II SA/Wa 1264/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , Małgorzata Plichta, Protokolant starszy specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku oddala skargę J. L. w dniu 24 października 2018 r. skierował do Urzędu Ochrony Danych Osobowych skargę na przetwarzanie jego danych osobowych przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w [...]oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w której podał, że skarga dotyczy: 1. Bezprawnego przekazania jego danych osobowych Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa przez Pełnomocnika do spraw powołania Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa; 2. Doprowadzenia do bezprawnego przetwarzania jego danych osobowych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa; 3. Odmowy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi udzielenia mu informacji na temat przetwarzania jego danych osobowych. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) oraz art. 57 ust. 1 lit. a) i f) i art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. UE L 119 z 4.05.2016 str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.052018 str. 2) w dniu [...] kwietnia 2019 r. wydał decyzję nr [...] którą odmówił uwzględnienia wniosku. Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem, gdy administrator danych legitymuje się co najmniej jedną z określonych w art. 6 ust. 1 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. UE L 119 z 4.05.2016 str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018 str. 2), dalej jako RODO, materialnych przesłanek przetwarzania zgodnie z prawem. Zgodnie z art. 6 ust. 1 RODO, przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy – i w takim zakresie, w jakim – spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków: a) osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów; b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy; c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze; d) przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej; e) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; f) przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem. Natomiast art. 57 ust. 1 RODO stanowi, że bez uszczerbku dla innych zadań określonych na mocy niniejszego rozporządzenia każdy organ nadzorczy na swoim terytorium: a) monitoruje i egzekwuje stosowanie niniejszego rozporządzenia; b) upowszechnia w społeczeństwie wiedzę o ryzyku, przepisach, zabezpieczeniach i prawach związanych z przetwarzaniem oraz rozumienie tych zjawisk. Szczególną uwagę poświęca działaniom skierowanym do dzieci; c) doradza, zgodnie z prawem państwa członkowskiego, parlamentowi narodowemu, rządowi oraz innym instytucjom i organom w sprawie aktów prawnych i administracyjnych środków ochrony praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem; d) upowszechnia wśród administratorów i podmiotów przetwarzających wiedzę o obowiązkach spoczywających na nich na mocy niniejszego rozporządzenia; e) udziela osobie, której dane dotyczą, na jej żądanie informacji o wykonywaniu praw przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia, a w stosownym przypadku współpracuje w tym celu z organami nadzorczymi innych państw członkowskich; f) rozpatruje skargi wniesione przez osobę, której dane dotyczą, lub przez podmiot, organizację lub zrzeszenie zgodnie z art. 80, w odpowiednim zakresie prowadzi postępowania w przedmiocie tych skarg i w rozsądnym terminie informuje skarżącego o postępach i wynikach tych postępowań, w szczególności jeżeli niezbędne jest dalsze prowadzenie postępowań lub koordynacja działań z innym organem nadzorczym; g) współpracuje z innymi organami nadzorczymi, w tym dzieli się informacjami oraz świadczy wzajemną pomoc, w celu zapewnienia spójnego stosowania i egzekwowania niniejszego rozporządzenia. W ustalonym stanie faktycznym nie potwierdził się zarzut skarżącego bezprawnego przekazania jego danych KOWR przez Pełnomocnika ds. utworzenia KOWR, albowiem w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 624 ze zm.) ustawodawca nałożył na Ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, w drodze zarządzenia, obowiązek powołania w terminie 3 dni od dnia wejścia w życie od dnia wejścia tego przepisu Pełnomocnika do spraw utworzenia KOWR, określając zakres jego zadań oraz sposób i środki niezbędne do ich realizacji. Jak wskazano w art. 49 ust. 2 ustawy wprowadzającej, celem działania Pełnomocnika było zorganizowanie KOWR, w tym m. in. podejmowanie czynności związanych z uregulowaniem stosunków pracy z pracownikami ANR i ARR, ale również mógł on zażądać od Prezesa ANR, Prezesa ARR i Prezesa ARiMR informacji i dokumentów niezbędnych do realizacji zadań pełnomocnika (ust. 3). Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy wprowadzającej, Prezes ARR oraz Prezes ANR w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie tego przepisu w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie tego przepisu mieli obowiązek przekazać Pełnomocnikowi imienne wykazy pracowników wraz z podaniem stanowisk pracy poszczególnych, warunków zatrudnienia oraz posiadanych kwalifikacji i stażu pracy, według stanu na dzień przekazania. Pełnomocnik w terminie do dnia 31 maja 2017 r. na podstawie otrzymanej dokumentacji miał przedłożyć propozycje zatrudnienia w KOWR, również pracowników ARR i ANR (ust. 3). W przypadku braku takich propozycji zgodnie z ust. 7, stosunek pracy pracowników ANR i ARR wygasa z dniem 31 maja 2017 r. Skarżący do końca sierpnia 2017 r. był pracownikiem Biura Prezesa ANR, a zatem brak jest podstaw do stwierdzenia, iż Pełnomocnik KOWR bezprawnie uzyskał jego dane osobowe, bowiem działał w ramach przesłanki określonej w art. 6 ust. 1 lit c) RODO. Zgodnie z art. 46 ust. 1 i 2 ustawy wprowadzającej, KOWR z dniem 1 września 2017 r. z mocy prawa wstąpił w ogół praw i obowiązków znoszonych ANR oraz ARR. Pomimo tego, że skarżący w tym dniu nie był pracownikiem KOWR, uznać należy, iż miał on status pracownika nieistniejącej już ANR. Zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy wprowadzającej, KOWR stał się stroną umów i porozumień, których uprzednio były ANR i ARR i to na KOWR przeszły prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa, decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych. KOWR stał się administratorem danych osobowych skarżącego ze wszystkim wynikającym z tego obowiązkami. Na gruncie obowiązujących w niniejszej sprawie przepisów obowiązek informacyjny został nałożony na administratora danych osobowych, czyli Dyrektora Generalnego KOWR, co wynika wprost z art. 52 ust. 3 ustawy wprowadzającej. Korespondencja pomiędzy skarżącym, a ministrem Rolnictwa miała miejsce w okresie od dnia [...] czerwca 2018 r. do dnia [...] września 2018 r., czyli w okresie kiedy to KOWR był administratorem danych osobowych skarżącego. Zatem brak jest podstaw do stwierdzenia, iż Minister Rolnictwa miał obowiązek udzielenia informacji w zakresie przetwarzania danych osobowych skarżącego. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UODO z dnia [...] kwietnia 2019 r. zarzucając, że został wydana w warunkach naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 8, art. 50 i art. 77 k.p.a. Skarżący w skardze zarzucił organowi, że wydając zaskarżoną decyzję naruszył następujące przepisy prawa materialnego: 1. art. 1 ust. 2 RODO, poprzez sankcjonowanie zaskarżoną decyzją bezprawnego działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zakresie przekazania jego danych osobowych do KOWR; 2. art. 6 ust. 1 RODO, poprzez jego błędna wykładnię i zastosowanie w zakresie przetwarzania przez KOWR danych osobowych uzyskanych od Pełnomocnika, podczas gdy żadna z przesłanek wskazanych w tym przepisie nie miała zastosowania, bowiem dane te zgodnie z art. 51 ust. 3 ustawy wprowadzającej służyły do celów złożenia propozycji zatrudnienia w KOWR; 3. art. 58 ust. 2 lit. c) RODO, poprzez jego niezastosowanie, tj. nakazanie administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu spełnienia żądania osoby, której dane dotyczą, wynikającego z przysługujących jej praw, co skutkowało brakiem możliwości skorzystania przez niego z uprawnień określonych w art. 15-22 RODO; 4. art. 57 ust. 1 lit. a) RODO, poprzez jego niezastosowanie w zakresie egzekwowania stosowania rozporządzenia, wobec bezprawnego przekazania jego danych osobowych przez Pełnomocnika ds. utworzenia KOWR, których administratorem był Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, do KOWR, choć zgodnie z definicja zawartą w art. 4 pkt 12 RODO nieuprawnione przekazanie danych osobowych stanowi naruszenie ochrony danych osobowych. Skarżący podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z tego też powodu, w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, wykazała, że została wydany bez naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, o co wnosił skarżący w skardze. Na wstępie podać należy, że w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych zostały zawarte przepisy o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz przepisy o swobodnym przepływie danych osobowych. Celem rozporządzenia jest doprowadzenie do pełnej harmonizacji prawa w ramach UE i swobodnego przepływu danych osobowych. W założeniu ma pozwolić mieszkańcom Unii Europejskiej na lepszą kontrolę ich danych osobowych. Rozporządzenie zostało przyjęte 27 kwietnia 2016. W momencie wejścia w życie (od dnia 25 maja 2018 r.), po dwuletnim okresie przejściowym, zaczęło obowiązywać w krajach członkowskich Unii Europejskiej bezpośrednio, bez potrzeby wydawania aktów prawnych wdrażających je do porządku krajowego. Zgodnie z art. 4 Rodo pkt 1), 2), 7) i 8) RODO, "dane osobowe" oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizyczne. "Przetwarzanie" oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie. "Administrator" oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, jednostkę lub inny podmiot, który samodzielnie lub wspólnie z innymi ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych; jeżeli cele i sposoby takiego przetwarzania są określone w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego, to również w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego może zostać wyznaczony administrator lub mogą zostać określone konkretne kryteria jego wyznaczania. "Podmiot przetwarzający" oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, jednostkę lub inny podmiot, który przetwarza dane osobowe w imieniu administratora; 1. Zgodnie z art. 4 RODO, dane osobowe muszą być: a) przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą ("zgodność z prawem, rzetelność i przejrzystość"); b) zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami; dalsze przetwarzanie do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych nie jest uznawane w myśl art. 89 ust. 1 za niezgodne z pierwotnymi celami ("ograniczenie celu"); c) adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane ("minimalizacja danych"); d) prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie rozsądne działania, aby dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane ("prawidłowość"); e) przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osoby, której dane dotyczą, przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane; dane osobowe można przechowywać przez okres dłuższy, o ile będą one przetwarzane wyłącznie do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych na mocy art. 89 ust. 1, z zastrzeżeniem że wdrożone zostaną odpowiednie środki techniczne i organizacyjne wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia w celu ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą ("ograniczenie przechowywania"); f) przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych ("integralność i poufność"). 2. Administrator jest odpowiedzialny za przestrzeganie przepisów ust. 1 i musi być w stanie wykazać ich przestrzeganie ("rozliczalność"). Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit c) RODO, przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy – i w takim zakresie, w jakim – spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków, przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa, Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze zarządzenia, powoła w terminie 3 dni od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu Pełnomocnika do spraw utworzenia Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanego dalej "Pełnomocnikiem", określając zakres jego zadań oraz sposób ich realizacji i środki niezbędne do ich realizacji. Obsługę merytoryczną, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową Pełnomocnika zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Natomiast art. 51 ust. 1 powyżej określonej ustawy stanowi, że Prezes Agencji Rynku Rolnego oraz Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu przekazują Pełnomocnikowi imienne wykazy pracowników wraz z podaniem stanowisk pracy poszczególnych pracowników, warunków zatrudnienia oraz posiadanych kwalifikacji i stażu pracy, według stanu na dzień przekazania, z tym że Prezes Agencji Rynku Rolnego przekazuje ten wykaz z wyszczególnieniem pracowników Agencji Rynku Rolnego wykonujących zadania, które z dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy będą realizowane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. 