II OZ 1206/19

Dnia 22 stycznia 2020 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Polskiego Związku Wędkarskiego Okręg w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 1126/19 o odrzuceniu skargi Polskiego Związku Wędkarskiego Okręg w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zajęcia stanowiska postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 1126/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Rzeszowie odrzucił skargę Polskiego Związku Wędkarskiego (PZW) Okręg w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zajęcia stanowiska. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie pismem z dnia 1 października 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 3 października 2019 r. (dowód ZPO - k. 64), natomiast wpis uiszczono w dniu 14 października 2019 r. (dowód: polecenie przelewu – k. 72), podczas gdy wyznaczony termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 10 października 2019 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu w zakreślonym terminie, sąd pierwszej instancji skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył PZW Okręg w R., zaskarżając je w całości i na podstawie art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., Ppsa) zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 pkt 3 i art. 67 § 2 Ppsa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu. Na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 Ppsa strona skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało odebrane przez pracownika, który nie był i nie jest w żaden sposób upoważniony do tego typu czynności, ponieważ zgodnie ze Statutem PZW organem powołanym do reprezentacji nie był i nie jest, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, pracownik pełniący funkcję kasjera – księgowego, a kompetencja do zewnętrznej reprezentacji Okręgu PZW w R. zastrzeżona jest wyłącznie dla Prezesa i Skarbnika, to takie doręczenie, jako wadliwe, nie może rodzić dla strony niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jakichkolwiek negatywnych skutków zarówno procesowych, jak i finalnie prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 3 Ppsa (aktualnie: t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z ustaleń sądu pierwszej instancji wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony stronie skarżącej w dniu 3 października 2019 r., natomiast opłatę uiszczono w dniu 14 października 2019 r., tj. po terminie wynikającym z art. 220 § 1 Ppsa (siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania). W sprawie, wbrew twierdzeniom zażalenia, nie można przyjąć by doszło do wadliwego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu. Zgodnie z treścią art. 67 § 2 Ppsa pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej i jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk upoważnionego do odbioru pism pracownika. Zatem odbiór korespondencji przez jeden ze ww. podmiotów rodzi skutek doręczenia. Przy czym pisma dla przedsiębiorców wpisanych do rejestru sądowego doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń (§ 3 art. 67). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że upoważnienie pracownika osoby prawnej do odbioru korespondencji sądowej adresowanej do tej osoby może być udzielone również w sposób dorozumiany (por. postanowienie SN z 5 sierpnia 1999 r., II CKN 509/99, OSNC 2000, nr 2, poz. 42; postanowienie NSA z 9 lipca 2009 r., II FSK 1456/08, LEX nr 552655). Upoważnienie do odbioru pism sądowych jest bowiem czynnością, której dokonanie nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a udzielenia takiego upoważnienia można domniemywać na podstawie innych czynności i zachowań, takich jak na przykład wcześniejsze lub późniejsze wielokrotne odbieranie przez daną osobę pism i niekwestionowanie (w innych wypadkach) skuteczności takich doręczeń przez stronę, zakres czynności pracownika, który odebrał korespondencję. Przykładowo, jeżeli pracownik osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej zobowiązał się do odbioru przesyłki, umieszczając przy tym na dowodzie doręczenia odcisk pieczątki danego podmiotu wraz ze swoim podpisem, to z takiego działania również można domniemywać, że jest uprawniony do odbioru korespondencji (tak: B. Dauter w Komentarzu do art. 67 Ppsa zamieszczonym w zbiorze LEX). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że korespondencję zawierającą wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego (zawierającą również odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie o usunięcie braków formalnych) odebrała wg zwrotnego potwierdzenia odbioru pracownik PZW Okręg w R. pełniąca funkcję kasjera - księgowego p. S. B. we wskazanej wyżej dacie 3 października 2019 r. (k. 64 akt sądowych), umieszczając przy tym na dowodzie doręczenia odcisk pieczątki PZW Okręg w R. wraz ze swoim podpisem. Jest to ta sama osoba, która odebrała również przesyłkę z zaskarżonym postanowieniem (k. 112 akt sądowych), jak i wcześniejsze przesyłki jeszcze na etapie postępowania administracyjnego (np. postanowienie SKO w T. z dnia [...] maja 2019 r. znak: [...] – tom III akt adm. organu). Każde z tych doręczeń doczekało się stosownej reakcji procesowej (odpowiednio: wniesienia zażalenia, złożenia skargi na postanowienie SKO w T. z dnia [...] maja 2019 r.). W żadnym ze wskazanych przypadków strona nie kwestionowała też upoważnienia ww. osoby do odbioru korespondencji adresowanej do tej organizacji. W tym stanie rzeczy nie nasuwa wątpliwości poprawność doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi dokonanego 3 października 2019 r., a poczynione na tym tle uwagi strony żalącej się, w ramach których domniemuje się doręczenie do rąk osoby niebędącej pracownikiem upoważnionym do odbioru pism w rozumieniu art. 67 § 2-3 Ppsa, nie mogą odnieść pożądanego rezultatu, jako niezgodne ze stanem faktycznym sprawy. Skoro wezwanie do opłacenia skargi doręczono prawidłowo 3 października 2019 r., to trafne jest ustalenie sądu pierwszej instancji o uiszczeniu wpisu z opóźnieniem (14 października 2019 r., podczas gdy termin do dokonania ww. czynności upływał 10 października 2019 r.), co uzasadniało odrzucenie skargi, stosownie do art. 220 § 3 Ppsa. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.