II SA/Bk 690/19

WyrokWSA w Białymstoku2019-12-03

Skład orzekający: Elżbieta Trykoszko, Grażyna Gryglaszewska, Elżbieta Lemańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne, jeśli właściciel nieruchomości w toku postępowania administracyjnego jednoznacznie odmówił zgody na realizację inwestycji, mimo wcześniejszych oświadczeń lub umów sugerujących taką zgodę?
Ratio decidendi
Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne tylko wtedy, gdy z zebranego materiału dowodowego nie wynika wniosek przeciwny. W sytuacji, gdy właściciel nieruchomości, będący stroną postępowania, kategorycznie odmawia zgody na realizację inwestycji, powołując się na wcześniejsze orzeczenia sądów powszechnych, jego aktualne stanowisko niweczy skuteczność wcześniejszych oświadczeń i umów, uniemożliwiając wydanie pozwolenia na budowę.
Stan faktyczny
Skarżący S. R. ubiegał się o pozwolenie na przebudowę drogi gminnej, powołując się na umowę z Gminą S. z 2012 r. i oświadczenie Burmistrza z 2014 r. Gmina S. wielokrotnie odmawiała zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane przez skarżącego, wskazując na niewywiązanie się przez niego z umowy i prawomocne wyroki sądów cywilnych, które upoważniły Gminę do zastępczego wykonania inwestycji na koszt skarżącego. Organy administracji architektoniczno-budowlanej obu instancji odmówiły zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, uznając, że skarżący nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarżący zaskarżył decyzję Wojewody, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę drogi oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. Wnioskiem z [...] września 2018r. S. R. wystąpił do Starosty S. o wydanie pozwolenia na przebudowę drogi gminnej na działkach o numerach ewidencyjnych [...] w S., gmina S. Wnioskodawca został wezwany (wezwaniem z [...] września 2018r.) do uzupełnienia w oparciu o art. 64 § 2 K.p.a. wniosku poprzez przedłożenie wniosku o pozwolenie na budowę (w miejsce wniosku o pozwolenie na przebudowę) oraz do złożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z nałożonego obowiązku inwestor się nie wywiązał. Pismem z dnia [...] października 2018r. (znak [...]) Burmistrz S. poinformował Starostę S., że Gmina S. jako właściciel nieruchomości składającej się z działek o numerach geodezyjnych [...] w S., nie wyraża zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Zawiadomieniem z [...] października 2018r. Starosta S. poinformował wnioskodawcę o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z [...] września 2018r. z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosku. Kolejnym wnioskiem z [...] października 2018r. S. R. ponownie wystąpił do Starosty S. z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na przebudowę drogi gminnej na działkach o numerach geodezyjnych [...] w S.. Do tego wniosku wnioskodawca dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz opracowanie zatytułowane "Materiały do zgłoszenia robót budowlanych". W toku postępowania wszczętego z tego wniosku Burmistrz S. pismem z [...] października 2018r. podtrzymał stanowisko o nie wyrażeniu zgody na dysponowanie przez skarżącego nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie poinformował, że Gmina S. będzie się ubiegała o uzyskanie pozwolenia na budowę na wykonanie inwestycji drogowej, wynikającej z decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] lipca 2018r. w obrębie działek o numerach ewidencyjnych [...] w S. Skarżący został wezwany do wyjaśnienia rozbieżności między treścią oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane a treścią informacji burmistrza. W odpowiedzi na wezwanie poinformował organ, że posiadane przez niego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika ze stosunku zobowiązaniowego łączącego wnioskodawcę i Burmistrza S. tj. umowy z [...] listopada 2012r. oraz z oświadczenia Burmistrza S. z [...] września 2014r. Postanowieniem z [...] listopada 2018r. Starosta nałożył na wnioskodawcę obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym w zakresie uzgodnienia projektu z zarządcą drogi krajowej i uzupełnienia projektu o zgłoszenie wodnoprawne a także wykonania projektu zagospodarowania terenu na aktualnej mapie do celów projektowych i ponumerowania stron projektu budowlanego. W odpowiedzi na postanowienie inwestor wyjaśnił, że nie może wypełnić nałożonych obowiązków ponieważ wiązałoby się to ze zmianą umowy zawartej z Gminą S. w 2012r. Dodał, że dołączona do wniosku dokumentacja zatytułowana "Materiały do zgłoszenia robót budowlanych" została zatwierdzona i uzgodniona z Gminą S. w zakresie objętym umową z 2012r. Starosta wystąpił wówczas do Burmistrza S. o wyjaśnienie spornych kwestii związanych z umową łączącą wnioskodawcę i Gminę S. Uzyskał informację, że przedmiotem umowy była przebudowa drogi gminnej na działkach o numerach [...], z której to umowy skarżący się nie wywiązał. W związku z tym Gmina S. wystąpiła do Sądu Okręgowego w B. o wyrażenie zgody na zastępcze wykonanie inwestycji na koszt S. R.. Wyrokiem Sądu Okręgowego w B. Gmina została zobowiązana do zrealizowania inwestycji na koszt skarżącego. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy przez Sąd Apelacyjny w B. w sprawie [...]. Z tych przyczyn Gmina S. nie jest zainteresowana wykonaniem przez skarżącego robót budowlanych związanych z przebudową drogi – dojazdu do terenu inwestycji w istniejącym pasie drogowym w zakresie wskazanym w umowie z 2012r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018r. Starosta S. odmówił skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że inwestor nie wywiązał się z obowiązku nałożonego postanowieniem z [...] października 2018r., co obligowało organ – zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego – do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Dodatkowo organ podał, że dokumentacja dołączona do wniosku w postaci materiałów do zgłoszenia robót budowlanych, która została uzgodniona z właścicielem działek w zakresie przebudowy dojazdu do budynku handlowo – usługowego położonego na działkach o numerach [...], nie daje skarżącemu prawa do ubiegania się teraz o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W odwołaniu od tej decyzji S. R. podniósł, że nie powinien był być wzywany do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym, bowiem do wniosku o pozwolenie na budowę nie dołączył projektu budowlanego a materiały do zgłoszenia robót budowlanych. Ponadto organ I instancji nieprawidłowo prowadził postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, podczas gdy wnioskodawca wnosił o pozwolenie na przebudowę drogi. Zdaniem odwołującego się, przed wydaniem postanowienia organ I instancji winien był ustalić, czy na działkach [...] w S. jest urządzona droga, a dopiero po zweryfikowaniu tej wiedzy, powinien był rozpatrzeć sprawę we wnioskowanym zakresie tj w zakresie przebudowy drogi. Decyzją z [...] lutego 2019r. Wojewoda P. po rozpoznaniu powyższego odwołania orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zobowiązał organ I instancji do ustalenia konkretnych żądań inwestora i ewentualnego zobowiązania do usunięcia nieprawidłowości formalnych wniosku a także do wyjaśnienia posiadanego przez skarżącego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta S. pismem z [...] kwietnia 2019r. po raz kolejny zwrócił się do Burmistrza S. o udzielenie informacji, czy podtrzymuje stanowisko w kwestii odmowy przeniesienia na wnioskodawcę uprawnienia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na powyższe pytanie, Burmistrz S. podtrzymał wcześniejsze stanowisko o braku zgody na dysponowanie przez wnioskodawcę prawem do dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane. Decyzją z [...] maja 2019r. Starosta S. ponownie odmówił skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że złożone przez wnioskodawcę oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie daje mu podstaw do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę. W związku z powyższym organ I instancji odstąpił od nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zgodnego z wymaganiami. W odwołaniu od tej decyzji S. R. podniósł zarzut niesłusznego przyjęcia, że przedłożone przez niego oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie daje podstaw do skutecznego ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, gdyż oświadczenie Burmistrza S. o zgodzie na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane z [...] września 2014r. nie zostało skutecznie cofnięte. Ponadto odwołujący się zarzucił organowi I instancji nierozpoznanie istoty sprawy poprzez brak zweryfikowania, czy na działach [...] znajduje się obiekt budowlany w postaci drogi. Decyzją z dnia [...] lipca 2019r. Wojewoda P. po rozpatrzeniu powyższego odwołania orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej, Wojewoda przytoczył uwarunkowania proceduralne orzekania w administracyjnym postępowaniu w trybie odwoławczym oraz uwarunkowania materialnoprawne rozpatrywania wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, wynikające z ustawy Prawo budowlane. Stwierdził, że organ I instancji