2.Prezes Agencji Rynku Rolnego w terminie 7 dni od dnia wejścia wżycie niniejszego artykułu przekazuje Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa imienny wykaz pracowników wykonujących zadania, które z dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy będą realizowane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wraz z podaniem stanowisk pracy poszczególnych pracowników, warunków zatrudnienia oraz posiadanych kwalifikacji i stażu pracy, według stanu na dzień przekazania (ust. 2). Pełnomocnik w terminie do dnia 31 maja 2017 r. proponuje, na piśmie, zatrudnienie w Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa, określając warunki pracy i płacy, w tym miejsce zatrudnienia, pracownikom Agencji Rynku Rolnego innym niż określeni w ust. 2 oraz pracownikom Agencji Nieruchomości Rolnych, stosując zasady wynagradzania, o których mowa w art.50 ust.1(ust. 3). 4.Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie do dnia 31maja 2017r. proponuje, na piśmie, zatrudnienie w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, określając warunki pracy i płacy, w tym miejsce zatrudnienia, pracownikom Agencji Rynku Rolnego określonym w ust.2 (ust. 4). Pracownicy, o których mowa w ust. 3 i 4, w terminie miesiąca od dnia otrzymania odpowiednio propozycji Pełnomocnika albo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa składają odpowiednio Pełnomocnikowi albo Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków zatrudnienia (ust. 5). 6.Pracownicy, o których mowa w ust. 3 i 4, którzy złożyli oświadczenie o przyjęciu zaproponowanych warunków zatrudnienia, stają się z dniem 1 września 2017 r. odpowiednio pracownikami Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa albo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z tym że w przypadku przyjęcia zaproponowanych warunków zatrudnienia na stanowisko pracy, na które zatrudnienie następuje na podstawie powołania, ich dotychczasowy stosunek pracy nawiązany na podstawie umowy o pracę przekształca się w stosunek pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 2016 r. Poz.1666, 2138 i 2255 oraz z 2017r.poz.60) (ust. 6) 7. Dotychczasowy stosunek pracy pracowników Agencji Nieruchomości Rolnych i pracowników Agencji Rynku Rolnego wygasa w dniu 31 sierpnia 2017r.: 1) w przypadku złożenia oświadczenia o odmowie przyjęcia warunków zatrudnienia zaproponowanych na podstawie ust. 3 albo 4; 2) w przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 5; 3) jeżeli w terminie do dnia 31 maja 2017 r. nie zostanie im zaproponowane zatrudnienie na podstawie ust. 3 albo 4 (ust. 7). Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem Agencji Nieruchomości Rolnych lub Agencji Rynku Rolnego może nastąpić za wypowiedzeniem (ust.8). W przypadku wygaśnięcia lub wcześniejszego rozwiązania za wypowiedzeniem stosunku pracy z dotychczasowymi pracownikami Agencji Nieruchomości Rolnych i Agencji Rynku Rolnego pracownikom tym przysługuje odprawa pieniężna ustalana na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. z 2016r.poz.1474) (ust. 9). 10. Odprawa pieniężna, o której mowa w ust. 9, jest wypłacana w terminie do dnia 31 sierpnia 2017 r. ze środków odpowiednio Agencji Nieruchomości Rolnych albo Agencji Rynku Rolnego. Zgodnie z art. 52 ust. 1 i 3 ustawy wprowadzającej, akta spraw, o których mowa w art. 47, rejestry, spisy, wykazy, ewidencje i bazy danych, prowadzone przez organy ANR, organy ARR i Agencję Rynku Rolnego, z dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy przejmują właściwe organy KOWR, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, organy ARiMR albo Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa z dniem 1 września 2017 r. staje się administratorem danych osobowych, których administratorem do dnia 31 sierpnia 2017 r. była Agencja Nieruchomości Rolnych albo Agencja Rynku Rolnego. Powyżej przytoczone przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane i zastosowane przez organ w ustalonym stanie fatycznym na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jak wynika z akt sprawy, skarżący do końca sierpnia 2017 r. był pracownikiem Biura Prezesa ANR. Ta okoliczność w świetle powyżej przytoczonych przepisów przesądza, że Pełnomocnik KOWR, wbrew twierdzeniu skarżącego, zgodnie z prawem przetwarzał jego danego osobowe jako ich administrator. Wbrew twierdzeniu skarżącego obowiązek informacyjny nie ciążył na Ministrze Rolnictwa i Rozwoju Wsi, co wynika wprost z art. 52 ust. 3 ustawy wprowadzającej. Reasumując, Sad nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego wskazanych w skardze. Uzasadnienie decyzji zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne i prawne, co odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. W związku z powyższym, skarga jako niezasadna, na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu