodatkowania i zwolnionych w złożonej deklaracji oraz w późniejszych korektach w 2013 r., wykazy dołączone do aktów notarialnych oraz wykaz ilościowy środków trwałych wg stanu na dzień 1 stycznia 2013 r., ustalił przedmiot opodatkowania. Organ odwoławczy wskazał, że badał także okres opodatkowania określony zaskarżoną decyzją i w tym zakresie przyjął za uprawnione opodatkowanie okresu od miesiąca lutego do kwietnia 2013 r. z tej przyczyny, iż nieruchomości obejmujące teren lotniska Bydgoszcz-Szwederowo zostały przekazane w użyczenie innemu podmiotowi, który stał się, zdaniem Wójta Gminy, podatnikiem za kolejny okres od maja do grudnia 2013 r. W skardze strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i ustalenie, iż Skarb Państwa - R.Z.I. nie jest zobowiązany do uiszczenia podatku od nieruchomości w wysokości ustalonej decyzją Wójta Gminy B. [...] ze względu na zwolnienie podatkowe obszaru lotniska wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Strona zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 4, art. 3 ust. 4, art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. i uznanie, że podatnik zobowiązany jest do uiszczenia podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł za okres luty, marzec, kwiecień 2013 r., niezgodnie z treścią art. 3 ust.1 pkt 4 lit. a, art. 7 ust.1 pkt 3 u.p.o.l.; 2) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa postępowania administracyjnego, w tym art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3, a także art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a., co przejawia się w nienależytym zebraniu materiału dowodowego i niewłaściwym rozpatrzeniu sprawy. W tym zakresie strona zarzuciła, że organy nie prześledziły zapisów dokumentów przechowywanych w rejestrach lotnisk - zgodnie z zarządzeniem Ministra Obrony Narodowej Nr 16/MON; niedopełnienie przez organ administracyjny obowiązku pełnego wyjaśnienia stanu sprawy w związku z wadliwym, niepełnym rozpoznaniem przepisów rozporządzeń Ministra Infrastruktury, co spowodowało pominięcie przy rozpatrywaniu odwołania podatnika istotnych wątków wskazujących na wykorzystywanie do realizacji operacji lotniczych nie tylko nieruchomości gruntowych, ale również, a może przede wszystkim przestrzeni powietrznej, wytyczając na niej budowle przestrzenne o złożonym kształcie, stanowiące całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami lotniska; 3) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa w tym art. 7, art. 77 i art.107 § 1 i § 3, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 80 k.p.a. poprzez niezastosowanie zasad wynikających z powyższych przepisów prawa, tj.: a) niewyjaśnienie funkcji, jaką spełnia infrastruktura zabudowana na części lotniczej lotniska użytku publicznego, bez której eksploatacja lotniska jest niemożliwa. Wiedza na ten temat jest zgromadzona w Instrukcji Operacyjnej prowadzonej przez zarządcę lotniska - Porty Lotnicze B. S.A., b) nierozpoznanie w sposób wszechstronny i wyczerpujący rejestrów lotnisk, zawierających teczki opisowe i kartograficzne opisujące budowle przestrzenne pokrywające obszar przestrzenny położony nad częścią lotniczą lotniska - czym doprowadzono do usankcjonowania rozstrzygnięcia naruszającego słuszny interes skarżącego, skutkujący nienależnym obciążeniem kasy Skarbu Państwa, reprezentowanej przez Ministerstwo Obrony Narodowej, na kwotę [...]zł, jednocześnie podważając zaufanie do organów odwoławczych, c) niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek, którymi kierowało się Kolegium, nie uwzględniając przepisów prawa przytoczonych na wstępie skargi, a ponadto niekompletne zgromadzenie materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, a w szczególności niezapoznanie się z planem generalnym lotniska, którego prowadzenie wynika z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj. ustawy Prawo lotnicze, d) przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego i zastąpienie jej oceną dowolną, nieobiektywną, co spowodowało, że organ nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności niniejszej sprawy, przez co naruszył art. 107 § 3 k.p.a. Skarżący dodatkowo wniósł o spowodowanie wyłączenia z obiegu prawnego interpretacji Nr [...] z dnia [...] r. wydanej przez Wójta Gminy B. [...]. R. Z. I. podniósł, że nie był stroną umowy użyczenia nieruchomości spółce akcyjnej Port Lotniczy - stroną użyczającą był reprezentujący Skarb Państwa Wojewoda [...]. Zarzucił, że organy błędnie ustaliły, iż powierzchnia gruntu znajdująca się w części lotniczej lotniska użytku publicznego wyznaczonej przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego decyzjami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. nie jest objęta zwolnieniem od podatku od nieruchomości. Strona podniosła, iż ustalenia te pozostają w sprzeczności z treścią protokołu kontroli podatkowej z dnia [...] r., sporządzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w B., który ustalił, iż powierzchnia gruntu znajdująca się w części lotniczej lotniska użytku publicznego jest objęta zwolnieniem od podatku od nieruchomości zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa. Z akt sprawy wynika, że na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. R.Z.I. będący jednostką budżetową stał się trwałym zarządcą nieruchomości – działek położonych w miejscowości B. [...] o numerach: [...]. Na podstawie umowy użyczenia z dnia [...] r. zawartej w formie aktu notarialnego (nr [...]) Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę [...] użyczył Województwu [...] działki położone na terenie B. [...] o numerach: [...] o łącznej powierzchni [...] ha. Aktem notarialnym z tego samego dnia Województwo [...] użyczyło spółce akcyjnej Port Lotniczy B. wyżej wymienione grunty. Wójt Gminy B. [...] uznał R. Z. I. za podatnika podatku od nieruchomości za luty, marzec i kwiecień 2013 r. i wymierzył mu z tego tytułu podatek w kwocie [...]zł, z uwagi na to, że nieruchomości pozostawały w trwałym zarządzie skarżącego. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skarżący podnosi w skardze, że sporne grunty podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Lotnisko bowiem stanowi jedną budowlę, natomiast część lotnicza lotniska, jako fragment budowli w całości podlega zwolnieniu wynikającemu z powyższego przepisu. Dla uzasadnienia swoich racji skarżący powołał się na protokół kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. oraz decyzje Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. W zaistniałym sporze rację należy przyznać organom podatkowym. Należy wskazać, że art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. stanowi, iż zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki, budowle i zajęte pod nie grunty na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego. Zwolnienie uregulowane w tym przepisie zostało wprowadzone do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z początkiem 2003 r. na mocy ustawy z 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 200, poz. 1683). Obowiązuje ono, w brzmieniu nadanym wspomnianą ustawą nowelizującą, do dnia dzisiejszego. Z powyższej regulacji wynika, że warunkiem zwolnienia jest, aby budynki, budowle i zajęte pod nie grunty muszą być położone na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego. Ustawodawca w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie zawarł normatywnej definicji "części lotniczych lotnisk użytku publicznego". W języku potocznym pod pojęciem "lotnisko" należy rozumieć wydzieloną powierzchnię na lądzie lub na wodzie przeznaczoną i przystosowaną do przylotów, postojów i odlotów statków powietrznych (Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1979, t. II, s. 54). Natomiast słowo "publiczny" oznacza dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich (Słownik języka polskiego..., s. 1074). Biorąc pod uwagę rezultaty wykładni językowej można więc stwierdzić, że termin "lotnisko użytku publicznego" oznacza wydzieloną powierzchnię na ziemi (ewentualnie na wodzie) wykorzystywaną do przylotów, postojów i odlotów statków powietrznych, która jest powszechnie dostępna. Problem pojawia się jednak w odniesieniu do pojęcia "część lotnicza". Potocznie słowo "lotniczy" rozumiane jest jako związany z lotnictwem, dotyczący lotnictwa, obsługiwany przez lotnictwo (Słownik języka polskiego..., s. 54). Wykładnia językowa w tym zakresie jest mało precyzyjna. Trudno bowiem na jej podstawie ustalić rzeczywiste znaczenie przepisu prawnego. W literaturze przedmiotu wyrażany jest pogląd, że gdy konstrukcja podatkowa nawiązuje do instytucji zawartych w "przepisach źródłowych" pochodzących z innych gałęzi prawa i w tym sensie nie jest konstrukcją samodzielną, lecz nad nimi nadbudowaną, należy posługiwać się pojęciami tej gałęzi prawa, a nie konstruować mimo wszystko pojęcie prawnopodatkowe (por. M. Zirk-Sadowski, Problem autonomii prawa podatkowego w orzecznictwie NSA, Kwartalnik Prawa Podatkowego 2001, nr 2, s. 56-57). Oznacza to, że w takiej sytuacji właściwe jest sięgnięcie do wykładni systemowej. Wykładnia systemowa opiera się na założeniu, że system prawa jest pewną zorganizowaną całością, spójną zarówno wspólnymi wartościami, jak i racjami logicznymi. Znaczenia zatem konkretnego przepisu, w tym przypadku art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nie można oceniać w oderwaniu od innych przepisów. Tym samym sensu sformułowania "część lotnicza lotniska użytku publicznego" należy poszukiwać w innych aktach prawnych. Stosunki prawne z zakresu lotnictwa cywilnego reguluje ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r., poz. 1393 ze zm.). W akcie tym zawarta jest normatywna definicja "lotniska" oraz "części lotniczej lotniska". Stosownie do art. 2 pkt 4 prawa lotniczego lotniskiem jest wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub w części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrznych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakterze trwałym, wpisany do rejestru lotnisk. Natomiast pod pojęciem części lotniczej lotniska należy rozumieć trwale przeznaczony do startów i lądowań statków powietrznych oraz do związanego z tym ruchu statków powietrznych, wraz z urządzeniami służącymi do obsługi tego ruchu, do którego dostęp jest kontrolowany (art. 2 pkt 6 prawa lotniczego). Zgodnie z przepisami prawa lotniczego lotniska, ze względu na dostępność dla użytkowników, dzielą się na lotniska użytku publicznego i lotniska użytku wyłącznego. Lotniskiem użytku publicznego jest lotnisko otwarte dla wszystkich statków powietrznych w terminach i godzinach ustalonych przez zarządzającego tym lotniskiem i podanych do publicznej wiadomości (art. 54 ust. 1 i 2 prawa lotniczego). W świetle powyższego zwolnienie od podatku od nieruchomości uregulowane w art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie ma charakteru generalnego, tj. nie obejmuje wszystkich gruntów, budynków i budowli. Ustawodawca, poprzez odpowiednie sformułowanie jego treści, istotnie ogranicza zakres zwolnienia. Obejmuje ono budynki, budowle i zajęte pod nie grunty położone na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego w znaczeniu wyżej przyjętym. Zwolnieniu nie podlega zatem cała część lotnicza lotniska użytku publicznego, lecz enumeratywnie określone przedmioty wymienione w tym przepisie. A contrario ze zwolnienia nie mogą korzystać grunty, nawet położone w częściach lotniczych, jeżeli nie są zabudowane budynkami lub budowlami. Zwolnienie nie obejmuje też przedmiotów opodatkowania położonych w "częściach nielotniczych" (por. B. Pahl, Zasady opodatkowania gruntów, budynków i budowli w portach lotniczych, Finanse Komunalne 2014, nr 12, s. 28-33). W tym kontekście nie można zgodzić się ze stroną, że zwolnieniu podatkowemu podlega w całości część lotnicza lotniska użytku publicznego. Nie jest zatem tak jak utrzymuje to skarżący, że wszystkie wymienione w skardze budowle w połączeniu z podziemnymi i naziemnymi systemami odwodnienie, zasilania elektroenergetycznego, łączności, ubezpieczenia lotów, oświetlenia nawigacyjnego podejścia i startu stanowią jedną spójną i nierozerwalną budowlę, która podlega zwolnieniu z opodatkowania. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że pogląd wyrażony przez Inspektora Kontroli Skarbowej w protokole kontroli z dnia [...] r., co do zakresu zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nie ma charakteru wiążącego i nie może być podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Tą podstawą nie mogą też być wskazane w skardze decyzje Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., ponieważ w decyzji z dnia [...] r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził wygaśnięcie tych dwóch decyzji. Warto też zauważyć, że w postanowieniu z dnia [...] r. Wójt Gminy B. [...] wydał wobec skarżącego interpretację indywidualną, że zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. podlegają wyłącznie budynki, budowle i zajęte pod nie grunty w części lotniczej lotniska użytku publicznego, a zatem pozostałe grunty leżące w części lotniczej oraz obiekty budowlane i nieruchomości znajdujące się poza częścią lotniczą podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Podkreślenia wymaga, że z uwagi na niewskazanie przez skarżącego przedmiotów podlegających zwolnieniu podatkowemu, organ podatkowy pierwszej instancji, wymierzając podatek oparł się na informacjach ujętych w protokole zdawczo-odbiorczym nr [...] będącym załącznikiem do aktu notarialnego z dnia [...] r., nr [...] oraz załącznikach 3-5 przekazanych przy piśmie R. Z. I. z dnia [...] r., nr [...]. Z załącznika nr [...] do protokołu zdawczo-odbiorczego nr [...], zatytułowanym "Wykaz nieruchomości gruntowych położonych na terenie Gminy B. [...]" na stronie 3 w kolumnie pt. "Budynki na działce" wskazane są identyfikatory budynków i budowli umiejscowionych na działkach: [...], położonych w części lotniczej lotniska publicznego. Szczegółowe informacje o powierzchniach użytkowych i ogólnych poszczególnych budynków i budowli wymienionych w załączniku nr [...] protokołu, znajdują się w załączniku nr [...] "Budynki (KRŚT 1) oraz w załączniku nr 2a "Budowle" (grupa 2KRŚT). Sposób wyliczenia podatku od nieruchomości organ pierwszej instancji przedstawił na str. 16-18 oraz w tabelach nr [...] załączonych do decyzji. Należy przy tym zauważyć, że organ nie zastosował stawek właściwych dla działalności gospodarczej, tylko stawki jak dla pozostałych gruntów (0,27 zł/m2) oraz dla pozostałych budynków (4,11m zł/m2). W skardze strona nie przedstawiła żadnych konkretnych zarzutów wskazujących na błędne wyliczenie podatku od nieruchomości zarówno co do powierzchni gruntów, jak i powierzchni budynków oraz budowli. Jeżeli zdaniem skarżącego, organ uczynił to nieprawidłowo, to powinien wskazać na czym dokładnie polegał błąd organu. Wprawdzie skarżący, odwołując się do wyroku WSA w Olsztynie (I SA/Ol 163/08), twierdzi, że zwolnienie podatkowe powinno mieć miejsce, zgodnie z przebiegiem granicy lotniczej części lotnika, lecz nie wskazuje - jeżeli granica ta została naruszona - konkretnie jakie grunty lub obiekty zostały przez organ błędnie zaliczone (lub wyłączone) do części lotniczej lotniska użytku publicznego położonej w B. [...]. W rozliczeniu podatku od nieruchomości organ pierwszej instancji uwzględnił te obiekty, które zostały ujęte we wskazanym protokole zdawczo-odbiorczym nr [...], sporządzonym przez samego skarżącego. Sąd podziela także stanowisko organu podatkowego, że R. Z. I. jako trwały zarządca jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są posiadacze, jeśli ich posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadanie przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości. W wyroku z dnia 5 września 2006 r., II FSK 1090/05 NSA stwierdził, że przykładem innego tytułu prawnego posiadania w rozumieniu powyższego przepisu jest przekazanie nieruchomości w trwały zarząd jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej. Podatnikiem podatku od nieruchomości będzie w takim przypadku podmiot, na rzecz którego przedstawiciel Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego ustanowił zarząd nieruchomością. Sytuacja ta nie zmieni się także, gdy zarządca odda nieruchomość posiadaczowi zależnemu na podstawie umowy najmu czy też dzierżawy. Kontrakt ten nie będzie bowiem zawarty z właścicielem nieruchomości, a jedynie z zarządcą znajdującym się w jej posiadaniu. Sąd w niniejszym składzie ten pogląd podziela. Okoliczność, że na podatnie umowy użyczenia z dnia [...] r. zawartej w formie aktu notarialnego Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę [...] użyczył Województwu [...] działki położone na terenie B. [...], nie zmienił statusu skarżącego jako podatnika podatku od nieruchomości za luty, marzec i kwiecień 2013 r. W konsekwencji, organ nie naruszył art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) oraz art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. W ogóle natomiast nie wiadomo na czym miałoby polegać naruszenie art. 3 ust. 4 i art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty co do naruszenia przez organ innych wskazanych w skardze przepisów prawa krajowego, a także przepisów wspólnotowych. Sąd podziela stanowisko skarżącego, że do funkcjonowania lotniska są potrzebne różnego typu urządzenia i obiekty. Ze zwolnienia podatkowego mogą jednak korzystać tylko przedmioty wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Ponadto, organ nie mógł uchybić wymienionym w skardze przepisom k.p.a., ponieważ w postępowaniu podatkowym nie stosuje się przepisów tego kodeksu. Zdaniem Sądu, organ podatkowy zgromadził w sprawie wystarczający materiał dowodowy do wydania rozstrzygnięcia, który poddał wyczerpującej ocenie. Rozpatrując ten materiał, nie pominięto żadnych istotnych dowodów. Za pomocą logicznej, wspartej okolicznościami sprawy argumentacji, organ wykazał bezpodstawność twierdzeń strony. Okoliczność, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego jest dla podatnika niekorzystna, nie oznacza, że decyzja będąca przedmiotem skargi jest nieprawidłowa. Dokonana ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Organ wskazał przy tym na przyczynę odmiennej od podatnika oceny zgromadzonych dowodów, a oceny tej dokonał w powiązaniu z pozostałymi dowodami. Organ odwoławczy przytoczył zarówno zastosowane przepisy prawne, jak i wskazując na ich treść odwołał się do konkretnych elementów stanu faktycznego sprawy. Zdaniem Sądu, skarżący za pomocą dostępnych mu środków dowodowych, nie zanegował skutecznie ustaleń organów podatkowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę w całości. L. Kleczkowski U. Wiśniewska E. Kruppik – Świetlicka