w ponownie prowadzonym postępowaniu zweryfikował prawo skarżącego do dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane i trafnie uznał, że inwestor takiego prawa nie posiada. Wojewoda zauważył, że w decyzji kasacyjnej zostały wskazane dwa zalecenia do wykonania przez organ I instancji, z których kluczowa była kwestia uprawnień skarżącego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pomimo, że organ I instancji nie zobowiązał wnioskodawcy do uzupełnienia dokumentacji projektowej w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, to jednak zebrał niezbędny materiał dowodowy i na nowo ocenił posiadanie przez inwestora prawa do dysponowania działkami o numerach [...] w S.. Zasięgnięcie stanowiska Burmistrza S. było konieczne ponieważ inwestor w swoim oświadczeniu o prawie dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane, jako tytuł uprawnień wskazał umowę z [...] listopada 2012r. łączącą go z Burmistrzem S. (jako zarządcą dróg gminnych) oraz pismo Burmistrza S. z [...] września 2014r. Wojewoda podkreślił, że z treści umowy nie wynikało jednoznacznie uprawnienie skarżącego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane a powołane w oświadczeniu pismo Burmistrza S. z [...] września 2014r. nie stanowiło aneksu do umowy ani załącznika do umowy. Ponadto z analizy wyroku Sądu Okręgowego w B. z [...] sierpnia 2017r. w sprawie [...] wynika, że skarżący nie wywiązał się z umowy łączącej go z Gminą. Powyższe determinowało sąd cywilny do upoważnienia Gminy S. do wykonania zastępczego na koszt S. R. przebudowy drogi – dojazdu do inwestycji niedrogowej, zgodnie z umową z 2012r. Burmistrz w odpowiedzi na pytanie organu I instancji jednoznacznie odmówił skarżącemu prawa do dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane. Wojewoda podkreślił, ze prawo do dysponowania na cele budowlane powinno mieć charakter jednoznaczny i nie można tego prawa domniemywać. Wskazał na wynikający z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego kategoryzm stwierdzenia, że pozwolenie na budowę może być wydane temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością budowlaną. Powołując się na wyrok WSA we Wrocławiu sygn. II SA/Wr 333/17, Wojewoda stwierdził, że oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne o tyle, o ile z materiału zebranego w sprawie, nie wynika wniosek przeciwny. W sprawie wobec jednoznacznego sprzeciwu właściciela terenu inwestycji na wykonanie przez inwestora obowiązków zawartych w umowie z 2012r. tj. braku wykazania prawa do dysponowania nieruchomością, organ I instancji zobowiązany był wydać decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W rozpatrywanej sprawie, jak stwierdził organ II instancji, skarżący S. R. nie spełnia podstawowego warunku do ubieganie się o pozwolenie na budowę tj. nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Za zbyteczne i narażające inwestora na niepotrzebne wydatki, Wojewoda uznał zobowiązywanie inwestora w takiej sytuacji, do przedłożenia zgodnego w wymaganiami prawa projektu budowlanego. Wojewoda podkreślił, że podstawa materialnoprawna decyzji odmownej (art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowalnego) została opisana w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i sam fakt jej nieprzywołania w komparycji decyzji, nie może dowodzić wydania decyzji bez podstawy prawnej. W wywiedzionej na tę decyzję ostateczną skardze S. R. podniósł następujące zarzuty: - naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj,: a) art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegającego na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a w konsekwencji uznanie, że skarżący nie posiada tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w sytuacji, gdy uprawnienie to wynika z łączącej strony umowy z [...] lipca 2012r. tj. stosunku zobowiązaniowego oraz potwierdzone zostało w oświadczeniu zarządcy nieruchomości z [...] września 2014r. i nie zostało skutecznie odwołane; b) art. 8 K.p.a. poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydanie odmiennych rozstrzygnięć przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych, a mianowicie uznanie przez organ I instancji i organ odwoławczy, że skarżącemu nie przysługuje prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, w sytuacji gdy decyzją Starosty S. wydaną w sprawie [...], która podtrzymana została decyzją Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2014r., organy administracji uznały, ze skarżący, na podstawie umowy z dnia [...] lipca 2012r. oraz oświadczenia zarządcy nieruchomości z [...] września 2014r. posiada prawo do dysponowania spornymi nieruchomościami; c) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez dowolność w wydaniu decyzji przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie, z którego nie wynika dlaczego ten sam stan faktyczny i prawny uzasadnia różne decyzje w analogicznych sytuacjach; d) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. polegającego na bezzasadnym utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] maja 2019r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę drogi gminnej na działkach o numerach ewidencyjnych [...] w S., w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania; - naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: a) art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego oraz w związku z art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego poprzez niewłaściwą jego interpretację i niedopuszczalną dowolność w uznaniu, że skarżącemu nie przysługuje prawo do dysponowania nieruchomościami o numerach [...] w S. na cele budowlane, w sytuacji gdy skarżący złożył wymagane prawem oświadczenie: prawo do dysponowania nieruchomościami jednoznacznie wynika z umowy zawartej w dniu [...] listopada 2012r. nr [...] oraz oświadczenia Burmistrza S. z dnia [...] września 2014r., które to upoważnienie nie zostało skutecznie odwołane. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu. Bezspornym jest, że skarżący wystąpił do właściwego dla miejsca inwestycji organu architektoniczno – budowlanego z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na przebudowę drogi gminnej (stanowiącej własność Gminy S.), składającej się z działek ewidencyjnych o numerach [...], położonej w S.. We wniosku wskazał, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika z umowy z [...] listopada 2012r. zawartej między skarżącym a Burmistrzem S. jako zarządcą dróg gminnych w Gminie S. oraz z pisma Burmistrza S. z [...] września 2014r. Bezspornym jest również to, że Burmistrz S. w toku postępowania administracyjnego kilkakrotnie pisemnie wypowiedział się, że nie wyraża zgody na dysponowanie przez skarżącego nieruchomościami inwestycyjnymi o numerach [...] na cele budowlane. W piśmie z [...] października 2018r. (znak [...]) podtrzymał wcześniejsze twierdzenie z pisma z [...] października 2018r. (znak [...]) o braku zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. W piśmie z [...] listopada 2018r. (znak [...]) Burmistrz S. wyjaśnił, że przedmiotem umowy z 2012r., na którą się powołuje skarżący, było zobowiązanie skarżącego do przebudowy drogi gminnej na działkach o numerach [...] w S., z której to umowy inwestor (skarżący) się nie wywiązał. W związku z powyższym Gmina S. wystąpiła do Sądu Okręgowego w B. z powództwem przeciwko skarżącemu o wyrażenie zgody na zastępcze wykonanie inwestycji na koszt pozwanego. Wyrokiem z [...] sierpnia 2017r. wydanym w sprawie o sygn. [...] Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo Gminy S. w całości i upoważnił Gminę S. do zastępczego wykonania inwestycji na koszt pozwanego (skarżącego). Skarżący wywiódł apelację od powyższego wyroku, która wyrokiem Sądu Apelacyjnego w B. wydanym dnia [...] lutego 2018r. w sprawie o sygn. [...], została oddalona w całości. W związku z orzeczeniami sądu, opisanymi wyżej, Gmina S. w piśmie z [...] listopada 2018r. jednoznacznie stwierdziła, że nie wyraża zgody na dysponowanie przez skarżącego S. R. na cele budowlane nieruchomościami o numerach [...] w S. oraz nie wyraża woli współpracy ze skarżącym w zakresie wykonania inwestycji drogowej. Jednocześnie Gmina S. poinformowała, że podjęła kroki w celu zastępczego zrealizowania inwestycji na koszt skarżącego, po zrealizowaniu której dochodzić będzie od skarżącego zwrotu poniesionych kosztów zgodnie z wyrokiem sądu. W opisanych wyżej bezspornych okolicznościach, prawidłowo organy administracji obu instancji odmówiły skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (vide: art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego). Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oznacza dysponowanie tytułem prawnym do nieruchomości wynikającym z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienie (uprawnienia) wnioskodawcy do wykonywania robót budowlanych (vide: definicja w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego). Przedłożone przez wnioskodawcę oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane powinno wskazywać źródło jego uprawnienia. Trafnie organy w sprawie wskazały, powołując się na wyrok WSA we Wrocławiu o sygn. II SA/Wr 333/17, że oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne o tyle, o ile z materiału zebranego w sprawie, nie wynika wniosek przeciwny. W przypadku, gdy źródłem uprawnienia wnioskodawcy, nie będącego właścicielem terenu inwestycji, do dysponowania terenem inwestycji na cele wnioskowanej budowy, jest zgoda właściciela terenu inwestycji, to zgoda powyższa powinna być sformułowana w sposób jednoznaczny (niewątpliwy) i być aktualna w dacie udzielania pozwolenia na budowę. Jak stwierdził NSA w wyroku z 5 lipca 2007r. sygn. II OSK 1033/06, prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane musi być prawem realnie istniejącym w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie zależnym od warunków, o których spełnieniu lub niespełnieniu mają rozstrzygać organy lub sądy po wydaniu pozwolenia na budowę. Starosta S. miał prawo przeprowadzenia weryfikacji oświadczenia skarżącego o prawie dysponowania na cele budowlane gruntami stanowiącymi drogę publiczną, będącą własnością Gminy S., o pozwolenie na przebudowę której wystąpił skarżący. Tylko bowiem w sytuacjach, gdy oświadczenie wnioskodawcy nie budzi wątpliwości co do zgodności z rzeczywistością, organ architektoniczno – budowlany poprzestaje na treści oświadczenia. Zwykle inwestorzy wnoszą o udzielenie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych na gruntach stanowiących ich własność. Sam fakt, że osoba fizyczna wniosła o udzielenie pozwolenia na przebudowę drogi gminnej, uprawniał organ architektoniczno – budowlany do żądania przedłożenia dokumentu stanowiącego źródło uprawnienia wnioskodawcy a po jego przedstawieniu zweryfikowania aktualności źródła uprawnienia. Bezspornie w toku postępowania administracyjnego, właściciel drogi gminnej, o pozwolenie na przebudowę której wystąpił skarżący, nie potwierdził aktualności źródła uprawnienia skarżącego do dysponowania na cele budowlane nieruchomościami o numerach [...] w S. Burmistrz S. kategorycznie stwierdził, że nie wyraża zgody na dysponowanie obecnie przez skarżącego na cele przebudowy drogi gminnej działkami o numerach [...] w S., powołując przy tym dowody w postaci orzeczeń sądu powszechnego na okoliczność dezaktualizacji wcześniejszego zobowiązania. Zarzuty skargi są niezasadne. Organ administracji architektoniczno – budowlanej nie mógł uznać, że dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę wyrażają aktualną wolę właściciela działek o numerach [...] w S. co do zgody na wykonanie przez skarżącego wnioskowanych robót budowlanych na drodze gminnej, ponieważ ich aktualności kategorycznie zaprzeczył Burmistrz S. Skoro źródłem uprawnienia skarżącego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane była zgoda właściciela terenu inwestycji, to brak takiej zgody wyrażony kategorycznie w toku postępowania, niweczył skuteczność powoływania się na wcześniejsze oświadczenia woli Burmistrza S.. Zarzucając organowi brak podjęcia kroków zmierzających do wyjaśnienia sprawy, skarżący nie wskazuje nawet, jakie dozwolone kroki organ mógłby jeszcze podjąć dla wyjaśnienia sprawy i jakie okoliczności miałby wyjaśniać. Wobec wyraźnego braku potwierdzenia przez Burmistrza S. woli zgody na prowadzenie przez skarżącego wnioskowanych robót budowlanych na drodze gminnej, nie ma – zdaniem Sądu - znaczenia fakt, że w 2014r. Starosta S. te same dokumenty stanowiące źródło uprawnienia skarżącego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uznawał za potwierdzające zgodę właściciela drogi gminnej na wykonanie przez skarżącego jej przebudowy. W 2014r. bowiem dokumenty zachowywały aktualność natomiast w okresie pomiędzy zakończeniem postępowania w 2014r. (ostateczną decyzją Wojewody P. z [...] grudnia 2014r.) a wszczęciem niniejszego postępowania administracyjnego (z wniosku S. R. z [...] września 2018r. ) nastąpiły zdarzenia prawne (wydanie wyroków w sprawie cywilnej z powództwa Gminy S. przeciwko S. R.) w wyniku których właściciel drogi gminnej zmienił stanowisko w sprawie zgody na dalszą realizację robót budowlanych na drodze gminnej przez skarżącego. Organ administracji architektoniczno – budowlanej związany jest treścią stanowiska aktualnie wyrażanego przez właściciela terenu inwestycji co do jego zgody na dysponowanie przez osobę trzecią terenem inwestycji na cele budowlane i wbrew temu stanowisku nie może udzielić osobie trzeciej pozwolenia na budowę. Nie dostrzegając w zaskarżonej decyzji naruszenia prawa materialnego oraz naruszeń procesowych w postępowaniu administracyjnym, Sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło